Vleesgerecht

Indonesia

Sate Padang is een variant van sate (saté) die oorspronkelijk uit Padang, West-Sumatra komt. Het wordt traditioneel gemaakt met rundvlees en bestaat uit stukken vlees of orgaanvlees die gemarineerd, aan een spiesje geregen en vervolgens gegrild worden. De spiesjes worden meestal geserveerd overgoten met een dikke, bruinkleurige saus die bestaat uit vleesbouillon die is verdikt met rijstmeel of rijstwater en verschillende niet al te sterke kruiden. Andere varianten zijn de Panjang-versie die meer kurkuma gebruikt om een levendige gele saus te creëren, terwijl sate Pariaman meer chilipepers gebruikt om de saus zijn typische rode kleur te geven. Sate Padang wordt meestal geserveerd met ketupat (rijstkoekjes).

Saté Padang



Sate plecing is een kenmerkende variant van de zeer populaire saté - vlees aan een spies in een rijke saus. In tegenstelling tot de meer bekende versies van saté die worden geserveerd met pindasaus of zoete sojasaus, wordt deze variatie gekenmerkt door plecing, een pittige saus op basis van tomaten en chili. Dit gerecht wordt vooral geassocieerd met Lombok, een eiland ten oosten van Bali dat bekendstaat om zijn pittige culinaire tradities. Het vlees dat wordt gebruikt bij sate plecing kan variëren, maar het gaat meestal om aan een spies geregen en gegrilde stukjes kip, lamsvlees, varkensvlees of rundvlees. Wat sate plecing onderscheidt, is de saus die wordt gemaakt van een mengsel van rode chilipepers, tomaten, sjalotten, knoflook en garnalenpasta (terasi), allemaal vermalen tot een pasta en vervolgens gebakken om de smaken naar voren te brengen. De saus staat bekend om zijn levendige rode kleur en zijn pittige en licht pittige smaak, die afkomstig is van de tomaten en limoensap die vaak aan de saus worden toegevoegd. Sate plecing wordt meestal gegeten met een portie rijst of lontong (rijstcake) en vaak vergezeld door een portie verse groenten of een simpele salade om de pittigheid van het gerecht in evenwicht te brengen.



Saté leggen

Sate Ponorogo is een traditioneel Indonesisch type saté dat afkomstig is uit Ponorogo in Oost-Java. Dit type saté wordt gemaakt met kip die gemarineerd is in een combinatie van sjalotten, knoflook, candlenuts, koriander, kurkuma, komijn, galanga, zout en palmsuiker. De kip wordt vervolgens in stukken gesneden en aan bamboestokjes geregen voordat deze wordt bedekt met een mengsel van kecap manis (zoete sojasaus), sjalotten, bruine suiker en olie. De stokjes worden aan beide kanten gegrild tot de kip volledig gaar en mals is. Sate Ponorogo wordt vervolgens geserveerd met rijst, pindasaus of sambal kecap.

Saté Ponorogo

De traditionele Duitse stoofschotel is een van de beste manieren om taaiere stukken rundvlees om te toveren tot een malse, sappige maaltijd. Chuck en bottom round zijn de meest favoriete stukken voor deze Duitse klassieker, terwijl de sleutel tot een perfecte sauerbraten in de lange marinade van rode wijn, zure azijn en kruiden zit, die het vlees malser maakt en het doordrenkt met scherpe, pittige smaken. Na urenlang braden wordt de resterende kookvloeistof opgeklopt tot einbrenne (roux) en uiteindelijk gekookt tot een dikke, bruine jus. Sauerbraten wordt traditioneel geserveerd met Duitse favorieten zoals sp&auml;tzle-eiernoedels, broodknoedels of gekookte aardappelen en een portie gestoofde of geroosterde rode kool.

Zuurvlees

Germany

Saumagen is een Duits gerecht uit de regio Palts, waar het in de 18e eeuw door lokale boeren werd bedacht om overgebleven voedsel op te maken. Vertaald als varkensmaag, bestaat saumagen uit aardappelen, wortelen, uien en varkensvlees die zijn gekruid en in een dikke omhulling (varkensmaag) zijn gestopt, die ook bedoeld is om deel uit te maken van de maaltijd. Typische kruiden zijn marjolein, nootmuskaat en witte peper. Eenmaal gekookt, kan saumagen worden geserveerd zoals het is met aardappelpuree en zuurkool ernaast, maar het kan ook in plakjes worden gesneden en extra worden gebakken. Wat het gerecht nog beter maakt, is een glas droge witte wijn of een koud biertje ernaast.

Saumagen

Scaloppine al latte is een traditioneel Italiaans kalfsvleesgerecht. Hoewel het veel variaties kent, wordt het gerecht meestal bereid met een combinatie van kalfsschelpen, bloem, eieren, broodkruimels, boter, melk, kappertjes en kruiden. De coquilles worden licht geplet, met bloem bestrooid, in losgeklopte eieren gedoopt en vervolgens in broodkruimels. Het vlees wordt aan beide kanten in boter gebakken, bij voorkeur in een grote koekenpan. De melk wordt aan de koekenpan toegevoegd en het gerecht wordt gestoofd tot het kalfsvlees mals is. Als het klaar is, worden de coquilles op een serveerbord gelegd en vervolgens bedekt met een combinatie van hete kookjus en gehakte kappertjes.

Scaloppine al latte

Scaloppine al limone is een traditioneel Italiaans kalfsvleesgerecht. Hoewel er veel recepten voor dit gerecht zijn, wordt het meestal gemaakt met een combinatie van kalfsschelpen, citroensap, bloem, boter, zout en zwarte peper. De coquilles worden licht geplet, bestrooid met bloem en aan beide kanten bruin gebakken in boter. Het vlees wordt vervolgens gekruid met zout en peper, terwijl het citroensap aan de pan wordt toegevoegd en de combinatie wordt gekookt tot de saus begint in te dikken. Als ze klaar zijn, worden de kalfsschelpen op een serveerbord gelegd en besprenkeld met de verfrissende citroensaus. Het is aan te raden om scaloppine al limone te serveren met een verse groene salade erbij.

Scaloppine met limoen

Italy

Scaloppine al Marsala is een traditioneel Italiaans gerecht dat oorspronkelijk uit Piemonte komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van kalfsschelpen, Marsala, bloem, boter, zout en peper. Het kalfsvlees wordt tot die tijd met een hamer mals gemaakt, in bloem gedoopt, aan beide kanten in boter gebakken, op smaak gebracht met zout en peper en uit de pan gehaald. De Marsala wordt in de hete pan gegoten en gekookt tot de alcohol verdampt. De hitte wordt verlaagd en de saus wordt ingekookt. Het kalfsvlees wordt geserveerd op een bedje van aardappelpuree en besprenkeld met de saus.

Scaloppine al Marsala

Scaloppine al pompelmo is een traditioneel Italiaans gerecht dat bestaat uit kalfsschelpen in grapefruitsap. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van kalfsschelpen, grapefruitsap, bloem, tijm, boter, droge witte wijn en kruiden. De coquilles worden licht bestrooid met bloem en vervolgens aan beide kanten bruin gebakken in boter en tijm. De combinatie van grapefruitsap en wijn wordt toegevoegd aan de pan en het gerecht wordt op laag vuur gekookt tot de vloeistof dikker wordt. Het gerecht wordt vervolgens op smaak gebracht met zout en peper en geserveerd met het kookvocht over het vlees gedruppeld. Indien gewenst kan scaloppine al pompelmo worden gegarneerd met een paar grapefruitschijfjes.

Scaloppine naar pompelmo

Dit traditionele Poolse gerecht bestaat uit magere, ongezouten varkenslende gevuld met gemalen varkensvlees of worst en meestal pruimen of gedroogde abrikozen, hoewel appels ook kunnen worden gebruikt. De lende wordt vervolgens opgerold, ingewreven met een rijke mix van kruiden en geroosterd tot goudbruin. De perfecte keuze voor een zondagse lunch, schab faszerowany is het lekkerst in combinatie met verschillende salades en gekookte aardappelen bestrooid met dille.

Schaafwonden

Sch&auml;ufele is een traditioneel gerecht uit het zuiden van Duitsland, waarbij varkensschouder het hoofdingrediënt is. Afhankelijk van de regio kan het vlees vooraf worden gepekeld en gerookt, gekruid en vervolgens worden geroosterd of gekookt. Extra ingrediënten kunnen verschillende kruiden, uien en wortelgroenten zijn. Een typisch Frankische versie van het gerecht wordt geserveerd met jus, aardappelknoedels en een salade erbij, terwijl de gerookte en gepekelde versie uit Baden meestal wordt vergezeld door een aardappelsalade.

Schoepen

Schlesisches Himmelreich of Silezische hemel is een traditioneel Duits gerecht dat oorspronkelijk uit Silezië komt. Het bestaat uit gerookt varkensvlees dat zachtjes wordt gekookt met gedroogd fruit zoals peren, appels en pruimen. Het wordt traditioneel vergezeld door kartoffelkl&ouml;&szlig;e aardappelknoedels die in dezelfde pan worden gekookt tot ze boven komen drijven. De combinatie van rokerig vlees en zure, zoetzure vruchten was in het verleden geliefd bij de vroege Silezische kolonisten, maar tegenwoordig wordt het gerecht slechts af en toe in een paar huishoudens gemaakt. Er zijn een paar variaties op het gerecht - één gebruikt gestoofde taartmeloen op smaak gebracht met kaneel, krenten en citroenschil in plaats van de gestoofde gedroogde vruchten, en een ander serveerde het varkensvlees met gezoete gestoofde kweeperen.

Sleeswijk-Helchteren

Dit Duitse gerecht is een variatie op de bekende Wiener schnitzel die ergens eind 19e eeuw ontstond. Hoewel het in iets andere regionale variaties voorkomt, bestaat Holstein schnitzel voornamelijk uit een gepaneerde en licht gebakken kalfskotelet die wordt geserveerd met verschillende toevoegingen. Er wordt altijd een gebakken ei bovenop de schnitzel geserveerd, terwijl andere toevoegingen traditioneel gerookte zalm, kaviaar, sardines, kappertjes of ansjovis zijn. Het gerecht zou zijn bedacht in een Berlijns restaurant Borchardt&rsquo;s, en velen geloven dat het is vernoemd naar een Duitse staatsman Friedrich von Holstein in plaats van naar de regio Holstein. Dit vullende hoofdgerecht wordt meestal gecombineerd met gebakken sneetjes brood of croutons, gebakken aardappelen, rode kool, augurken of rode biet.

Schnitzel Holstein

Austria

Schnitzel Wiener Art is een variant op de klassieker uit de Oostenrijkse keuken, de Wiener schnitzel, een gepaneerde en gebakken kalfskotelet. Maar in tegenstelling tot de traditionele Wiener schnitzel, wordt de schnitzel Wiener Art gemaakt met een varkenskotelet, niet met een kalfskotelet. De reden achter deze verandering is het feit dat varkensvlees veel goedkoper en meer verkrijgbaar is dan kalfsvlees. Tegenwoordig serveren de meeste restaurants in Oostenrijk en Duitsland de Wiener schnitzel gemaakt met varkensvlees en niet de echte Wiener schnitzel. Gelukkig zijn ze wettelijk verplicht om dit op hun menu te vermelden. Schnitzel Wiener Art wordt op dezelfde manier bereid als de traditionele Wiener schnitzel. Het varkensvlees wordt dun geplet, gepaneerd en gebakken in de pan, meestal in olie of een mengsel van olie en boter. Als het op serveren aankomt, worden dezelfde bijgerechten geserveerd als bij de traditionele Wiener schnitzel - een aardappelsalade, frietjes en peterselie-aardappelen zijn allemaal goed, en om het vet te verminderen, een van de volgende - een klodder bosbessenjam, een salade of partjes citroen om over het vlees uit te knijpen - dit mag ook niet ontbreken als de schnitzel geserveerd wordt.

Schnitzel Wiener Kunst

In de Duitse slagerij verwijst schulter naar de schouder van de koe. Deze bevindt zich aan de voorkant van het dier en bestaat uit meerdere spieren en een aanzienlijke hoeveelheid bindweefsel vanwege de regelmatige beweging van de voorpoten van de koe. Vanwege de voortdurende beweging in dit deel van het dier, is schulter over het algemeen taaier dan andere stukken. Deze regelmatige activiteit geeft het vlees echter een rijke, vlezige smaak en een goede marmering van vet door de spieren. De inherente taaiheid van schulter betekent dat het het meest geschikt is voor slow-cooking methoden. Wanneer het gestoofd, gestoofd of langzaam geroosterd wordt, breekt het bindweefsel af, waardoor het vlees mals en smaakvol wordt. In de Duitse keuken kan schulter gebruikt worden in gerechten zoals goulash of andere langzaam gekookte stoofschotels. Om optimaal van de schulter te genieten, moet het langzaam gekookt worden om het collageenrijke bindweefsel te laten afbreken. Stoven met aromatische groenten, kruiden en een smaakvolle vloeistof (zoals bouillon, wijn of bier) levert bijzonder heerlijke resultaten op. Voor dit langzame koken kan het aanbraden van het vlees een extra laagje smaak toevoegen vanwege de Maillard-reactie. De stevige rundvleessmaak van schulter wordt versterkt wanneer het wordt gecombineerd met robuuste ingrediënten. Wortelgroenten, granen en peulvruchten zijn natuurlijke metgezellen. Daarnaast werken kruiden zoals knoflook, ui, rozemarijn, tijm en laurierblaadjes goed. Schulter profiteert ook van rijke sauzen, vaak afkomstig van de vloeistoffen waarin het wordt gekookt.


Schulter

Schweinebraten is een traditioneel Duits varkensgebraad dat oorspronkelijk uit Beieren komt. Het wordt meestal bereid voor de zondagse lunch en bestaat uit plakjes varkensgebraad die worden geserveerd met zelfgemaakte jus, semmelkn&ouml;del (broodknoedels) of aardappelknoedels en zuurkool of rotkohl (rode kool). Als het goed wordt bereid, moet het vlees sappig en heel mals zijn. Het beste deel van het varkensvlees dat u voor dit gerecht kunt gebruiken, is varkensschouder zonder bot. Voor de bereiding wordt varkensvlees vaak ingewreven met mosterd, marjolein of gehakte knoflook, wat het een beetje extra smaak geeft. Voor de best mogelijke ervaring wordt aanbevolen om het gerecht te combineren met een koud Duits biertje, bij voorkeur een pils.

Zwaanbrood

De term Schweinshaxe wordt doorgaans gebruikt in de zuidelijke delen van Duitsland, voornamelijk in Beieren, en verwijst meestal naar een hele varkensknokkel die urenlang wordt geroosterd totdat deze goed gaar is en de huid goudbruin en knapperig wordt. Varkensknokkels zijn een hoofdbestanddeel van de traditionele Duitse keuken en ze hebben verschillende namen, zoals hachse, haxe, haxn, kn&ouml;chla, hechse, h&auml;mmchen en b&ouml;tel, voornamelijk afhankelijk van de regio en een iets ander bereidingsproces. Eisbein is de noordelijke versie van het gerecht dat doorgaans wordt gepekeld of ingelegd en vervolgens wordt gekookt. Hoewel het vaak in restaurants in het hele land en de regio wordt gevonden, is Schweinshaxe een typisch gerecht op het populaire volksfeest Oktoberfest. De knokkel wordt bijna altijd in zijn geheel geserveerd en wordt meestal vergezeld door zuurkool, gestoofde kool, geroosterde aardappelen of aardappelknoedels. Soortgelijke gerechten zijn te vinden in andere Europese landen, zoals pečen&eacute; vepřov&eacute; koleno in Tsjechië. 

Zwaanbijl

Een barbecuespecialiteit uit Saarland, schwenkbraten bestaat uit gemarineerde varkensbiefstukken die worden gegrild op een schwenker, een unieke grill die aan een statief hangt en door een schwenkmeister (de persoon die het vlees grilt) boven een open houtvuur wordt gezwaaid. De varkensbiefstukken die in het gerecht worden gebruikt, zijn meestal nekstukken, maar andere varkensstukken zijn ook geschikt. Ze worden meestal een nacht of maximaal 3 dagen in het marinademengsel laten weken. Typische ingrediënten die in de marinade worden gebruikt, zijn gedroogde tijm, gedroogde oregano, uien, zout, zwarte peper, knoflook, jeneverbessen, olie en (optioneel) Duitse Rieslingwijn. Met een knapperige korst aan de buitenkant en sappig en mals vlees aan de binnenkant, worden deze gegrilde varkensbiefstukken meestal gecombineerd met een glas fijne Duitse Riesling of bier, samen met verschillende bijgerechten zoals aardappelsalades, verse salades, geroosterde groenten en broodjes.

Zwamvlees

Sciusceddu is een traditioneel Siciliaans gerecht uit de stad Messina, gemaakt met kleine gehaktballetjes die in bouillon worden gekookt, gegarneerd met een mengsel van eieren, ricotta en caciocavallo, en vervolgens in de oven worden gebakken tot ze goudbruin zijn. Dit rijke, troostende gerecht zit vol met verschillende texturen en smaken, van de hete vloeibare bouillon en smakelijke gehaktballetjes tot de romige topping en een sterke caciocavallo-afwerking. Sciusceddu wordt zelden in restaurants geserveerd omdat het meer een huisgemaakt gerecht is dat traditioneel met Pasen wordt geserveerd, maar gelukkig is het te lekker om alleen voor één dag in het jaar te reserveren. Het is het lekkerst om het warm te eten, geserveerd met sneetjes vers brood erbij.

Sciusceddu



Scotch pie is een traditioneel Schots gerecht, bekend om zijn unieke dubbele korstdeeg gevuld met gehakt lamsvlees of ander vlees. De taart wordt gekenmerkt door zijn ronde, ondiepe vorm en een kenmerkende korstdeeg van heet water, die stevig genoeg is om zijn vorm te behouden, zelfs als hij niet in een taartvorm wordt gebakken. Historisch gezien werden Scotch Pies gemaakt met lamsvlees, maar tegenwoordig kunnen ze worden gevuld met rundvlees, lamsvlees of een verscheidenheid aan ander vlees, vaak gekruid met kruiden en uien om de smaak te verbeteren. Het ontwerp van de taart, met een deksel bovenop maar geen deeg aan de onderkant, zorgt ervoor dat hij gemakkelijk met de hand kan worden gegeten, waardoor het een populaire snack is bij voetbalwedstrijden en andere buitenevenementen in Schotland. Het is ook een hoofdbestanddeel in Schotse bakkerijen en slagerijen. De Scotch pie wordt vaak geserveerd met aardappelpuree, gebakken bonen of andere bijgerechten.

