Name: No Man's Art Gallery & de bar
Address: Bos en Lommerweg 90, Amsterdam, 1055 EC, NL
Telephone: 020 248 0565
Price range: €€
Rating: 4.5

Netherlands

Nederland

Amsterdam

West

No Man's Art Gallery & de bar

United States

De pork tenderloin sandwich is het antwoord van het Amerikaanse Midwesten op de schnitzel: een plak varkenslende die wordt platgeslagen tot ze breder is dan een eetbord, gepaneerd, gefrituurd en geserveerd op een gewoon hamburgerbroodje waar ze aan alle kanten enkele centimeters overheen hangt. Indiana en Iowa beschouwen het allebei als staatsgerecht en organiseren wedstrijden voor de beste; de versie uit Indiana wordt vaker dun geslagen en in olie gefrituurd, die uit Iowa is iets dikker en wordt soms in een gietijzeren pan gebakken, en beide staten hebben een diner of taverne die beweert hem begin twintigste eeuw te hebben uitgevonden, met de schnitzel van Duitse en Oostenrijkse immigranten als voor de hand liggende voorouder. Ondanks de naam is het stuk meestal lende zonder bot en geen echte haas, omdat de lende de brede, egale plak geeft; het beleg is dat van de hamburger, augurk, ui, mosterd, mayonaise, sla en tomaat, en puristen houden het minimaal zodat het vlees de hoofdzaak blijft.

De plak begint als een lendesteak van ongeveer twee centimeter dik, opengevouwen en met een hamer geslagen tot ongeveer zes millimeter en een doorsnee van vijfentwintig centimeter of meer; het slaan maakt het vlees mals, en daarom werkt de taaiere, goedkopere lende. Hij wordt gekruid, door bloem gehaald, dan door ei of karnemelk, dan door paneermeel of verkruimelde saltine-crackers, die veel keukens in Indiana verkiezen voor een lichtere, brossere korst; sommige zaken paneren dubbel voor een dikkere laag. De schnitzel wordt drie tot vier minuten gefrituurd op ongeveer 175°C tot hij goudbruin is, of in een laagje vet in de pan gebakken en één keer gekeerd. Hij gaat op een licht geroosterd of gestoomd broodje, meestal met het bovenste broodje midden op de schnitzel zodat het vlees rondom zichtbaar is. Gegrilde, ongepaneerde versies bestaan en staan op eerlijke kaarten apart vermeld.

De grootte is het eerste wat mensen fotograferen en het laatste wat een cijfer zou moeten bepalen. De korst moet goudbruin, knapperig, droog en vast aan het vlees zitten, zonder ruimte tussen paneerlaag en varkensvlees en zonder vettige doorschijnendheid; het vlees zelf moet vochtig, wit en gekruid zijn, niet droog en draderig, de gebruikelijke fout bij een heel dunne schnitzel die te lang in de frituur lag. Het broodje moet vers zijn en het midden bij elkaar kunnen houden. Trek punten af voor een slappe of loslatende korst, een schnitzel die vooral paneerlaag is met een dun grijs streepje vlees erin, een diepvries voorgevormde plak die als handgeslagen wordt verkocht, een broodje dat bij de eerste happen uiteenvalt, en beleg dat zo hoog is opgestapeld dat het varkensvlees verdwijnt. Friet of uienringen erbij zijn traditioneel en tellen niet mee voor het cijfer.

Varkenshaas sandwich

The pork tenderloin sandwich is the Midwest's answer to the schnitzel: a slice of pork loin pounded until it is wider than a dinner plate, breaded, fried, and served on an ordinary hamburger bun that it overhangs on every side by several centimetres. Indiana and Iowa both treat it as a state dish and run competitions for the best one; Indiana's version is more often pounded thin and fried in oil, Iowa's slightly thicker and sometimes cooked in a cast-iron skillet, and both states have a diner or tavern that claims to have invented it in the early twentieth century, with German and Austrian immigrants' schnitzel the obvious ancestor. Despite the name, the cut is usually boneless loin rather than true tenderloin, because the loin gives the wide, even slab; toppings are the plain ones of the hamburger, pickle, onion, mustard, mayonnaise, lettuce and tomato, and purists keep them minimal so the meat stays the point.

The slab starts as a loin steak about two centimetres thick, butterflied and pounded with a mallet to about six millimetres and a diameter of twenty-five centimetres or more; the pounding does the tenderising, which is why the tougher, cheaper loin works. It is seasoned, dipped in flour, then egg or buttermilk, then breadcrumbs or crushed saltine crackers, which many Indiana kitchens prefer for a lighter, flakier crust; some shops double-dredge for a thicker coat. The cutlet is deep-fried at around 175°C for three to four minutes until golden, or pan-fried in a shallow layer of fat and turned once. It goes onto a bun that has been lightly toasted or steamed, usually with the top bun resting in the centre of the cutlet so the meat shows all around. Grilled, unbreaded versions exist and are listed separately on honest menus.

Size is the first thing people photograph and the last thing that should decide a score. The crust should be golden, crisp, dry and attached to the meat, with no gap between coating and pork and no greasy translucency; the pork itself should be moist, white and seasoned, not dry and stringy, which is the common failure of a very thin cutlet left too long in the fryer. The bun should be fresh and able to hold the centre together. Mark down a soggy or peeling crust, a cutlet that is all breading with a thin grey strip of meat inside, a frozen pre-formed patty passed off as hand-pounded, a bun that disintegrates in the first bites, and toppings piled so high the pork is lost. A pile of fries or onion rings on the side is traditional and does not count towards the score.

Pork Tenderloin Sandwich

Pretty nice setup. Pork was cooked nicely, the sauce and bread was a nice match. i liked the vegetable combo as well. Made me feel full for the breakfast I recommend.

No Man's Art Gallery & de bar

Hier gegeten? Beoordeel een gerecht van No Man's Art Gallery & de bar

Meest geliefd hier

Varkenshaas sandwich

Top gourmets hier

hurkanakbiyik

Recente reviews

Wat te eten in de buurt

Ontdek nieuwe culinaire ervaringen

Wereldwijde Feed

Foodies Vinden

Eten in de Buurt

Word Partner