Ontbijt

Italy

Deze traditionele Italiaanse hartige lekkernij wordt bereid met verschillende vullingen die tussen twee lagen bladerdeeg zitten. Rustico is meestal rond van vorm en wordt meestal gevuld met een combinatie van b&eacute;chamelsaus, tomaten en mozzarellakaas, maar er zijn ook varianten die spinazie of ricotta gebruiken. In tegenstelling tot andere lokale lekkernijen uit Salento en Lecce, maakt rustico geen deel uit van de traditionele landelijke keuken en wordt aangenomen dat het in de jaren 1700 is ontstaan, na de uitvinding van b&eacute;chamelsaus. Het gebakje is een veelvoorkomend straatvoedsel en wordt voornamelijk gegeten als ontbijt of als middagsnack.

Rustiek

Thailand

Sai krok Isan is een gefermenteerde worst uit de regio Isan. Het wordt gemaakt met een mengsel van gemalen varkensvlees en vet, gecombineerd met knoflook, kleefrijst, zout en peper in een natuurlijke omhulling. De worst mag vervolgens enkele uren of soms zelfs 2-3 dagen drogen en fermenteren in een brandende hete zon, een methode die deze worst zijn unieke zuurheid geeft. Zout met een vleugje zuurheid, deze smaakvolle worsten worden meestal gegrild of gebakken en geserveerd met rauwe chilipepers, verse gemberschijfjes, knoflook en verse groenten. Thais eten ze als ontbijt of kopen ze bij lokale straatkarren als heerlijke snacks die op een stokje worden gegrild en onderweg worden gegeten.

Sai krok Isan

Bolivia

Salte&ntilde;as is de naam van het nationale gerecht van Bolivia dat bestaat uit halvemaanvormige, gevulde deegzakjes. De naam is afgeleid van de eerste bekende bakker van deze lekkernijen, die werd geboren in de stad Salta, maar later werd verbannen naar Potosí. In de oven gebakken en gevuld met vlees (meestal kip of rundvlees), worden salte&ntilde;as vaak geserveerd als ontbijt of als tussendoortje. Het zoete gebakje en de gevlochten korst hebben een unieke kleur en smaak die van groot belang zijn voor authentieke Boliviaanse salte&ntilde;as, vanwege de geplette zaden van de adobostruik, samen met toegevoegde kruiden zoals komijn en oregano, achiote-specerijen genoemd. Salte&ntilde;as zijn enigszins moeilijk te bereiden omdat er speciale vaardigheden voor nodig zijn om ze te maken, maar oefening baart kunst en de zoete geur van versgebakken salte&ntilde;as is altijd de moeite waard.

Zouten

Zoute vis buljol is een pittig Trini gerecht dat wordt gemaakt door stukjes gezouten vis te weken en te koken, en ze vervolgens te mengen met tomaten, hete pepers, paprika's, uien en olie. Het gerecht wordt het meest gegeten als een stevig ontbijt, wanneer het in een soort brood wordt gedaan dat bake wordt genoemd, waardoor er een sandwich ontstaat. Zoute vis buljol wordt vaak gecombineerd met proviand (Trini term voor gekookte wortelgroenten) aan de zijkant, en het gerecht wordt vaak gegarneerd met plakjes scotch bonnet pepers.

Zoute vis buljol

Australia

In tegenstelling tot zijn Hawaïaanse tegenhanger die gemaakt is met tarowortel, is Samoan poi een verfrissend dessert gemaakt met gepureerde rijpe bananen, citroenschil, kokossap en vanille voor de smaak. Het wordt aanbevolen om het gerecht binnen een paar uur te consumeren en het goed gekoeld te serveren. Samoan poi kan als dessert worden gegeten, maar het is ook een uitstekende verfrissende snack, vooral op warme dagen.

Samoaanse Poi

San byoke, wat gekookte rijst betekent, is de Birmese versie van Chinese congee of rijstepap. Het wordt meestal gemaakt door witte kortkorrelige rijst in water of vleesbouillon te koken tot het een papachtige consistentie heeft. In Myanmar is rijstepap vaak dunner en worden er minder ingrediënten gebruikt dan in andere landen waar het ook wordt gegeten. Net als in andere Aziatische landen wordt dit eenvoudige gerecht meestal gegeten als ontbijt en wordt het vaak gecombineerd met ee kyar kway, een soort gefrituurde broodstengels die lijken op de Chinese youtiao.

San bijoke

United States

Sausage gravy is een populair ontbijtproduct in de zuidelijke delen van de Verenigde Staten van Amerika. Het bestaat uit worstvet, bloem, melk, zout en peper. Gekookte worst wordt aan de combinatie toegevoegd, soms samen met wat meer kruiden zoals cayennepeper. Het is een belangrijk onderdeel van een traditioneel gerecht dat bekend staat als biscuits and gravy, vaak vergezeld door spek, gebakken eieren of plakjes tomaat.

Worst jus

Croatia

&Scaron;čipanci is een oud en traditioneel gerecht uit het noorden van Kroatië. Het bestaat uit bloem, water, eieren, zout, zure room en paprikapoeder. Het deeg moet iets dikker zijn om het te kunnen knijpen en vervolgens stukken af te scheuren die in kokend water worden gegooid, vandaar de naam van het gerecht &ndash; &scaron;čipanci, afgeleid van &scaron;čipati, wat knijpen betekent. Wanneer gekookt, worden &scaron;čipanci meestal gecombineerd met zure room en paprikapoeder en vervolgens geserveerd als bijgerecht bij het hoofdgerecht. Vroeger werden &scaron;čipanci meestal geserveerd bij het ontbijt met gebakken eieren, spek en uien.

Slakken

Een volledig Schots ontbijt is een traditionele en gevierde maaltijd die doorgaans spek, worstjes, Lorne-worst (vierkante worst), bloedworst, haggis, gebakken bonen, gebakken champignons en tomaten, toast, tattie scones en gebakken eieren bevat. Het benadrukt het rijke culinaire erfgoed van Schotland en lokale ingrediënten. Het dateert uit het midden van de 19e eeuw en was een symbool van welvaart en gastvrijheid in de Victoriaanse tijd. Deze stevige maaltijd is perfect voor koud weer en biedt essentiële voedingsstoffen en energie om de dag te beginnen. Het is overal in Schotland verkrijgbaar, van lokale cafés tot restaurants met Michelin-sterren.

Schots ontbijt

Al eeuwenlang geliefd in Schotland en gemaakt van haver, een van de weinige granen die goed groeien in het land, is Schotse pap een gezond en smakelijk gerecht met veel vezels, vitaminen en mineralen. Traditioneel wordt de havermout gekookt in water met een snufje zout, met de klok mee geroerd (om de duivel af te weren) met een houten staaf, een spurtle genaamd, die voorkomt dat de pap stolt. Het wordt vervolgens geserveerd in houten kommen terwijl het nog warm is. Soms worden er een beetje melk, gedroogd fruit en bruine suiker toegevoegd als zoetstof. Het gerecht moet staand worden gegeten; een traditie die is overgebleven van drukke boeren die tegelijkertijd werkten en hun ontbijt aten. Vroeger werd het in een paplade gegoten om af te koelen, en als dat eenmaal was gebeurd, werd het in dikke plakken gesneden die gemakkelijk mee te nemen waren. Het helpt bij het verlagen van cholesterol en houdt je lang verzadigd en vol energie, dus er is waarschijnlijk geen betere manier om de dag te beginnen dan met het eten van een kom traditionele Schotse pap.

Schotse pap

Scrapple, traditioneel geassocieerd met de Pennsylvania Dutch, is een regionale delicatesse die wordt gemaakt van de bijproducten van het slachten van varkens. Het wordt bereid met een pittige mix van varkensresten, maïsmeel of boekweit die wordt gekookt in varkensbouillon en meestal wordt gevormd tot een brood. Wanneer ze stevig zijn, worden de dikke scrapple-plakken gebakken tot ze knapperig zijn en meestal geserveerd als een voedzaam ontbijt.

Schroothoop

Senfeier, ook bekend als eier in senfso&szlig;e, is een klassiek Duits comfortfood dat bestaat uit gekookte eieren overgoten met een zachte en romige mosterdsaus. Typische bijgerechten bij deze vegetarische specialiteit zijn gekookte of gepureerde aardappelen, rijst, geslonken spinazie, geblancheerde boerenkool en verschillende groenten zoals wortels, broccoli, bloemkool of erwten. Gebakken uien en spekjes kunnen worden toegevoegd voor extra smaak en het gerecht kan worden gegarneerd met versgehakte peterselie of dille, indien gewenst. Dit eenvoudige gerecht wordt vaak rond Pasen bereid omdat het een gemakkelijke manier biedt om overgebleven paaseieren te gebruiken. In Duitsland wordt senfeier meestal geserveerd bij het ontbijt, de brunch of als een licht diner.

Senfei

Greece

Sfakianopita is een traditionele Kretenzische lekkernij die bestaat uit lagen dun, ongezuurd deeg en zachte witte weikaas. De taart wordt meestal gemaakt met bloem, olijfolie, water, zout en een scheutje raki (Kretenzische tsikoudia) en in plaats van gevuld te worden met lokale myzithrakaas, wordt het deeg gekneed met de kaas. De hele combinatie wordt vervolgens platgedrukt tot een dunne, bijna crêpe-achtige of pannenkoekachtige cirkel en gebakken tot het goudbruin, gevlekt en knapperig is. Deze specialiteit, ook bekend als sfakiani pita of mizithropita, zou zijn gemaakt door Kretenzische herders uit Sfakia, vandaar de naam sfakianopita. De taart wordt meestal warm gegeten als zoet ontbijt en wordt traditioneel geserveerd met tijmhoning, wat een perfecte mix van zoete en hartige smaken creëert. Andere typische toppings die worden gebruikt om de taart op smaak te brengen, zijn sesamzaadjes, kaneel en amandelschaafsel. Het kan ook worden omgetoverd tot een hartige taart, afhankelijk van persoonlijke voorkeuren. Sfakianopita is te vinden in bijna elke traditionele taverne, en wordt meestal vergezeld door koude tsikoudia.

Sfakianopita

Sfiha, of lahm bil ajĩn (letterlijk vlees op deeg) is een Arabische specialiteit die dateert uit de 15e eeuw, toen het voor het eerst verscheen in het huidige Oost-Libanon. De traditionele open vleespastei is populair in de hele Arabische regio, de hoofdingrediënten zijn meestal lamsgehakt (of lam), gehakte uien en tomaten, kruiden, olijfolie en yoghurt. Oorspronkelijk werd het gerecht bereid door lamsgehakt en kruiden te vullen in gepekelde druivenbladeren, maar het is in de loop van de tijd geëvolueerd. Sfiha is ook populair in Brazilië en Argentinië, waar het werd meegebracht door Levantijnse immigranten. Het wordt meestal warm gegeten als snack, vergezeld door tahinisaus of een kom yoghurt, terwijl granaatappelpitten, koriander of gehakte komkommers vaak worden gebruikt als garnering. In Turkije staat sfiha bekend als pide.

Sfiha

Sfinz is een traditioneel Libisch gefrituurd gebakje gemaakt van een deeg bestaande uit bloem, suiker, gist, zout en water. Het deeg wordt gevormd tot kleine balletjes die vervolgens worden platgedrukt om een dun laagje deeg te vormen. Nadat het is gefrituurd, wordt sfinz meestal gegeten met honing, hoewel het ook kan worden gebakken met een ei erop. Ook bekend als Libische donut, is dit gefrituurde gebakje vooral populair om het vasten te verbreken tijdens de Ramadan, maar het kan ook worden geserveerd als ontbijt. Als er deeg over is, transformeren Libiërs het meestal in kruidenbrood.

Schijnt

Shahan ful is een traditioneel gerecht uit de landen van de Hoorn van Afrika dat doorgaans als ontbijt wordt geserveerd. Het gerecht wordt gemaakt door tuinbonen langzaam in water te koken tot ze zacht worden en ze vervolgens tot een puree te prakken. De puree wordt vervolgens gecombineerd met uien, citroensap, berberekruiden, chilipepers en tomaten. Wanneer het wordt geserveerd, wordt shahan ful soms gegarneerd met yoghurt erbovenop en worden er broodjes bij geserveerd. Het gerecht is vooral populair tijdens de vastentijd en de ramadan.

Shahan vol

Philippines

Shakoy, ook bekend als lubid-lubid of bicho-bicho, is een traditionele Filipijnse donut die wordt gekenmerkt door zijn gedraaide vorm. Het deeg wordt meestal gemaakt met een combinatie van bloem, zout, suiker en gist. Nadat het is bereid, wordt het deeg gevormd tot een langwerpige rol en gedraaid tot een vlecht, vervolgens bestrooid met kristalsuiker voordat het wordt gefrituurd tot het goudbruin is. Tegenwoordig zijn er ook versies van shakoy gemaakt van rijstmeel, maar die versies hebben een taaiere textuur en ze worden meestal belegd met sesamzaadjes. Shakoy wordt vaak gegeten als snack of dessert, en het wordt ook geserveerd als ontbijt.

Shakoy

Shakshouka is een heerlijke combinatie van eieren gepocheerd in een pittige tomatensaus. Hoewel het een ongebruikelijke naam heeft, is het gerecht eenvoudig en gemakkelijk te maken. Het wordt meestal gemaakt in een koekenpan waarin uien, tomaten en kruiden worden gekookt tot ze een heerlijke tomatensaus vormen. Eieren worden vervolgens direct aan de tomatensaus toegevoegd en gepocheerd tot ze gaar zijn. Merguez-worst kan ook aan het gerecht worden toegevoegd. Er wordt aangenomen dat shakshouka zijn oorsprong vindt in Tunesië, maar het gerecht is bekend en wordt ook veel gegeten in Noord-Afrika en het Midden-Oosten. Bijna elke regio heeft zijn eigen kenmerkende variant van shakshouka: in Egypte worden eieren meestal geroerd en geserveerd in een sandwich, en in Israël wordt het vaak geserveerd met zoute fetakaas erbovenop. De consistentie van de saus en eieren is ook variabel - de saus kan dunner of dikker zijn, terwijl de eieren helemaal stevig of zacht kunnen zijn. Voor een voedzamere maaltijd kan vlees, meestal worst, aan het gerecht worden toegevoegd. Shakshouka is geschikt voor elke maaltijd van de dag en wordt meestal warm of gloeiendheet geserveerd, met brood erbij. Omdat het budgetvriendelijk, eenvoudig en gemakkelijk te bereiden is, heeft het gerecht de laatste tijd aan populariteit gewonnen in zowel Europa als Noord-Amerika.

Shakshouka

India

Shrikhand is een populair Indiaas dessert op basis van yoghurt, gecombineerd met suiker en noten om een rijke, romige textuur en zoete smaak te ontwikkelen. In Noord-India wordt het meestal geserveerd als ontbijt, terwijl het in Zuid-India vaak wordt geserveerd als dessert na het hoofdgerecht. Shrikhand is ook een feestelijk gerecht dat wordt gemaakt voor Janmashtami (de geboortedag van Heer Krishna) in Maharashtra en Gujarat. Er is een populaire theorie over de oorsprong van shrikhand; er wordt gezegd dat de herders de wrongel of yoghurt 's nachts ophingen, zodat ze het gemakkelijker konden meenemen tijdens het reizen. De volgende dag verzamelden ze de dikke yoghurt en combineerden het met gedroogd fruit, noten en suiker om het smaakvoller te maken tijdens hun lange reizen. Voedzaam en vullend, het gerecht is ook heel gemakkelijk thuis te bereiden, waar het vaak wordt geserveerd als ontbijt of als licht dessert na een maaltijd.

Schrikhand

Si htamin is een traditioneel gerecht dat oorspronkelijk uit Myanmar (Birma) komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van kleefrijst, dun gesneden uien, kurkuma, olie en zout. De uien worden gebakken in olie, bestrooid met kurkuma en uit de pan gehaald. De kleefrijst wordt gewassen, uitgelekt, toegevoegd aan de resterende olie in de pan, bestrooid met zout, geroerd, bedekt met water en gekookt op laag vuur. Zodra de rijst volledig gaar is, wordt deze gegarneerd met een mengsel van gebakken uien en kurkuma, wat hem een gouden kleur geeft. Het gerecht wordt meestal geserveerd als tussendoortje of ontbijt en wordt vaak gecombineerd met erwten of gedroogde vis of garnalen.