Witte worst

Weisswurst of witte worst is een beroemde specialiteit van de stad München, uitgevonden in 1857 door een slager genaamd Sepp Moser. Hij werkte in een restaurant naast zijn slagerij en had de laatste dikke worstvellen gebruikt die werden gebruikt om gewone worsten te maken. Om het probleem op te lossen, koos hij voor dunne vellen. Toen hij de worst maakte, was hij bang dat deze open zou barsten tijdens het frituren, dus deed hij ze in heet water en kookte ze 10 minuten. Nadat hij de gekookte worsten aan de gasten had geserveerd, werd het nieuwe gerecht geprezen en was Weisswurst geboren. De worsten bestaan uit een mengsel van varkensvlees, kalfsvlees en varkensvet, gekruid met peterselie, peper, citroen en zout. Tegenwoordig zijn de worsten het populairst in Zuid-Duitsland en ze zijn een van de meest geconsumeerde items op het Oktoberfest. In restaurants wordt Weisswurst altijd warm geserveerd, meestal vergezeld van pretzels en idealiter Händlmaier's Hausmacher Senf, hoewel het ook met andere Beierse zoete mosterdsoorten kan worden geserveerd als het originele Händlmeier-merk niet beschikbaar is. Het worstvel is niet bedoeld om te consumeren, dus de worsten worden vaak in de lengte gesneden en het vel wordt gepeld. Interessant genoeg wordt het in Beieren als taboe beschouwd om Weisswurst na de middag te eten. Deze traditie stamt uit het verleden toen de worsten vers werden gemaakt en zo snel mogelijk moesten worden geconsumeerd.