Jamaikalı pislik

Geçmişte, jerk, kırmızı biber odunu ateşinde yavaşça ızgara edilen bir domuzu ifade etmek için kullanılırdı. Günümüzde, ana malzeme genellikle tavuk, domuz eti veya dana etidir. Jerk, domuz eti, tavuk, dana eti, deniz ürünleri ve hatta meyve ve sebzelerin ateş çukuru üzerinde veya ızgarada pişirildiği benzersiz bir Jamaika pişirme yöntemine atıfta bulunur. Et ne olursa olsun, gerçek jerk'in temel malzemesi benzersiz, baharatlı bir baharattır - soğan, yeşil soğan, kekik, Jamaika yenibaharı (kırmızı biber olarak da bilinir), acı biber, tuz, hindistan cevizi ve tarçın karışımı - Jamaika'yı mükemmel bir şekilde özetler: baharatlı, acı ve tatlı. Bu yoğun baharatlar başlangıçta etin bozulmasını önlemek için kullanılırdı. İsim hakkında çeşitli teoriler vardır - kurutulmuş et için İnka kelimesi, charqui veya belki de etin ateşte pişerken jerk'lenmesiyle ilgili işlem olabilir. Bu teorilerden bağımsız olarak, sonunda önemli olan tek şey etin lezzeti ve inceliğidir. Jamaika'nın her yerinde Jerk kulübeleri ve barakaları bulunur ve müşterileri bağırarak en çok müşteriyi kazanmak için etlerini savunurlar. Et son derece yumuşaktır ve marine ve yavaş pişirme işlemi nedeniyle kemikten düşer. Yerel olarak, kağıt tabaklarda veya alüminyum folyoya sarılarak servis edilir ve genellikle parmaklarla yenir. Acılığı azaltmak için, jerk etine tatlı bir şey, biraz ekmek, Jamaika birası veya rom kokteyli eşlik eder. Günümüzde, domuz jerk artık tahtta değil çünkü tavuk jerk en popüler çeşittir, ancak diğer etlerden daha yağlı ve sulu olduğu için birkaç peçete muhtemelen işe yarayacaktır.