Erişte yemeği

Thailand

A signature dish of Northern Thailand, khao soi is a delicious coconut soup in which numerous regional influences were combined to create a truly spectacular dish. The base of the soup is a slightly spicy broth which combines coconut milk and red curry paste. The broth is served with flat egg noodles and a choice of meat, which usually includes chicken, beef, and pork. It is topped with a handful of crisp fried noodles and chopped cilantro. The dish is commonly served alongside a variety of condiments such as fresh lime, pickled cabbage, shallots, and chilis. Even though the dish originated in the north of the country, it is still not totally clear how and when this famous noodle soup was created. The most probable theory claims that khao soi is a fusion dish which originated under the influence of Chinese Muslims, traveling from the Yunnan region through Myanmar, Thailand, and Laos. It is also believed that the soup is a variety of an old Myanmarese coconut soup made with rice noodles, which were also primarily used in khao soi and were later replaced with the more traditional egg noodles. Regardless of its confusing origin, today this flavorful soup is a genuine product of Northern Thailand, found in numerous eateries and restaurants across the region, representing an irreplaceable dish among the locals and a favorite among the tourists. Khao soi is also popular in the neighboring Laos. However, the Lao version employs other ingredients and is somewhat different than the Thai counterpart.

Khao soi

Myanmar

Khow suey, Hindistan cevizi sütü bazlı köri, erişte ve haşlanmış yumurta, patates çubukları, kızarmış sarımsak, pırasa ve taze soğan gibi çeşitli malzemelerden oluşan bir Burma tek tencere yemeğidir. Hem yemek hem de malzemeler geleneksel olarak kaselerde servis edilir. Khow suey'in II. Dünya Savaşı sırasında Burma'dan Doğu Hindistan'a yayıldığına inanılmaktadır.

Nefis suey

Japan

Kijoyu udon is a traditional dish made with udon noodles. This simple dish consists of only two ingredients - udon noodles and dashi soy sauce. The noodles are boiled until done, rinsed, drained, and chilled, then served in a bowl with the condiments of your choice. Dashi soy sauce is then poured onto the noodles and the dish is ready to be enjoyed. The condiments should be as simple as possible, such as grated radish, sudachi citrus fruit, and scallions.

Kijoyu udon

Philippines

Kinalas, Bicol bölgesinden gelen geleneksel bir Filipin yemeğidir. Erişte, baharat, domuz veya dana beyni ve domuz veya dana kafasından sıyrılmış et kombinasyonuyla yapılır. Bu erişte çorbası, kurutulmuş karides, sirke, sarımsak, arpacık soğanı, soya sosu ve balık sosundan oluşan karidesli, sarımsaklı kahverengi bir sosla servis edilir. Kinalas genellikle yeşil soğan, kızarmış sarımsak veya acı biberle süslenir, ancak bazı insanlar üstüne haşlanmış yumurta eklemeyi sever. Yemek her zaman sıcak servis edilir ve adı, eti kemiklerden ayırmak anlamına gelen Bicolano kalas kelimesinden türemiştir.

Kinalalar

Kishimen is the name for a type of Japanese flat noodles with rough and crinkled edges. It is most commonly found in the Nagoya area. These long, soft, and thick noodles are usually served in a white (salt) or red (soy sauce) broth, sometimes with a bit of sweet sake added for extra flavor. The dish usually includes ingredients such as deep-fried bean curd, steamed fish paste, and spinach, while bonito flakes are typically sprinkled on top before serving. In Japan, many people enjoy kishimen at crowded platforms while waiting for their train to arrive.

Kishimen

Kitakata ramen, tipik olarak niboshi (sardalya) ve tonkotsu (domuz kemiği) ile tatlandırılmış zengin bir soya sosu bazlı et suyunda kalın, düz, kıvırcık eriştelerle karakterize edilir. Soya sosu ve niboshi, yüzyıllardır Kitakata'da üretildiği ve hem niboshi'nin hem de soya sosunun kalitesi oldukça yüksek olduğu için bu ramen stilinde kullanılır. Erişteler et suyuna eklendikten sonra yemeğin üzerine yeşil soğan, chashu olarak bilinen ince dilimlenmiş kızarmış domuz eti, naruto (yer balığı) ve fermente edilmiş bambu filizleri eklenir. İlginç bir şekilde, Kitakata Japonya'da kişi başına düşen en yüksek ramen dükkanı sayısına sahiptir. Şubat ayında, ünlü ramen zanaatkarlarının ramen becerilerini sergilediği kasabanın yıllık Ramen Festa'sı vardır.

Kitakata ramen

Kanto bölgesinde sevilen bir yemek olan kitsune soba, çiğnenebilir aburaage parçalarıyla (derin yağda kızartılmış tofu dilimleri) kaplanmış kalın karabuğday eriştelerinden oluşan bir yemektir. Mirin, soya sosu ve dashi suyundan oluşan lezzetli bir et suyunda servis edilen eriştelere genellikle pirinç kekleri, çeşitli sebzeler, küp doğranmış tofu veya dilimlenmiş yeşil soğan eşlik eder. Kitsune ismi Japoncada tilki anlamına gelir ve bu vahşi yaratıkların derin yağda kızartılmış aburaage yemekten hoşlandığına dair eski bir inançtan türemiştir.

Kitsune soba

Kitsune udon, kokulu bir dashi suyunda servis edilen kalın udon eriştelerinden oluşan ve daha sonra aburaage olarak bilinen dilimlenmiş veya bütün derin yağda kızartılmış tofu ile kaplanan ünlü bir Japon yemeğidir. Yemeğin adı, tilkilerin derin yağda kızartılmış aburaage'ye büyük hayranlık duyduğunu öne süren eski bir halk hikayesine dayanarak tilki udon olarak çevrilmiştir. Bu yemeğin kökeni belirsiz olsa da, 19. yüzyılda Osaka'da ortaya çıktığına ve buradan Japonya'ya yayılıp geleneksel Japon udon restoranlarında servis edilen en yaygın yemeklerden biri haline geldiğine inanılmaktadır.

Kitsune udon

Malaysia

Kolo mee is a traditional dish hailing from Sarawak. This simple dish consists of egg noodles that are tossed in sauce and topped or served with sliced barbecued pork (char siu), minced pork, and fried onions. In hawker stalls, the dish is often made with lard. Kolo mee can be additionally enriched with fish balls, wontons, and vegetables such as choy sum (a leafy vegetable). It's believed that the dish was created under the influence of Chinese cuisine, and today it's served for breakfast, lunch, and dinner in Sarawak, especially in Kuching.

Kolo mee

Kongguksu, erişte ve soğuk soya sütü suyuyla birleştirilen bir Kore yaz klasiğidir. Geleneksel olarak, susam veya farklı kuruyemişler eklenerek soya fasulyesi pişirilerek ve püre haline getirilerek sıfırdan yapılır. Yemek genellikle somyeon eriştesiyle hazırlanır ve ince dilimlenmiş salatalık veya domates gibi farklı soslarla tamamlanır. Bazen çorbayı soğutmak için buz küpleri eklenebilir.

Kongguksu

Kabaca tekne erişte çorbası olarak tercüme edilen bu Tayland yemeği, başlangıçta Bangkok kanallarında seyreden teknelerden satılıyordu. Temeli, lezzetli bir dana suyuna batırılmış farklı erişte türlerinden yapılırken, üst malzemeleri genellikle dana veya domuz eti, köfte, fasulye filizi, sabah sefası ve domuz karaciğeri içerir. Geleneksel olarak, yemeğin üzerine kalınlık sağlayan ve belirgin bir tat veren hayvan kanı eklenir. Günümüzde tekne erişteleri restoranlarda ve çeşitli sokak tezgahlarında yenebilir, ancak yerel halk ve turistler, çoğu satıcının bu yemeğin hazırlanmasında uzmanlaştığı sözde tekne erişte sokağına akın eder.

Kuai-tiao rueası

Başlangıçta Kurume ramen'in bir çeşidi olarak icat edilmiş olsa da, yıllar içinde Kumamoto ramen kendine özgü bir tarza dönüştü. Domuz kemikleriyle yapılan zengin bir tonkotsu suyunda servis edilen kalın ve sert eriştelerle karakterize edilir. Suyu Hakata ramen'de bulunan kadar yağlı değildir, bu da bu rameni güçlü tada sahip sulara alışkın olmayanlar için uygun hale getirir. Bu ramen ayrıca kızarmış sarımsak cipsleri ve susam yağının eklenmesiyle bilinir, ikisi de erişteleri son derece iyi tamamlar.

Kumamoto ramen

Kyay oh, tavuk, balık veya domuz etinden yapılan bir et suyunda erişte, yumurta ve köfteden oluşan popüler bir Burma yemeğidir. Yemek genellikle evde yapılmaz, çünkü bunu servis eden birçok restoran vardır - genellikle çok yüksek fiyatlara. Geleneksel olarak, kyay oh bakır bir tencerede servis edilir.

Eyvah oh

Zengin ve baharatlı suyuyla karakterize edilen bu rahatlatıcı erişte çorbası, birçok Güneydoğu Asya ülkesinde bulunan klasik yemeklerden biridir. Farklı mutfak geleneklerinin etkisi altında geliştirilmiştir ve bu da lezzet ve içerik bakımından farklılık gösteren çok sayıda bölgesel çeşidin yaratılmasına yol açmıştır. En ünlü versiyonlardan ikisi ekşi, demirhindi bazlı asam laksa ve kremalı köri laksa'dır. Özellikle Malezya, Singapur ve Endonezya'da tercih edilen laksa, genellikle seyyar satıcı merkezlerinde doyurucu bir ana yemek olarak hazırlanır ve tüketilir.

Laksa

Geleneksel olarak Kelantan ve Terengganu bölgeleriyle ilişkilendirilen bu lezzetli Malezya çorbası, kremalı balık suyunda servis edilen rulo pirinç eriştelerinden oluşur. Erişteler, düz bir yüzeye dökülen, buharda pişirilen ve daha sonra yuvarlanıp lokma büyüklüğünde parçalara dilimlenen ince bir pirinç unu hamuruyla hazırlanır. Eriştelerin yanında servis edilen et suyu, hindistan cevizi sütü ve kremalı balık ezmesiyle yapılır ve genellikle zencefil, arpacık soğanı ve sarımsakla tatlandırılır. Tüm yemeğe dilimlenmiş salatalık veya yeşil fasulye gibi çeşitli sebzeler eşlik eder ve genellikle baharatlı sambal ile servis edilir. Laksam geleneksel olarak sıcak, doyurucu bir kahvaltı olarak tüketilir.

Laksam

Lam mee is a traditional dish of Nyonya people. It's made by cooking yellow rice noodles in a gravy made from the stock of prawns and chicken or pork ribs. The gravy is the real star of this dish, with a great mix of seafood flavors from the prawns and sweetness coming from the pork ribs. Once prepared, the dish is topped with prawns, pork ribs, chives, shallots, and shredded eggs. The standard accompaniment for lam mee is sambal belacan, a condiment consisting of lime juice, salt, sugar, and red chili peppers. In Penang, this dish is typically served for birthdays as it symbolizes longevity.

Lam mee

China

Lanzhou lamian, elle çekilmiş erişteleriyle bilinen, kuzeybatı Çin'deki Gansu Eyaletinin başkenti Lanzhou'dan gelen bir Çin erişte yemeğidir. "Lamian", hamurun elle tekrar tekrar gerilerek ve katlanarak mükemmel çiğnenebilir dokuya sahip uzun, ince erişteler oluşturmasıyla "çekilmiş erişteler" anlamına gelir. Bu teknik yalnızca glüteni hizalamakla kalmaz, aynı zamanda eriştelerin dokusunu da geliştirir. Elde edilen erişteler, soya sosu kullanılmadan berrak ve lezzetli zengin bir dana suyunda pişirilir ve malzemelerin doğal lezzetlerinin ortaya çıkmasına izin verir. Lanzhou lamian genellikle ince dilimlenmiş dana eti ve çeşitli soslarla servis edilir ve geleneksel olarak taze kişniş, acı biber yağı ve beyaz turp dilimleriyle süslenir ve "beş renk" görsel ilkesine uyulur: berrak et suyu, beyaz turp, yeşil kişniş, kırmızı biber yağı ve sarı erişte. Bu yemek Çin genelinde büyük bir popülerlik kazanmıştır ve sıklıkla ülkenin en iyi erişte yemeklerinden biri olarak kabul edilir. Lanzhou lamian'ın kökeni Tang Hanedanlığı'na dayanır ve modern formunun 19. yüzyılın başlarında Ma Baozi adlı bir Hui Müslüman satıcısı tarafından popülerleştirildiğine inanılmaktadır. Günümüzde, Çin genelindeki birçok erişte dükkanında, özellikle helal yiyecek sunan Hui ailelerine ait olanlarda yaygın olarak bulunur.

Lanzhou Lamian

Laping is a street food dish that is popular in Tibet and China. It utilizes mung bean noodles as the key ingredient, which are enriched with various ingredients such as coriander, garlic, green onion sauce, or red chili peppers. Apart from these ingredients, the noodles are always served with a soy sauce gravy. Laping is traditionally prepared and consumed during summer, and it is typically served cold.

Laping

Liangfen is a popular northern Chinese dish that is also often consumed in Sichuan and Qinghai, consisting of slices or strips of starch jelly tossed in a savory, spicy sauce that is topped with various garnishes. The jelly is predominantly made from mung bean starch, but pea starch, sweet potato starch, and wheat starch are also common in recipes. As far as the sauce goes, typically it will include soy sauce, vinegar, minced garlic, ginger, sesame paste, and chili oil, while peanuts, daikon radish, and strips of carrot are also often employed. The dish is served cold, mostly in summer, but it can also be stir-fried. What makes liangfen such a favorite is the balance of textures and flavors; the mildness and smoothness of the cold jelly is the perfect antidote to the spicy sauce and garnishings. Apart from the traditional version, there is also chuan bei liangfen from Sichuan, jidou liangfen from the Yunnan province made with chickpeas, and the recently invented, numbingly spicy shangxin liangfen from Chengdu and Chongqing. Although liangfen is Chinese, similar types of dishes can be found throughout Asia, namely in Korea, Japan, and Tibet.

Liang fen

Liangpi is a noodle dish that originated in China's Shaanxi province. To prepare the dish, noodles that are made from either wheat flour, rice flour, or a combination of both are dressed with soy sauce, chili oil, and vinegar, while typical garnishing includes thinly sliced strips of cucumber, bean sprouts, and cilantro. The meaning of the name when translated is cold skin, referring to the chewy, thick, and translucent texture and appearance of the noodles, while their genesis, according to a folk tale, happened during the Qing Dynasty. Depending on what ingredients are used, several variations of the dish exist; liangpi from the city of Hanzhong is prepared with steamed garlic and hot chili oil, maijang liangpi is named after the black sesame paste that's used in the sauce, and shan xin gan mianpi is garnished with wheat gluten, mashed garlic, and bean sprouts in a sauce made with vinegar, chili oil, and salt. Liangpi is eaten cold, often as a snack, all year round.