Braadpan

Italy

Parmigiana (Puglia)

Pasta al forno is een klassiek Italiaans gerecht dat zich vertaalt naar "gebakken pasta", en het is een stevige, troostende maaltijd gemaakt door pasta te bakken met een verscheidenheid aan sauzen, kazen en andere ingrediënten. Het lijkt op timballo, een meer uitgebreide en gestructureerde versie, vaak met extra elementen en presentatie. Dit gerecht is een hoofdbestanddeel in Italiaanse huishoudens, vaak bereid voor familiebijeenkomsten, feestdagen of zondagse maaltijden, omdat het gemakkelijk in grote hoeveelheden te maken is en kan worden aangepast aan individuele smaken. Traditioneel worden korte pastavormen zoals rigatoni, penne, ziti of fusilli gebruikt omdat ze goed blijven zitten tijdens het bakken en de saus in hun ribbels en holle centra vasthouden. Een rijke saus op basis van tomaten, vaak een rag&ugrave; gemaakt met rundergehakt, varkensvlees of worst, vormt de basis, terwijl kaas, zoals mozzarella, parmezaanse kaas, pecorino of ricotta, wordt gelaagd om kleverige, gouden lagen te creëren. Sommige versies gebruiken b&eacute;chamelsaus of combineren het met de tomatensaus voor extra romigheid. Extra ingrediënten kunnen bestaan uit gehaktballen, hardgekookte eieren, ham of groenten zoals aubergine of courgette, afhankelijk van regionale of familietradities. De pasta wordt lichtjes al dente gekookt, vervolgens gemengd met de saus en gelaagd met kaas in een ovenschaal. Sommige versies omvatten het gelaagd leggen van de ingrediënten in lasagnestijl, terwijl andere alles mengen voor het bakken. Vaak wordt er broodkruim of geraspte parmezaanse kaas overheen gestrooid om een gouden, knapperige korst te creëren. Het gerecht wordt in de oven gebakken tot het bubbelt en bruin is aan de bovenkant. Regionale variaties omvatten de Siciliaanse versie, die vaak aubergine, hardgekookte eieren en caciocavallo-kaas bevat, en de Napolitaanse versie, die vaak ziti- of paccheri-pasta gebruikt, gelaagd met gehaktballen, ricotta en tomatensaus. In Noord-Italië kunnen variaties bestaan uit b&eacute;chamelsaus en een mix van lokale kazen zoals fontina of taleggio.

Pasta al forno

Pasta a taianu is een traditioneel gebakken pastagerecht uit Sicilië, met name uit de stad Cefalù, een kustplaats in de provincie Palermo. De naam "a taianu" verwijst naar de aardewerken pot of ovenschaal waarin de pasta traditioneel wordt gekookt of geserveerd, wat de nadruk legt op het rustieke en zelfgemaakte karakter ervan. Pasta a taianu bestaat doorgaans uit korte pasta zoals rigatoni of ziti, gelaagd met een stevige vleessaus, gefrituurde aubergineplakken, pecorinokaas en soms broodkruimels voor extra textuur. De vleessaus wordt meestal gemaakt met rundergehakt of lamsvlees, uien, tomaten en een vleugje kaneel, wat de Arabische invloed in de Siciliaanse keuken weerspiegelt en het gerecht een subtiele, warme pittigheid geeft. De pasta wordt gekookt tot hij net al dente is, vervolgens gelaagd met de saus, gefrituurde aubergine en kaas, en in de oven gebakken om de smaken te laten samensmelten en een gouden, licht knapperige bovenlaag te creëren. Het resultaat is een rijk, smaakvol gerecht dat zowel troostend als feestelijk is. Pasta a taianu wordt vaak bereid voor speciale gelegenheden en festivals in Cefalù, met name tijdens het feest van de beschermheilige van de stad, San Salvatore, omdat het wordt beschouwd als een gerecht dat mensen samenbrengt.

Pasta met taianu

Pasta 'ncasciata is een traditioneel Italiaans pastagerecht dat oorspronkelijk uit Sicilië komt. Om het te bereiden, wordt pasta zoals penne of rigatoni gekookt in kokend water, vervolgens gezeefd en gemengd met een rijke tomatensaus (in Palermo) of een rundvleesragu (in Messina), blokjes gebakken aubergine, stukjes kaas zoals caciocavallo of mozzarella en bechamelsaus. De combinatie wordt in een springvorm gedaan, bestrooid met broodkruimels en vervolgens gebakken tot de vulling warm wordt. Het gerecht wordt omgedraaid uit de vorm en warm geserveerd. Het is aan te raden om het te combineren met een glas rode wijn zoals Nero d'Avola of Frappato.

Pasta 'ncasciata

Pastel Azteca

Chili's favoriete zelfgemaakte maaltijd, de zachte en romige pastel de choclo, is een ovenschotelachtige taart die ook populair is in Peru, Argentinië en Bolivia. Het bestaat uit rundergehakt, kip, zwarte olijven, uien, hardgekookte eieren en deeg gemaakt van vers gemalen maïs, choclo genaamd. Maïs speelt een belangrijke rol in het gerecht, en dat is niet verrassend - het werd aanbeden door de oude Inca's, waarvan de belangrijkste god de maïsgod was. Maïs was zo belangrijk voor de Inca's dat hun leider, waarvan men dacht dat hij een afstammeling was van de goden, elk jaar de eerste maïszaden plantte. Volgens antropologen is het gerecht waarschijnlijk afkomstig van de Spaanse veroveraars die stamhoofden inhuurden om een maaltijd voor hen te maken als herinnering aan thuis. De koks verwerkten maïsdeeg in een gerecht dat leek op empanada's, en pastel de choclo was geboren. Tegenwoordig worden er soms grote rozijnen in de taart verwerkt, terwijl de taart zelf voor het bakken met suiker wordt bestrooid, zodat er een gekarameliseerde korst bovenop ontstaat. Het enige wat u nu nog hoeft te doen, is genieten zolang het nog warm is en genieten van een heerlijk stukje culinaire geschiedenis.

Pastel van chocolade

Chile

Pastel de jaiba

Deze ovenschotel op basis van bakbananen is een hoofdbestanddeel van de Puerto Ricaanse en Dominicaanse keuken. Het bestaat uit in plakjes gesneden of gepureerde bakbananen die zijn bedekt met gehakt. Het vlees dat in het gerecht wordt gebruikt, is meestal de Puerto Ricaanse versie van picadillo: een stevige stoofpot bereid met een combinatie van gehakt en tomatensaus, terwijl de gebruikelijke toevoegingen vaak geraspte kaas of sperziebonen zijn. Pastel&oacute;n kan worden genoten als hoofdgerecht of als vullend bijgerecht. Het staat ook bekend onder de naam pi&ntilde;on.

Pastelkleur

Pasticcio di maccheroni

Pasti&ccedil;e is een ovenschotel bestaande uit pasta (meestal spaghetti), fetakaas, melk, ei, olie, zout en peper. De pasta wordt gedeeltelijk gekookt en vervolgens in een ovenschotel gemengd met de rest van de ingrediënten tot deze goed bedekt is. Voor een rijker resultaat kan de bovenkant worden bestrooid met klontjes boter en bestrooid met kaas. Eenmaal gebakken, moet de ovenschotel direct worden geserveerd. Pasti&ccedil;e is geen gerecht met een lange traditie of geschiedenis, maar je kunt het in bijna alle Albanese huizen vinden.

Pasteitje

Hoewel de Grieken pasta niet hebben uitgevonden, eten ze al sinds de oudheid soortgelijke voedingsmiddelen. Sommige termen die we doorgaans associëren met Italiaans eten, zoals lasagne en macaroni, worden door sommigen gezien als van Griekse oorsprong. Dit gerecht ontleent zijn naam echter aan de Italiaanse pasticcio, een grote familie van pasteien met pasta en ragù. Pastitsio is voor de Grieken wat lasagne is voor de Italianen en wat macaroni en kaas is voor de Amerikanen - intens aromatische, rijke en kleverige lagen van buisvormige pasta in een stevige saus bestaande uit tomaten en gemalen lams- of rundvlees, afgetopt met b&eacute;chamelsaus en, idealiter, bestrooid met geraspte kefalotyri of kasserikaas. Het is een perfect gerecht voor een koude winteravond met zijn intense smaken van kaneel, nootmuskaat, kruidnagel en piment. In Griekenland wordt pastitsio vaak gegeten in februari, tijdens de weken voorafgaand aan de vastentijd, en op de zondag van Apokreos, de laatste dag waarop de gelovigen vlees mogen eten. Omdat het in grote hoeveelheden wordt bereid en vrij goedkoop is, is het ook een ideaal gerecht voor grote groepen mensen.

Pastitsio

Greece

Patatato is een kenmerkende specialiteit van het Griekse eiland Amorgos in de Egeïsche Zee. Dit gerecht is een combinatie van vlees en aardappelen die langzaam worden gekookt in een rijke tomatensaus met uien, knoflook, olijfolie en rode of witte wijn. Geiten- of geitenvlees is de gebruikelijke keuze voor dit gerecht, hoewel een combinatie van geiten-, lams- en rundvlees of kalfsvlees ook kan worden gebruikt. Het gerecht wordt gekenmerkt door een intens aroma en smaak door het gebruik van aromatische kruiden zoals kaneel, piment, kruidnagel en peper. Traditioneel wordt deze delicatesse bereid en geserveerd bij speciale gelegenheden zoals bruiloften, kermissen en religieuze festivals die op het eiland worden gevierd. Wanneer het gerecht voor grote bijeenkomsten wordt gemaakt, wordt het meestal in grote pannen boven een open vuur gekookt. Patatato kan ook worden geproefd in traditionele tavernes op het eiland en wordt meestal gegeten met lokaal eftazimo-brood.

Aardappel

Canada

P&acirc;t&eacute; chinois is een populair gerecht uit Quebec dat bestaat uit een laag rundergehakt, een laag hele of roommais en nog een laag aardappelpuree erbovenop. Dit comfortfood-hoofdgerecht is te vinden in de meeste cafetaria's in Quebec, waar het traditioneel wordt geserveerd met tomatenketchup ernaast. De naam van het gerecht betekent Chinese pie en men gelooft dat het is uitgevonden tijdens de bouw van de Canadese spoorwegen in de 19e eeuw door Chinese koks, die het hebben aangepast van de beroemde shepherd's pie.

Chinese paté

Patlıcan oturtma

Porkkanalaatikko

Rakott káposzta

Rakott krumpli

Deze Acadische gelaagde ovenschotel uit Nova Scotia bestaat uit geraspte aardappelen afgewisseld met lagen varkensvet en vlees (gehakt, varkensvlees of kip) of zeevruchten (mosselen, sint-jakobsschelpen). De taart wordt vervolgens gebakken tot hij een goudbruine kleur krijgt. Hij wordt meestal gegarneerd met boter of melasse voordat hij wordt geserveerd. Interessant genoeg is de taart afgeleid van de uitdrukking p&acirc;te &agrave; la r&acirc;pure, wat geraspte taart betekent, verwijzend naar het hoofdingrediënt, geraspte aardappelen.

Rappie taart

Gebakken rijst is een traditionele Maltese ovenschotel bereid met een combinatie van rijst en een smaakvolle saus die bestaat uit gehakt, tomatensaus en verschillende kruiden. Andere toevoegingen zijn vaak kaas (die in het gerecht kan worden verwerkt of eroverheen kan worden gestrooid), eieren, groenten en af en toe spek of zelfs orgaanvlees. Omdat het een alledaags gerecht is, is ross il forn er in talloze varianten en elk Maltees restaurant en gezin bereidt zijn favoriete versie. Het gerecht is het lekkerst als het warm wordt geserveerd, meestal met een salade erbij.