Pirinç yemeği

Shola, kısa taneli yapışkan pirinçten yapılan ve shola olarak da adlandırılan geleneksel bir Afgan yemeğidir. Yemek hem tatlı hem de tuzlu versiyonlarda hazırlanmıştır, ancak tuzlu versiyon günümüzde daha yaygındır. Tuzlu shola, genellikle kısa taneli yapışkan pirinç ve ezilmiş fasulye veya bezelye birleştirilerek yapılan geleneksel bir ev yemeğidir ve ayrıca sığır eti veya kuzu eti gibi biraz et de içerebilir. Sıcak ve doyurucu olan shola, soğuk aylarda ideal olarak tüketilir ve genellikle bir bardak sade yoğurt, quroot (kurutulmuş lor) ve taze sebze salatasıyla birlikte servis edilir. Shola'nın, sholleh olarak da adlandırılan farklı versiyonları, hazırlanmasında kullanılan çeşitli diğer malzemelerle birlikte İran ve Orta Doğu'da da yaygın olarak tüketilmiştir ve yemeği tatlı veya tuzlu hale getirir.

Şola

Afghanistan

Sholeh ghorbandi, Afganistan'ın Ghorband bölgesinden gelen geleneksel bir pirinç yemeğidir. Yemek genellikle orta taneli pirinç, yağ, soğan, domates, maş fasulyesi, limon, dereotu ve karabiber kombinasyonuyla yapılır. Soğanlar yağda kızartılır ve domates, maş fasulyesi, tuz ve su ile karıştırılır. Karışım, maş fasulyeleri hafifçe yumuşayana kadar ancak lapa haline gelmeden kaynatılır. Daha sonra pirinçle karıştırılır ve pirinç sıvıyı emene kadar pişirilir. Pirinç bu aşamada karıştırılmamalıdır çünkü taneler kırılır ve sholeh ghorbandi'nin dokusu tamamen değişir. Yemek piştikten sonra üzerine karabiber serpilir ve limon dilimleri ve dereotu dallarıyla süslenmeden önce büyük bir servis tabağında servis edilir. Sholeh ghorbandi geleneksel olarak qormeh gosfand adı verilen zengin bir kuzu körisine eşlikçi olarak servis edilir.

Sholeh Ghorbandi

Pakistan

Sindhi biryani, Sindh eyaletinden gelen en popüler Pakistan yemeklerinden biridir, dolayısıyla adı buradan gelir. Basmati pirinci, domates, yoğurt, patates, soğan, kuru erik, baharatlar (kırmızı biber tozu, zencefil, kakule, zerdeçal, karanfil, kimyon, tarçın, kişniş, nane ve defne yaprağı) ve tavuk, keçi veya kuzu eti gibi çok çeşitli malzemelerle hazırlanır. Bu katmanlı pirinç yemeği genellikle yanında raita ile servis edilir.

Sindhi biryani

Sindhi pulao, Sindh eyaletinden gelen geleneksel bir Pakistan yemeğidir. Bu yemek genellikle Sindhi biryani adı verilen başka bir Sindhi spesiyalitesiyle karşılaştırılır ve hatta yanlış anlaşılır çünkü her iki yemeğin de temel malzemeleri pirinç ve et veya sebzedir. Bunun dışında, sindhi pulao ve sindhi biryani tamamen farklı iki yemektir. Malzemelerin genellikle katmanlar halinde olduğu biryani'nin aksine, pulao her şeyi tek bir kapta bir araya getirir. Yemekler arasındaki diğer önemli farklar, farklı hazırlama yöntemleri ve her birinde kullanılan baharat sayısıdır. Sindhi pulao, tüm malzemelerin birleştirilmesi ve sıvı tamamen emilene kadar su veya et suyu ile pişirilmesiyle yapılır. Öte yandan, Sindhi biryani, malzemelerin ayrı ayrı hazırlanmasını ve ardından katmanlar halinde birlikte pişirilmesini içerir. Baharatlara gelince, pulao, oldukça aromatik ve lezzet dolu olan biryani'den daha az baharat kullanır. Yine de, her iki yemek de Sindhi evlerinde temel gıdadır.

Sindhi pilavı

Uzbekistan

Sofakli palov, Semerkant'tan gelen geleneksel bir Özbek pirinç pilavı yemeğidir. Plov genellikle pirinç, soğan, havuç, yağ, tuz, karabiber ve koyun veya sığır etinin bir kombinasyonu ile yapılır. Et ve bütün havuçlar suda kaynatılır ve et parçalara ayrılırken havuçlar ince şeritler halinde kesilir. Her ikisi de tuz ve karabiberle tatlandırılır, ardından kızarmış soğan dilimleriyle karıştırılır. Pirinç tuzlu suda kaynatılır, ayrı tabaklarda servis edilir, sıcak yağla kaplanır ve ardından et, soğan ve havuç karışımıyla kaplanır.

Sofakli pilav

En basit haliyle, spanakorizo, krema kıvamına gelene ve iyi birleşene kadar yavaşça pişirilen pirinç ve ıspanaktan oluşur. Yemek genellikle limon suyu ve zeytinyağı ile cömertçe tatlandırılır ve taze soğan, nohut, pırasa ve çeşitli otlar ve baharatlar gibi ek malzemelerle kolayca uyarlanabilir. Geleneksel olarak Lent döneminde hazırlanır ancak genellikle tüm yıl boyunca sağlıklı bir ana yemek olarak, genellikle feta ile birlikte veya çeşitli et veya deniz ürünleri yemeklerine eşlik ederek tüketilir.

Ispanak

Ülkenin ulusal yemeği olarak kabul edilen Sri Lanka pirinç ve körisi, genellikle köri adı verilen çeşitli garnitürlerle servis edilen buharda pişirilmiş sıcak, kabarık pirinçten (samba veya kakulu çeşitleri) oluşur. Genellikle pirinçle birlikte en az üç (ideal olarak beş) farklı köri servis edilir, bunlardan biri genellikle balık veya ete, diğer ikisi ise sebzelere dayanır. Pirinç ve köriye eşlik eden yaygın yiyecekler arasında sambol (bir Sri Lanka sosu), baharatlı ve hindistan cevizi sütlü bir sos veya hodda, mallum (hindistan cevizli doğranmış yapraklar) ve papadams gibi kızarmış çıtır yiyecekler bulunur. Bu spesiyalite tipik bir ev yemeğidir ve Sri Lanka genelindeki restoran menülerinin tartışmasız temel öğesidir. Her gün, genellikle öğle yemeğinde tüketilir, ancak akşam yemeği olarak veya çok nadiren kahvaltı olarak da tüketilebilir ve geleneksel olarak elle yenir.

Sri Lanka Pirinci ve Köri

Sumi ika nigiri, geleneksel bir Japon nigiri suşi türüdür. Üzerinde altın rengi dikensiz mürekkep balığı (sumi ika, mürekkep balığı anlamına gelir) dilimleri bulunan elle preslenmiş suşi pirincinden oluşur. Altın rengi dikensiz mürekkep balığı çok yumuşaktır ve narin ve tatlı bir tada ve çiğnenebilir bir dokuya sahiptir. Bu nigiri suşisinin tadını çıkarmak için en iyi mevsim kıştan ilkbahara kadardır. Çok taze ise, sumi ika çiğ olarak servis edilir, değilse, genellikle sake, şeker ve shoyu karışımında hızla kaynatılır ve ardından tsume sosuyla fırçalanır. Bu tür nigiri pahalıdır ve çok nadir bulunur, bu yüzden bulunması biraz zor olabilir. Sumi ika nigiri'yi yanında turşu zencefil (gari) ve wasabi ile servis etmeniz önerilir.

Sumi ika nigiri

Suşi, genellikle kuru deniz yosunu tabakasının içine sarılmış pirinç ve dolgularla yapılan Japonya'nın en ünlü mutfak temsilcisidir. Ancak, suşi terimi aslında çok çeşitli farklı malzemelerle ve birçok formda ve sunumda yapılabilen çok çeşitli alt çeşitleri kapsayan bir şemsiye terimdir. Yemek yanlış bir şekilde çiğ balıkla eşanlamlı hale gelmiş olsa da, her tür suşinin temel malzemesi yalnızca sirkeli pirinçtir. Başlangıçta, suşi yalnızca balık saklama yöntemiydi - ilk olarak Güneydoğu Asya'da geliştirildi, ancak 8. yüzyılda Japonya'ya ulaştı. Zamanla, yemek yavaş yavaş dönüştü. Pirinç artık fermente edilmiyordu, bunun yerine sirkeye dönüştürülüyor ve balıkla birlikte yeniyordu ve 19. yüzyılda, bugün bildiğimiz haliyle suşi icat edildi. Beyaz veya kahverengi olabilen pirincin yanı sıra, diğer malzemeler arasında çiğ veya pişmiş olabilen deniz ürünleri, et ve sebzeler bulunur. Orijinal suşi türü olarak adlandırılan nigirizushi, bir pirinç yığınının dilimlenmiş bir sosla kaplanmasıyla hazırlanır, sıklıkla arasına veya yanına biraz wasabi konur; muhtemelen dünya çapında bilinen en popüler suşi türü ise makizushi'dir; küçük, genellikle lokma büyüklüğünde silindirik parçalar çoğunlukla nori -kuru deniz yosunu tabakası- ile sarılır. Diğer en iyi bilinen suşi türleri arasında, üzerine çeşitli çiğ malzemeler konmuş bir kase pirinç olarak servis edilen chirashizushi; oshizushi adı verilen preslenmiş çeşidi; inarizushi -içinde bir dolgu bulunan derin yağda kızartılmış tofu keseleri; fermente pirinçle yapılan geleneksel narezushi; ve malzemelerle doldurulmuş koni biçimli deniz yosunu parçaları olan temaki bulunur. Suşi çubuklarla veya parmaklarla yenebilir ve genellikle bir tabakta veya soslar (genellikle soya sosu) için bir bölmesi olan bir bento kutusunda servis edilir. Suşinin dünya çapındaki popülaritesi nedeniyle, yemeğin birçok çeşidi Japonya dışında geliştirildi.

Suşi

Ünlü İran tahchin'i, kek veya güveç gibi görünen lezzetli bir pirinç yemeğidir. Yemek, safranla baharatlanmış önceden pişirilmiş pirinçten yapılır, bir tavaya yerleştirilir ve ardından fırınlanır. Pişirildikten sonra, bu pirinç güveci ters çevrilir ve parçalara kesilir. Yemek genellikle pirincin arasına katmanlar halinde yerleştirilen et veya sebzelerin eklenmesiyle zenginleştirilir. Ancak, herhangi bir ek dolgu olmadan da pişirilebilir. Çok sayıda tahchin çeşidi, İran'ın her yerinde birçok geleneksel İran restoranında veya popüler çarşılarda bulunabilir. Benzersiz sarı rengi ve şekliyle, yemeğin alışılmadık bir görünümü vardır ve kırmızı kızılcıklar veya fıstıklarla daha da süslenebilir. Tahchin, İranlılar arasında en sevilen yemeklerden biridir ve geleneksel olarak özel ve resmi günlerde servis edilir. Genellikle ana yemek olarak yenirken, genellikle yanında cömert bir yoğurt porsiyonu servis edilir.

Tahin

Tahdig, geleneksel bir Fars pirinç yemeğidir. Tahdig ismi, tencerenin dibi anlamına gelir ve pişirme tenceresinin dibindeki çıtır çıtır pirinç tabakasına atıfta bulunur. Yemek genellikle basmati pirinci, ghee veya yağ ve tuzla yapılırken, hoş bir renk ve lezzet dokunuşu için zerdeçal ve safran da eklenebilir. Tahdig, tavaya ekstra ghee veya yağ konularak yapılır, böylece pirincin alt tabakası kızartılırken, üstündeki pirinç tabakaları buharda pişirilir. Ayrıca, tavanın dibine lavaş ekmeği, dilimlenmiş patates veya yoğurt konulan tahdig versiyonları da vardır. Yemek olduğu gibi veya güveç ve diğer ana yemeklerin yanında garnitür olarak servis edilebilir.

Tahdig

Taḥt al-qadir, malzemelerin bir tencereye yerleştirildiği, daha sonra kapatılıp bir ısı kaynağının altına veya içine yerleştirildiği, genellikle bir ateşin içine veya sıcak küllerin içine gömüldüğü geleneksel bir Orta Doğu pişirme yöntemine atıfta bulunur. Bu ifade tam olarak "tencerenin altında" anlamına gelir ve yemek uzun bir süre boyunca yavaşça pişer, böylece tatların birbirine karışması ve yoğunlaşması sağlanır. Bu pişirme yöntemi genellikle, yavaş pişirilen yemeğin aile ve arkadaşlar arasında paylaşıldığı ortak veya şenlikli yemeklerle ilişkilendirilir.

Tahtül-kadir

Japan

Tai-meshi, kırmızı çipura ile tatlandırılmış pirinçten oluşan geleneksel bir Japon yemeğidir. Balık pulları soyulur, bağırsakları çıkarılır, temizlenir, tuz ve sake ile tatlandırılır ve ardından hafifçe ızgara edilir. Et suyu, kombu yosunu, tuz, soya sosu, mirin, sake ve rendelenmiş zencefilin bir kombinasyonu ile yapılır. Yemeği hazırlamak için pirinç ve kırmızı çipura et suyunda pişirilir ve yemek, hafif ve kabarık olması gereken pirince balık eti karıştırılarak veya bütün balık pirincin üzerine servis edilerek servis edilir. Tai-meshi genellikle kıyılmış frenk soğanı ve beyaz susam tohumları ile süslenir. Özellikle Ehime Eyaletinde ilkbahar aylarında popülerdir.

Tay-meşi

Tai zuke don, Japonya'dan gelen geleneksel bir yemektir. Yemek genellikle çipura filetoları, pirinç, yumurta sarısı ve frenk soğanı kombinasyonuyla yapılır. Çipura incecik dilimlenir ve soya sosu, mirin, susam tohumu ve soğan karışımında marine edilir. Pirinç büyük kaselerde servis edilir ve üzerine çipura filetoları ve marine sosdaki soğanlar eklenir. Marine sosun bir kısmı pirincin üzerine kaşıkla gezdirilir ve yumurta sarısı ortasına yerleştirilir ve servis etmeden önce yemek son olarak kıyılmış frenk soğanıyla süslenir.

Tai zuke don

Takikomi gohan, Japonya'dan gelen geleneksel bir pirinç yemeğidir. Mevsime veya bölgeye bağlı olarak takikomi gohan'ın birçok versiyonu vardır. Yine de, yemek için kullanılan en yaygın malzemeler pirinç, havuç, konnyaku, dashi, mirin, soya sosu ve aburaage'dir (kızarmış tofu). İsteğe bağlı malzemeler arasında tavuk, dana eti, bambu filizi, ton balığı, kestane, istiridye, deniz yosunu, mantar, tatlı patates ve bezelye bulunur. Pirinç ıslatılır, süzülür, diğer malzemelerle karıştırılır ve yemek daha sonra her şey yumuşayana kadar pişirilir. Genellikle sıcak veya oda sıcaklığında servis edilir.

Takikomi gohan

Tako nigiri suşi, geleneksel bir Japon nigiri suşi türüdür. Ahtapot dilimleriyle kaplanmış elle preslenmiş suşi pirincinden oluşur. Yemeğin hafif, hafif tatlı ve ekşi bir tadı ve oldukça çiğnenebilir bir dokusu vardır. Geleneksel olarak, bu suşi türü tek bir lokmada elle yenir. Genellikle yanında soya sosu, wasabi veya turşu zencefil (gari) bulunur.

Tako nigiri suşi

Tamago kake gohan, pişmiş pirincin üzerine çiğ yumurta konmasıyla oluşan bir Japon yemeğidir. Yemek o kadar basit ki bazı insanlar hazırlanmasını bir pişirme eylemi olarak görmüyor, ancak bugün Japonya'da bu yemeği spesiyaliteleri olarak hazırlayan çok sayıda restoran bulunmaktadır. Tamago kake gohan ilk olarak 19. yüzyılda Meiji Dönemi'nde Ginko Kishida tarafından hazırlanmıştır. Yemek o kadar popülerdir ki yalnızca tamago kake gohan ile kullanılan 50'den fazla özel soya sosu çeşidi vardır.

Tamago kake gohan

Tekkadon, buharda pişirilmiş, sirke aromalı pirinç ve üzerine sashimi tarzı çiğ ton balığı parçaları konan basit bir Japon yemeğidir. Yemek genellikle nori yosunu şeritleri ve dilimlenmiş yeşil soğanlarla süslenir ve genellikle yanında soya sosuyla servis edilir. Terim bazen maguro zuke don ile birbirinin yerine kullanılır; marine edilmiş ton balığı parçalarını içeren ve genellikle yanında sos olmadan servis edilen benzer bir yemektir. Tekkadon, donburi yemekleri grubuna aittir ve hafif bir ana yemek olarak tüketilebilir.

Tekkadon

Hosomaki suşisinin geniş kategorisine giren tekkamaki ruloları en yaygın suşi çeşitlerinden biridir. Nori yaprakları, suşi pirinci ve çiğ ton balığı üç temel tekkamaki malzemesidir. Preslenmiş ve kurutulmuş deniz yosunu yaprakları olan nori, tüm malzemeleri bir arada tutan bir ambalaj olarak kullanılır. Hafif asidik bir tada sahip sert suşi pirinci nori üzerine yayılır ve rulonun orta kısmı bir parça çiğ ton balığıdır. Yumuşak ve narin, pembe renkli ve hafif aromalı ton balığı, nori ve pirincin ince tatlarını mükemmel bir şekilde dengeler. Ton balığı pirincin üzerine yerleştirilir ve daha sonra tekkamaki bir bambu hasır kullanılarak elle sarılır. Sarıldığında, birleştirilmiş rulo tek tip lokma büyüklüğünde parçalara dilimlenir. Her parçanın açıkça görülebilen üç temel öğeye sahip olması için tüm malzemeler düzgün bir şekilde düzenlenmelidir. Küçük rulolar olarak tercüme edilen hosomaki çeşidi olarak kabul edildikleri için, tekkamaki ruloları genellikle diğer çeşitlerden daha ince ve daha küçük boyutludur. Ton balığı tamamen görünür olmadığından, genellikle nigiri suşide kullanılan parçalar kadar lüks veya çekici olmayan parçalar kullanır. Bu, onu hemen hemen her suşi işletmesinin temel unsuru olan kullanışlı ve uygun fiyatlı bir suşi seçeneği haline getirir. Diğer suşi yemeklerine benzer şekilde, soya sosu, wasabi ve zencefil bu mükemmel dengeli ruloların standart eşlikçileridir.

Tekkamaki

Temaki, konik şekliyle karakterize edilen elle sarılmış bir suşi türüdür. Yemek, nori deniz yosununa sarılmış pirinç, çiğ balık ve sebzelerden oluşur. Hazırlanmasının kolaylığı nedeniyle, temaki genellikle evde yapılır ve Japonya'daki normal suşi restoranlarında bulunması biraz zordur. Geleneksel olarak, temaki ev partileri ve büyük aile kutlamaları için hazırlanır. Ayrıca yabancılara suşiyi tanıtmanın harika bir yoludur. Temaki neredeyse her zaman elle yenir çünkü bu suşi türü için çubuklar oldukça gereksizdir. Temaki'yi turşu zencefil, wasabi ve soya sosu ve ponzu sosu gibi soslarla eşleştirmeniz önerilir.