Name: Pasta Di Mamma
Address: Bijlmerplein 687-G, Amsterdam, 1102 DZ, NL
Telephone: 020 691 3500
Rating: 4.1

Netherlands

Hollanda

Amsterdam

Zuidoost

Pasta Di Mamma

United States

Uzun bir ekmek yarılır ve İtalyan-Amerikan şarküteri ürünleri, provolone, kıyılmış marul, domates, soğan, turşu biber ve zeytinyağı, sirke ve kekikten yapılan bir sosla kat kat doldurulur: Italian sandwich, Campania ve Sicilya'dan gelen göçmenler Amerikan fırınlarının yumuşak ekmeğiyle karşılaştığında Amerika'nın doğu kıyısının inşa ettiği şeydir. Adı her yüz milde değişir. Philadelphia hoagie der, New York ve New Jersey hero ya da sub, New England grinder, New Orleans Fransız ekmeğindeyse po' boy; Maine'de ise Italian, 1900 civarında Portland'da icat edilmiş belirli bir şeydir: yumuşak ekmekte jambon, Amerikan peyniri, domates, yeşil biber, soğan, zeytin ve turşu. Boston'dan Baltimore'a şarküteriler kendi ev sürümlerine sahiptir; etler, katların sırası ve sosun miktarı yerel gurur meselesidir.

Ekmek sandviçin yarısıdır. İnce, çıtır kabuklu ve yumuşak içli, o sabah pişmiş uzun bir ekmek olmalı; boydan boya ama tamamen değil, menteşe gibi açılacak şekilde kesilmeli. Philadelphia'nın Amoroso's ve Sarcone's ekmekleri örnektir. Etler sipariş üzerine ince dilimlenir ve yığılmak yerine kat kat dizilir: Genoa salamı, capicola, mortadella ve prosciutto cotto ya da haşlanmış jambon klasik takımdır; daha baharatlısı için soppressata ya da pepperoni eklenir ve üzerine keskin provolone gelir. Sebzeler etin üstüne konur: kıyılmış iceberg marul, dilimlenmiş domates, ince soğan, acı ya da tatlı turşu biber; bütünü zeytinyağı, kırmızı şarap sirkesi, kuru kekik, tuz ve karabiberle tatlandırılır. Mayonez bazı şehirlerde seçenek, bazılarında suçtur. Ekmek bastırılarak kapatılır, ikiye kesilir ve yenmeden önce on dakika sıkışsın diye kâğıda sıkıca sarılır.

İyisini ilk ısırıkta anlarsınız: esneyen ve çıtırdayan ekmek, ardından salam ve capicola'nın yağı ve baharatıyla belirgin bir et katmanı, provolone'nin keskinliği, soğuk ve çıtır marul, sirke ile kekiğin ekşiliği. Oran miktardan önemlidir ve sandviç sonuna kadar dağılmamalıdır. Bayat ya da hamursu ekmeğe, erken konmuş domates ya da sosun ıslattığı tabana, önceden dilimlenip kenarları kurumuş ete, üç beklenirken tek çeşit ete, yavan provolone'ye, solmuş marula ve damlayacak kadar ağır sosa puan kırın. Bir saat sarılı beklemiş sandviç başka, daha ıslak bir nesnedir. Etleri eritilmiş sıcak sürüm meşrudur ama kendi başına bir şey olarak değerlendirilmelidir.

İtalyan sandviçi

A long roll split and layered with Italian-American cold cuts, provolone, shredded lettuce, tomato, onion, pickled peppers and a dressing of oil, vinegar and oregano: the Italian sandwich is what the East Coast of the United States built when immigrants from Campania and Sicily met the soft bread of American bakeries. The name changes every hundred miles. Philadelphia calls it a hoagie, New York and New Jersey a hero or a sub, New England a grinder, New Orleans a po' boy when it is on French bread, and in Maine the Italian is a specific thing invented in Portland around 1900, with ham, American cheese, tomato, green pepper, onion, olives and pickles on a soft roll. Delicatessens from Boston to Baltimore have their own house version, and the meats, the order of the layers and the amount of dressing are matters of local pride.

The bread is half the sandwich. It should be a long roll with a thin, crackly crust and a soft interior, fresh that morning, split lengthways but not all the way through so it hinges; the Philadelphia rolls from Amoroso's and Sarcone's are the model. The meats are sliced thin, to order, and layered rather than piled: Genoa salami, capicola, mortadella and prosciutto cotto or boiled ham are the classic set, with soppressata or pepperoni for a spicier one, and sharp provolone over them. The vegetables go on top of the meat, shredded iceberg, sliced tomato, thin onion, hot or sweet pickled peppers, and the whole thing is dressed with olive oil, red wine vinegar, dried oregano, salt and pepper; mayonnaise is an option in some cities and a crime in others. The roll is pressed closed, cut in half, and wrapped tight in paper so it compresses for ten minutes before it is eaten.

Judge a good one by the first bite: bread that gives and crackles, then a clear layer of meat with the fat and spice of salami and capicola, the tang of provolone, cold crunchy lettuce and the sharpness of vinegar and oregano. The ratio matters more than the quantity, and the sandwich should hold together to the end. Mark down a stale or doughy roll, a soggy bottom from tomato or dressing applied too early, meat that is pre-sliced and dry at the edges, a single meat where three are expected, mild provolone, lettuce that has wilted and a dressing so heavy that it drips. A sandwich that has sat wrapped for an hour is a different, soggier object. A hot version with the meats melted is legitimate but should be judged as its own thing.

Italian Sandwich

I had a chance to try this panini place.

This version is called LINO. Red pesto, aubergines and goat cheese.

I wanted to try white bread. Bread was tasty but it could have been cooked a bit more.

Whole food was actually warm and tasteful. I would try it again

Pasta Di Mamma

Burada yediniz mi? Pasta Di Mamma mekanından bir yemeğe puan verin

En çok sevilenler burada

İtalyan sandviçi

En iyi gurmeler burada

hurkanakbiyik

Son değerlendirmeler

Bu çevrede ne yenir

Yeni lezzet deneyimleri keşfet

Küresel Akış

Gurme Bul

Yakınımdaki Yemekler

Partner Olun