Name: BLOCK HOUSE Mannheim
Address: P5 9-10, Mannheim, 68161, DE
Telephone: 0621 79903610
Price range: €€
Rating: 4.6

Germany

Duitsland

Mannheim

BLOCK HOUSE Mannheim

Steak-frites is een in de pan dichtgeschroeide of gegrilde biefstuk met een berg friet, het huisgerecht van de Franse en Belgische brasserie en het gerecht waarop de meeste worden afgerekend. Beide landen claimen het, België met de sterkere papieren voor de friet en Frankrijk voor de sauscultuur rond het vlees. Het stuk is zelden een luxe stuk: entrecote is de klassieker, maar bavette, onglet en faux-filet zijn even traditioneel, gekozen op smaak en beet in plaats van zachtheid, en een bistro die filet op de kaart zet, leeft meestal van de naam. De saus verschilt per huis en streek: béarnaise in het grootste deel van Frankrijk, pepersaus in het noorden, maître d'hôtel-boter in Parijs, en in Genève de Café de Paris-botersaus waar een handvol restaurants een hele kaart omheen heeft gebouwd. Gespecialiseerde steak-fritesrestaurants serveren niets anders en brengen de friet in twee rondes zodat de tweede lading heet aankomt.

De biefstuk wordt hard en snel gebakken. Hij komt vroeg uit de koelkast, wordt drooggedept en gezouten en gaat in een gloeiend hete pan met wat geklaarde boter of olie, of op de grill, twee tot vier minuten per kant afhankelijk van de dikte en de bestelling; Franse keukens nemen bleu, saignant en à point serieus en bakken een bavette niet verder dan saignant omdat hij anders taai wordt. Hij rust vijf minuten voor het snijden. De friet volgt de Belgische methode, of de keuken dat nu toegeeft of niet: een kruimige aardappel zoals Bintje, gesneden op ongeveer tien millimeter, gespoeld, voorgebakken in vet rond 150°C tot zacht en bleek, afgekoeld en dan een tweede keer gebakken op 180°C tot goudbruin en knapperig. Rundvet is het traditionele Belgische vet en nog altijd het beste; de meeste Franse keukens gebruiken plantaardige olie. De friet wordt gezouten zodra ze uit het vet komt.

Beoordeel de twee helften apart en dan samen. De biefstuk moet een donkere korst hebben, van rand tot kern gebakken zijn zoals besteld en een beetje roze jus loslaten in plaats van een grijze plas; de saus hoort een kleine hoeveelheid ernaast of erop te zijn, geen overstroming, en een béarnaise moet naar dragon en ingekookte azijn smaken, niet naar warme mayonaise. De friet moet buiten knapperig en binnen luchtig zijn, gezouten en heet als ze bij je komt, wat betekent: per bestelling gebakken en niet onder een lamp bewaard. Trek punten af voor een biefstuk die verder gebakken is dan besteld, een ongeruste biefstuk die in de friet leegbloedt, dunne fastfoodfriet of diepvriesfriet met een egale coating, saus uit een zakje en een bord waar de friet onder het vlees zacht is geworden. Een groene salade is het enige aanvaardbare derde element.

Steak-frites

Steak-frites is a pan-seared or grilled beef steak served with a pile of fried potatoes, the house dish of the French and Belgian brasserie and the one by which most of them are judged. Both countries claim it, Belgium with the stronger case for the frites and France for the sauce culture around the meat. The cut is rarely a premium one: entrecôte is the classic, but bavette, onglet and faux-filet are just as traditional, chosen for flavour and chew rather than tenderness, and a bistro that lists filet is usually trading on the name. The sauce varies by house and region: béarnaise in most of France, a pepper sauce in the north, maître d'hôtel butter in Paris, and in Geneva the Café de Paris butter sauce that a handful of restaurants built an entire menu around. Dedicated steak-frites restaurants serve nothing else and bring the frites in two rounds so the second batch arrives hot.

The steak is cooked hard and fast. It comes out of the fridge early, is dried and salted, and goes into a very hot pan with a little clarified butter or oil, or onto a grill, for two to four minutes a side depending on thickness and the order; French kitchens take bleu, saignant and à point seriously and cook a bavette no further than saignant because it toughens. It rests for five minutes before cutting. The frites are the Belgian method whether or not the kitchen admits it: a floury potato such as Bintje, cut to about ten millimetres, rinsed, blanched in fat at around 150°C until soft and pale, cooled, then fried a second time at 180°C until golden and crisp. Beef dripping is the traditional Belgian fat and still the best; most French kitchens use vegetable oil. The frites are salted the moment they leave the fat.

Judge the two halves separately and then together. The steak should have a dark crust, be cooked as ordered from edge to centre, and release a little pink juice rather than a grey pool; the sauce should be a small quantity on the side or on top, not a flood, and a béarnaise should taste of tarragon and reduced vinegar, not of warm mayonnaise. The frites should be crisp outside, fluffy inside, salted, and hot when they reach you, which means fried to order and not held under a lamp. Mark down a steak cooked beyond the order, an unrested steak bleeding into the frites, thin fast-food style fries or frozen ones with a uniform coating, a sauce from a packet, and a plate where the frites have gone soft under the meat. A green salad is the only acceptable third element.

Bu orta ileri pişmiş ete bayıldım. Et çok yumuşaktı ağzına atıp ısırdıkça sulu sulu oluyor. Porsiyon iyi et güzel biraz tuz atınca daha güzel oldu

BLOCK HOUSE Mannheim

Hier gegeten? Beoordeel een gerecht van BLOCK HOUSE Mannheim

Meest geliefd hier

Steak-frites

Top gourmets hier

ekinakbiyik

Recente reviews

Wat te eten in de buurt

Ontdek nieuwe culinaire ervaringen

Wereldwijde Feed

Foodies Vinden

Eten in de Buurt

Word Partner