Kahvaltı

Spain

Pa amb tom&agrave;quet olarak bilinen klasik Katalan icadı, tuz serpilmiş, domatesle ovulmuş ve zeytinyağı gezdirilmiş kızarmış ekmek dilimlerinden oluşur (safçılar ekmeğin her iki tarafına da domates sürmekte ısrar ederler). Bu yemeğin ilk tarifi, bayat ekmeğin yumuşatmak için domatesle ovulmasıyla 1884'e dayanır. Pa de pag&egrave;s adı verilen rustik bir ekşi maya ve asma domates kullanılması önerilir, çünkü benzersiz, yoğun bir tada sahiptirler. Yemek genellikle kahvaltıda tüketilir veya büyük bir yemekten önce, tapa olarak veya merienda için servis edilir. Pamboli amb tom&agrave;tiga adı verilen bir Mallorca versiyonu da vardır, ancak ek olarak kapari ve siyah zeytinle kaplanır.

Tomaquet ile

Pain aux raisins veya escargot (salyangoz) mayalı tereyağlı hamur veya tatlandırılmış ekmek hamuru, kuru üzüm ve cr&egrave;me p&acirc;tissi&egrave;re kombinasyonuyla yapılan spiral şekilli bir Fransız hamur işidir. Doldurulduktan sonra, bu tatlı ikram kenarları hafifçe altın rengi olana kadar pişirilir. Pain aux raisins geleneksel olarak sabah kahvaltısında servis edilir, ancak bazen gün boyunca cafe latte veya siyah kahve ile de tüketilebilir.

Kuru üzümlü acı

Ünlü Fransız tostu olarak adlandırılan kahvaltı yemeğinin erken bir versiyonu olarak kabul edilen pain perdu, eski, bayat ekmeğe dayalı basit bir Fransız yemeğidir. Bu yemek için bayat ekmek kullanılması, Fransızcada kayıp ekmek veya israf edilen ekmek anlamına gelen isminden bile anlaşılmaktadır. Pain perdu yapmak için, kabukları çıkarılmış bayat ekmek dilimleri, güzelce renklenip çıtır çıtır olana kadar eritilmiş tereyağında kızartılmadan önce yumurta ve süt karışımına batırılır. Payn perdu adlı bir yemeğin tarifi, yaklaşık 1430 yılına dayanan eski bir İngiliz yemek kitabında bulunmuştur. Bu versiyonda ekmek dilimlerinin çırpılmış yumurtalara batırılması, ardından tereyağında kızartılması ve son olarak kızarmış dilimlerin üzerlerine şeker konularak servis edilmesi gerekir. Martha Washington'ın Yemek Kitabı'na göre, pain perdu İngilizler tarafından erken dönemde benimsenmiş ve dolayısıyla hemen hemen her İngiliz yemek kitabında yemeğin tarifi yer almıştır. 18. yüzyıldan kalma bir başka versiyonda kabuksuz ekmek dilimlerinin çırpılmış yumurta, krema, şarap (Sac), şeker ve hindistan cevizi karışımına batırılması öneriliyor. Islatılmış ekmek dilimleri daha sonra tereyağında kızartılıyor ve şeker, tereyağı ve Sac ile yapılan bir sosla tüketiliyor.

Kayıp acı

India

Palak paneer, domates, garam masala, sarımsak ve çok sayıda baharatla karıştırılmış püre haline getirilmiş ıspanaktan oluşan zengin, kalın bir sos içinde paneer peyniriyle yapılan popüler bir Hint vejetaryen yemeğidir. Ana malzemeler yemeğin adında bile belirtilir, çünkü palak Hintçe'de ıspanak anlamına gelir ve paneer ise peyniri ifade eder. Palak paneer'in kökleri Pencap bölgesine dayanır, ancak yemeğin Hindistan genelinde başka çeşitleri de vardır. Kahvaltıda, öğle yemeğinde veya akşam yemeğinde pirinç veya naan ve roti gibi Hint yassı ekmekleriyle birlikte tüketilebilen oldukça besleyici bir öğündür.

Palak paneer

Portugal

Yuvarlak, uzun şekliyle karakterize edilen bu tatlı Portekiz ikramı, tereyağlı hamur işi ve kremalı, tarçınlı yumurta sarısı dolgusunu bir araya getirir. Hamur işinin adı, sığırları hareket ettirmek için uzun tahta çubuklar (pampilhos) kullanan geleneksel sığır çobanları olan campinos ile bağlantılıdır. Diğer Portekiz bölgelerinde de bulunsa da pampilho geleneksel olarak Santarém ile ilişkilendirilir. Genellikle kahvaltıda veya öğlen vakti tatlı bir atıştırmalık olarak tüketilir.

Pampilho

Kuzey Amerika ve Kanada'da geleneksel olarak tüketilen krep, nişastalı bir hamur, yumurta, süt ve tereyağından yapılır. Kökeni muhtemelen Alman'dır ve geleneksel Pfannkuchen tarifi, on sekizinci ve on dokuzuncu yüzyıllarda Amerika Birleşik Devletleri'ne yerleşen Alman göçmenler tarafından getirilmiştir. Krep, Fransız krepine benzer bir görünüme ve tada sahiptir ancak çapı (5 ila 10 cm) ve kalınlığı farklıdır. Kalınlık, kabartma tozu veya besleyici maya kullanılarak elde edilir. Amerikan ve Kanada krepleri genellikle kahvaltıda, bir yığın halinde, akçaağaç şurubu ve tereyağı ile tepesinde servis edilir. Genellikle pastırma, kızarmış ekmek, yumurta veya sosis gibi garnitürlerle servis edilirler. Diğer popüler soslar arasında çeşitli reçeller, fıstık ezmesi, fındık, meyve, bal, şeker kamışı şurubu ve pekmez bulunur. Hamura tarçın, vanilya ve hindistan cevizi gibi baharatlar da eklenebilir. Kuzey Amerika'nın yerli halkı, Avrupalı yerleşimcilere akçaağaç şurubunun nasıl toplanıp işleneceğini öğretti ve bu uygulama benimsendi ve kademeli olarak geliştirildi. Kanada'nın Quebec eyaleti, dünyanın üretiminin yaklaşık %76'sını üreten en büyük akçaağaç şurubu üreticisidir. Kanada'da şurup yalnızca akçaağaç özünden yapılmalı ve en az %66 şeker içermelidir. Akçaağaç şuruplu krepler, Kanada'nın temel gıdasıdır ve Kanada'nın hemen hemen her sokak köşesinde bulunabilen hafif, kabarık ve tatlı bir lezzettir.

Akçaağaç şuruplu krep

Pan con chicharr&oacute;n, esas olarak Peru'nun mutfak mirasıyla ilişkilendirilen geleneksel bir Latin Amerika sandviçidir. Yumuşak ekmek rulolarının içine yerleştirilmiş çıtır kızarmış domuz göbeği veya domuz çıtırlarından oluşur. Sandviçin kökleri, sömürge döneminde yerli pişirme tekniklerinin İspanyol mutfak gelenekleriyle harmanlanmasına kadar uzanır. Pan con chicharr&oacute;n'un hazırlanması, domuz göbeğinin kaynatılmasını ve daha sonra dışı çıtır çıtır olurken içi yumuşak kalana kadar kızartılmasını içerir. Kullanılan ekmek genellikle Fransız veya İtalyan somununa benzer kıvamda yumuşak, beyaz bir rulodur. Eşlik edenler genellikle salsa criolla (ince dilimlenmiş kırmızı soğan, limon suyu, tuz, karabiber ve ara sıra aj&iacute; biberleriyle yapılan ekşi bir soğan salatası) ve tatlı patateslerdir.

Tavuklu tava

Australia

Panikeke, küçük altın toplara benzeyen yuvarlak şekliyle karakterize edilen Samoa krepidir. Un, şeker, tuz, yumurta, süt ve kabartma tozundan oluşur. Krepler geleneksel olarak kahvaltıda meyve, reçel veya krema eşliğinde servis edilir. Panikeke iki çeşittir - sade veya kızartmadan önce hamura eklenen ezilmiş muzlarla tatlandırılmış.

Paniklemek

Tanrı'nın ekmeği olarak tercüme edilen bu geleneksel Portekiz tatlısı, yumuşak bir briyoş ve rendelenmiş hindistan cevizi ve yumurta ile yapılan bir üst katmanın birleşimidir. Hamur genellikle limon kabuğu rendesi, rom veya vanilya ile tatlandırılır ve çörekler, üst katman altın rengi ve çıtır çıtır olana kadar pişirilir. Bu tatlı rulolar yıl boyunca yenir ve genellikle kahvaltıda tüketilir, ancak aynı zamanda Azizler Günü ve çocukların kapıları çalıp şiir okuyup tatlı ve şekerleme istedikleri p&atilde;o-por-deus olarak bilinen eski Portekiz geleneğiyle de ilişkilendirilir.

Tanrı'nın Sözü

Mexico

Papadzules, balkabağı çekirdeği ve epazote ile yapılan bir sosla ıslatılmış yumurta dolu tortillalardan oluşan Maya kökenli bir Meksika yemeğidir. Yemek genellikle Yucatan sokaklarında kahvaltıda tüketilir, ancak bölgedeki birçok restoran ve kantinde de bulunur. Tortillalar genellikle yemeğe daha fazla lezzet katmak için acı biber ve turşu soğanla kaplanır.

Papazzüller

Papare, esas olarak yağda veya tereyağında güzelce renklenip çıtır çıtır olana kadar kızartılmış küçük bayat ekmek parçalarıyla yapılan basit bir Arnavut yemeğidir. Yemek, kişisel tercihlere bağlı olarak tatlı veya tuzlu versiyonlarda yapılabilir. Tatlı versiyonda ekmek parçalarına şeker ve su eklenir ve her şey hoş kokulu ve karamelize olana kadar pişirilir. Öte yandan tuzlu papare, Arnavutça'da gjize olarak bilinen ufalanmış ve tuzlanmış lor peyniri veya beyaz peynir ve (isteğe bağlı olarak) ek lezzet için et salamurası veya peynir salamurası kullanır. Bu basit yemeğin lezzetini daha da artırmak için kızarmış ekmeğin üzerine genellikle kekik, nane, sarımsak veya yeşil soğan eklenir. Arnavutluk'ta papare tipik bir kahvaltı veya akşam yemeği yemeğidir, ancak aynı zamanda atıştırmalık olarak da tüketilir. Bu yemek ülkenin diğer bölgelerinde buk&euml;vale olarak da bilinir. Prespa Arnavut düğünlerinde, bukévale, tereyağına batırılmış fırında pişmiş ekmek küplerinden oluşan geleneksel bir yemektir ve yemek, düğün gecesinin ertesi sabahı geline servis edilir.

Papare

Indonesia

Papeda, genellikle yerel yulaf lapası çeşidi olduğu söylenen geleneksel bir Endonezya yemeğidir. Maluku ve Papua yerlilerinin temel gıdası olan sago ile yapılır. Sago, orta ve batı Endonezya'da tercih edilen nişasta olan pirincin doğu Endonezya muadilidir. Papeda, bitkiden, aslında sago ağacının gövdesinden elde edilen unla yapılır. Kurutulmuş un daha sonra su, tuz ve şekerle kuvvetlice karıştırılır. Yemeğin son dokusu oldukça sıra dışıdır: kalın, yapışkan ve viskozdur ve yulaf lapasına veya soluk bir pudinge benzer. Çoğunlukla zerdeçal ve ton balığı, uskumru, yayın balığı, kırmızı mercan veya diğer yerel balık çeşitleri gibi balıklara dayalı zengin bir çorba ile yenir. Son olarak, yemeğe bir tutam taze limon suyu eklenir. Melinjo, papaya ve kırmızı biber de papedanın tamamlayıcısı olarak yaygın olarak servis edilir. Papedanın besinsel faydaları, onu genellikle kahvaltı menüsünün bir parçası olarak servis edildiği doğu Endonezya'da sevilen bir yemek haline getirir.

Papeda

Pastechi, tavuk, dana eti, ton balığı, sebze veya peynir gibi çeşitli malzemelerle doldurulmuş derin yağda kızartılmış, hilal şeklindeki hamurdan oluşan ve atıştırmalık olarak da servis edilebilen geleneksel bir Aruba kahvaltısıdır. Ana malzeme genellikle ince kıyılmış soğan, yeşil biber, kereviz sapı, kuru üzüm, kimyon, hindistan cevizi ve acı biberle birleştirilir. Altın rengi kahverengi olana kadar kızartılan pastechiler, adanın her yerinde, özellikle yol kenarındaki atıştırmalık barlarda bulunabilir.

Pastacı

Italy

Pasticciotto, lezzetli pasta kremasıyla doldurulmuş kısa hamurdan oluşan popüler bir İtalyan tatlısıdır. Geleneksel olarak, hamur tereyağıyla hazırlanan normal hamurdan daha nemli ve yumuşak olması için domuz yağıyla yapılır. Pasticciotto'yu fırından yeni çıkmış ve hala dumanı tüterken tüketmeniz önerilir. Birçok kişi, bu tatlıyı 18. yüzyılda Galatina'dan bir şef olan Andrea Ascalone tarafından icat edildiğine inanır.

Pa thong ko, youtiao adı verilen popüler Çin çöreğinin Tayland versiyonudur. Çörekleri yapmak için un, maya, kabartma amonyakı, şap tozu, ılık su, tuz, şeker ve biraz kabartma tozu karışımı bir hamur haline getirilir, daha sonra yağlanır, dinlenmeye bırakılır ve son olarak uzun şeritler halinde kesilir. Daha sonra hamur şeritleri dikkatlice birbirine yapıştırılır ve çöreklere tanınabilir şekilleri verilir, ardından güzelce renklenene, kabarana ve hafifçe çıtırlaşana kadar sıcak yağda kızartılır. Çörekleri geleneksel formlarının dışında şekillendirmenin yenilikçi yolları yıllar içinde ortaya çıktı ve günümüzde pa thong ko dinozorlar veya ejderhalar gibi birçok alışılmadık şekilde görülebilir. Tayland'da sıcak pa thong ko tipik bir kahvaltı yemeği ve çok sevilen bir sokak yemeğidir ve genellikle yanında bir fincan taze kahve ile birlikte tatlandırılmış yoğunlaştırılmış süt, Tay muhallebi veya Tay lapası ile tamamlanır.

Pa thong ko

Hem Venezuela'da hem de Kolombiya'da popüler olan perico, çırpılmış yumurta, soğan, domates ve tereyağı ile yapılan yumurta bazlı bir yemektir. Venezuela versiyonu genellikle kişniş, annatto ve öğütülmüş biber eklenerek zenginleştirilirken, Kolombiya versiyonunda genellikle yeşil soğan kullanılır. Yemeğin adı papağan anlamına gelir ve farklı renklerde domates, çırpılmış yumurta ve soğan anlamına gelir. Yemeğin kahvaltıda, tercihen yanında birkaç arepa ile servis edilmesi önerilir.

Perico Venezolano

Albania



Petulla t&euml; fshira, genel petulla (Arnavut kızarmış hamuru) kavramından farklı olarak, geleneksel olarak hamurun bir pişirme yüzeyine "sürülmesiyle" yapılan belirli bir Arnavut krep türünü ifade eder. Petulla t&euml; fshira için temel malzemeler, un, su veya süt, maya ve bir tutam tuz gibi diğer petulla türleri için olanlara benzerdir. Bazı varyasyonlara yumurta eklenebilir ve daha zengin bir hamur elde edilebilir. Krepler daha sonra sarımsak, taze peynir ve zeytinyağı ile istiflenir ve son olarak fırında pişirilir. Petulla t&euml; fshira, peynir, yoğurt veya şarküteri ürünleri gibi tuzlu yiyeceklerden bal, reçel veya pudra şekeri gibi tatlı soslara kadar çeşitli garnitürlerle servis edilebilir ve bu da onları günün herhangi bir öğünü için uygun çok yönlü bir yemek haline getirir. 



Petulla seni fshira'ya götürüyor

Pikelets, un, yumurta ve süt kombinasyonuyla yapılan Avustralya krepleridir. Genellikle Avustralya'da kahvaltıda hazırlanırlar. Avustralya'nın yanı sıra, bu krepler İskoçya, Galler ve Yeni Zelanda'da da popülerdir. Pikelets için kullanılan hamur, Amerikan krepleri için kullanılan hamurdan biraz daha kalındır, bu da tavada kabardıklarında ağırlaşmalarına neden olur. Küçük boyutludurlar ve genellikle maya ile yapılırlar, Amerikan krepleri ise kabartma tozu ile hazırlanır. Pikelets, piştikten sonra sıcak veya soğuk olarak, tercihen tereyağı, şuruplar ve yan tarafta üst malzeme olarak kullanılan meyvelerle servis edilebilir.

Pikeletcikler

Romanya'da plăcintă macedoneană olarak da bilinen Plăcintă arom&acirc;nă, genellikle pırasa veya ıspanak, yumurta, peynir ve ekşi krema ile doldurulan geleneksel bir börektir. Domuz yağı ile fırçalanmış bir hamur işi tepsisinde, haşlanmış ıspanak veya pırasa ile yumurta-peynir dolgusu eşit şekilde yayılır, üzerine bir hamur tabakası daha konur ve ardından fırında pişirilir. Piştikten sonra börek genellikle kahvaltıda ılık olarak servis edilir ve yanında bir bardak yoğurt bulunur.

Aromatik koku

Plăcintă cu cartofi, patates püresiyle doldurulan ve daha sonra her iki tarafı altın sarısı olana kadar yağda veya domuz yağında kızartılan düz, yuvarlak bir hamur köftesinden oluşan geleneksel bir Rumen hamur işi yemeğidir. Rendelenmiş peynir, tuzlu tereyağı, sotelenmiş doğranmış soğan ve baharatlar ekstra lezzet için iç harcına eklenebilir. Bu kızarmış köfteler genellikle krem peynirle kaplanır ve genellikle kahvaltıda, ideal olarak yanında bir fincan çayla servis edilir.