Hollanda

Cağ kebabı, Erzurum'un yatık dönerdir: kendi yağıyla katlanmış kuzu eti uzun bir şişe dizilir, odun ateşinin önünde yan yatırılarak çevrilir ve ince tıraşlar yerine kalın dilimler hâlinde kesilip cağ denen küçük şişlere takılarak sofraya teker teker verilir. Dik dönerden eskidir ve Türk yemek tarihçilerinin çoğu dikey sürümün on dokuzuncu yüzyılda bu biçimden uyarlandığını kabul eder. Erzurum'da ve onu aynı kararlılıkla sahiplenen Oltu'da kebap, başka hiçbir şey pişirmeyen lokantalarda yenen bir öğle yemeğidir; usta bütün gün ateşin başında durur. Yemek 2009'dan beri coğrafi işaret korumasındadır ve tescil eti kuzu, terbiyeyi soğan, tuz ve karabiber, ateşi ise meşe ya da kayın odunu olarak sabitler.

Et, but ve koldan kemiği alınmış kuzudur; geniş ince yapraklar hâlinde kesilir, tuzlanır ve soğan suyu yumuşatsın diye dilimlenmiş soğan ve karabiberle bir gece kat kat bekletilir; yoğurt yok, salça yok, karabiber dışında baharat yok. Sabah yapraklar araya kuyruk yağı dilimleri konarak yatık şişe dizilir ve sıkı bir silindir hâlinde bastırılır; şiş, yanan odun yatağının üstüne değil yanına yerleştirilir ki et ışıma ısısıyla pişsin ve damlayan yağ ateşe düşmesin. Dış katman kızardıkça usta onu uzun bir bıçak hareketiyle keser ve sıcak parçalar doğrudan bir cağ şişine gider, her birinde dört beş parça, yağlı ve yağsız birlikte. Yalnızca kızarmış dış katman kesilir; içi bir sonraki tur için pişmeye devam eder.

Önünüzdeki şişe göre değerlendirin. Parçaların kenarları koyu ve çıtır, içi pembe ve sulu olmalı, erimiş yağ görünmeli ama göllenmemeli; tat sırasıyla kuzu, odun dumanı ve soğan olmalı. Et, ince lavaşla cağdan çekilerek yenir; yanında çiğ soğan, domates ve bazen bir kaşık yoğurt bulunur, sos bu işin parçası değildir. Baştan sona grileşmiş ete, şiş ateşten uzak durduğu için kurumuş dilimlere, gaz ya da mangal kömüründe pişmiş kebaba, cağ diye satılan dana etine ve şiş yerine tabakta gelen parçalara puan kırın; tabakta gelmesi genellikle önceden kesilip sıcakta bekletildiği anlamına gelir. Yağ ile yağsız et oranı her şişte görülmeli ve aşağı yukarı bire dört olmalı.

Cağ kebabı

Cağ Kebab

Kebab au cağ

Cağ kebab

Tavuk ve Mısır Çorbası

Rotterdam

Cafe Baskent

Cağ kebabı is the horizontal döner of Erzurum in eastern Turkey: lamb layered with its own fat on a long spit, turned on its side in front of a wood fire, and carved not in shavings but in thick slices that are threaded onto small skewers, the cağ, and handed to the table one skewer at a time. It is older than the upright döner and most Turkish food historians treat it as the form from which the vertical version was adapted in the nineteenth century. In Erzurum, and in the town of Oltu which claims it just as firmly, the kebab is a lunch dish eaten in restaurants that cook nothing else, with the master standing at the fire all day; the dish has had a protected geographical indication since 2009, and the register fixes the meat as lamb, the marinade as onion, salt and black pepper, and the fire as oak or beech wood.

The meat is boned lamb from the leg and shoulder, cut into wide thin sheets, salted and layered overnight with sliced onion and pepper so the onion juice softens it; no yoghurt, no tomato paste, no spice beyond pepper. In the morning the sheets are stacked on the horizontal spit with slabs of tail fat between them and pressed into a tight cylinder, and the spit is set beside, not above, a bed of burning wood so the meat cooks by radiant heat and the dripping fat does not fall into the fire. As the outer layer browns, the usta slices it off in a long knife stroke and the hot pieces go straight onto a cağ skewer, four or five pieces each, fat and lean together. Only the browned outer layer is ever carved; the inside keeps cooking for the next round.

Judge it by the skewer in front of you. The pieces should be dark and crisp at the edges, pink and juicy within, with rendered fat visible but not pooling, and they should taste of lamb, wood smoke and onion in that order. It is eaten by pulling the meat off the cağ with a piece of thin lavaş, with raw onion, tomato and sometimes a spoon of yoghurt alongside; sauces are not part of it. Mark down meat that is grey throughout, slices that are dry because the spit sat too far from the fire, a kebab cooked over gas or charcoal, beef sold as cağ, and pieces served on a plate rather than on the skewer, which usually means they were carved earlier and kept warm. The ratio of fat to lean should be visible on every skewer and about one to four.

Netherlands

Every time i go to Rotterdam i always visit here to eat Cag kebab. The taste is really close to what we have in Turkiye.

Nice quality meat and it is all smooth. I always eat less cooked version which we call “tatari”. In one portion you will get 4 pieces but i ask it get one by one to eat it hot.

It comes with onion and tomatoes. I don’t eat the tomatoes but onion is a must.

I wish i live here to only eat this food 😂


En iyi Cağ kebabı nerede yenir? (Rotterdam)

Cafe Baskent

Eleştirmenler Cağ kebabı hakkında ne diyor? (Rotterdam)

Cafe Baskent mekanında başka ne iyi?

Rotterdam dışında Cağ kebabı nerede bulunur?

Rotterdam için başka ne yenir?

Cağ kebabı nedir?

Sıkça sorulan sorular

Keşfetmeye devam et

Damak tadını paylaş!

Yemek haritanı paylaş!

Ödüller kazan!

Yeni lezzet deneyimleri keşfet

Yakınımdaki Mekanlar

Küresel Akış

Gurme Bul

Partner Olun