Erişte yemeği

Bu Vietnam yemeği, yılan balığı parçaları ve selofan eriştelerle doldurulmuş doyurucu bir et suyundan oluşur. Yılan balığı yemeğe eklenmeden önce kızartılabilir (gi&ograve;n) veya buharda pişirilebilir (mềm). Eklenen unsurlar arasında genellikle muz çiçekleri, sabah sefası ve fasulye filizi bulunur. Miến lươn genellikle limon dilimleri ve nước chấm sosuyla servis edilir.

Miến lươn

Miến xào cua

South Korea

Milmyeon

Japan

Mimi udon

Vietnam

Mì Quảng

Miso nikomi udon

Miso ramen, miso bazını, suyu ve sebzeleri bir wok'ta pişirerek yapılan lezzetli bir yemektir. Karışım daha sonra fasulye filizi, kıyılmış domuz eti, sarımsak, tatlı mısır ve (bazen) yengeç, deniz tarağı ve kalamar gibi yerel deniz ürünleriyle doldurulur. Yemek, 1955'te Sapporo'da, Aji no Sanpei erişte evindeki bir müşterinin şeften domuz eti ve miso çorbasına erişte koymasını istemesiyle icat edildi. 1960'larda miso ramen'in popülaritesi fırladı ve Sapporo hala ramen severler için bir cennet olmaya devam ediyor ve caddeye dağılmış bir düzineden fazla ramen dükkanıyla Ramen Sokağı'yla gurur duyuyor.

Miso ramen

Mori soba

Muroran körili ramen, Muroran'dan gelen bir Japon körili erişte yemeğidir. Yemek 1965 yılında Aji No Daiō restoranında icat edilmiştir. Muroran'da bu körili rameni servis eden yaklaşık 30 ramen restoranı vardır, ancak Aji No Daiō hala en popüler ve bilinenidir. Yemekte dilimlenmiş kızarmış domuz eti, yeşil soğan, lahana, kızarmış fasulye filizi, kurutulmuş deniz yosunu ve Hokkaido unundan yapılmış kalın ve kıvırcık erişteler ile keskin ve zengin körili et suyu bulunur. Muroran körili ramen 50 yıldan daha eski olmasına rağmen, hem restoran hem de körili ramen Morning Musume grubunun solisti Natsumi Abe tarafından desteklendiğinde büyük bir popülerlik kazandı.

Muroran körili ramen

Nabeyaki udon, lezzetli bir dashi suyunda pişirilen ve çeşitli soslarla servis edilen kalın udon erişteleri ve sebzelerden oluşan geleneksel bir Japon yemeğidir. Yemeğin adı, malzemelerin donabe veya nabe adı verilen küçük kil kaplarda pişirildiği ve servis edildiği belirli bir pişirme stilinden gelmektedir. Üzerine servis edilen en yaygın soslar tempura karidesleri, balık köfteleri, haşlanmış tavuk ve haşlanmış veya haşlanmış yumurtadır. Her zaman sıcak servis edildiği için nabeyaki udon rahatlatıcı bir kış yemeği olarak kabul edilir ve ülke genelindeki geleneksel Japon udon restoranlarının menülerinde bulunabilir.

Nabeyaki udon

North Korea

Bu malzeme kombinasyonunu okumak bir gurmenin ağzını sulandırmaya yeter: karabuğday ve nişasta erişteleri, turşu turp, haşlanmış yumurta dilimleri ve Kore armudu eşliğinde soğuk bir dana suyuna yerleştirilir, tüm malzemeler hardal ve sirke ile tatlandırılır. Bu, Kore'de yaz aylarının favori ikramı olan soğuk erişte çorbası olan naengmyeon'dur. Geçmişte, bu yemek genellikle kışın, kimchinin fermente edilmeye bırakıldığı bahçeye gömülmüş kaplardan elde edilen turp kimchisiyle tüketilirdi. Karabuğday erişteleri, karabuğdayın ana üretim merkezi olduğu için Kuzey Kore'den gelir, ancak Kore Savaşı'ndan sonra yemek ülke genelinde popüler hale geldi ve mevsimden bağımsız olarak tüketildi. Yerel geleneklere (ve biraz da batıl inanca) göre, bu uzun erişteler iyi sağlık ve uzun ömürlülüğün sembolü oldukları için kesilmeden tüketilmelidir. Naengmyeon, sadece lezzetli bir yemekten daha fazlasıdır, iki bölünmüş Kore ülkesi arasında kültürel ve gastronomik bir köprüdür.

Naengmyeon

Nameko soba, geleneksel bir Japon erişte yemeğidir. Soba erişteleri, nameko mantarları, mentsuyu suyu ve dilimlenmiş yeşil soğanların bir kombinasyonu ile yapılır. Suyu soya sosu, mirin, sake ve dashiden yapılır. Soba erişteleri suya eklenir ve yemeğin üzerine sotelenmiş nameko mantarları eklenir. Bu erişte çorbası genellikle hala sıcakken hemen servis edilir, ancak soğuk olarak da servis edilebilir. Genellikle dilimlenmiş yeşil soğanlarla süslenir.

Nameko soba

Nishin soba

&ocirc;-&aacute; mi-s&ograve;a adı verilen otantik bir Tayvan erişte yemeği, ince misua eriştelerini istiridyelerle koyulaştırılmış, lezzetli bir çorbada birleştirir. Bu erişte spesiyalitesi genellikle bir et suyunda pişirilen kırmızı misua eriştelerinden oluşur ve koyulaştırmak için kıyılmış sarımsak, bonito gevreği, zencefil, pirinç şarabı, istiridye sosu, fesleğen yaprakları ve mısır nişastası ile tatlandırılır. Genellikle sıcak olarak tüketilir ve haşlanmış istiridyeler ve (isteğe bağlı olarak) haşlanmış domuz bağırsakları eşliğinde servis edilir. Lezzetlerle dolu ve doğranmış yeşil soğan veya taze kişniş yapraklarıyla süslenmiş bu erişte yemeği genellikle siyah pirinç sirkesi, soya sosu ve acı sosla tatlandırılır. İstiridye eriştesi, Tayvan gece pazarlarında satılan çok yaygın bir sokak atıştırmalığıdır.

O-á benim

Ohn no khao sw&egrave;, Hindistan cevizi sütlü erişte anlamına gelir, Tayland'ın khao sai'sinin yaratılmasına ilham verdiğine inanılan geleneksel bir Burma yemeğidir. Haşlanmış yumurta erişteleri ve körili tavuk parçalarının kremalı Hindistan cevizi sütü ve tavuk çorbasında boğulmasından oluşur. Çorba genellikle nohut unu ile koyulaştırılır ve genellikle çeşitli garnitürler ve soslarla birlikte gelir. Bu yemeğe lezzet ve dokuyu artırmak için eklenen tipik malzemeler arasında haşlanmış yumurta dilimleri, çıtır kızarmış erişteler, fasulye veya nohut köftesi, taze kişniş, yeşil soğan, ıslatılmış sarı soğan, limon veya limon dilimleri, ngapi balık sosu ve kırmızı biber gevreği bulunur. Myanmar'da bu spesiyalite popüler bir sokak yemeğidir ve genellikle kahvaltı, öğle yemeği veya akşam yemeğinde tüketilir. Ohn no khao sw&egrave; Ayrıca ülke genelindeki çok sayıda lokanta, restoran, kafe ve otelde de bulunabilir.

Ohn no khao swè

Okinawa soba, Okinawa vilayetinden kaynaklanan bir Japon erişte çorbası çeşididir. Soba adı geleneksel olarak karabuğday eriştelerini kapsasa da, karabuğday Okinawa'da nadiren kullanılır ve bu otantik yemeğe dahil edilen erişteler öncelikle buğday unundan yapılır. Yuvarlak ve uzun çeşitlerden daha kalın ve geniş tiplere kadar değişir. Domuz eti, çoğunlukla soya sosunda pişirilen domuz göbeği, Okinawa soba'da en sık kullanılır ve yemeğin üstü genellikle balık köftesi, balık ezmesi, dilimlenmiş yeşil soğan ve turşu zencefil ile kaplanır. Son olarak, tüm malzemeler dashi ile kaplanır; konbu deniz yosunu, balık gevreği ve domuz eti ile tatlandırılmış aromatik bir et suyu. Yemeğin ilk kayıtlı sözü 1902'ye dayanır, ancak popüler hale gelmesi ve tüm sosyal sınıflar tarafından yaygın olarak yenmesi ancak 1960'larda olmuştur. Ekstra kaburga veya alışılmadık domuz paçası gibi ek malzemeler de dahil olmak üzere Okinawa'da farklı çeşitleri bulunabilir. Bu yemek geleneksel tencerelerde cızırtılı bir şekilde servis edilir ve çubuklarla yenir.

Okinawa soba

Onomichi, bazen domuz eti, Seto İç Denizi'nden deniz ürünleri, tavuk veya dashi ile tatlandırılan soya sosu bazlı et suyundan oluşan bir ramen tarzıdır. Et suyu, orta kalınlıkta yassı buğday erişteleri ve cömert bir seabura - domuz sırt yağı porsiyonu ile sıcak olarak servis edilir. Üzerine konulan malzemeler değişebilir, ancak genellikle taze soğan, kızarmış domuz eti ve bambu filizleri içerir. İlk olarak 1940'ların sonlarında ortaya çıkmış olsa da, Onomichi ramen 1990'larda popüler hale geldi. Hala Onomichi'nin yerel bir spesiyalitesi olmaya devam ediyor.

Onomiçi ramen

Pad kee mao

Yassı pirinç eriştesi wokta yumurta, kuru karides, sert tofu, sarımsaklı frenk soğanı ve soya filiziyle kavrulur, demirhindi, balık sosu ve palmiye şekeriyle tatlandırılır, dövülmüş yer fıstığı, pul biber ve bir dilim misket limonuyla sunulur: pad thai dünyanın çoğunun bir Tayland lokantasında ilk sipariş ettiği yemektir ve göründüğünden gençtir. 1930'ların sonu ve 1940'larda Plaek Phibunsongkhram hükümeti tarafından ulusal yemek olarak tanıtıldı; kısmen pirinç tüketimini azaltmak, kısmen de yeni Tayland ulusuna kendine ait bir yemek vermek için, Bangkok'ta zaten var olan Çin erişte kavurma geleneğinden yararlanarak. Adı Tay usulü kavurma demektir. Tayland'da kömür ya da gaz ocağının üzerinde tek wokta sipariş üzerine pişirilen, çoğu zaman yumurta ağına sarılan bir sokak yemeğidir ve yurt dışındaki çoğu lokantanın ketçaba ya da fazladan şekere yaslanan sürümlerinden daha tatlı ve daha ekşidir.

Erişte sen chan ya da sen lek'tir: ince yassı pirinç eriştesi, oda sıcaklığındaki suda esneyip hâlâ diri kalana kadar bekletilir, asla haşlanmaz. Sos önceden hazırlanır: demirhindi özü ıslatılıp süzülür, palmiye şekeri ve balık sosuyla koyu kahverengi bir sıvıya dönüşene kadar eritilir; üçünden hiçbiri baskın çıkmayacak şekilde dengelenir. Çok sıcak wokta arpacık soğanı ve sarımsak yağda kavrulur, sonra preslenmiş tofu ve kuru karides, ardından erişte bir damla su ve sosla eklenir ve yumuşayıp renk alana kadar çevrilir; erişte kenara itilir, boşluğa bir yumurta kırılıp karıştırılır ve her şey sarımsaklı frenk soğanı ve soya filizinin çoğuyla birlikte çevrilir. Karides ya da tavuk kullanılıyorsa erken girer. Tabak dövülmüş kavrulmuş yer fıstığı, bir dilim misket limonu, çiğ soya filizi, biraz daha frenk soğanı ve küçük bir yığın kuru biberle tamamlanır; yiyen kendine göre ayarlar. Wok başına tek porsiyon kuraldır, çünkü kalabalık wok kavurmaz, buharda pişirir.

Önce dengeyi değerlendirin: demirhindiden ekşi, balık sosundan tuzlu, palmiye şekerinden tatlı; her biri hissedilmeli ve hiçbiri öne çıkmamalı, woktan gelen hafif bir is kokusuyla. Erişte tane tane, çiğnemeli ve hafifçe kaplanmış olmalı; topaklanmış, yüzen ya da lapa olmamalı. Çoğunlukla tatlı olan ya da ketçap tadı veren yemeğe puan kırın; Tayland dışındaki en yaygın hata budur. Fazla pişmekten kısa parçalara bölünmüş erişteye, yağlı tabağa, toz hâline getirilmiş ya da hiç olmayan yer fıstığına ve belirleyici iki tadı ortadan kaldıran kuru karidessiz ya da tofusuz sürüme de puan kırın. Yumurta görünür parçalar hâlinde olmalı, tekdüze bir kaplama değil. Misket limonu taze olmalı ve ekşilik masada ayarlanabilsin diye yanda gelmeli. Karides varsa tam kıvamında pişmiş olmalı.