Name: Aftat
Address: Uzun Çarşı Girişi, Burmalı, Millet Cd No: 1/B, Afyonkarahisar Merkez, Afyonkarahisar, 03200, TR
Telephone: (0272) 213 45 98
Rating: 2.5

Türkiye

Turkije

Afyonkarahisar

Aftat

Ekmek kadayıfı is een Turks siroopdessert dat niet op deeg maar op een gedroogde broodschijf rust: een gegist deeg, gebakken tot een platte, poreuze ronde, keihard gedroogd en daarna in suikersiroop gekookt tot het opzwelt tot een donkere amberkleurige spons, koud geserveerd onder een dikke laag kaymak. De schijf is een product op zich, verkocht door bakkers en in pakjes met een bobbelige bovenkant, en heeft niets te maken met de draadjes tel kadayıf van künefe; de twee delen alleen de naam, die in het Ottomaans voor meerdere in siroop gedrenkte zoetigheden gold. Afyonkarahisar is de stad die het vaakst met het dessert wordt verbonden, mede door haar reputatie voor de kaymak die erop gaat, en restaurants daar serveren het als vaste afsluiter van een maaltijd met sucuk en vleesgerechten. Het hoort ook bij Şeker Bayramı, het feest na de ramadan, wanneer er een bak voor de gasten wordt gemaakt.

De gedroogde ronde gaat in een brede, ondiepe bak waar hij net in past, en kokende siroop wordt erover gegoten; de verhouding is hoog, ongeveer twee delen suiker op drie delen water met een kneepje citroen, en meer siroop dan redelijk lijkt. Dan komt het langzame werk: de bak staat veertig minuten tot een uur op laag vuur terwijl siroop over de bovenkant wordt gelepeld, de schijf wordt omgedraaid zodra hij zacht is en het vocht wordt ingekookt tot het brood bijna alles heeft opgenomen en een glanzend, karamelkleurig oppervlak heeft. Sommige bakkers kleuren de bovenkant aan het einde onder hitte zodat de suiker aan het oppervlak uithardt. De bak koelt af en gaat de koelkast in; kaymak wordt over het hele oppervlak gestreken of bij het serveren per portie opgelegd, met gehakte pistache of walnoot erop. Verder gaat er niets in: geen vanille, geen specerij.

Een goede portie snijdt schoon met een lepel en houdt zijn vorm, tot in het midden doordrenkt, zonder droge witte kern en zonder plas losse siroop eromheen. De kleur moet diep amber en egaal zijn, de textuur dichter bij een stevige broodpudding dan bij cake, de zoetheid zwaar, want daarvoor is de kaymak er: dik genoeg om als plak te blijven staan, licht zurig en onmiskenbaar zuivel. Trek punten af voor een schijf die binnenin bleek en droog is, een die tot pap is ingezakt, siroop die aangebrand smaakt en vooral voor slagroom of een gearomatiseerde dessertroom in plaats van kaymak, de gebruikelijkste afsteek buiten Turkije. Warm geserveerd is het een ander en minder gerecht; de koude hoort bij het ontwerp.

Ekmek kadayıfı

Ekmek kadayıfı is a Turkish syrup dessert built on a dried bread round rather than on pastry: a yeasted dough baked into a flat, porous disc, dried hard, then cooked in sugar syrup until it swells into a dark amber sponge, and served cold under a thick slab of kaymak. The disc is a product in its own right, sold by bakers and in packets with a dimpled top, and it bears no relation to the shredded tel kadayıf used for künefe; the two share only the name, which in Ottoman usage covered several syrup-soaked sweets. Afyonkarahisar is the city most often credited with the dish, helped by its reputation for the kaymak that goes on top, and restaurants there serve it as the standard finish to a meal of sucuk and meat dishes. It is also one of the sweets associated with Şeker Bayramı, the holiday that ends Ramadan, when a tray is made for guests.

The dried round goes into a wide, shallow tray that just fits it, and boiling syrup is poured over; the ratio is high, around two parts sugar to three parts water with a squeeze of lemon, and more syrup than seems reasonable. Cooks then do the slow part: the tray sits over low heat for forty minutes to an hour while syrup is spooned over the top, the disc is turned once it has softened, and the liquid is reduced until the bread has absorbed almost all of it and taken on a glossy, caramel-coloured surface. Some bakers brown the top under heat at the end so the sugar on the surface sets. The tray is cooled, then chilled, and kaymak is spread over the whole surface or laid on each portion at service, with crushed pistachios or walnuts on top. Nothing else goes in: no vanilla, no spice.

A good portion cuts cleanly with a spoon and holds its shape, soaked through to the centre with no dry white core and no pool of loose syrup around it. The colour should be deep amber and even, the texture closer to a dense bread pudding than to a cake, and the sweetness heavy, which is what the kaymak is there to answer; the cream should be thick enough to stand in a slab, mildly tangy, and clearly dairy. Mark down a disc that is pale and dry inside, one that has collapsed into mush, syrup that tastes scorched, and above all whipped cream or a flavoured dessert cream in place of kaymak, which is the most common shortcut outside Turkey. Served warm it is a different and lesser experience; the chill is part of the design.

Vişneli olanından aldım diye mi bilmiyorum ama beğenmedim. Çok şekerli bir tatlı, üstündeki kaymakla daha da ağır bir tatlıya dönüştü. Çay olmasına rağmen yemedim. Rengi gibi tadı da güzel olsaydı keşke. 

Aftat

Hier gegeten? Beoordeel een gerecht van Aftat

Meest geliefd hier

Ekmek kadayıfı

Top gourmets hier

ekinakbiyik

Recente reviews

Wat te eten in de buurt

Ontdek nieuwe culinaire ervaringen

Wereldwijde Feed

Foodies Vinden

Eten in de Buurt

Word Partner