Soep

In de Tsjechische folklore is het beste medicijn tegen verkoudheid of een kater een kom česnečka, een traditionele knoflooksoep. Hoewel knoflook het hoofdingrediënt is, bevat de soep ook aardappelen, vleesbouillon, uien en traditionele kruiden zoals karwij en marjolein. Dit gezonde gerecht wordt meestal belegd met geraspte kaas en knapperige croutons, en wordt vaak geserveerd en gegeten als voorgerecht.

Tsjechie

Bolivia

Chairo is een traditionele Boliviaanse dikke soep met pre-Colombiaanse oorsprong. Het wordt gemaakt met het unieke Boliviaanse chu&ntilde;o-zetmeel, vlees (meestal rund- en lamsvlees), gekookte tarwe en groenten zoals wortels, uien en maïs. De soep wordt vaak extra op smaak gebracht met komijn, zwarte peper en knoflook. Bij het serveren wordt chairo gegarneerd met verse gehakte munt. Het wordt aanbevolen om de soep te serveren terwijl deze nog gloeiend heet is, bij voorkeur in kleien kommen.

Voorzitter

Australia

Een stevige soep genaamd chalakiles is een hoofdbestanddeel van verschillende Chamorro-feesten. Het wordt bereid door uien, stukjes kip en knoflook in olie te bruinen en vervolgens annattopoederkleurig water en kippenbouillon toe te voegen. Daarna wordt geroosterde rijst toegevoegd totdat het mengsel dikker wordt. Indien gewenst kan kokosmelk worden toegevoegd om de smaken verder te versterken. De soep wordt meestal warm geserveerd en kan ook worden gecombineerd met wat extra witte rijst aan de zijkant.

Krijtkrijt

Kip- en maïssoep betekent in Australië twee verschillende kommen die een naam delen. Die op de kaart van bijna elk Chinees restaurant in de buitenwijken is een van het Kantonees afgeleide eiersoep: kippenbouillon gebonden met maïzena tot een glanzend, lepelbedekkend lichaam, roommaïs erdoor geroerd, gepocheerde geplukte kip, en geklopt ei dat op het einde in dunne straaltjes wordt toegevoegd zodat het stolt in zachte linten, afgemaakt met witte peper en een paar druppels sesamolie. De andere is de huis- en caféversie, een grovere chowder van kip, maïskorrels en aardappel in een basis van bouillon en melk, vaak gebonden met een beetje bloem, en dat is wat pubs en bakkerijen in de winter opscheppen. Beide behoren tot de meest bestelde soepen van het land, de Chinees-restaurantsoort is het standaardvoorgerecht op een banketmenu, en de supermarktversie uit blik is de ziektedagsoep van een generatie Australische kinderen.

De restaurantsoep begint met een heldere kippenbouillon, liefst getrokken van het karkas van de kip waarvan het vlees in de kom gaat. Een blik roommaïs gaat in de zacht kokende bouillon met een handvol extra korrels voor de textuur; de bouillon wordt op smaak gebracht met zout, een beetje suiker en witte peper en soms een scheut Shaoxing-wijn, en dan gebonden met een papje van maïzena en water dat onder roeren wordt toegevoegd tot het een lichte laag op de lepel houdt. Geplukte kip, apart gepocheerd zodat de bouillon helder blijft, gaat erin om warm te worden. Het ei is de laatste stap en de stap die keukens onderscheidt: een of twee eieren geklopt en in een dun straaltje over het net niet kokende oppervlak gedruppeld met het vuur uit, tien seconden gelaten en dan één keer geroerd zodat ze zachte draden vormen in plaats van klonten of wolken. Lenteui en sesamolie gaan er aan tafel op.

Een goede kom is bleekgoud, licht dik zonder gomachtig te zijn, en toont duidelijke onderdelen: linten ei, zichtbare reepjes kip, maïs die je als maïs proeft, met de bouillon zelf smakend naar kip en peper. De textuur moet glad genoeg zijn om te drinken en dik genoeg om te bedekken, en ze moet erg heet zijn. Trek punten af voor een soep die zo dik is als pap door te veel maïzena, een die dun en waterig is, ei dat tot harde klonten is gestold of tot een troebele waas is opgelost omdat de bouillon kookte, kip in droge blokjes of duidelijk fabriekssnippers, een soep die vooral naar suiker uit de roommaïs smaakt, en een kom gemaakt met een bouillonblokje in plaats van bouillon, te herkennen aan een vlakke, zoute achtergrond zonder body. De chowderversie wordt apart beoordeeld op aardappel en room; geen van beide mag met de andere worden verward.

Kip- en maïssoep

Kippenpootsoep is een populair Jamaicaans eenpansgerecht met ingrediënten als kippenpoot, pompoenen, wortels, yams, aardappelen en kruiden als pimento, tijm en zout. Het wordt traditioneel op zaterdag voor het avondeten bereid. De soep wordt warm geserveerd, of met brood erbij.

Kippenpootsoep

Chikhirtma is een smaakvolle en stevige Georgische soep waarvan men denkt dat het een geweldig middel is tegen een kater. Het bestaat uit stukjes kip, uien, eieren, bloem, azijn, water en kruiden zoals zout, laurierblaadjes en koriander. Het heeft een licht zure smaak en een dikke, romige consistentie. De soep wordt meestal warm geserveerd en het wordt aanbevolen om het te garneren met versgehakte koriander.

Chikhirtma

Mexico

Chileatole verde is een traditionele Mexicaanse soep die oorspronkelijk uit Puebla komt, maar ook populair is in Oaxaca, Morelos, Veracruz en Tlaxcala. Het is in principe een combinatie van bouillon, chilipepers en verse masa om het dikker te maken. De ingrediënten zijn onder andere kippenbouillon, groene chilipepers, koriander, epazotebladeren, knoflook, geroosterde uien en masa harina. De knoflook en uien worden geroosterd en vervolgens gemengd met de chilipepers, epazote, bouillon en zout. Masa harina wordt vervolgens toegevoegd aan de soep, die wordt gekookt tot het een dikke consistentie krijgt. Als het klaar is, wordt chilatole verde meestal gegarneerd met chicharrones, queso fresco, avocadoplakken of tortillareepjes voordat het wordt geserveerd. Indien gewenst kunnen limoensap en stukjes kip ook aan de soep worden toegevoegd om het nog rijker te maken.

Groene chilipeper

United States

Gekoelde avocadosoep is een traditioneel Amerikaans gerecht dat oorspronkelijk uit Californië komt. Hoewel er een paar variaties zijn, wordt de soep meestal gemaakt met rijpe gepureerde avocado's, kippenbouillon, slagroom, zout, zwarte of witte peper en citroensap. De kippenbouillon moet gekoeld en ontvet zijn. Eenmaal bereid, wordt deze koude soep geserveerd in met ijs beklede kommen en wordt hij vaak gegarneerd met een klodder salsa, fijngehakte kruiden en rode of oranje tobiko-kaviaar. Gekoelde avocadosoep dateert uit de jaren 30, toen de Amerikanen de nieuwe Waring-blender begonnen te omarmen. Deze werd vooral gebruikt voor dranken, maar koks in Californië hadden andere ideeën en begonnen koude soepen te bereiden zoals deze.

Koude avocadosoep

Chimole is een traditionele zondagsoep uit Belize, ook wel bekend als zwarte dinna vanwege de zwarte kleur die afkomstig is van recado negro. De soep bevat ook ingrediënten zoals kip, uien, aardappelen en verschillende kruiden zoals komijn, peperkorrels, oregano en hete pepers. Chimole wordt meestal geserveerd met maïstortilla's.

Chimole

Deze eenvoudige broodsoep is een traditioneel Tsjechisch gerecht dat wordt bereid met een combinatie van oud brood, water, uien en verschillende kruiden. De meer verfijnde versies worden af en toe verdikt met eieren en kunnen smaakvolle bouillons of verschillende wortelgroenten bevatten. Gekenmerkt door zijn rustieke aantrekkingskracht en dikke consistentie, is chlebov&aacute; pol&eacute;vka een veelvoorkomend huisgemaakt gerecht dat traditioneel puur wordt gegeten of met knapperige croutons.

Chlebová-polévka

In Polen wordt de term chłodnik gebruikt om verschillende soorten koude groentesoepen aan te duiden, maar het wordt het meest geassocieerd met de bietenversie, bekend als chłodnik litewski. De soep wordt gemaakt met bieten die worden gekookt tot ze zacht zijn en meestal worden gemengd met komkommers, radijsjes en verschillende melkproducten, zoals yoghurt, kefir, zure melk of zure room. Het resultaat is een verfrissende, levendige roze soep die de hitte ideaal verzacht. Altijd goed gekoeld geserveerd, wordt chłodnik meestal gegarneerd met gekookte eieren, dille en bieslook. Het kan af en toe vleeswaren of geroosterd vlees bevatten.

Lichte chłodnik

Chorba be&iuml;da is een rijke en voedzame Algerijnse witte kippensoep die traditioneel wordt bereid voor de Ramadan. Het wordt meestal gemaakt met een combinatie van kip, uien, wortelen, selderij, knoflook, boter, kaneel, kikkererwten en kruiden. De stukken kip worden eerst bruin gebakken en de groenten worden gekookt tot ze zacht zijn. Er wordt water aan de pan toegevoegd en de soep wordt een tijdje gekookt samen met de kikkererwten. Tegen het einde van het koken wordt een combinatie van eidooiers, citroensap en peterselie of koriander door de soep geroerd. Bij het serveren wordt chorba be&iuml;da vaak geserveerd met knapperig brood erbij.

Chorba beïda

De traditionele soep die bekend staat als chorba frik is een van de hoofdbestanddelen van het Algerijnse dieet. Het is een tomatensoep gemaakt met vlees, kikkererwten en een oud graan genaamd freekeh (of frik). Het gerecht wordt op smaak gebracht met traditionele Algerijnse kruiden zoals munt of koriander, die het gerecht een typisch oosterse smaak geven. Het hoofdingrediënt, frik, is een graan dat vaak wordt gebruikt in veel Algerijnse gerechten. Deze oude graansoort, bekend in de mediterrane en Arabische landen, heeft een ongebruikelijke groene kleur en lijkt op de meer populaire bulgur. Chorba frik is een gerecht dat meestal wordt geassocieerd met de oostelijke delen van het land, maar het is overal in Algerije te vinden. Omdat het zeer voedzaam is, wordt het vaak op zichzelf geserveerd. Verschillende soorten brood of een traditioneel Algerijns platbrood, kesra, worden meestal apart geserveerd. Het gerecht wordt meestal geserveerd tijdens de Ramadan, na het verbreken van het vasten. Tijdens de Ramadan wordt een kom chorba frik meestal geserveerd met borek - een knapperig gebakje gevuld met gehakt.

Chorba-frik

Hoewel cibulačka is ontstaan uit de beroemde Franse soupe à l'oignon, is deze Tsjechische versie een van de favoriete soepvarianten in het land geworden. Het is een eenvoudig en pittig gerecht dat bestaat uit gekarameliseerde uien gekookt met een bouillon op basis van vlees of groenten. Het wordt meestal geserveerd met knapperige sneetjes brood en een laag geraspte kaas erbovenop. Sommige Tsjechische varianten bevatten aardappelen, room of champignons en binden de bouillon af en toe met bloem. Deze voedzame soep wordt meestal geassocieerd met het winterseizoen, wanneer het vaak wordt genoten als een bevredigend voorgerecht.

Cibulačka

Ciorbă de cartofi is een traditionele Roemeense zure soep die meestal wordt gemaakt met aardappelen en andere groenten of varkensvlees. Omdat aardappelen het hoofdingrediënt zijn, worden groenten zoals rode paprika's, uien of tomaten in kleine hoeveelheden toegevoegd voor een beetje extra kleur en textuur. De aardappelen en groenten of het vlees worden gekookt tot ze gaar zijn en alles wordt op smaak gebracht met borş, zure room en peterselie. Het moet worden genoten terwijl het nog heet is, geserveerd met bosuitjes, verse of ingemaakte hete pepers en brood.

Kartonnen doos

Ciorbă de fasole is een soort traditionele Roemeense zure soep gemaakt met droge bonen en groenten zoals uien, rode pepers, peterseliewortel en knolselderij. De soep wordt meestal op smaak gebracht met zout, peper, lavas, tijm en borş. Ciorbă de fasole kan zowel warm als koud worden geserveerd en moet worden genoten met bosuitjes, prei, uien en brood.

Zadelpen van Fasole

Rijk en rokerig, deze witte bonensoep met gerookt vlees is een hoofdbestanddeel in de meeste Roemeense huishoudens. Het bestaat uit gekookte droge witte bonen verrijkt met stukjes gerookt vlees zoals varkensknokkels of ribben, ham of spek, evenals wortelgroenten. Typische groenten zijn onder andere knolselderij, uien, peterseliewortels, wortels en paprika's. De soep wordt traditioneel gekruid met selderijbladeren en peterselie, lavas of dragon. Warm en vullend, de soep is perfect voor het winterseizoen. Het wordt meestal gegeten met een salade van rode uien, ingelegde chilipepers en sneetjes vers brood of dikke polenta.

Sluit het apparaat aan op de afzuiging

Ciorbă de legume is een Roemeense zure soep gemaakt met een combinatie van groenten zoals groene of droge bonen, erwten, uien, wortelen, aardappelen, tomaten en borş (tarwe- of gerstzemelen gefermenteerd in water). De ingrediënten voor dit verfrissende gerecht worden samen gekookt en op smaak gebracht met een snufje zout, laurierblaadjes, gemalen peper en royale hoeveelheden borş. Afhankelijk van het seizoen kunnen courgettes, koolrabi's, paprika's of zelfs kool aan het gerecht worden toegevoegd. Voor extra textuur kunnen zure room of noedels ook aan ciorbă de legume worden toegevoegd. Dit hoofdgerecht kan zowel warm als koud worden gegeten met uien of prei.

Peulvruchtensalade

Ciorbă de lobodă is een traditionele Roemeense zure soep bereid met paarse spinazie, ook bekend als bergspinazie, als hoofdingrediënt. Naast de paarse spinazie bevat de soep een combinatie van groenten, meestal uien, wortelen, paprika's en aardappelen. Soms worden er rijst of noedels aan de soep toegevoegd voor een betere consistentie. De dieppaarse en stevige soep wordt meestal zuur gemaakt met citroensap of traditionele borș, maar kan ook worden gekruid met zure room. Vooral populair in de lente, de soep wordt meestal warm gegeten, gegarneerd met verse peterselie, lavas of dille.

Knielen van een lus

Ciorbă de oase is een traditionele Roemeense zure bottensoep, meestal gemaakt met vleesachtige varkensbotten. Nadat ze gekookt zijn, worden de varkensbotten weggegooid en wordt de vleesbouillon met stukjes vlees erin gekookt met verschillende groenten zoals wortels, peterseliewortels, paprika's, groene of gele bonen, uien, aardappelen, selderij, pastinaken en tomaten of tomatensap. De soep wordt meestal bestrooid met veel gehakte peterselie of lavas. Deze bottensoep is rijk en vullend en wordt gloeiend heet geserveerd met hete pepers en een paar lepels zure room. Hij wordt meestal op smaak gebracht met azijn en citroensap of borș.