Sushi is Japans beroemdste culinaire vertegenwoordiger, meestal gemaakt met rijst en vullingen die in een vel droog zeewier zijn gerold. De term sushi is echter eigenlijk een overkoepelende term die een breed scala aan subvariëteiten omvat die met een groot aantal verschillende ingrediënten en in evenveel vormen en presentaties kunnen worden gemaakt. Hoewel het gerecht ten onrechte synoniem is geworden met rauwe vis, is het hoofdingrediënt van elk type sushi alleen azijnrijst. Oorspronkelijk was sushi alleen een methode om vis te conserveren - voor het eerst ontwikkeld in Zuidoost-Azië, maar het bereikte Japan in de 8e eeuw. Na verloop van tijd transformeerde het gerecht langzaam. Rijst werd niet langer gefermenteerd, maar met azijn en samen met vis gegeten, en in de 19e eeuw werd sushi uitgevonden zoals we het vandaag de dag kennen. Naast rijst, die wit of bruin kan zijn, zijn andere ingrediënten zeevruchten, vlees en groenten die rauw of gekookt kunnen zijn. Nigirizushi wordt het originele type sushi genoemd en wordt bereid door een bergje rijst te draperen met een gesneden topping, vaak met wat wasabi ertussen of ernaast, terwijl het meest populaire type sushi dat wereldwijd bekend is waarschijnlijk makizushi is; kleine, meestal hapklare cilindrische stukjes die meestal in nori worden gewikkeld - een vel droog zeewier. Andere bekendste soorten sushi zijn chirashizushi, geserveerd als een kom rijst met een selectie rauwe ingrediënten; de geperste variant genaamd oshizushi; inarizushi - gefrituurde tofuzakjes met een vulling; de traditionele narezushi gemaakt met gefermenteerde rijst; en temaki, kegelvormige stukjes zeewier gevuld met ingrediënten. Sushi kan worden gegeten met eetstokjes of vingers en wordt meestal geserveerd op een schaal of in een bentobox met een compartiment voor dips (meestal sojasaus). Vanwege de wereldwijde populariteit van sushi zijn er buiten Japan veel variaties van het gerecht ontwikkeld.

Sushi

Adana kebap is een populair vleesgerecht met spiesjes, vernoemd naar een van de beroemdste kebabsteden van het land, Adana. Deze kebab wordt gemaakt van gemalen lamsvlees en staartvet dat wordt gekneed met knoflook, ui, paprika en hete rode pepervlokken, waardoor het een dieprode kleur en een pittige smaak krijgt. Het hele mengsel wordt meestal rond grote en platte metalen spiesen gelegd en vervolgens gegrild. Als het klaar is, wordt het gegrilde vlees traditioneel geserveerd op een schaal met platbrood, paprika en tomaten, of gevuld in pitabrood samen met een salade bestaande uit peterselie en rode uien. Voordat de pita wordt opgerold, wordt het vlees meestal belegd met geroosterde chilipepers, zout, komijn en sumak. Het wordt aanbevolen om Adana kebap te combineren met ayran - een licht zoute drank op basis van yoghurt of şalgam, een alcoholvrije gefermenteerde drank gemaakt van groenten en rode wortels.

Adana-kebab

Kelle pa&ccedil;a &ccedil;orbası is een traditionele Turkse soep met orgaanvlees als hoofdingrediënt. Schapen- of geitenkoppen worden in een pan met water, uien en zout gedaan en de soep wordt vervolgens langzaam gekookt tot het vlees van de botten valt. Sommige mensen voegen graag een roux van boter en bloem toe aan de soep, gevolgd door een geklopt ei, knoflook en citroensap. Lamsnek, -tong en -hersenen kunnen ook in de soep worden opgenomen. Het is aan te raden om de soep te serveren met groenten en veel knapperig brood erbij.

Kelle-pakket

De alomtegenwoordige gehaktbrood is een gerecht dat wordt geprezen om zijn eenvoud en veelzijdigheid. Het wordt gemaakt met een aanzienlijke hoeveelheid gehakt, meestal varkensvlees en rundvlees dat wordt gebonden door eieren of zuivelproducten. Meestal wordt het in een speciale mal gedaan of met de hand gevormd in de populaire vorm van een boomstam. Nadat het is gebakken, wordt het meestal in plakjes gesneden en geserveerd met aardappelpuree of groenten, allemaal overgoten met de bijbehorende sappige saus. Gehaktbrood is geen gerecht dat vaak in chique restaurants wordt gevonden, en het behoort ook niet tot de haute cuisine. Het is rustiek en gewoon, maar toch ongelooflijk troostend en voedzaam. De geschiedenis van het gehaktbrood zoals we het vandaag de dag kennen, vindt vermoedelijk zijn oorsprong in het oude Rome, waar een gastronoom genaamd Apicius voor het eerst het idee van gehaktpasteitjes noemde. Men gelooft dat de nu traditionele broodvorm is ontstaan uit de noodzaak om het proces te versnellen en tijd te besparen. Later werden er, om het kostbare vlees te rekken, extra ingrediënten zoals broodkruimels, haver, panko-kruimels en zelfs groenten aan het gerecht toegevoegd. Moderne gehaktbrood wordt meestal geassocieerd met de Verenigde Staten. De populaire overtuiging is dat de Amerikaanse gehaktbrood werd uitgevonden en beroemd werd tijdens de Grote Depressie in de jaren 1930, maar de meest waarschijnlijke versie beweert dat het werd meegebracht door talloze immigranten die massaal vanuit Europa naar de Verenigde Staten kwamen. De heruitvinding in de Verenigde Staten viel samen met de technische vooruitgang, en de eerste keer dat gehaktbrood in druk werd genoemd was in 1899, ongeveer dezelfde tijd tijdens de uitvinding van mechanische vleesmolens. Tegenwoordig is het moeilijk om een land te vinden dat geen variatie van deze klassieker heeft. Ze kunnen variëren in de keuze van vlees, selectie van kruiden en favoriete extra ingrediënten, maar in wezen worden alle verschillende nationale gehaktbroodsoorten geïnterpreteerd als troostende en economische familiemaaltijden.

Gehaktbrood

Gyros is een van de populairste Griekse straatvoedselgerechten, bestaande uit vlees zoals varkensvlees en kip (in Griekenland) of lamsvlees en kalfsvlees (populair in andere landen) gekookt op een verticaal spit. Het vlees wordt in dunne snippers gesneden en wordt vervolgens meestal in een pitabroodje gedaan, samen met sauzen zoals tzatziki en groenten zoals tomaten, uien, sla en komkommers. Gyros is afgeleid van het Griekse woord gheereezo, wat draaien betekent, verwijzend naar het constant draaiende verticale spit waaraan het vlees wordt gekookt. Sommigen geloven dat gyros is ontstaan in de tijd van Alexander de Grote, toen zijn soldaten het vlees aan hun zwaarden spitten en het boven een vuur kookten. Anderen beweren dat gyros in 1922 in Griekenland werd geïntroduceerd, met de vluchtelingen uit Constantinopel en Smyrna. Veel van de vluchtelingen werden handelaren en openden hun winkels met kleine gaten in de muur, waar gyros werd verkocht. Na de Tweede Wereldoorlog werd gyros populair en verspreidde het zich naar Europa, Australië en de Verenigde Staten. Tegenwoordig is gyros een van de populairste straatvoedselsoorten ter wereld.

Gyros

Kofta of k&ouml;fte zijn gefrituurde gehaktballetjes ter grootte van een walnoot, meestal gemaakt van runder- of lamsgehakt. Het is een populair Turks mezegerecht dat vaak wordt bereid voor speciale gelegenheden en cocktailparty's, omdat de gehaktballetjes vrij eenvoudig te bereiden zijn en gemakkelijk met een tandenstoker kunnen worden gegeten. K&ouml;fte zijn er in verschillende gradaties van pittigheid en in talloze vormen - van met ei bedekte en gefrituurde kadin budu tot Adana kofte uit het zuidoosten van Turkije. In Oost-Turkije is de populairste variant i&ccedil;li k&ouml;fte, vol van smaak vanwege de grote hoeveelheden boter in de vulling. Een andere interessante variant is cizbiz kofta, een van de populairste straatvoedselproducten in het land, de naam komt van het geluid dat de dunne vleespasteitjes maken als ze op de grill worden gelegd. Of ze nu gebakken, gestoofd, gedrenkt in saus of gegrild zijn, de variaties zijn vrijwel eindeloos en elk koftagerecht past goed bij een glas raapvocht en gebakken aardappelen.

Koekjes

Kağıt kebabı is een traditioneel type Turkse kebab dat oorspronkelijk uit Antakya komt. Hoewel er enkele variaties zijn, wordt het meestal gemaakt met een combinatie van vlees (meestal rundvlees of lamsvlees), olijfolie, zout, peper en groenten zoals tomaten, erwten, wortelen, paprika's, aardappelen en sjalotten. De ingrediënten worden gemengd en in bakpapier gewikkeld om de smaakvolle sappen binnenin op te vangen. Er wordt een gaatje in de bovenkant gemaakt en de pakketjes worden met water bestreken voordat ze in een oven worden gebakken. Als ze klaar zijn, wordt deze kebabvariant meestal geserveerd met rijst en salade ernaast.

Kebab eten

Atom

Een typisch Amerikaans gerecht, burger, is geëvolueerd van de Duitse Deutsches beefsteak, aldus Mimi Sheraton, culinair recensent van de New York Times. De andere naam (hamburger) is het gevolg van het feit dat veel Duitse immigranten oorspronkelijk uit de haven van Hamburg kwamen. Burger is een sappig gerecht dat idealiter bestaat uit medium-rare gebakken rundvleespasteitjes in verse, licht geroosterde broodjes, vergezeld door uienringen en ketchup of Dijonmosterd. Natuurlijk zijn er nog allerlei andere smaakmakers en groenten zoals sla en tomaten, maar die hebben de neiging om het vlees koud te maken, aldus mevrouw Sheraton. Als er kaas wordt toegevoegd, moet het mozzarella, Gruyère of Cheddar zijn, licht smeltend en licht pittig. Het is nog onduidelijk wie er als eerste op het idee kwam om de rundvleespasteitjes met broodjes te omhullen. Giovanni Ballarini, een culinair historicus, zegt dat de immigranten gegrild vlees tussen sneetjes brood kregen, zodat er geen borden aan te pas kwamen en er geen water werd verspild aan het afwassen. Hannah Glasse noemde voor het eerst een Hamburgse "worst" in haar kookboek The Art of Cookery, Made Plain and Easy uit 1747, waarin ze het omschreef als een gehakt mengsel van rundvlees en kruiden dat geserveerd moest worden met toast. Of misschien was het Charlie Nagreen, een gehaktballenverkoper uit Wisconsin, die in 1885 besloot om gehaktballen tussen brood te doen zodat de consumenten ze konden eten terwijl ze over een plattelandsmarkt liepen waar hij werkte. Tegenwoordig variëren toppings en bijgerechten van regio tot regio, maar voor een originele versie moet je naar Louis' Lunch in New Haven, Connecticut, waar ze sinds 1900 hamburgers serveren en beweren de oudste hamburgertent in de Verenigde Staten te zijn. Wat de theorieën over de oorsprong van hamburgers ook mogen zijn, en er zijn er veel, het is een gemakkelijke, eenvoudige en stevige maaltijd waar de meeste vleesliefhebbers graag van zullen smullen.

Hamburger

Serpme Kahvaltı verwijst naar het traditionele Turkse 'uitgebreide ontbijt', een lust voor het oog en de maag. Het gaat om een tafel beladen met een eindeloze verscheidenheid aan kleine gerechten.

Ekin AKBIYIK

Recent Bezochte Plekken van ekinakbiyik

Cafer Usta Kebap

Gariban Kebap

Quick China Armada

BLOCK HOUSE Mannheim

Zum Elefanten

Tadım Köfte

Celal Et Kebap Balgat

7/24 ÇORBA&IZGARA

Ahmet Ustanin Yeri

Hatay ASİ KASAP & KEBAP

Favoriete Gerechten van ekinakbiyik

Sushi

Adana-kebab

Kelle-pakket

Gehaktbrood

Gyros

Koekjes

Kebab eten

Atom

Hamburger

Turks Ontbijt

Ontdek Meer

Plekken in de Buurt

Wereldwijde Feed

Foodies Vinden

Word Partner