Wit-witte

Dit oude Italiaanse gerecht kan worden herleid tot de middeleeuwen. Het was een hoofdbestanddeel van Europese banketten en versies van het gerecht werden geserveerd op feesten in Italië, Frankrijk, Duitsland, Engeland en Catalonië. De naam biancomangiare is afgeleid van het Franse blanc manger, wat wit voedsel betekent, verwijzend naar de platte witte kleur van het gerecht, dat werd beschouwd als een symbool van zuiverheid. Naast witte vis of vlees bevat biancomangiare gelatine, amandelen, rijst, geklaarde suiker, wit broodkruim en smaakstoffen zoals kaneel, rozenwater en gember. Tijdens de vastentijd werd het gerecht traditioneel bereid met gemalen amandelen, witte vis, gember, suiker en kookwater van gedroogde erwten. Hoewel de hartige versie in het verleden gebruikelijk was, staat biancomangiare tegenwoordig vooral bekend als een Siciliaans dessert met kaneel en suiker.