Vleesgerecht

Guatemala

Estofado con papas is een stevige stoofpot van rundvlees en aardappelen die veel wordt bereid in Guatemalteekse huishoudens. Dit gerecht wordt vaak geassocieerd met de keuken van Solol&aacute; en kan met of zonder vlees worden bereid. Naast de aardappelen en het vlees zijn de typische ingrediënten die worden gebruikt voor de bereiding van dit gerecht uien, tomaten of tomatensaus, wortelen, erwten, maïs, paprika's, knoflook, champignons, oregano, peterselie of koriander, rozemarijn, zout en peper. De stoofpot wordt af en toe verrijkt met wijn of bier en de consistentie mag niet te dun zijn, maar lichtjes dikker. Sommige versies vereisen dat de ingrediënten worden gestoofd voordat ze in water of bouillon worden gekookt. Het wordt aanbevolen om deze traditionele aardappelstoofpot te begeleiden met witte rijst en tortilla's.

Bereiding van vlees met aardappelen

Spain

Estofado de carne de lidia is een traditioneel Spaans gerecht uit M&aacute;laga. Het wordt gemaakt met een combinatie van gestoofd rundvlees, spek of jam&oacute;n serrano, rode wijn, bouquet garni, peperkorrels, selderij, wortelen, uien, knoflook, olijfolie en bloem. Het gerecht wordt ook wel stierenringstoofpot genoemd, omdat carne de lidia vlees van het stierengevecht betekent, verwijzend naar de tijd dat jonge stieren door de straten naar de markt werden gebracht en de huisbewoners de ochtend na het stierengevecht van goedkoop vlees voorzagen. Het vlees is een beetje taai, maar is een goede stoofpot. Het wordt in blokjes gesneden, in bloem gerold en in olijfolie bruin gebakken. De andere ingrediënten worden aan de pot toegevoegd en de stoofpot wordt zachtjes gekookt tot het vlees mals is. Dit gerecht wordt meestal geserveerd met rijst of aardappelpuree.

Stoffen van vlees van lidia

Braziliaanse estrogonofe is een rijk, romig eenpansgerecht gemaakt met rundvlees gekookt in een smaakvolle saus van slagroom, ketchup, mosterd en tomatenpuree. Deze Braziliaanse bewerking van Russische beef Stroganoff staat bekend om zijn pittige, zoete en hartige smaakprofiel dat het onderscheidt van het origineel. Het eiwit wordt eerst dichtgeschroeid met gebakken uien, knoflook en champignons voordat het in de romige saus wordt gestoofd tot het zacht is. In tegenstelling tot de Russische versie wordt het traditioneel geserveerd met witte rijst en gegarneerd met knapperige batata palha (dunne aardappelstokjes) voor extra crunch. De saus, verdikt met crème de leite (Braziliaanse slagroom), is rijk, fluweelzacht en bedekt het vlees perfect. Variaties zijn onder andere rundvlees (estrogonofe de carne), kip (estrogonofe de frango) en garnalen (estrogonofe de camar&atilde;o), elk met zijn eigen heerlijke twist. De toevoeging van ingrediënten als worcestersaus, paprika en zwarte peper geeft het meer diepte en complexiteit. Batata palha is een van de meest geliefde elementen van het gerecht en creëert een bevredigend textuurcontrast met de romige stoofpot. Dit gerecht is een veelvoorkomend onderdeel van familiediners, verjaardagsfeestjes en informele bijeenkomsten, omdat het gemakkelijk te bereiden is en een breed scala aan smaakpapillen aanspreekt.

Oestrogonofen

Australia

Estufao is een veelzijdig Chamorro gerecht dat erg lijkt op de Filipijnse adobo. Het wordt bereid met vlees zoals rundvlees, kip of varkensvlees, in kleine stukjes gesneden en gemengd met water, azijn en kruiden zoals laurierblaadjes, zout en knoflook. De stoofpot wordt vaak extra verdikt met maizena, en vlees en jus kunnen apart of samen worden geserveerd. Het wordt aanbevolen om het gerecht te combineren met gestoomde witte rijst als bijgerecht.

Sta op

Etli pilav is een traditioneel Turks rijstgerecht. Voor deze pilafvariant wordt de rijst gekookt met uien en stukken vlees, zoals rundvlees of lamsvlees. Andere ingrediënten zijn boter, olijfolie, zout en peper. Als het eenmaal gekookt is, wordt de pan omgedraaid en wordt het gerecht geserveerd op een groot bord of een dienblad, zodat de uien en het vlees bovenop liggen en de rijst eronder. Etli pilav wordt meestal warm geserveerd en vervolgens op smaak gebracht met zout en peper. Het is aan te raden om de pilaf te combineren met gebakken aubergines of verfrissende salades op basis van yoghurt.

Etli pilav

Faggots zijn ouderwetse, traditionele gehaktballen op basis van orgaanvlees, die worden gekenmerkt door hun grote formaat. Ze zijn vooral populair in Wales en de Midlands-regio van Engeland, gemaakt van varkensorgaanvlees en goedkope stukken vlees die worden gemengd met specerijen en verse kruiden, waardoor het een goedkoop, maar uiterst voedzaam gerecht is. Wat faggots uniek maakt, is de toevoeging van buikvliesvet (maagmembraan) op de buitenste laag, waardoor het vlees op zijn plaats wordt gehouden. Traditioneel wordt het gerecht geserveerd met erwtenpuree, aardappelpuree en uienjus. Het gerecht werd populair tijdens de Tweede Wereldoorlog, toen vlees schaars was en mensen een manier vonden om al het overgebleven vlees te gebruiken bij de bereiding van deze stevige lekkernij. Tegenwoordig zijn er talloze varianten van het recept en worden faggots in het hele Verenigd Koninkrijk gegeten.

Flikkers

Italy

Fagiano alla ghiotta is een traditioneel Italiaans gerecht dat oorspronkelijk uit Umbrië komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van fazantenvlees, zout, peper, olijfolie, sjalotten, selderij, salie, olijven, kappertjes en witte wijn. De fazant wordt op smaak gebracht met zout en peper en bruin gebakken in olijfolie. De sjalotten, selderij, salie en kappertjes worden gekookt tot ze zacht en lichtbruin zijn. Er wordt witte wijn aan de pan toegevoegd en de saus wordt ingekookt voordat de fazant met wat water terug in de pan wordt gedaan. Het gerecht wordt afgedekt en op laag vuur gekookt tot de fazant volledig gaar en zacht is. De olijven worden er als finishing touch doorheen geroerd en het gerecht wordt vervolgens geserveerd terwijl het nog warm is.

Fagiano naar de ghiotta

Fagiano alla milanese is een traditioneel Italiaans gerecht dat oorspronkelijk uit Milaan komt. Dit uitgebreide gerecht, beïnvloed door de Franse keuken, wordt meestal gemaakt met een combinatie van fazant, pancetta, varkensgehakt, bouillon, witte wijn, slagroom, kruidnagel, sjalotten, kaneel, nootmuskaat, zout en peper. De fazant wordt van binnen en van buiten gekruid met zout en peper en vervolgens aan alle kanten bruin gebakken in boter in een zware ovenschaal. De lever van de fazant, het varkensgehakt, de sjalotten met kruidnagel, specerijen en kruiden worden aan de ovenschaal toegevoegd. De bouillon en wijn worden in de ovenschaal gegoten en de schaal wordt afgedekt en op laag vuur gekookt tot de fazant zacht wordt. De overgebleven saus wordt gepureerd, gekookt, gereduceerd en gemengd met room, en vervolgens over de gesneden fazant geschept.

Fagiano uit Milaan

Fah-fah is een traditionele soep die oorspronkelijk uit Djibouti komt. Het wordt meestal gemaakt met een combinatie van geitenvlees, kool of boerenkool, prei, knoflook, uien, aardappelen, hete pepers, koriander, zout en peper. Het vlees en de groenten worden in een pan gedaan, bedekt met water en zachtjes gekookt. Na enige tijd worden de knoflook en koriander aan de pan toegevoegd en wordt de soep gekookt tot het vlees mals is. Als het klaar is, wordt fah-fah meestal geserveerd in individuele kommen met canjeero (injera) platbrood ernaast. De soep wordt meestal gemaakt in de zuidelijke delen van het land en wordt vaak geserveerd als avondeten.

Fah-fah

United States

Fajitas is een populair Tex-Mex gerecht gemaakt van gemarineerde, gegrilde rokbiefstuk dat wordt geserveerd in een tarwemeeltortilla. De eerste gedrukte vermelding van het woord fajita verwijzend naar eten verscheen in 1971, en tien jaar later was het een van de populairste gerechten van de Tex-Mex keuken geworden. Het woord fajita is afgeleid van het Spaanse faja, wat gordel of strook betekent, verwijzend naar een goedkoop stuk rundvlees dat het middenrif bedekte en dat door veel lokale bewoners als enigszins onwenselijk werd beschouwd. In de jaren 1930 maakten Mexicaanse rancharbeiders de rokbiefstuk malser door het te stampen en te marineren in limoensap voordat ze het boven een open vuur kookten en het vlees serveerden in een tarwetortilla samen met talloze smaakmakers. Tegenwoordig kunnen fajitas worden gevuld met gegrilde kip, garnalen en zelfs groenten, omdat hoe populairder het gerecht werd, hoe minder waarschijnlijk het was dat het met rokbiefstuk werd gemaakt. Typische smaakmakers zijn ingrediënten zoals sla, zure room, kaas, tomaten of guacamole.

Fajita's

Falda mimlija is een traditioneel Maltees gerecht dat bestaat uit gevulde flank steak. De flank wordt opengesneden en meestal gevuld met een combinatie van gemalen varkensvlees, gehakte bacon, broodkruimels, uien, eieren, geraspte kaas, zout en peper. Eenmaal gevuld, wordt de flank vastgebonden met touw en vervolgens langzaam gekookt met gehakte groenten zoals aardappelen, wortels, selderij, raap en uien. Na een paar uur wordt de flank geserveerd met de groentesaus en geserveerd met gepureerde of geroosterde aardappelen aan de zijkant.

Valse mimlija

Falsomagro (letterlijk: nep mager) is een van de populairste Siciliaanse vleesgerechten die dateert uit de 13e eeuw. De naam zegt het al: hoewel het er van buiten misschien uitziet als gebraden rundvlees, verbergt de binnenkant heerlijke lagen prosciutto, kaas en worstvulling met erwten, allemaal gerold rond hardgekookte eieren. Plakjes falsomagro zien er nogal dramatisch uit op een schaal, dus het is geen verrassing dat dit decadente gerecht is gereserveerd voor de belangrijkste feestelijke gelegenheden, zoals Kerstmis of oudejaarsavond. Tijdens het bakproces geeft falsomagro veel heerlijke sappen af die worden gebruikt om een rijke, vleesachtige saus te bereiden. De saus wordt vaak twee keer geserveerd - om de pasta op smaak te brengen als voorgerecht, en dan nog een keer met de falsomagro, geserveerd als hoofdgerecht. Falsomagro is het lekkerst als het warm wordt geserveerd, maar restjes zijn net zo lekker als ze op kamertemperatuur worden geserveerd, op zichzelf worden gegeten of worden bedekt met de opgewarmde saus.

Valsomagro

Faraona al Barolo is een traditioneel Italiaans wildgerecht dat oorspronkelijk uit Piemonte komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van parelhoenders, eekhoorntjesbrood, varkensvet, boter, sjalotten, bloem, Barolo-wijn, luganega-worst, nootmuskaat, zout en peper. De uien worden in varkensvet en boter gebakken tot ze zacht zijn. De parelhoenders worden in stukken gesneden en in de pan gedaan. Ze worden aan alle kanten bruin gebakken, met bloem bestrooid en met wijn bedekt. Het vlees wordt op smaak gebracht met zout en peper en op smaak gebracht met nootmuskaat, en vervolgens wordt het zachtjes gekookt tot het mals is. De saus wordt ingekookt, gemengd met de eekhoorntjesbrood en worst, en vervolgens gekookt tot het dik is. De parelhoenders worden meestal geserveerd op een bedje van aardappelpuree, besprenkeld met de saus en gegarneerd met peterselie.

Faraona al Barolo

Faraona al Mascarpone is een traditioneel Italiaans gerecht dat oorspronkelijk uit Zuid-Lombardije komt, de geboorteplaats van Mascarpone kaas. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van parelhoenders, Mascarpone, selderij, wortels, sjalotten, witte wijn, melk, boter, olijfolie, zout en peper. De parelhoenders worden op smaak gebracht met zout en peper en de Mascarpone wordt in de vogel gedaan. De olie, boter, wortels, sjalotten en selderij worden in een pan gedaan en de parelhoenders worden op de groenten gelegd. Witte wijn, zout en peper worden aan de pan toegevoegd en het wordt vervolgens afgedekt en langzaam op laag vuur gekookt tot de parelhoenders volledig gaar zijn. Als het gerecht er droog uitziet, worden er een paar lepels hete melk aan het mengsel toegevoegd. Nadat het gerecht is bereid, wordt de vogel uit de pan gehaald en warm geserveerd, terwijl de kookvloeistof meestal wordt gepureerd en apart wordt geserveerd.

Faraona met mascarpone

Het nationale gerecht van Noorwegen, f&aring;rik&aring;l, is een stevige stoofpot van schapenvlees en kool, die meestal wordt geserveerd met gekookte aardappelen. De lijst met ingrediënten is schaars: alleen schapenvlees, kool, zout, peper en water, hoewel sommige recepten vereisen dat de bouillon wordt gebonden met bloem. Traditioneel was deze stoofpot een seizoensgebonden herfstgerecht, maar tegenwoordig wordt het het hele jaar door gegeten.

Spookachtig

Norway

Farse verwijst naar een Noors gerecht dat bestaat uit gehakt of gemalen vlees gemengd met aardappelmeel, melkpoeder en kruiden. Een hoofdbestanddeel in de regio Jären (zuidelijk deel van de provincie Rogaland), dit mengsel wordt vervolgens gebakken en meestal geserveerd in brood als een hamburger. Het wordt beschouwd als een van de populairste lunchgerechten in Jären en heeft een aanzienlijke aanhang, waaronder de Noorse voetballer Erling Braut Haaland, die zijn voorliefde voor het gerecht heeft uitgesproken. Bovendien is Farse zo diepgeworteld in de lokale eetcultuur dat het wordt aangeduid als het "nationale gerecht" van Jären, en de lokale bevolking is er behoorlijk trots op.

Kaars

Een typische specialiteit van de Oostenrijkse keuken, faschierte laibchen (letterlijk gehaktburger), wordt gemaakt met een combinatie van gehakt (meestal een mengsel van rundergehakt en varkensgehakt), in melk geweekt brood, eieren, gebakken uien, gebakken knoflook, specerijen en kruiden. Het gehaktmengsel wordt vaak op smaak gebracht met peterselie, zout, peper en een handvol specerijen zoals marjolein, tijm, karwij en nootmuskaat. Sommige versies vragen om het kruiden van de burgers door andere ingrediënten toe te voegen, zoals mosterd, citroen- of sinaasappelschil of paprika aan de combinatie. Nadat ze zijn gevormd, worden de burgers meestal bedekt met broodkruimels voordat ze worden gebakken tot ze aan beide kanten mooi gekleurd zijn. In Oostenrijk staan deze gebakken vleesburgers ook bekend als fleischlaberl of fleischlaibchen, en ze zijn populair bij zowel kinderen als volwassenen. De traditionele manier om van deze vleesspecialiteit te genieten is door de gefrituurde burgers te serveren met Erd&auml;pfelp&uuml;ree (aardappelpuree) of Kartoffelsalat (aardappelsalade) en groene salade of groenten.

Fascinerende Laibchen

Fasole cu c&acirc;rnați is een populaire Roemeense stoofpot die bestaat uit varkensvlees en bonen of worst en bonen. Er is ook een variatie op het gerecht waarbij de worsten worden vervangen door gerookt vlees. Het is een typisch legergerecht dat traditioneel wordt bereid door legerkoks en gratis wordt geserveerd tijdens de viering van de nationale feestdag op 1 december in Boekarest en Alba Iulia. Een stevige, bevredigende en gemakkelijke maaltijd, het is ook een geweldige restjesmaaltijd en het smaakt nog beter als je het de volgende dag opwarmt.

Fasole met carnați

Fat&aacute;nyer&oacute;s is een traditioneel Hongaars gerecht, bestaande uit gemengd vlees dat is gegrild of geroosterd aan een spit. Het vlees dat het meest wordt gebruikt is varkensvlees, rundvlees en kalfsvlees, maar in sommige recepten wordt ook wildvlees gebruikt. Fat&aacute;nyer&oacute;s is in wezen een Hongaarse barbecue, geserveerd op een houten schaal, met een plak spek, frietjes en verse groene groenten. Het gerecht heeft Transsylvanische wortels en werd erg populair aan het begin van de 20e eeuw. De naam van het gerecht betekent houten bord in het Hongaars en komt van houthakkers die wekenlang in het bos doorbrachten. Ze jaagden op wild, roosterden het aan een spit en gebruikten een stuk gekapt hout als bord.

Fatányerós

Fatback is stevig en dicht vet dat van de rug van een varken wordt gehaald en met of zonder vel kan worden gekocht. Het kan worden gebruikt om gezouten varkensvlees of reuzel te maken en het wordt soms gebruikt voor technieken zoals larderen en barden. Fatback is ook de naam van een traditioneel gerecht dat wordt geserveerd op oudejaarsavond in het Amerikaanse zuiden, wanneer het wordt gebakken tot het goudbruin en knapperig is, vergezeld door black eyed peas en groenten. Het gerecht zou geluk en welvaart brengen in het jaar dat volgt. Oorspronkelijk werd fatback populair in het zuiden tijdens de Grote Depressie omdat het het enige stuk vlees was dat hongerige families zich konden veroorloven.