Gefrituurd gerecht

Sesamkip is een Amerikaans-Chinees gerecht dat wordt gemaakt door ontbeende en gepaneerde stukken kip te frituren, die vervolgens worden aangekleed met een dikke, doorschijnende, zoete saus bestaande uit kippenbouillon, suiker, maizena en azijn of sake. Het gerecht wordt bovendien gegarneerd met geroosterde of ongeroosterde sesamzaadjes, waaraan sesamkip zijn naam ontleent. Het wordt meestal geserveerd met gestoomde broccoli, rijst of babymaïs.

Sesam Kip

Fish and chips is een traditioneel Brits gerecht dat bestaat uit vers gebakken visfilets en in plakjes gesneden gebakken aardappelen. De vis wordt gedoopt in een beslag van eieren, bloem en melk en vervolgens gebakken in olie, reuzel of rundervet. De meest voorkomende soorten vis die worden gebruikt zijn kabeljauw, schelvis, roggen en pollak, maar kabeljauw is de populairste keuze, met 60% van alle fish and chips-maaltijden die het als voorkeursvis gebruiken. Roggen daarentegen zijn meestal te vinden in fish and chips-winkels langs de westkust van Schotland. De vis heeft een milde, licht nootachtige smaak die perfect past bij tartaarsaus of een scheutje citroensap. Het nadeel van het gebruik van roggen voor fish and chips is echter dat het malse vlees eerst moet worden verwijderd uit een groot aantal graten die in elke vleugel van de vis te vinden zijn.

Roggevis en chips

United States

Southern fried crappie is een geliefd gerecht uit Oklahoma, bestaande uit crappie visfilets die worden gerold in maïsmeel, kruiden en cayennepeper, en vervolgens worden gefrituurd tot ze goudbruin zijn. Het gerecht wordt vaak besprenkeld met citroensap en geserveerd met frietjes, uien of hushpuppies. Een glas zoete thee of een koud biertje kan worden gebruikt als perfecte begeleiding bij dit stevige gerecht.

Zuidelijke gefrituurde crappie

Toen het in 1963 voor het eerst verscheen in de Grove Supper Club, was Springfield-style cashew chicken een instant succes. In een poging om de twee werelden te verenigen, paste chef-kok David Leong, een Chinese immigrant, de lokale keuken aan zodat deze zou aanspreken bij de smaak van de lokale bevolking. In plaats van te roerbakken, doopte hij de stukken kip in beslag, frituurde ze en bedekte ze vervolgens met een dikke dressing van sojasaus, kippenbouillon en oestersaus. Het gerecht wordt meestal geserveerd met rijst en gegarneerd met gemalen cashewnoten en gehakte groene uien.

Kip met cashewnoten in Springfield-stijl

Italy

Widely considered to be one of Rome's best street foods, these breaded, deep-fried rice croquettes are in fact quite similar to the Sicilian arancini, but unlike which, Roman suppl&igrave; are traditionally filled with mozzarella, and the rice is pre-simmered in a tomato-based meat sauce. In Rome, they are popularly known as suppl&igrave; al telefono, taking their name from an Italianization of the French word for surprise and the long strings of molten cheese that resemble a telephone cord &mdash; the surprise that is revealed when you break one of these crispy rice balls open. However, these delectable rice fritters hail back to a time long before the telephone &mdash; the name apparently originated during the Napoleonic occupation of Italy in the late 18th century, while the first written mention of suppl&igrave; was found on the menu of Rome's Trattoria della Lepre from 1874. Back then, they were filled with provatura Romana cheese, chicken giblets, or mincemeat, and were supposedly the favorite afternoon snack of James Joyce, who lived in Rome at the time. Even today, the Roman suppl&igrave; remains an unmissable crunchy treat for anyone visiting Italy's capitale. They are served in numerous friggitorias - street eateries that serve fried snacks known as fritti, but they have also become a classic antipasto, and are featured on pizzeria and trattoria menus all over town.

Supplì

Deze Taiwanese klassieker bestaat uit hapklare stukjes kip die voornamelijk gemarineerd zijn in een smaakvolle combinatie van sojasaus, knoflook, gember, rijstwijn en verschillende kruiden. De stukjes worden vervolgens bedekt met aardappel- of maizena en gefrituurd tot ze knapperig zijn. Het gerecht wordt meestal bereid met kippendijen zonder bot, en hoewel traditionele kruiden zout, peper en vijfkruidenpoeder bevatten, kunnen moderne variaties verschillende kruiden gebruiken, zoals zeewierpoeder, mosterdpoeder of piment. Taiwanese popcornkip is bekend onder vele namen en het is een van de iconische straatvoedselitems, die in het hele land worden gegeten. Het gerecht wordt meestal geserveerd zonder bijbehorende saus, maar het wordt vaak gegarneerd met gefrituurde basilicumblaadjes.

Taiwanese popcornkip

Though similar varieties of scallion pancakes can be found in other Asian countries, in Taiwan they are a common and sought-after treat that is usually enjoyed as a snack or an accompaniment to other dishes. The pancakes are prepared with an unleavened dough that is flattened, sprinkled with sliced scallions, and then rolled and pressed to form a flat pancake that is pan-fried until crispy. Apart from the traditional version, these tasty snacks are occasionally prepared with the same type of dough that is rolled and deep-fried, before it is smeared with a flavorful combination of scallions. Regardless of the varieties, scallion pancakes are a staple street food in Taiwan, especially popular at traditional night markets. The pancakes can be paired with other dishes, but they are usually merely accompanied by various dipping sauces.

Taiwanese Scallion Pancake



Tajada de bacalao ("plakje kabeljauw" in het Engels) is een Spaans kabeljauwgerecht, waarvan de bereiding kan variëren afhankelijk van het specifieke recept of de regionale traditie. Het kan verwijzen naar een plakje verse kabeljauw, maar vaker verwijst het naar een stuk gezouten kabeljauw. Deze plakjes kabeljauw kunnen op verschillende manieren worden bereid, zoals gegrild of gebakken, maar ze worden meestal gebakken tot ze goudbruin en knapperig zijn. Het kan worden geserveerd met een kneepje citroen en aioli, vergezeld door gebakken aardappelen of een verse salade.



Tajada van bacalao

Tempe bacem is a traditional tempeh-based dish that's usually associated with Central Java. The tempeh is marinated in coconut milk, galangal, and bay leaves, then boiled with a spice paste consisting of garlic, onions, coriander, palm sugar, and tamarind. Once boiled, the tempeh is deep-fried in hot oil on both sides, but not too much because the texture will become dry or crunchy. Tempe bacem is usually served with hot chili peppers or steamed rice on the side.

Tempe bacem

Het hoofdingrediënt in dit traditionele gerecht is tempeh, een natuurlijk product op basis van soja dat meestal in blokken wordt verkocht. Het komt oorspronkelijk uit Indonesië, waar het op verschillende manieren wordt gebruikt. In dit eenvoudige gerecht worden dikke plakken tempeh eerst gemarineerd in verschillende combinaties van vloeistof en kruiden en vervolgens gewoon in olie gebakken of gefrituurd tot ze knapperig worden. Tempe goreng wordt meestal geserveerd als snack met sambal erbij, maar het is ook een geweldige aanvulling op andere gerechten.


Tempeh goreng

Indonesia

Tempeh mendoan is een variëteit van gefrituurde tempeh die afkomstig is uit Purwokerto. Dunne plakjes tempeh - gefermenteerd sojaproduct - worden gedoopt in beslag dat verrijkt is met gemalen koriander, gesneden bosuitjes en knoflook voordat ze gefrituurd worden. Deze tempeh-variëteit wordt slechts kort gefrituurd, waardoor een knapperige buitenlaag ontstaat, terwijl de tempeh zacht en sappig blijft. De naam van het gerecht komt uit de Banyumasan-taal waarin mendo ruwweg vertaald kan worden als halfgekookt. Deze tempeh is het lekkerst met sambal, andere soorten dips op basis van chili of kecap manis - Indonesische zoete sojasaus. Het wordt meestal gegeten als snack of bijgerecht en wordt meestal bereid en verkocht door straatverkopers.

Tempeh-mendoan

Tempe kering is a traditional plant-based dish. It's made with tempeh, a product made from fermented soybeans. The dish is prepared by deep-frying tempeh, then mixing it with spices and palm sugar. Once fried, the tempeh is mixed with a combination of fried peanuts, shallots, garlic, galangal, and water. This unique tempeh preparation is also suitable for vegans. If desired, it can be served with kecap manis (sweetened soy sauce) on the side.

Tempe kering

Although tempura is battered and deep-fried, the Japanese approach to food, characterized by clean flavors, simplicity, and minimalistic approach to ingredients remains intact. The most favorable ingredients for the dish include shrimp, scallops, squid, and small crabs, or vegetables such as shiitake mushrooms, asparagus, Japanese eggplant, and snow peas. The batter is the most crucial part of tempura, consisting of flour, eggs, and water, keeping the ingredients moist and flavorful. Even though the dish is very simple, it has quite murky origins. The most popular theory says that the Jesuit missionaries who came to Japan from Portugal in the 16th century were the most probable inspiration for the dish, consuming vegetable and seafood fritters on ember days (days on which no meat was allowed to be consumed). Another theory says that battered and deep-fried food was introduced to Japan by the Chinese, initially embraced by Zen priests who wanted to make their vegetarian diet more flavorful. Regardless of the origins of tempura, it remains an iconic dish that is served in a wide variety of ways: on its own, over rice, accompanied by tentsuyu or soy sauce, or even as a filling in sushi rolls.

Tempura

Een heerlijke combinatie van tempura en donburi - vandaar de naam tendon - deze klassieke Japanse maaltijd in één kom bestaat uit gepaneerde en gefrituurde zeevruchten of groenten op vers gestoomde rijst. De populairste ingrediënten voor tendon zijn ebi of garnalen, die in vrijwel alle tempuragerechten te vinden zijn, en Japanse aubergine genaamd nasu, maar ook andere groenten zoals daikonradijs en kabochapompoen. Tendon wordt meestal besprenkeld met de umami-verlenende tentsuyu, een hartige tempurasaus gemaakt met dashi-bouillon en een mengsel van sojasaus, mirin en suiker genaamd kaeshi. Als alternatief, om uw tendonkom er nog smakelijker uit te laten zien, kunnen de tempurastukjes apart in een dashi- of sojasaus worden gedoopt voordat ze netjes op een stomend bedje van rijst worden gelegd. In Japan worden tendongerechten meestal gegeten als lunch of als lichte avondmaaltijd.

Pees

Dun gebakken meerval is een traditioneel Amerikaans gerecht dat oorspronkelijk uit New Orleans komt. Het gerecht bestaat uit meervalfilets die heel dun worden gesneden, gepaneerd en vervolgens worden gebakken tot ze goudbruin zijn. Er moet een goede verhouding vis tot bloem zijn. Ingrediënten zoals zout, peper, knoflookpoeder, uienpoeder of cayennepeper kunnen aan de droge kruidenmix worden toegevoegd om de smaken te verbeteren. Soms wordt er ook citroenschil aan de mix toegevoegd. De filets worden in eiwas en de droge kruidenmix gedoopt en vervolgens gefrituurd tot ze goudbruin zijn. Dun gebakken meerval wordt meestal geserveerd met tartaarsaus, cocktailsaus of partjes citroen.

Dunne gebakken meerval

Tian bu la zijn Taiwanese viskoekjes gemaakt van een dikke pasta met milde witte visfilets, eieren en aardappel- of tapiocameel. Het rijkelijk gekruide mengsel wordt direct in de sissende olie gegoten en vervolgens gefrituurd tot ze goudbruin zijn. De viskoekjes zijn meestal gevormd in lange en dunne cilindrische vormen, maar ze worden soms afgeplat tot dikke, ronde schijven. Hoewel ze direct na het frituren gegeten kunnen worden, koken de Taiwanezen ze traditioneel op laag vuur in een bouillon op basis van sojasaus, waardoor het knapperige vel zacht wordt en de cake alle scherpe bouillonsmaken kan opnemen. Als het als een knapperige lekkernij wordt geserveerd, wordt het meestal aan een spies geregen en gegeten als tussendoortje. Gefrituurde en gekookte versies worden meestal aangeboden in traditionele Taiwanese eetgelegenheden naast andere gefrituurde lekkernijen zoals visballetjes of tofu. Ze worden geserveerd in kommen en overgoten met een kleverige bruine saus gemaakt van chilipeperpasta, sojasaus, miso en suiker. Traditioneel worden de overgebleven sausjes later gemengd met de bouillon waarin de cakes zijn gekookt, om zo een smaakvolle soep te maken die aan het einde van een maaltijd wordt gegeten. Beide tian bu la-varianten zijn hoofdbestanddelen van Taiwanese nachtmarkten en een van de favoriete Taiwanese straatvoedselproducten.

Tian bu la

De gepaneerde, gefrituurde varkenskotelet tonkatsu is een Japans gerecht met een zeer recente geschiedenis. Het verscheen voor het eerst aan het einde van de 19e eeuw als een soort yoshoku - de door het Westen beïnvloede Japanse gerechten - maar met de tijd is tonkatsu steeds meer gejapaniseerd, algemeen verkrijgbaar voor de massa en dus populairder geworden. Tonkatsu is een gerecht op zichzelf of, als het gecombineerd wordt met andere ingrediënten, kan het veranderen in vele van zijn bijna eindeloze variaties; gemaakt als een sandwich, gecombineerd met ramen of rijst, overgoten met een dikke misosaus zoals in Nagoya, of geserveerd met curry om katsu karē te maken. Als gevolg van deze populariteit werden veel andere gefrituurde gerechten ontwikkeld met ham, rundvlees, gehaktpasteitjes en kip als vervangers. Om te serveren wordt tonkatsu in plakjes gesneden en vervolgens op een bord gelegd samen met geraspte kool. Rijst en miso worden in aparte kommen geserveerd, terwijl ingemaakte groenten en een saus op basis van citrusvruchten ernaast worden geplaatst. Een essentieel onderdeel is de kruidenmix, traditioneel een dikke soort Worcestershiresaus (sōsu) of mosterd.

Tonkatsu

Kip katsu is een traditioneel Japans gerecht en een soort katsu. Het wordt gemaakt door malse kipfilet te bestrooien met bloem, eieren en panko-broodkruimels en de koteletten vervolgens in hete olie te bakken tot ze goudbruin en knapperig zijn. Hoewel kipfilet de populairste keuze is, kunnen ook andere delen van de vogel worden gebruikt. De kotelet wordt traditioneel in kleinere stukken gesneden geserveerd, omdat deze met eetstokjes wordt gegeten. Het gerecht wordt geserveerd met gestoomde witte rijst en katsu-saus, een pittige, zoete en dikke Worcestershire-achtige mix van appelmoes.

Tori katsu

Japan

Toriten is een Japans gerecht, met name uit de prefectuur Oita op het eiland Kyushu. Het is een soort gefrituurde kip, maar in tegenstelling tot de meer bekende karaage (Japanse gefrituurde kip), wordt toriten gekenmerkt door zijn unieke bereiding en stijl. De kip (meestal dijvlees vanwege de malsheid en smaak) wordt gemarineerd in een mengsel dat vaak sojasaus, sake, gember en knoflook bevat. Deze marinade geeft de kip een hartige en lichtzoete smaak. In tegenstelling tot karaage, dat bedekt is met een lichte bestuiving van bloem of zetmeel, wordt toriten gedoopt in een tempura-achtig beslag voordat het wordt gefrituurd. Dit beslag kan ingrediënten bevatten zoals bloem, ei en soms water of ijs om het licht te houden. Het resultaat is een knapperige, maar luchtige en lichte coating. De stukken kip worden gefrituurd tot ze goudbruin zijn. Het tempurabeslag creëert een kenmerkend knapperige en luchtige textuur, anders dan de dichtere coating van karaage. Toriten wordt vaak warm geserveerd met een portie dipsaus, die kan variëren per regio of restaurant. Veelvoorkomende bijgerechten zijn een citrusachtige ponzusaus, een saus op basis van soja of een mosterd-mayomengsel. Het wordt ook meestal geserveerd met een portie kool of andere groenten en wordt genoten als een informele maaltijd of als aanvulling op bier in Japanse izakaya's.

Torens

Spain

<div class="flex flex-grow flex-col gap-3">
<div class="min-h-[20px] flex items-start overflow-x-auto whitespace-pre-wrap break-words flex-col gap-4">
<div class="markdown prose w-full break-words dark:prose-invert dark">
Tortillitas de camarones are a traditional Spanish dish particularly popular in the province of Cadiz and especially associated with the city of San Fernando. These are fritters made with a batter of chickpea flour (though sometimes a mix of wheat and chickpea flour is used), water, fresh shrimp, onion, and parsley. The mixture is fried in olive oil until crisp. The shrimp used in this dish are often tiny, and they are used whole, including the shell. The result is a thin, crispy pancake loaded with small shrimps, traditionally served as a tapa. It's a simple dish, but it's packed with flavor and has a unique texture due to the crispness of the pancake combined with the shrimp. It's a typical dish you might find in fried fish shops or freidurias throughout Andalusia, particularly in coastal towns and cities.
</div>
</div>
</div>