Noedel gerecht

Thailand

A signature dish of Northern Thailand, khao soi is a delicious coconut soup in which numerous regional influences were combined to create a truly spectacular dish. The base of the soup is a slightly spicy broth which combines coconut milk and red curry paste. The broth is served with flat egg noodles and a choice of meat, which usually includes chicken, beef, and pork. It is topped with a handful of crisp fried noodles and chopped cilantro. The dish is commonly served alongside a variety of condiments such as fresh lime, pickled cabbage, shallots, and chilis. Even though the dish originated in the north of the country, it is still not totally clear how and when this famous noodle soup was created. The most probable theory claims that khao soi is a fusion dish which originated under the influence of Chinese Muslims, traveling from the Yunnan region through Myanmar, Thailand, and Laos. It is also believed that the soup is a variety of an old Myanmarese coconut soup made with rice noodles, which were also primarily used in khao soi and were later replaced with the more traditional egg noodles. Regardless of its confusing origin, today this flavorful soup is a genuine product of Northern Thailand, found in numerous eateries and restaurants across the region, representing an irreplaceable dish among the locals and a favorite among the tourists. Khao soi is also popular in the neighboring Laos. However, the Lao version employs other ingredients and is somewhat different than the Thai counterpart.

Khao soi

Myanmar

Khow suey is een Birmees eenpansgerecht dat bestaat uit curry op basis van kokosmelk, noedels en een scala aan toppings zoals hardgekookte eieren, aardappelstokjes, gebakken knoflook, prei en lente-uitjes. Zowel het gerecht als de toppings worden traditioneel in kommen geserveerd. Er wordt aangenomen dat khow suey zich tijdens de Tweede Wereldoorlog van Birma naar Oost-India heeft verspreid.

Khow-Suey

Japan

Kijoyu udon is a traditional dish made with udon noodles. This simple dish consists of only two ingredients - udon noodles and dashi soy sauce. The noodles are boiled until done, rinsed, drained, and chilled, then served in a bowl with the condiments of your choice. Dashi soy sauce is then poured onto the noodles and the dish is ready to be enjoyed. The condiments should be as simple as possible, such as grated radish, sudachi citrus fruit, and scallions.

Kijoyu udon

Philippines

Kinalas is een traditioneel Filipijns gerecht dat oorspronkelijk uit het Bicol-gebied komt. Het wordt gemaakt met een combinatie van noedels, kruiden, varkens- of runderhersenen en geschraapt vlees van varkens- of runderkop. Deze noedelsoep wordt geserveerd in een garnalen-, knoflookachtige bruine jus bestaande uit gedroogde garnalen, azijn, knoflook, sjalotten, sojasaus en vissaus. Kinalas wordt vaak gegarneerd met lente-uitjes, gebakken knoflook of chilipepers, maar sommige mensen voegen er graag een hardgekookt ei aan toe. Het gerecht wordt altijd warm geserveerd en de naam is afgeleid van het Bicolano-woord kalas, wat betekent het vlees van de botten verwijderen.

Kinala's

Kishimen is the name for a type of Japanese flat noodles with rough and crinkled edges. It is most commonly found in the Nagoya area. These long, soft, and thick noodles are usually served in a white (salt) or red (soy sauce) broth, sometimes with a bit of sweet sake added for extra flavor. The dish usually includes ingredients such as deep-fried bean curd, steamed fish paste, and spinach, while bonito flakes are typically sprinkled on top before serving. In Japan, many people enjoy kishimen at crowded platforms while waiting for their train to arrive.

Kishimen

Kitakata ramen wordt gekenmerkt door dikke, platte, gekrulde noedels in een rijke bouillon op basis van sojasaus die doorgaans op smaak wordt gebracht met niboshi (sardines) en tonkotsu (varkensbotten). Sojasaus en niboshi worden in deze ramenstijl gebruikt omdat ze al eeuwenlang in Kitakata worden geproduceerd en de kwaliteit van zowel niboshi als sojasaus vrij hoog is. Nadat de noedels aan de bouillon zijn toegevoegd, wordt het gerecht gegarneerd met lente-uitjes, dun gesneden geroosterd varkensvlees, bekend als chashu, naruto (grondvis) en gefermenteerde bamboescheuten. Interessant genoeg heeft Kitakata het hoogste aantal ramenwinkels per hoofd van de bevolking in Japan. In februari is er het jaarlijkse Ramen Festa van de stad, waar gerenommeerde ramenkunstenaars hun ramenvaardigheden laten zien.

Kitakata-ramen

Een favoriet in de regio Kanto, kitsune soba is een gerecht dat bestaat uit dikke boekweitnoedels met daarop taaie stukjes aburaage - de gefrituurde tofuplakjes. De noedels worden geserveerd in een smaakvolle bouillon van mirin, sojasaus en dashibouillon en worden vaak vergezeld door rijstkoekjes, verschillende groenten, in blokjes gesneden tofu of gesneden groene uien. De naam kitsune betekent vos in het Japans, afgeleid van het oude geloof dat deze wilde dieren genieten van de consumptie van gefrituurde aburaage.

Kitsune-soba

Kitsune udon is een beroemd Japans gerecht dat bestaat uit dikke udonnoedels geserveerd in een geurige dashibouillon die vervolgens wordt afgetopt met gesneden of hele gefrituurde tofu, bekend als aburaage. De naam van het gerecht is vertaald als fox udon, naar het oude volksverhaal dat suggereert dat vossen grote bewonderaars zijn van gefrituurde aburaage. Hoewel de oorsprong van dit gerecht vaag is, wordt aangenomen dat het is ontstaan in het 19e-eeuwse Osaka, vanwaar het zich verspreidde door heel Japan en een van de meest voorkomende gerechten werd die werd geserveerd in traditionele Japanse udonrestaurants.

Kitsune-udon

Malaysia

Kolo mee is a traditional dish hailing from Sarawak. This simple dish consists of egg noodles that are tossed in sauce and topped or served with sliced barbecued pork (char siu), minced pork, and fried onions. In hawker stalls, the dish is often made with lard. Kolo mee can be additionally enriched with fish balls, wontons, and vegetables such as choy sum (a leafy vegetable). It's believed that the dish was created under the influence of Chinese cuisine, and today it's served for breakfast, lunch, and dinner in Sarawak, especially in Kuching.

Kolo mee

Kongguksu is een Koreaanse zomerklassieker die noedels combineert met een koude sojamelkbouillon. Traditioneel wordt de bouillon helemaal zelf gemaakt door sojabonen te koken en te pureren, soms met de toevoeging van sesamzaadjes of verschillende noten. Het gerecht wordt meestal bereid met somyeonnoedels en wordt afgemaakt met de toevoeging van verschillende toppings zoals fijngesneden komkommers of tomaten. Soms kunnen er ijsblokjes worden toegevoegd om de soep te koelen.

Kongguksu

Vrij vertaald als bootnoedelsoep, werd dit Thaise gerecht oorspronkelijk verkocht vanaf boten die door de kanalen van Bangkok voeren. De basis is gemaakt van verschillende soorten noedels die worden overgoten met een smakelijke runderbouillon, terwijl de toppings meestal bestaan uit rundvlees of varkensvlees, gehaktballen, taugé, ochtendglorie en varkenslever. Traditioneel wordt het gerecht afgemaakt met de toevoeging van dierlijk bloed, wat zorgt voor dikte en een onderscheidende smaak. Tegenwoordig kunnen bootnoedels worden genoten in restaurants en verschillende straatstalletjes, maar zowel de lokale bevolking als toeristen trekken naar de zogenaamde bootnoedelsteeg, waar de meeste verkopers gespecialiseerd zijn in de bereiding van dit gerecht.

Kuai-tiao straat

Hoewel het oorspronkelijk werd uitgevonden als een variatie op Kurume ramen, heeft Kumamoto ramen zich in de loop der jaren ontwikkeld tot zijn unieke stijl. Het wordt gekenmerkt door dikke en sterke noedels die worden geserveerd in een rijke tonkotsu-bouillon gemaakt met varkensbotten. De bouillon is niet zo olieachtig als die van Hakata ramen, waardoor deze ramen geschikt zijn voor degenen die niet gewend zijn aan sterk smakende bouillons. Deze ramen staat ook bekend om de toevoeging van gefrituurde knoflookchips en sesamolie, die beide de noedels uitstekend aanvullen.

Kumamoto-ramen

Kyay oh is een populair Birmees gerecht dat bestaat uit vermicelli, eieren en gehaktballen in een bouillon van kip, vis of varkensvlees. Het gerecht wordt meestal niet thuis gemaakt, omdat er veel restaurants zijn die het serveren - meestal tegen zeer hoge prijzen. Traditioneel wordt kyay oh geserveerd in een koperen pot.

Hoi oh

Deze troostende noedelsoep, gekenmerkt door zijn rijke en pittige bouillon, is een van de klassieke gerechten die in veel landen in Zuidoost-Azië te vinden zijn. Het is ontwikkeld onder invloed van verschillende culinaire tradities, wat heeft geleid tot de creatie van talloze regionale varianten die verschillen in smaken en ingrediënten. Twee van de beroemdste versies zijn de zure, op tamarinde gebaseerde asam laksa en de romige curry laksa. Vooral geliefd in Maleisië, Singapore en Indonesië, wordt laksa meestal bereid en genoten in hawker centers als een stevig hoofdgerecht.

Laksa

Deze smaakvolle Maleisische soep, die traditioneel wordt geassocieerd met de regio's Kelantan en Terengganu, bestaat uit gerolde rijstnoedels geserveerd in een romige visbouillon. De noedels worden bereid met een dun rijstmeelbeslag dat op een plat oppervlak wordt gegoten, gestoomd en vervolgens wordt gerold en in hapklare stukken wordt gesneden. De bouillon die naast de noedels wordt geserveerd, is gemaakt met kokosmelk en romige vispasta en wordt meestal gekruid met gember, sjalotten en knoflook. Het hele gerecht wordt aangevuld met verschillende groenten zoals plakjes komkommer of sperziebonen en wordt meestal vergezeld door pittige sambal. Laksam wordt traditioneel genoten als een warm, stevig ontbijt.

Laksam

Lam mee is a traditional dish of Nyonya people. It's made by cooking yellow rice noodles in a gravy made from the stock of prawns and chicken or pork ribs. The gravy is the real star of this dish, with a great mix of seafood flavors from the prawns and sweetness coming from the pork ribs. Once prepared, the dish is topped with prawns, pork ribs, chives, shallots, and shredded eggs. The standard accompaniment for lam mee is sambal belacan, a condiment consisting of lime juice, salt, sugar, and red chili peppers. In Penang, this dish is typically served for birthdays as it symbolizes longevity.

Lam mee

China

Lanzhou lamian is een Chinees noedelgerecht dat bekend staat om zijn handgetrokken noedels, afkomstig uit Lanzhou, de hoofdstad van de provincie Gansu in het noordwesten van China. "Lamian" betekent "getrokken noedels", omdat het deeg herhaaldelijk met de hand wordt uitgerekt en gevouwen om lange, dunne noedels te creëren met een perfecte, taaie textuur. Deze techniek lijnt niet alleen de gluten uit, maar verbetert ook de textuur van de noedels. De resulterende noedels worden gekookt in een rijke runderbouillon die helder en smaakvol is, zonder het gebruik van sojasaus, waardoor de natuurlijke smaken van de ingrediënten doorschijnen. Lanzhou lamian wordt vaak geserveerd met dun gesneden rundvlees en verschillende toppings, en wordt traditioneel gegarneerd met verse koriander, chili-olie en plakjes witte radijs, volgens een visueel principe van de "vijf kleuren": heldere bouillon, witte radijs, groene koriander, rode chili-olie en gele noedels. Dit gerecht is enorm populair geworden in heel China en wordt vaak erkend als een van de beste noedelgerechten van het land. De oorsprong van Lanzhou lamian gaat terug tot de Tang-dynastie, waarvan men denkt dat de moderne vorm ervan begin 19e eeuw populair werd gemaakt door een Hui-moslimverkoper genaamd Ma Baozi. Tegenwoordig is het algemeen te vinden in talloze noedelwinkels in heel China, met name die van Hui-families die halal eten serveren.


Lanzhou lamian

Laping is a street food dish that is popular in Tibet and China. It utilizes mung bean noodles as the key ingredient, which are enriched with various ingredients such as coriander, garlic, green onion sauce, or red chili peppers. Apart from these ingredients, the noodles are always served with a soy sauce gravy. Laping is traditionally prepared and consumed during summer, and it is typically served cold.

Laping

Liangfen is a popular northern Chinese dish that is also often consumed in Sichuan and Qinghai, consisting of slices or strips of starch jelly tossed in a savory, spicy sauce that is topped with various garnishes. The jelly is predominantly made from mung bean starch, but pea starch, sweet potato starch, and wheat starch are also common in recipes. As far as the sauce goes, typically it will include soy sauce, vinegar, minced garlic, ginger, sesame paste, and chili oil, while peanuts, daikon radish, and strips of carrot are also often employed. The dish is served cold, mostly in summer, but it can also be stir-fried. What makes liangfen such a favorite is the balance of textures and flavors; the mildness and smoothness of the cold jelly is the perfect antidote to the spicy sauce and garnishings. Apart from the traditional version, there is also chuan bei liangfen from Sichuan, jidou liangfen from the Yunnan province made with chickpeas, and the recently invented, numbingly spicy shangxin liangfen from Chengdu and Chongqing. Although liangfen is Chinese, similar types of dishes can be found throughout Asia, namely in Korea, Japan, and Tibet.

Liang fen

Liangpi is a noodle dish that originated in China's Shaanxi province. To prepare the dish, noodles that are made from either wheat flour, rice flour, or a combination of both are dressed with soy sauce, chili oil, and vinegar, while typical garnishing includes thinly sliced strips of cucumber, bean sprouts, and cilantro. The meaning of the name when translated is cold skin, referring to the chewy, thick, and translucent texture and appearance of the noodles, while their genesis, according to a folk tale, happened during the Qing Dynasty. Depending on what ingredients are used, several variations of the dish exist; liangpi from the city of Hanzhong is prepared with steamed garlic and hot chili oil, maijang liangpi is named after the black sesame paste that's used in the sauce, and shan xin gan mianpi is garnished with wheat gluten, mashed garlic, and bean sprouts in a sauce made with vinegar, chili oil, and salt. Liangpi is eaten cold, often as a snack, all year round.