Name: Celal Et Kebap Balgat
Address: Oğuzlar, Çetin Emeç Blv No:60 D:B, Çankaya, Ankara, 06520, TR
Telephone: (0312) 220 58 63
Price range: €€
Rating: 4.4

Türkiye

Turkije

Ankara

Çankaya

Celal Et Kebap Balgat

Dikke plakken aubergine om en om met balletjes met de hand gehakt lamsvlees op een platte spies geregen, boven houtskool gegrild tot de aubergine inzakt en het vlees verkoolt, en dan op lavash geschoven met gegrilde pepers en tomaat: patlıcanlı kebap is de kebab uit Gaziantep die evenzeer van de groente afhangt als van het vlees. Het is een zomergerecht in het zuidoosten, gemaakt als de dunne, bleke lokale aubergines in het seizoen zijn, en het staat op kaarten van Antep tot Adana en Şanlıurfa onder dezelfde naam of als patlıcan kebabı. De constructie is de kern. De aubergine is geen bijgerecht; ze wordt op dezelfde diameter als het vlees gesneden, op de spies tegen het vlees aangedrukt, en het vet dat uit het lam smelt bedruipt haar tijdens het garen, zodat elke plak zacht en rokerig aankomt en smaakt naar het vlees waar ze naast zat. In Antep wordt hij vaak afgemaakt in de oven op een schaal met een tomatensaus eroverheen, een legitieme tweede vorm.

Het vlees is het kebabmengsel van Antep: vet lamsvlees, vaak met wat staartvet, met een zırh gehakt tot het fijn maar niet pasteus is, gekruid met zout, zwarte peper en soms een beetje rode peper, gekneed, koud gerust en tot balletjes gerold die iets zijn platgedrukt om bij de aubergine te passen. De aubergines zijn lange, slanke soorten, in rondjes van twee tot drie centimeter dik gesneden met de schil eraan zodat ze heel blijven, soms eerst gezouten en afgespoeld. Ze worden om en om op brede spiesen geregen, aubergine, vlees, aubergine, strak aangedrukt, en tien tot vijftien minuten boven hete houtskool gegrild, vaak gekeerd, tot de aubergineschil blaren heeft, het vruchtvlees volledig meegeeft en het vlees gebruind is. De spies wordt op een bed lavash geschoven dat is opgewarmd en vaak met het braadvocht is ingewreven, met geblakerde groene pepers en tomaat ernaast, peterselie en ui met sumak, en soms een lepel boter eroverheen.

Beoordeel eerst de aubergine, want dat is het onderdeel dat het vaakst fout gaat: ze moet door en door zacht zijn, romig binnen haar verkoolde schil, en ze moet vet en smaak van het vlees hebben opgenomen; een stevige, bleke, sponzige plak betekent dat de spies te vroeg van het vuur kwam. Het vlees moet sappig en grof van structuur zijn, eenvoudig gekruid, met verkoling aan de buitenkant. De afwisseling moet zichtbaar zijn op het bord, niet twee balletjes en één plak aubergine. Trek punten af voor bittere of zaadrijke aubergine, vlees dat is uitgedroogd terwijl de aubergine nog moest garen, een spies die alleen onder een gasgrill of in een oven is gemaakt, wat geen rook geeft, en lavash dat droog is omdat het braadvocht verloren ging. De schaalversie met tomatensaus hoort als ovengerecht beoordeeld te worden, met een saus die naar verse tomaat smaakt en niet naar puree.

Patlıcanlı kebap

Met de hand gehakt lamsvlees en staartvet, gekruid met weinig meer dan zout en rode peper, langs een lange platte spies gedrukt, boven houtskool gegrild en opgediend op platbrood met gegrilde pepers, tomaat, ui met sumak en peterselie: Adana kebap draagt de naam van zijn stad niet voor niets. Het gerecht komt uit Adana in Zuid-Turkije, waar de naam sinds 2005 een beschermde geografische aanduiding is, met regels voor het vlees (lam jonger dan een jaar, schouder, bout en borst), het vet (staartvet, ongeveer één deel op vier à vijf delen vlees) en het mes (een zırh, het brede gebogen hakmes, geen gehaktmolen). De familieleden zijn makkelijk te verwarren: Urfa kebap is dezelfde constructie zonder de scherpte, en een beyti is een kebab gerold in lavash met yoghurt en tomatensaus. Een echte Adana is pittig, grof van structuur en smaakt eerst naar lam en houtskool.

Het vlees wordt met de hand gehakt tot een grove pasta met zichtbare stukjes vet, dan gekneed met zout en vlokken gedroogde rode peper uit de streek, soms een lepel rodepeperpasta voor de kleur; ui en knoflook staan niet in het geregistreerde recept. Het mengsel rust koud zodat het vet opstijft, wordt met de hand langs een platte spies van twee of drie vingers breed gedrukt, in richels geknepen zodat het grip houdt, en rechtstreeks boven een bed van eiken- of fruithoutskool gelegd zonder rooster ertussen. De kok draait de spies vaak en drukt het brood tijdens het grillen op het vlees om het druipende vet op te vangen. Vier tot zes minuten is genoeg. Machinaal gehakt blijft niet op de spies zitten zonder ei of brood, en daarom smaken gehaktversies naar vulmiddel.

Beoordeel eerst de structuur: het snijvlak moet losse stukjes vlees en vet laten zien, geen gladde worstkorrel, en de spies moet zonder bindmiddel heel blijven. De buitenkant hoort licht verkoold te zijn op de richels, de binnenkant sappig en net rosé. Droogte betekent te weinig vet of te lang gegrild; een grijze, verende binnenkant betekent gehakt. De scherpte moet bij de tweede hap opbouwen, niet bij de eerste schroeien. Verwacht in vet gedrenkte lavash eronder, lange gegrilde groene pepers, een halve tomaat en uienringen met sumak; een glas şalgam of ayran is de gebruikelijke drank. Trek punten af voor een kebab op een bord zonder brood, rund dat voor lam doorgaat en elke Adana die mild op tafel komt, want dat is een Urfa met de verkeerde naam.

Adana-kebab

Thick slices of aubergine threaded onto a flat skewer alternately with balls of hand-chopped lamb, grilled over charcoal until the aubergine collapses and the meat chars, then slid off onto lavash with grilled peppers and tomato: patlıcanlı kebap is the Gaziantep kebab that depends on the vegetable as much as the meat. It is a summer dish in the south-east, made when the thin, pale local aubergines are in season, and it appears on menus from Antep to Adana and Şanlıurfa under the same name or as patlıcan kebabı. The construction is the point. The aubergine is not a side; it is cut to the same diameter as the meat, pressed against it on the skewer, and the fat rendering from the lamb bastes it as it cooks, so each slice arrives soft and smoky and tasting of the meat it sat next to. In Antep it is often finished in the oven on a tray with a tomato sauce poured over, which is a legitimate second form.

The meat is the Antep kebab mixture: fatty lamb, often with some tail fat, chopped with a zırh until fine but not pasty, seasoned with salt, black pepper and sometimes a little red pepper, kneaded, rested cold and rolled into balls slightly flattened to match the aubergine. The aubergines are long, slim varieties, cut into rounds two to three centimetres thick with the skin left on so they hold together, sometimes salted and rinsed first. They are threaded onto wide skewers in alternation, aubergine, meat, aubergine, pressed tight, and grilled over hot charcoal for ten to fifteen minutes, turned often, until the aubergine skin is blistered and the flesh gives completely and the meat is browned. The skewer is slid onto a bed of lavash that has been warmed and often rubbed with the drippings, with charred green peppers and tomato alongside, parsley and onion with sumac, and sometimes a spoon of butter poured over.

Judge the aubergine first, because it is the component most often wrong: it should be fully soft all the way through, creamy inside its charred skin, and it should have absorbed fat and flavour from the meat; a firm, pale, spongy slice means the skewer came off too early. The meat should be juicy and coarsely textured, seasoned simply, with char on the outside. The alternation should be visible on the plate, not two meatballs and one slice of aubergine. Mark down bitter or seedy aubergine, meat that has dried out while the aubergine caught up, a skewer cooked under a gas grill or in an oven only, which gives no smoke, and lavash that is dry because the drippings went to waste. The tray version with tomato sauce should be judged as a bake, with the sauce tasting of fresh tomato rather than paste.

Mekan orta üst sınıfta konumlandırabileceğimiz bir kebapçı. Vale hizmeti, bekleme salonu, masalarla ilgilenen garsonların tavrı ile gayet şık bir mekan. Menü içerisindeki fiyatlandırmalar beklediğimden daha uygundu. Ortalama aspava fiyatlarıyla aynı fiyatta daha kaliteli bir hizmet alıyorsunuz. Mekanda göze çarpan mahalle kebabı içerisinde adana ciğer ve kuzuya yer vermekle birlikte dükkana has bir tabak 650TL fiyatıyla da gayet cazip onu almadım ancak bir dahaki sefere onu alırım.

Patlıcan kebabındaki patlıcanlar oldukça rahat soyuldu. Etli ve yumusaktılar. Acı değillerdi. Kebapta yer alan etler lezzetliydi. Ancak patlıcan ete göre daha tatsız gelmişti. Birlikte yememe rağmen etin tadını çekmemişti.

Yine de denenebilir. 

Hand-chopped lamb and tail fat, seasoned with little more than salt and red pepper, pressed along a long flat skewer, grilled over charcoal and served on flatbread with grilled peppers, tomato, onion with sumac and parsley: Adana kebap carries the name of its city for a reason. It comes from Adana in southern Türkiye, where the name has been a registered geographical indication since 2005, with rules on the meat (lamb from animals under a year old, shoulder, leg and brisket), the fat (tail fat, about one part to four or five of meat) and the knife (a zırh, the wide curved blade, not a mincer). Its relatives are easy to confuse: Urfa kebap is the same construction without the heat, and a beyti is a kebab rolled in lavash with yoghurt and tomato sauce. A true Adana is spicy, coarse-textured and tastes first of lamb and charcoal.

The meat is chopped by hand until it is a rough paste with visible pieces of fat, then kneaded with salt and flakes of dried red pepper from the region, sometimes a spoon of red pepper paste for colour; onion and garlic are not in the registered recipe. The mixture rests cold so the fat firms up, then is pressed by hand along a flat skewer two or three fingers wide, pinched into ridges so it grips, and laid directly over a bed of oak or fruitwood charcoal with no grate between. The cook turns it often and presses the bread onto the meat as it grills to catch the dripping fat. Four to six minutes is enough. Ground meat from a machine will not stay on the skewer unless egg or bread is added, which is why minced versions taste of filler.

Score the texture first: the cut face should show distinct bits of meat and fat, not a smooth sausage grain, and the skewer should hold together without binders. The outside wants to be lightly charred at the ridges, the inside juicy and faintly pink. Dryness means too little fat or an overcooked skewer; a grey, bouncy interior means minced meat. The heat should build on the second bite, not scorch on the first. Expect fat-soaked lavash underneath, long grilled green peppers, a tomato half and sliced onion with sumac; a glass of şalgam or ayran is the usual drink. Mark down a kebab served on a plate without bread, beef passed off as lamb, and any Adana that arrives mild, which is an Urfa with the wrong name.

Adana kebap

Geçen hafta bu güzel restoranı tercih ettik. Restorana gitmeden önce menüdeki yiyeceklerin görüntüsüne, içeriğine ve fiyatına instagram hesaplarındaki öne çıkarılanlar bölümünden ulaşabiliyorsunuz.
Cumartesi günü çok yoğun olduğu için telefonla rezervasyon yaptırmanızı öneririm. Biz restorandan çıkarken kapıda 7 8 müşteri sıra bekliyordu, restoran doluydu.
Masadaki ikramlar lezzetliydi. Ben mahalle kebabı tercih ettim adanası çok lezzetliydi, dana şiş yumuşaktı, ciğer güzeldi. Masadaki herkes memnun ayrıldı porsiyonlar gayet doyurucuydu. En son gelen künefe de iyiydi. Fotoğraftaki kuzu kaburgayı da yiyenler çok beğendi.

Masadaki peçete 1 taneydi tuz kimyon karabiber yoktu biz isteyince getirdiler bu yüzden biraz puan kırdım. Servis güzeldi çalışanlar iyiydi ortam güzeldi.


Celal Et Kebap Balgat

Hier gegeten? Beoordeel een gerecht van Celal Et Kebap Balgat

Meest geliefd hier

Patlıcanlı kebap

Adana-kebab

Top gourmets hier

Yehanoha

ekinakbiyik

Recente reviews

Wat te eten in de buurt

Ontdek nieuwe culinaire ervaringen

Wereldwijde Feed

Foodies Vinden

Eten in de Buurt

Word Partner