Ontbijt

Fatteh is een Levantijnse specialiteit die wordt gemaakt door stukken vers, geroosterd of oud platbrood te combineren met talloze andere ingrediënten. De naam van het gerecht betekent in kleine stukjes scheuren, verwijzend naar het proces van het scheuren van het platbrood. Fatteh wordt meestal gegeten bij het ontbijt of 's avonds als hoofdgerecht. Er zijn twee hoofdvarianten van fatteh - Levantijns en Egyptisch. De Levantijnse versie wordt traditioneel belegd met yoghurt, kikkererwten, olijfolie en komijn. Na de hoofdtoppings kan Levantijnse fatteh ook worden belegd met kip, lam of pijnboompitten. De Egyptische versie wordt meestal bereid voor feesten en wordt belegd met rijst, tomatensaus, knoflook en azijn. Fatteh hoeft er niet netjes uit te zien en is heel gemakkelijk te bereiden, dus zelfs de meest onzorgvuldige kok kan het gerecht omtoveren tot een meesterwerk, wat misschien wel de sleutel is tot zijn populariteit.

Dikke

Fetoydia is de Griekse versie van wentelteefjes, gemaakt met vers of oud brood, melk, eieren en olijfolie. Het brood wordt in plakken gesneden die eerst in melk worden geweekt en vervolgens in licht geklopte eieren worden gedoopt voordat ze in olijfolie worden gebakken tot ze aan beide kanten mooi gekleurd zijn. De gefrituurde sneetjes brood worden meestal gegeten terwijl ze nog warm zijn, besprenkeld met honing en bestrooid met poedersuiker of kaneel. Fetoydia kan ook worden geserveerd met kaas in plaats van honing en suiker, en het wordt meestal gegeten als ontbijt of als vullende snack op elk moment van de dag.

Fetoydia

Feu is een Laotiaanse rundvleesnoedelsoep, waarvan men denkt dat het een variatie is op het Vietnamese gerecht phở. Het wordt gemaakt door een kokende bouillon over rijstnoedels, dunne plakjes rundvlees en een verscheidenheid aan verse lokale kruiden en groenten te gieten. Dit kunnen uien, knoflook, koriander, galanga, citroengras, Thaise basilicum, kaffirlimoenblaadjes en munt zijn. Feu wordt over het algemeen gegeten als ontbijtgerecht, maar is de hele dag door gemakkelijk te vinden bij lokale straatstalletjes. Sommige variaties van feu worden niet geserveerd met noedels, maar als een stoofpot die bedoeld is om te worden genoten met kleefrijst, een andere lokale favoriet.

Vuur

Finnan haddie is een Schotse delicatesse van koud gerookte, gearomatiseerde schelvis. De vis wordt vaak geroosterd of gegrild op hoog vuur, maar kan ook in melk worden gepocheerd en als ontbijt worden geserveerd. Er wordt aangenomen dat het gerecht oorspronkelijk Findon haddocks heette, naar Findon, Schotland, de plaats waar het voor het eerst werd uitgevonden in de 18e eeuw.

Finnan Haddie

Fire engine is een traditioneel Bahamaans gerecht dat een hoofdbestanddeel is voor het ontbijt en een lokaal middel tegen een kater. Ook bekend als gestoomde corned beef, wordt het meestal gemaakt met een combinatie van corned beef uit blik, tijm, tomatenpuree, uien, selderij, paprika's, tomaten, olie, zout en veel zwarte peper. De ingrediënten worden eenvoudig gekookt in een grote koekenpan op middelhoog vuur en regelmatig geroerd. Als het klaar is, wordt de fire engine geserveerd met rijst of grutten. Het gerecht kan thuis worden gemaakt of worden gekocht bij kraampjes langs de weg en eetkarren, vooral in de buurt van bouwplaatsen. Indien gewenst, kan het niveau van de hitte worden verhoogd door het toevoegen van in blokjes gesneden Bahamaanse geitenpeper.

Brandweerwagen

Firi firi is een Tahitiaans gefrituurd deeg doordrenkt met kokosmelk. Het is een typische ontbijtmaaltijd in Frans-Polynesië. Het deeg wordt meestal gemaakt met bloem, suiker, kokosmelk, gist, water en een snufje zout, en vervolgens worden stukken ervan gefrituurd in hete olie tot ze mooi gekleurd en knapperig zijn. Firi firi, vaak Tahitiaanse donuts genoemd, worden traditioneel gevormd tot een acht, maar ze worden ook vaak in deegstroken gemaakt. Stevig, knapperig en met een milde kokossmaak, dit zoete gefrituurde gebakje is het lekkerst als het warm wordt gegeten, bestrooid met suiker of vergezeld door vruchtenjam en een kop koffie of warme chocolademelk erbij. Firi firi wordt ook gegeten als dessert en is een veelvoorkomend straatvoedsel.

Nog een keer

Fitfit is een typisch Ethiopisch gerecht dat wordt geserveerd als ontbijt, gemaakt met geklaarde gekruide boter en berberekruiden. Er zijn twee hoofdversies van fitfit: de versie met injera platbrood en de andere met ongezuurd kitchabrood. Injera fitfit wordt gecombineerd met uien, terwijl kitcha meestal wordt vergezeld door een bolletje yoghurt.

Passen-passen

Germany

Fl&auml;dle is een Duitse pannenkoek die bestaat uit basisingrediënten zoals bloem, eieren, melk of water, suiker en zout. Het dunne beslag wordt in een licht ingevette pan gegoten en aan beide kanten gebakken, waardoor dunne en ronde pannenkoeken ontstaan die zowel hartig als zoet kunnen zijn. De eerste versie vraagt meestal om de toevoeging van fijngehakte kruiden zoals peterselie, bieslook en kervel, terwijl het beslag op smaak wordt gebracht met zout, peper en soms gemalen nootmuskaat. Dunne reepjes van deze hartige pannenkoeken worden toegevoegd aan een rijke runder- of groentebouillon om de klassieke Zwabische soep genaamd fl&auml;dlesuppe te maken. Zoete fl&auml;dle pannenkoeken worden daarentegen gezoet met suiker en (optioneel) vanille, en ze worden meestal geserveerd als ontbijt of gegeten als dessert, gegarneerd met poedersuiker of gecombineerd met jam, marmelade, fruit of room.

Vleugel

Spain

Frangollo is een traditioneel Spaans dessert dat oorspronkelijk van de Canarische Eilanden komt. Hoewel er talloze variaties en recepten zijn, bestaat het meestal uit gierstmeel, melk, eieren, suiker, boter, citroenschil, rozijnen, amandelen en kaneel. Omdat het maar een kleine hoeveelheid suiker bevat, wordt frangollo meestal geserveerd met honing of palmhoning. Ondanks dat het eenvoudig is, is dit dessert, omdat gierstmeel een belangrijk ingrediënt is, behoorlijk vullend, dus het kan soms zelfs als ontbijt worden geserveerd.

Frangollo

De fried egg sandwich is een eenvoudig en troostend Amerikaans gerecht dat meestal wordt bereid met sneetjes zuurdesembrood, gebakken eieren en cheddar kaas. Om het te bereiden, wordt de kaas tussen twee sneetjes brood geklemd en geroosterd. Vervolgens wordt er een gebakken ei in de sandwich gelegd voordat deze wordt geserveerd. Er zijn veel variaties op deze sandwich en de toevoegingen omvatten vaak spek, vleeswaren of worstjes. In New Jersey voegen ze varkensrol toe aan de sandwich, terwijl koks in het zuiden meestal spek en avocado toevoegen. Het wordt aanbevolen om de fried egg sandwich te serveren bij het ontbijt.

Gebakken ei sandwich

Italy

Frittata al tartufo is een traditioneel Umbrisch en Istrisch gerecht dat wordt gemaakt met een combinatie van eieren, zwarte truffels, olijfolie, zout en zwarte peper. Dit eenvoudige gerecht wordt gemaakt door geklopte eieren in een pan met hete olijfolie te gieten en vervolgens dunne truffelsnippers, zout en peper aan de pan toe te voegen. Nadat de eieren zijn gestold, hoeft u het gerecht alleen nog maar te bestrooien met fijngehakte peterselie of droge witte wijn voordat u het serveert. Indien gewenst, kan het gerecht extra op smaak worden gebracht met geraspte kaas eroverheen. In Istrië wordt het gerecht fritaja s tartufima genoemd - het wordt vaak bereid voor het ontbijt en is gemakkelijk te vinden in lokale restaurants. Maar wees voorzichtig bij het bestellen van het gerecht - er is een kans dat u geen echte truffels proeft, maar truffelolie of tartufata - beide zijn op smaak gebracht met een giftig gas dat een nep-truffelaroma heeft, terwijl de goedkope en flauwe zwarte zomertruffels alleen als garnering over het gerecht worden geschaafd, hoewel consumenten misschien denken dat daar de smaak van truffels in dit gerecht vandaan komt. U moet er altijd op letten dat het gerecht geen truffelolie, truffelboter, truffelkaas of tartufata bevat. Als dat wel zo is, is het niet echt en moet u het gerecht dus niet bestellen. Zorg ervoor dat het gerecht witte Istrische truffels of zwarte wintertruffel, Tuber melanosporum, bevat.

Frittata met tartufo

Froġa tat-tarja is een traditionele Maltese pastaomelet. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van eieren, vermicelli, boter (of olijfolie), geraspte kaas, zout en peper. De eieren worden geklopt en gemengd met de kaas en gekookte pasta. Het mengsel wordt op smaak gebracht met zout en peper en gebakken in een pan in boter. Zodra het stevig is geworden, wordt de pastaomelet omgedraaid en gebakken tot het goudbruin is. Deze pastaomelet wordt direct geserveerd, terwijl het nog warm is. Het is een geweldige manier om overgebleven gekookte pasta te gebruiken. Er zijn veel variaties, waaronder ingrediënten zoals spinazie, prosciutto en bosuitjes.

Ik wil een tat-tarja

Ful medames is een oud, pre-Ottomaans en pre-Islamitisch nationaal gerecht van Egypte, een traditioneel ontbijtgerecht bestaande uit langzaam gekookte tuinbonen op smaak gebracht met een scheutje citroensap, olijfolie, knoflook en geselecteerde kruiden. Sommige overblijfselen van het gerecht werden gevonden in de faraonische graven van de 12e dynastie in Egypte, en elk voedsel dat in een oud graf is gevonden, moet een enorm populaire culinaire traktatie zijn geweest. Omdat het een ontbijtgerecht is dat ook goed is om het vasten te verbreken, is het gerecht extreem populair tijdens de Ramadan. Hoewel het een Egyptisch gerecht is, wordt het ook in Noord-Afrika en het Midden-Oosten bereid. Ful medames is een hoofdbestanddeel van het Egyptische dieet, zozeer zelfs dat de prijs van bonen door de overheid wordt gereguleerd om ervoor te zorgen dat ze betaalbaar zijn voor de armste burgers. De romige, aardse stoofpot wordt meestal gekruid met de toevoeging van chilipepers en cayennepeper. Het wordt aanbevolen om het een dag van tevoren te bereiden, omdat de bonen een nacht moeten worden geweekt en gekookt. Wanneer gegeten, wordt de stevige stoofpot traditioneel geserveerd in grote metalen kannen, en eenmaal op het bord, wordt het vaak opgedept met stukken vers pitabrood en gegarneerd met ingelegde bieten, peterselie, uien, tomaten en komijn. Vullend, hartig, voedzaam en gemakkelijk te bereiden, ful medames is letterlijk een blast from the past.

Volle dames

Funche is de Puerto Ricaanse versie van polenta. Het wordt gemaakt met geroosterde, vervolgens op steen gemalen maïs, melk en water. Funche wordt alleen op smaak gebracht met zout en soms een beetje boter en wordt traditioneel geserveerd als ontbijt in veel Puerto Ricaanse huizen, en elke familie heeft zijn eigen recept. Vroeger werd dit warme en vullende ontbijt geserveerd aan slaven door de eigenaren van de Puerto Ricaanse suikerrietplantages, terwijl het tegenwoordig vooral geliefd is bij de oudere generaties omdat het betaalbaar en licht verteerbaar is.

Funche

Dit traditionele Malawische gerecht wordt bereid met een keuze uit pompoen, zoete aardappel, cassave of bakbananen. De voorkeursgroenten worden gekookt in gezouten water en vervolgens gepureerd en gemengd met pindameel. Futali is een veelvoorkomend ontbijt dat warm gegeten moet worden en soms geserveerd kan worden met rijst of nshima.

Futali

Indonesia

Gado-gado is een Indonesische versie van een gemengde salade. Het bestaat meestal uit verschillende groenten, eieren, tempeh en tofu. De groenten worden meestal licht gekookt, gemengd met een notensaus en vervolgens aangevuld met knapperige garnalencrackers. De saus werd traditioneel gemaakt met cashewnoten, maar vanwege de lagere prijs en beschikbaarheid worden pinda's tegenwoordig vaker gebruikt. Het gerecht is een echte vertegenwoordiger van Indonesisch straatvoedsel en is al sinds de 16e eeuw aanwezig in de Indonesische cultuur. Het is ontstaan onder de inheemse bevolking van Jakarta, maar tegenwoordig is het overal in Indonesië te vinden. Gado-gado kan een heel gerecht op zichzelf zijn, maar het kan ook worden versterkt door er rijst, rijstwafels of kip aan toe te voegen. Dit klassieke Indonesische straatvoedsel wordt meestal verkocht door straatverkopers of in hawkercentra en kan worden geserveerd voor ontbijt, lunch of diner.

Gado-gado

Gallo pinto, soms alleen pinto genoemd, is het traditionele nationale gerecht van Costa Rica en Nicaragua. Hoewel er veel variaties van het gerecht bestaan, is het in zijn meest basale vorm een mix van gekookte en gebakken rijst en bonen, gecombineerd met kruiden en groenten zoals koriander, pepers, selderij en uien. De naam van het gerecht betekent gevlekte haan, verwijzend naar het feit dat de combinatie van bonen en rijst resulteert in een gevlekt, gevlekt uiterlijk. Het wordt meestal geserveerd als bijgerecht, hetzij voor het ontbijt (naast eieren of vlees), lunch of diner, en soms bij alle drie de maaltijden van de dag. De oorsprong van het gerecht is waarschijnlijk Nicaraguaans, met de naam die teruggaat tot de jaren 1900, wat een rivaliteit tussen de twee landen inspireerde, dus het is niet alleen Costa Ricaans nationaal gerecht, maar ook Nicaraguaans. Het duidelijke verschil is dat de Costa Ricaanse versie zwarte bonen gebruikt, terwijl de Nicaraguaanse versie rode bonen gebruikt. Ongeacht de oorsprong bestaat de rivaliteit nog steeds en is gallo pinto nog steeds een hoofdbestanddeel van beide keukens. In Costa Rica wordt er een klein flesje Salsa Lizano bij geserveerd. Deze pittige smaakmaker herinnert eraan uit welk land de versie van het gerecht komt.

Gallo-pinto

Croatia

Ga&scaron;prec is een traditioneel Kroatisch gerecht dat oorspronkelijk uit de regio Međimurje komt. Dit eenvoudige boerengerecht wordt gemaakt met een combinatie van maïsbrood, reuzel, eieren en zout. Het maïsbrood wordt in plakjes gesneden die in reuzel op middelhoog vuur worden gebakken. De gefrituurde plakjes worden vervolgens bedekt met geklopte en gekruide eieren en het gerecht wordt nog even gebakken totdat de eieren gestold zijn. Ga&scaron;prec is een oud gerecht dat meestal bij het ontbijt wordt geserveerd.

Gasprec

Gateaux piments is een traditioneel gerecht dat oorspronkelijk uit Mauritius komt. Deze chilibeignets worden gemaakt met een combinatie van gehakte hete chilipepers, spliterwten, komijn, groene uien, koriander en kurkuma. De spliterwten worden gepulst en gemengd met de andere ingrediënten, en de combinatie wordt vervolgens gevormd tot kleine balletjes en gebakken in olie tot ze goudbruin en gaar zijn. Dit gerecht wordt vaak geserveerd bij straatstalletjes op Mauritius, maar kan ook thuis worden gemaakt. Gateaux piments worden meestal gegeten als ontbijt, vergezeld door geboterd witbrood.

Taartjes met piment

Heerlijke en geurige wafels zijn het beroemdste Belgische culinaire handelsmerk. Gemaakt met dik deeg of dun beslag, worden de cakes gebakken in een speciaal ontworpen wafelijzer dat een ongewoon ruitjespatroon creëert op de boven- en onderkant van elke cake. In België zijn er twee verschillende varianten van dit nationale dessert: de lichte Brusselse wafel en de dichtere Luikse wafel. Het belangrijkste onderscheid zit in het beslag: terwijl het beslag van de Brusselse wafel dun en vloeibaar is, wordt de Luikse variant gemaakt met een dik, brioche-achtig deeg dat een cake oplevert met ongelijke randen en een dichte textuur. Dit onderscheid wordt echter alleen in België erkend, terwijl dit populaire dessert overal ter wereld eenvoudigweg de Belgische wafel wordt genoemd. Hoewel wafels al sinds de middeleeuwen aanwezig zijn in de Belgische keuken en oorspronkelijk werden gemaakt met een mengsel van gerst en haver, werden ze beroemd op de Wereldtentoonstelling, die in 1964 in New York werd gehouden. Maurice Vermersch, de vernieuwer van de moderne wafelversie, besloot de wafels aan te bieden aan Amerikaanse burgers, wat een groot succes bleek te zijn. Sindsdien zijn wafels een veelvoorkomend ontbijt geworden in traditionele Amerikaanse diners. In België worden wafels echter gezien als streetfood - ze worden bijna altijd met de hand gegeten, onderweg. Ze worden meestal naturel geserveerd of bestrooid met poedersuiker, maar moderne versies kunnen worden belegd met van alles, van slagroom en chocolade tot karamel of gesneden fruit.