Dikke rib

In de Engelse slagerij is de dikke rib een oerstuk dat zich tussen de schouder en de middelste rib bevindt, net onder de nek en het lemmet, en boven de dunne rib. Dit gedeelte is afgeleid van het bovenste voorste gedeelte van de koe, waar de spier vaker wordt gebruikt, wat resulteert in vlees dat smaakvol is, maar toch een behoorlijke hoeveelheid bindweefsel bevat. Gezien de structuur en textuur leent de dikke rib zich goed voor langzamere kookmethoden. Wanneer het wordt gestoofd, gestoofd of langzaam wordt geroosterd, breken de bindweefsels in het vlees af, wat leidt tot een mals, sappig en smaakvol resultaat. Het collageen in deze weefsels smelt tot gelatine, waardoor jus en sauzen worden verrijkt met een zijdezachte, rijke mondgevoel. Hoewel het misschien niet de eerste keuze is voor snel grillen of frituren, wordt de dikke rib geprezen om de diepe, robuuste smaken die het aan gerechten geeft, vooral die welke lang sudderen en zich in de loop van de tijd ontwikkelen. Traditionele Engelse gerechten, zoals bepaalde stoofschotels en gestoofde rundvleesrecepten, maken vaak gebruik van de dikke rib om te profiteren van de smaakversterkende eigenschappen ervan.