Vleesgerecht

Italy

Salm&igrave; di cervo is een traditioneel Italiaans gerecht dat oorspronkelijk uit de Valtellina-vallei komt. Hoewel er variaties zijn, wordt het gerecht meestal gemaakt met een combinatie van hertenvlees, rode wijn, pancetta, wortelen, uien, knoflook, selderij, boter, olijfolie en kruiden en specerijen zoals nootmuskaat, kruidnagel, laurierblaadjes, salie, rozemarijn, tijm, jeneverbessen, peperkorrels, zout en peper. Sommige recepten gebruiken ook bloem, tomaten, varkensbloed en champignons voor extra smaak. Het vlees wordt in stukken gesneden en gemarineerd in wijn met de specerijen en kruiden, wortelen, uien en knoflook. De pancetta wordt gebakken in boter en olijfolie en het vlees wordt in dezelfde pan bruin gebakken. Nootmuskaat, kruidnagel en zout worden aan het gerecht toegevoegd, terwijl de uitgelekte groenten uit de marinade worden gekookt tot een saus die wordt gemengd en ingekookt. Het gerecht wordt warm geserveerd en wordt meestal vergezeld door polenta.

Hertenzalm

Saltado de vainitas is een traditioneel roerbakgerecht dat oorspronkelijk uit Peru komt. Het wordt meestal gemaakt met een combinatie van kip of rundvlees, sperziebonen, uien, paprika's, hete pepers, knoflook, kruiden en specerijen, zout en peper. Het rundvlees of de kip wordt in reepjes gesneden en in olie geroerbakt en vervolgens gemengd met hete pepers, paprika's, uien, knoflook en gekookte sperziebonen. Het mengsel wordt geroerbakt met kruiden, specerijen en sojasaus, op smaak gebracht met zout en peper en vervolgens geserveerd met gebakken aardappelstaafjes en witte rijst ernaast.

Gezouten van sperziebonen

Dit gerecht is een van de meest traditionele Romeinse gerechten en is diepgeworteld in de regionale keuken. De naam van deze Italiaanse klassieker komt van salti in bocca, wat betekent dat het in de mond springt, wat precies is wat de smaken van saltimbocca doen. Het gerecht bestaat uit malse, in de pan gebakken kalfskoteletten die zijn omwikkeld met Italiaanse prosciutto, op smaak gebracht met verse salie en vervolgens gebakken in witte wijn. Hoewel het originele recept voor saltimbocca vermoedelijk eeuwenoud is, werd het eerste geschreven spoor van dit gerecht gevonden in Pellegrino Artusi's kookboek uit 1891 La Scienza in Cucina e l'Arte di Mangiar Bene, waarin hij beweert dit beroemde gerecht te hebben genoten bij de Romeinse trattoria Le Venete. Saltimbocca alla Romana zou echter niet in Rome zijn ontstaan, maar in Brescia, een Lombardische stad aan de voet van de Alpen, waar sinds het begin van de 19e eeuw een bijna identiek gerecht wordt bereid, saltimbocca alla Bresciana genaamd. Ongeacht de ware oorsprong is saltimbocca tegenwoordig een van de favoriete secondi piatti van Rome en wordt het meestal gegeten met een portie groene groenten, zoals piselli alla Romana, groene erwten op Romeinse wijze.

Saltimbocca uit Rome

Samgyeopsal is een Zuid-Koreaanse delicatesse die alleen uit varkensbuik bestaat, het duurste stuk varkensvlees in het land. Het is zo populair in Zuid-Korea dat de inwoners het ongeveer eens in de vier dagen eten. De naam van het gerecht bestaat uit drie woorden: sam (drie), gyeop (gelaagd) en sal (vlees), dus het kan letterlijk worden vertaald als drielaags vlees, verwijzend naar de drie zichtbare lagen van het vlees. Men gelooft dat het gerecht populair werd in de jaren 60, toen de prijs van soju daalde en mensen een gerecht nodig hadden dat erbij paste, dus kozen ze voor varkensbuik vanwege de lage prijs in die tijd. Of het nu thuis of in restaurants is, samgyeopsal wordt traditioneel aan tafel gekookt in een speciale pan die is ontworpen om het vet van de zijkanten af te laten lopen. Het gerecht wordt meestal vergezeld door sla, rauwe knoflook, groene chilipepers, kimchi en groene uien. Traditioneel worden er twee dipsauzen bij geserveerd: de ene is ssamjang, bestaande uit sesamolie, chilipeperpasta en sojabonenpasta, en de andere is gireumjang, bestaande uit sesamolie, zout en zwarte peper.

Samgyeopsal

Samgyetang is een smaakvolle soep uit Zuid-Korea, bestaande uit een hele jonge kip gekookt met ginseng, knoflook en rijst. In Korea wordt ginseng vereerd vanwege zijn medicinale eigenschappen, omdat het de bloedsuikerspiegel verlaagt en het immuunsysteem en uithoudingsvermogen van het lichaam stimuleert, waardoor samgyetang een ideale soep is voor warme zomerdagen, wanneer mensen door overmatig zweten en verlies van eetlust een voedingstekort krijgen. De smaken van de soep zijn wat milder dan andere Koreaanse en Chinese kruidensoepen, en de sleutel tot zijn populariteit in de zomer kan ook in de prijs zitten, omdat het over het algemeen vrij goedkoop is. Als het in een restaurant wordt geconsumeerd, wordt er vaak een klein flesje insangju ginseng alcohol geserveerd, waarvan wordt aangenomen dat het de fysieke en seksuele uithoudingsvermogen verhoogt.

Samgyetang

Samlar kari is een traditionele Cambodjaanse kipcurry die bestaat uit stukjes kip in een zijdezachte kokossaus die doorgaans op smaak wordt gebracht met Cambodjaanse kroeungpasta, garnalenpasta, vissaus en palmsuiker. Deze soepachtige curry ontleent zijn kenmerkende smaak en geur aan de rode kroeungpasta die erin wordt gebruikt, een soort Cambodjaanse currypasta gemaakt met citroengras, kurkuma, galangal, kaffirlimoenblaadjes en -schil, rode pepers, sjalotten en knoflook. Het gerecht kan optioneel worden verrijkt met groenten zoals zoete aardappelen, uien, bamboescheuten, wortelen, aubergines, aspergebonen of spinazie. Aromatisch, geurig en pittig, de kipcurry wordt meestal gegeten over gestoomde rijst of met sneetjes brood of noedels en een verse groentesalade ernaast. Samlar kari is een typische, traditionele bereiding in heel landelijk Cambodja tijdens het Cambodjaanse Nieuwjaar, Pchum Ben en andere festiviteiten en speciale gelegenheden.


Samlar kari

Croatia

Samoborski kotlet is een traditioneel Kroatisch vleesgerecht dat oorspronkelijk uit de stad Samobor komt. Het gerecht wordt gemaakt met varkenshaas, olie, aardappelen, knoflook, peterselie, zout en peper. Het vlees wordt in plakjes gesneden die met een hamer worden mals gemaakt, op smaak worden gebracht met zout en in olie worden gebakken tot ze goudbruin zijn. De aardappelen worden in plakjes gesneden en in dezelfde olie gebakken. De knoflook en peterselie worden in olie gebakken, bedekt met een beetje water, laten bubbelen en het mengsel wordt vervolgens over het vlees gegoten, terwijl de gebakken aardappelen rond het vlees worden gerangschikt. Het gerecht wordt een paar minuten op laag vuur gekookt voordat het warm wordt geserveerd. Het wordt aanbevolen om het gerecht te serveren met een groene salade ernaast.

Samoborski-kotlet

United States

Beanburger is een iconisch gerecht uit San Antonio dat oorspronkelijk werd gemaakt met een rundvleesburger met daarop gesnipperde uien, geplette Fritos-maïschips, refried beans en Cheez Whiz (bewerkte kaassaus of -spread). Hoewel er verschillende theorieën zijn over de oorsprong en de uitvinder, is een man genaamd Frank Sills tegenwoordig synoniem met de burger, aangezien hij de eigenaar was van de originele Sills Snack Shack, waar deze burger oorspronkelijk werd geserveerd. Tegenwoordig zijn er talloze restaurants in San Antonio die verschillende versies van de bonenburger serveren - met toegevoegde geplette tostadachips, gesmolten cheddar of pico de gallo.

San Antonio bonenburger

Sanjeok is een traditioneel rundvleesgerecht dat oorspronkelijk uit Zuid-Korea komt. Dit type jeok (spiesjes) wordt meestal gemaakt door gekruide plakjes rundvlees op spiesjes te leggen en ze op hoog vuur te grillen. Er zijn veel soorten sanjeok met extra ingrediënten op de spiesjes, zoals vis (eo-sanjeok), mosselen (honghap-sanjeok), bosuitjes (pa-sanjeok), rijstkoekjes (tteok-sanjeok), pijnboompitten (songi-sanjeok) en inktvis (ojingeo-sangjeok). Hoewel sanjeok in een koekenpan kan worden gemaakt, wordt het meestal gegrild voor een rokerige smaak. Vroeger waren deze feestelijke en kleurrijke spiesjes gereserveerd voor speciale gelegenheden, maar tegenwoordig zijn ze een handige snack of vingerfood die altijd warm wordt geserveerd, op elk moment van het jaar.

Sanjeok

Australia

Sapasui of Samoaanse chop suey is een Chinese import die in de loop der tijd een Samoaanse hoofdmaaltijd is geworden met talloze variaties. Goedkoop, heerlijk en gemakkelijk te bereiden, het gerecht bestaat uit vermicellinoedels, sojasaus, suiker, knoflook, gember en vlees zoals kip, rundvlees of varkensvlees. Verse groenten zoals wortels, broccoli of kool kunnen ook aan het gerecht worden toegevoegd. Het wordt aanbevolen om sapasui te serveren met taro, groene bananen of witte rijst.

Sapasui

Bosnia and Herzegovina

Deze unieke variëteit van ćevapi komt uit de stad Sarajevo, vandaar de naam sarajevski ćevapi. Er zijn verschillende verhalen over het gebruik van vlees voor deze smakelijke vleesrolletjes - puristen maken ze uitsluitend met rundergehakt, zout en peper, terwijl anderen een combinatie van rundergehakt en lamsvlees gebruiken. De laatste jaren worden sarajevski ćevapi meestal alleen met rundergehakt en zout gemaakt, zodat de vleessmaak zo helder mogelijk is. Na bereiding moeten ćevapi 48 uur in de koelkast worden bewaard. Ze worden vervolgens gegrild en traditioneel geserveerd in een rond brood, (soms) gedoopt in runderbouillon, genaamd somun, met rauwe uien erbij.

Sarajevski-tempel

Een van de hoofdbestanddelen van de traditionele Turkse keuken, sarma bestaat uit een vulling die strak omhuld is door bladeren of bladgroenten. Er zijn talloze versies van dit gerecht, maar het mengsel bestaat doorgaans uit ingrediënten zoals gehakt, rijst of bulgur, verschillende kruiden, specerijen, rode peper, paprika, gemalen sumak of tomatensaus, terwijl de typische verpakking doorgaans wijnranken, kool of zuurkoolbladeren bevat, of een verscheidenheid aan bladgroenten zoals boerenkool en snijbiet. Sarma heeft zijn wortels in het Ottomaanse Rijk en wordt traditioneel ook gegeten in de Balkan, de landen van Centraal-Europa, de Zuid-Kaukasus en het Midden-Oosten. Hoewel het doorgaans wordt gegeten als een vullende lunch of diner (meestal in de winter), wordt sarma vaak bereid op speciale gelegenheden en feestdagen. Het gerecht wordt doorgaans vergezeld door gewone yoghurt, aardappelpuree en knapperig brood.

Sarma

Sasami is een traditioneel Japans yakitori gerecht gemaakt met kippenvlees van de binnenste borst, ook wel bekend als kipreepjes. Dit soort vlees is eiwitrijk en vetarm. De stukken vlees worden (soms) gemarineerd in sake, op spiesjes gelegd en vervolgens gegrild tot ze gaar zijn, maar niet te lang. Bij het serveren wordt sasami vaak geserveerd met zout, wasabi of tare saus. Vanwege de enigszins flauwe smaak van sasami yakitori wordt het soms gegarneerd met misopasta, shisobladeren, umeboshipasta (zure ingelegde pruimenpasta) of mentaiko (viskuit). Het gerecht is te vinden in de meeste izakaya bars en wordt meestal gecombineerd met een koud biertje.

Yakitori-saté

Indonesia

Saté is een traditioneel Indonesisch gerecht dat bestaat uit vlees dat aan een spies is bevestigd en wordt geserveerd met een sausje erbij. Alle soorten vlees kunnen worden gebruikt om saté te maken, zelfs sommige exotische soorten zoals krokodillen- of slangenvlees. In de meeste gevallen wordt het vlees gemarineerd voordat het wordt gegrild. Marinades variëren, maar bevatten meestal donkere sojasaus, suiker, knoflook, limoensap en andere kruiden. Er wordt aangenomen dat saté is ontstaan in de Indonesische regio Java en dat het is ontwikkeld onder invloed van moslimhandelaren die vanuit India migreerden. Een andere theorie beweert dat saté in de 19e eeuw is bedacht door Indonesische straatverkopers als een variatie op Indiase kebabs. De theorie wordt ondersteund door het feit dat saté populair werd toen moslim- en Arabische immigranten die gebieden bevolkten. Vanaf het moment dat het ontstond op Java, verspreidde saté zich snel door Zuidoost-Azië en uiteindelijk over de hele wereld. In Indonesië is het een nationaal gerecht geworden en tegenwoordig is het overal te vinden, van straatverkopers tot chique restaurants. De meest voorkomende sauzen die bij saté worden geserveerd zijn pindasaus, sojasaus of ananassaus.

Saté

Sate babi is een traditioneel Indonesisch gerecht en een soort saté met varkensvlees als hoofdingrediënt. Het vlees wordt in blokjes gesneden en gemarineerd in een combinatie van knoflook, citroensap, kecap manis (zoete sojasaus), zout en peper. De stukken vlees worden vervolgens op spiesen gelegd en gegrild tot ze gaar zijn. Tijdens het grillen wordt het vlees soms ook nog eens ingesmeerd met de marinade. Bij het serveren wordt sate babi vergezeld door de kecap manissaus, die hetzelfde is als de marinade, of met pindasaus. Indien gewenst kunnen de spiesen ook worden vergezeld door gestoomde rijst of rijstkoekjes.

Saté babi

Sate buntel is een traditioneel Indonesisch gerecht dat oorspronkelijk uit Solo in Midden-Java komt. Het gerecht bestaat uit lamsgehakt dat in netvet is gewikkeld en op bamboestokjes is gelegd. Het netvet houdt het vlees intact terwijl het op de grill ligt. Als het klaar is, wordt sate buntel meestal geserveerd met rujak-stijl augurken, chilipepers, sjalotten, uien, tomaten en kecap manis. Het gerecht is sterk beïnvloed door de vroege Arabische kolonisten van Solo.

Satébroodje

Sate kambing is een traditioneel Indonesisch gerecht en een soort saté bereid met lamsvlees als hoofdingrediënt. Het vlees wordt in stukken of blokjes gesneden en gemarineerd in een combinatie van ingrediënten zoals kecap manis (zoete sojasaus), galangal, gemalen sjalotten, ananassap en (vaak) chilipepers. Nadat het vlees gemarineerd is, wordt het op spiesen gelegd die groter en dikker zijn dan die voor kipsaté, omdat de textuur en dikte van lamsvlees taaier is dan die van kip. De spiesen voor sate kambing worden meestal gemaakt van bamboe. Het vlees wordt gegrild en vervolgens geserveerd met kecap manissaus, pindasaus of chilisaus, bestaande uit sjalotten, bird eye chilipepers en kecap manis. Sommigen eten sate kambing graag met gestoomde rijst of rijstkoekjes erbij. Dit type sate is vooral populair op Java.

Saté kambing

Sate kelinci is een traditioneel Indonesisch gerecht dat oorspronkelijk uit Java komt. Het gerecht bestaat uit konijnenvlees dat meestal wordt gemarineerd, vervolgens op bamboestokjes wordt gelegd en tot in de perfectie wordt gegrild. De marinade wordt vaak gemaakt met een combinatie van sjalotten, knoflook, gember, koriander, chilipepers, bruine suiker, sojasaus en citroengras. Nadat het is gemarineerd, wordt het konijnenvlees aan een spies geregen en gegrild, en het gerecht wordt vervolgens geserveerd met sojasaus ernaast.

Satésaus

Sate klatak is een traditioneel Indonesisch gerecht dat oorspronkelijk uit Pleret in Yogyakarta komt. Het gerecht bestaat uit geit of lam dat op smaak is gebracht met zout en peper, op ijzeren spiesen wordt gelegd en vervolgens wordt gegrild of geroosterd boven een open vuur. Dit type saté verschilt van de meeste andere soorten saté omdat de spiesen niet van bamboe zijn gemaakt, maar van ijzer, wat helpt om het vlees gelijkmatig van binnen te garen. Als het klaar is, wordt sate klatak traditioneel geserveerd met een pittige currysoep die bekend staat als gulai. De methode om saté boven een open vuur te bereiden, heet klathak, vandaar de naam van het gerecht.

Saté klatak

Sate Madura is een traditioneel Indonesisch gerecht en een soort saté die afkomstig is van het eiland Madura, vandaar de naam. Het gerecht wordt bereid met stukjes kip of lamsvlees die op spiesjes worden gelegd en gegrild. Dit type saté verschilt van de meeste andere soorten omdat het vlees in dunnere stukken wordt gesneden dan normaal. De spiesjes worden geserveerd met een donkere saus gemaakt met een combinatie van kecap manis (gezoete sojasaus), palmsuiker, gebakken sjalotten, garnalenpasta, pindakaas, candlenuts, zout en knoflook. Als het met kip wordt gemaakt, wordt het gerecht geserveerd in pindasaus, terwijl de versie met lamsvlees vaak wordt geserveerd in kecap manis. De gebruikelijke bijgerechten voor sate Madura zijn rijstkoekjes die in bananenbladeren worden gewikkeld en in plakjes worden gesneden.