Suşi, genellikle kuru deniz yosunu tabakasının içine sarılmış pirinç ve dolgularla yapılan Japonya'nın en ünlü mutfak temsilcisidir. Ancak, suşi terimi aslında çok çeşitli farklı malzemelerle ve birçok formda ve sunumda yapılabilen çok çeşitli alt çeşitleri kapsayan bir şemsiye terimdir. Yemek yanlış bir şekilde çiğ balıkla eşanlamlı hale gelmiş olsa da, her tür suşinin temel malzemesi yalnızca sirkeli pirinçtir. Başlangıçta, suşi yalnızca balık saklama yöntemiydi - ilk olarak Güneydoğu Asya'da geliştirildi, ancak 8. yüzyılda Japonya'ya ulaştı. Zamanla, yemek yavaş yavaş dönüştü. Pirinç artık fermente edilmiyordu, bunun yerine sirkeye dönüştürülüyor ve balıkla birlikte yeniyordu ve 19. yüzyılda, bugün bildiğimiz haliyle suşi icat edildi. Beyaz veya kahverengi olabilen pirincin yanı sıra, diğer malzemeler arasında çiğ veya pişmiş olabilen deniz ürünleri, et ve sebzeler bulunur. Orijinal suşi türü olarak adlandırılan nigirizushi, bir pirinç yığınının dilimlenmiş bir sosla kaplanmasıyla hazırlanır, sıklıkla arasına veya yanına biraz wasabi konur; muhtemelen dünya çapında bilinen en popüler suşi türü ise makizushi'dir; küçük, genellikle lokma büyüklüğünde silindirik parçalar çoğunlukla nori -kuru deniz yosunu tabakası- ile sarılır. Diğer en iyi bilinen suşi türleri arasında, üzerine çeşitli çiğ malzemeler konmuş bir kase pirinç olarak servis edilen chirashizushi; oshizushi adı verilen preslenmiş çeşidi; inarizushi -içinde bir dolgu bulunan derin yağda kızartılmış tofu keseleri; fermente pirinçle yapılan geleneksel narezushi; ve malzemelerle doldurulmuş koni biçimli deniz yosunu parçaları olan temaki bulunur. Suşi çubuklarla veya parmaklarla yenebilir ve genellikle bir tabakta veya soslar (genellikle soya sosu) için bir bölmesi olan bir bento kutusunda servis edilir. Suşinin dünya çapındaki popülaritesi nedeniyle, yemeğin birçok çeşidi Japonya dışında geliştirildi.

Suşi

Adana kebap, ülkenin en ünlü kebap şehirlerinden biri olan Adana'nın adını taşıyan popüler bir şiş et yemeğidir. Bu kebap, sarımsak, soğan, kırmızı biber ve acı kırmızı biber gevreği ile birlikte yoğrulan kıyma ve kuyruk yağı ile yapılır ve koyu kırmızı bir renk ve baharatlı bir tat verir. Tüm karışım genellikle büyük ve düz metal şişlerin etrafına yerleştirilir ve ardından ızgara edilir. Piştikten sonra, ızgara et geleneksel olarak pide, biber ve domates üzerine bir tepside servis edilir veya maydanoz ve kırmızı soğan içeren bir salata ile birlikte pide ekmeğine doldurulur. Pide sarılmadan önce, et genellikle kavrulmuş acı biber, tuz, kimyon ve sumakla kaplanır. Adana kebap ile ayran - hafif tuzlu, yoğurt bazlı bir içecek veya sebzelerden ve kırmızı havuçlardan yapılan alkolsüz bir fermente içecek olan şalgam - eşleştirilmesi önerilir.

adana kebap

Her yerde bulunan köfte, sadeliği ve çok yönlülüğüyle kutlanan bir yemektir. Çoğunlukla yumurta veya süt ürünleriyle birleştirilmiş domuz eti ve sığır eti olmak üzere önemli miktarda kıyma ile yapılır. Genellikle özel bir kalıba yerleştirilir veya popüler bir kütük şeklinde elle şekillendirilir. Pişirildikten sonra genellikle dilimlenir ve patates püresi veya sebzelerle servis edilir, hepsi de eşlik eden sulu sosla ıslatılır. Köfte, genellikle lüks restoranlarda bulunan bir yemek değildir ve aynı zamanda haute cuisine'e ait değildir. Rustik ve sıradandır, ancak inanılmaz derecede rahatlatıcı ve besleyicidir. Köftenin bugün bildiğimiz şekliyle tarihinin, ilk olarak Apicius adlı bir gurmenin kıyma köftesi fikrinden bahsettiği antik Roma'ya dayandığına inanılmaktadır. Artık geleneksel olan somun şeklindeki formun, süreci hızlandırma ve zamandan tasarruf etme gerekliliğinden kaynaklandığına inanılmaktadır. Daha sonra, pahalı eti uzatmak için galeta unu, yulaf, panko kırıntısı ve hatta sebzeler gibi ek malzemeler yemeğe dahil edildi. Modern köfte genellikle Amerika Birleşik Devletleri ile ilişkilendirilir. Yaygın inanışa göre Amerikan köftesi 1930'larda Büyük Buhran döneminde icat edildi ve ünlendi, ancak en olası versiyon Avrupa'dan Amerika Birleşik Devletleri'ne akın eden çok sayıda göçmen tarafından getirildiğini iddia ediyor. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki yeniden icat, teknik gelişmelerle aynı zamana denk geldi ve köfte ilk kez basılı olarak 1899'da, mekanik kıyma makinelerinin icadına yakın bir zamanda bahsedildi. Bugün, bu klasiğin çeşitliliğine sahip olmayan bir ülke bulmak zordur. Et seçimi, baharat seçimi ve favori ek malzemeler açısından farklılık gösterebilirler, ancak esasen tüm çeşitli ulusal köfte türleri rahatlatıcı ve ekonomik aile yemekleri olarak yorumlanır.

Köfte

Gyros, domuz eti ve tavuk (Yunanistan'da) veya kuzu eti ve dana eti (diğer ülkelerde popüler) gibi etlerin dikey bir şişte pişirilmesiyle oluşan en popüler Yunan sokak yemeklerinden biridir. Et incecik dilimlenir ve daha sonra genellikle tzatziki gibi soslar ve domates, soğan, marul ve salatalık gibi sebzelerle birlikte pide ekmeğine yerleştirilir. Gyros, etin pişirildiği sürekli dönen dikey şişi ifade eden, çevirmek anlamına gelen Yunanca gheereezo kelimesinden türemiştir. Bazıları, gyrosun Büyük İskender zamanında, askerlerinin eti kılıçlarına geçirip ateşte pişirdiği sırada ortaya çıktığına inanır. Diğerleri ise gyrosun Yunanistan'a 1922'de Konstantinopolis ve İzmir'den gelen mültecilerle geldiğini iddia eder. Mültecilerin çoğu tüccar oldu ve gyrosun satıldığı duvardaki küçük delikleri olan kendi dükkanlarını açtılar. II. Dünya Savaşı'ndan sonra gyros popülerlik kazandı ve Avrupa, Avustralya ve Amerika Birleşik Devletleri'ne yayıldı. Günümüzde gyros, dünya çapında en çok tüketilen sokak lezzetlerinden biri olarak biliniyor.

Döner

Australia

<p>Hot jam donut is an Australian specialty hailing from Melbourne, which is why it's also affectionately known as <em>the Melbourner</em>. Unlike most other donuts, these ones are always served hot, usually from the window of a street food van at the Queen Vic Market. The donuts are made with yeasted dough that's proved twice and filled with red jam before it goes in the fryer. They're designed to be eaten fresh and hot, and once cooked, crispy on the outside and pillowy on the inside, the donuts are coated in sugar and served in white paper bags.</p>

Hot jam donuts

Ciğer kebabı, Güneydoğu Türkiye'ye, özellikle de Diyarbakır, Gaziantep ve Şanlıurfa'ya özgü şişte pişirilmiş ve ızgara edilmiş ciğerden yapılan popüler bir Türk yemeğidir. Güney illerinde popülerdir ve kültürel öneme sahiptir. Ayrıca genellikle kahvaltıda servis edilir. Hazırlanması, ciğerin tuz, baharat ve bazen sebzelerle kesilip baharatlanması ve kuyruk yağıyla şişlenmesiyle gerçekleşir. Gaziantep'te karaciğer küp şeklinde doğranır ve şişe geçirilirken, Mersin, Adana ve Şanlıurfa'da özel ciğer şişleri kullanılarak daha küçük parçalara geçirilir ve genellikle Gaziantep'te kuyruk yağıyla dönüşümlü olarak kullanılır. Urfa'da şişler kuyruk yağına sarılır. Servis yöntemleri değişir: maydanoz ve soğanla süslenebilir ve kimyonla tatlandırılabilir veya lavaş ekmeğiyle birlikte servis edilebilir. Gaziantep'te doğrudan ekmekle şişte servis edilir ve süs biberi ve limonla birlikte servis edilir. Şişlere genellikle közlenmiş yeşil biber ve domates de eşlik eder. Tarihsel olarak ciğer kebabı, koyun ve kuzu ciğerinin şişlere geçirilip ateşte pişirilmesini, sarımsak, sirke, su ve tuzla tatlandırılmasını anlatan Melce&uuml;t-Tabb&acirc;h&icirc;n gibi Osmanlı yemek kitaplarında ayrıntılı olarak anlatılır. Bölgesel olarak, her biri coğrafi işaretlerle tanınan ve benzersiz yerel lezzetlerini ve geleneksel hazırlama yöntemlerini vurgulayan Urfa ciğer kebabı ve Diyarbakır ciğer kebabı gibi çeşitler bulunur.

ciğer kebabı

Kağıt kebabı, Antakya'dan gelen geleneksel bir Türk kebap türüdür. Bazı varyasyonları olmasına rağmen, genellikle et (genellikle dana veya kuzu), zeytinyağı, tuz, karabiber ve domates, bezelye, havuç, dolmalık biber, patates ve arpacık soğanı gibi sebzelerin bir kombinasyonu ile yapılır. Malzemeler birlikte karıştırılır ve lezzetli suların içeride kalması için parşömen kağıdına sarılır. Üstüne bir delik açılır ve paketler fırında pişirilmeden önce suyla fırçalanır. Bu kebap çeşidi yapıldıktan sonra genellikle yanında pilav ve salata ile servis edilir.

Kağıt kebabı

Kofta veya k&ouml;fte, genellikle kıyma veya kuzu etinden yapılan ceviz büyüklüğünde kızarmış köftelerdir. Köftelerin hazırlanması oldukça kolay olduğu ve kürdanla kolayca tüketilebildiği için, genellikle özel günler ve kokteyl partileri için hazırlanan popüler bir Türk meze yemeğidir. Köfte, çeşitli acılık derecelerinde ve çok sayıda formda gelir - yumurta kaplı ve kızarmış kadın budu'dan Türkiye'nin güneydoğusundaki Adana köftesine kadar. Doğu Türkiye'de en popüler çeşidi, dolgusunda bol miktarda tereyağı olması nedeniyle lezzet dolu olan i&ccedil;li köfte olarak adlandırılır. Bir diğer ilginç çeşidi ise ülkedeki en popüler sokak yiyeceklerinden biri olan cizbiz köftedir; adı, ince et köftelerinin ızgaraya konulduğunda çıkardığı sesten gelir. İster kızartılmış, ister haşlanmış, ister sosa batırılmış veya ızgara edilmiş olsun, varyasyonlar neredeyse sonsuzdur ve her köfte yemeği bir bardak şalgam suyu ve yanında kızarmış patatesle iyi gider.

New York Times yemek eleştirmeni Mimi Sheraton'a göre, burger, Alman Deutsches bifteğinden türemiş, özünde Amerikan yemeğidir. Diğer adı (hamburger), birçok Alman göçmenin aslen Hamburg limanından gelmiş olmasından kaynaklanmaktadır. Burger, ideal olarak, taze, hafifçe kızartılmış ekmeklerin içine konulmuş, orta pişmiş dana köftelerinden oluşan, soğan dilimleri ve ketçap veya Dijon hardalıyla servis edilen sulu bir yemektir. Elbette, salata yeşillikleri ve domates gibi çeşitli başka soslar ve sebzeler de vardır, ancak Bayan Sheraton'a göre bunlar eti soğutma eğilimindedir. Peynir eklenirse, hafifçe eriyen ve hafif acımsı olan mozzarella, Gruyere veya Cheddar peyniri olmalıdır. Sığır köftelerini ekmeklerle kaplamayı ilk kimin düşündüğü henüz belirsizdir. Yemek tarihçisi Giovanni Ballarini, göçmenlere dilimlenmiş ekmek arasına ızgara et verildiğini, böylece tabakların karışmadığını ve bulaşıkları yıkamak için su israfının olmadığını söylüyor. Hannah Glasse ilk olarak 1747 tarihli The Art of Cookery, Made Plain and Easy adlı yemek kitabında bir Hamburg "sosisinden" bahsetmiş ve bunu kızarmış ekmekle servis edilmesi gereken kıyılmış dana eti ve baharat karışımı olarak tanımlamıştır. Ya da belki de 1885'te, çalıştığı bir kır fuarında yürürken tüketicilerin köfteleri yiyebilmesi için köfteleri ekmek arasına koymaya karar veren Wisconsin'li bir köfte satıcısı olan Charlie Nagreen'di. Günümüzde, malzemeler ve garnitürler bölgeden bölgeye değişiyor, ancak orijinal bir versiyon için 1900'den beri burger servis eden ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en eski burger dükkanı olduğunu iddia eden New Haven, Connecticut'taki Louis' Lunch'ı ziyaret etmelisiniz. Burger'in kökenine dair birçok teori olsa da, çoğu et severin keyifle tüketeceği, pratik, basit ve doyurucu bir yemektir.

Ekin AKBIYIK

ekinakbiyik Kullanıcısının Son Ziyaret Ettiği Mekanlar

Cafer Usta Kebap

Gariban Kebap

Quick China Armada

BLOCK HOUSE Mannheim

Zum Elefanten

Tadım Köfte

ekinakbiyik Kullanıcısının Favori Lezzetleri

Suşi

adana kebap

Köfte

Döner

Hot jam donuts

ciğer kebabı

Yakınımdaki Mekanlar

Küresel Akış

Gurme Bul

Partner Olun