Tatlı

Slovenia

Ajdovi krapi, süzme peynir ve darı lapası karışımıyla doldurulmuş geleneksel karabuğday köfteleridir. Geleneksel olarak ekşi krema ile kaplanmış ve çıtır çıtır serpilmiş olarak servis edilirler. Ajdovi krapi tipik bir Sloven garnitürü olmasına rağmen, ana yemek olarak da kolayca tüketilebilir. Genellikle fındıkla doldurulmuş ve vanilya sosuyla ıslatılmış tatlı bir versiyonu da vardır.

Ajdovi Krapisi

Japan

Akafuku wagashi, yalnızca Mie Eyaletindeki Ise Şehri'nin merkezindeki bölgede hazırlanan bir mochi (Japon pirinçli şekerlemesi) çeşididir. Yumuşak ama sert mochi'nin etrafını kaplayan pürüzsüz koshi-an veya tatlı kırmızı fasulye ezmesinden oluşur. Bu bileşim biraz sıra dışıdır çünkü wagashi'ler genellikle ezmesi mochi'nin içine yerleştirilerek yapılır, bu yüzden akafuku wagashi için suşi için ters çevrilmiş rulo gibidir. Şekli Isuzu Nehri'ni sembolize eder: ezmedeki sırtlar nehirden akan berrak suyu temsil etmek için ustaca elle preslenirken, beyaz mochi iç kısmı nehir yatağında yatan çakıl taşlarını tasvir eder. Turistler akafuku'yu hatıra olarak satın almayı severler, ancak sadece iki gün sonra tükendiği için hemen tüketilmelidir.

Akafuku

Greece

Akanés, Serres kasabasından kaynaklanan geleneksel bir Yunan tatlısıdır. Lokumiye çok benzer, ancak tatları oldukça farklıdır çünkü akanés meyve özleri yerine taze keçi tereyağı ile tatlandırılır. Bu tatlı, Yunanistan'daki Osmanlı işgaline dayanır - Osmanlı yöneticileri Lailias kaynaklarından gelen suyla pekmez kaynatırdı. Kaynak suyunun akanés'e belirgin tadını verdiğine inanılır. Zamanla pekmez, kamış şekeri ile değiştirildi. Karışım koyu bir kıvama geldikçe kazana taze tereyağı ve fındık eklendi. Hazırlık sırasında karışım genellikle köleler tarafından karıştırılırdı çünkü akanés'in birkaç saat karıştırılması gerekir. Soğuduktan sonra, koyu karışım küçük parçalara kesilirdi (ve hala kesilmektedir) ve tatlı olarak servis edilirdi.

Akanés

Akoumia, Symi adasında hazırlanan benzersiz bir donut türü olan geleneksel bir tatlı spesiyalitesidir. Bu yemeği diğer Yunan donutlarından ayıran şey, hamuruna haşlanmış pirinç ve uzo eklenmesidir. Genellikle un, haşlanmış pirinç, maya, uzo ve yağ (genellikle mısır yağı) kombinasyonuyla yapılır. Derin yağda kızartılmış hamur parçaları genellikle hala sıcakken, üstüne tarçın şekeri veya bal eklenerek yenir. Symi Adası'nda insanlar bu derin yağda kızartılmış tatlıyı nişan, düğün, vaftiz, doğum günü ve isim günü gibi özel günler için hazırlarlar. Akoumia donutları ayrıca adanın Yeni Yıl geleneğinin kaçınılmaz bir parçasıdır; bu gelenekte donutlardan birine bir madeni para yerleştirilir ve içinde madeni para olanı alan kişinin şanslı bir yıl geçireceğine inanılır.

Akumia

Akumaki, bambu yapraklarına sarılı mochigome pirincinin bir gece boyunca kostik sodada bekletilmesiyle yapılan geleneksel bir Japon tatlısıdır. Mochi'ye benzer ancak daha az yapışkan olan akumaki, herkesin damak tadına uygun değildir - tek başına yendiğinde hafif acımsı bir tada sahiptir, bu nedenle genellikle bala batırılarak veya kinako adı verilen şeker ve kavrulmuş soya unu gibi tatlı soslarla zenginleştirilerek tüketilir. Akumaki, geleneksel olarak her yıl 5 Mayıs'ta kutlanan ve çocukların kişiliklerini kutlamak ve mutluluklarını övmek amacıyla düzenlenen bir Japon Ulusal Bayramı olan Çocuk Günü'nde (eskiden Oğlan Günü olarak bilinir) servis edilir.

Akumaki

United States

Akutaq, Eskimo dondurması olarak da bilinen bir Alaska lezzetidir. Çoğumuzun alışkın olduğu kremamsı, tatlı bir dondurma beklemeyin - akutaq ren geyiği yağı, fok yağı, taze kar, meyveler ve isteğe bağlı olarak kıyılmış balıktan oluşur. Uzun zaman önce Alaska yerlileri tarafından yapılan bu dondurmanın adı, karışık anlamına gelen bir Yupiq kelimesinden gelir. Tatlı, atıştırmalık veya sürülebilir bir yiyecek olarak yenebilir ve çoğu Alaska kutlamasında yaygın bir yemektir. Başlangıçta, insanların avlarda yanlarında taşıyabilecekleri bir yemek olarak icat edilmişti, bu yüzden bir tatlıdan çok bir vücut ısıtıcıydı. Yerel geleneklere göre, akutaq için meyveleri seçtikten sonra, bu ömür boyu sürecek bir karardır ve yemeği başka meyvelerle yaparken yakalanırsanız, toplum tarafından dışlanırsınız. Sıra dışı ve ilgi çekici olan akutaq, gerçekten eşsiz bir ikramdır.

Akutak

Spain

Alaj&uacute; Castilla-La Mancha'da popüler olan geleneksel bir İspanyol tatlısıdır, ancak en iyileri genellikle Cuenca eyaletinde bulunur. Tatlı, iki gofretin arasına sıkıştırılmış badem, baharat, kaynatılmış bal ve kızarmış ekmek kırıntısı hamurundan oluşur. İçindekiler arasında ekmek kırıntısı, bal, badem veya ceviz ve rendelenmiş portakal veya limon kabuğu bulunur. Bu küçük kekler bir parmak kalınlığındadır ve adı Arapça'da "doldurma" anlamına gelen al-has&uacute; kelimesinden türemiştir.

Alajú

Saudi Arabia

Al-Bukayla, tatlı, çekirdekleri çıkarılmış hurma ve öğütülmüş Al-Samh tohumlarının yoğrulmasıyla yapılan Al-Jouf Bölgesi'ne ait bir tatlıdır. Kütle, ortasında büyük bir çukur bulunan ve içine eritilmiş ghee dökülen bir top haline getirilir. Al-Bukayla soğuk servis edilir ve bütün hurmalar hurma ezmesi veya pekmezle değiştirilebilir.

El-Bukayla

Bu geleneksel Portekiz tatlısı, genellikle tarçın ve limonla zenginleştirilmiş tatlandırılmış sütte pişirilen melek saçı veya capellini gibi ince bir makarna çeşidiyle hazırlanır. Makarna pişirildiğinde yumurta sarısıyla karıştırılır ve ardından düz bir fırın tepsisine yerleştirilir ve katılaşması için bırakılır. Servis etmeden önce üstü genellikle çapraz bir desende tarçınla süslenir. Aletria, sıcak veya iyice soğutulmuş olarak tüketilebilen bir Noel zımbasıdır.

Aletria

Alfajor de Medina Sidonia, yüzyıllardır Medina Sidonia Belediyesi'nde geleneksel olarak üretilen tatlı bir zencefilli kurabiyedir. Arap dönemine dayanan orijinal tarif değişmeden kalmıştır ve günümüze kadar bal, fındık, ekmek kırıntısı ve baharatlardan oluşmaktadır. Alfajor de Medina Sidonia, tüm malzemelerin ılık bala eklenmesi ve karışımın daha sonra soğutulup şeker ve tarçın tozu ile kaplanmadan önce şuruba batırılan silindirler haline getirilmesiyle yapılır. Bu zencefilli kurabiye, karakteristik tadını kişniş, karanfil, anason, susam ve tarçının geleneksel baharat karışımına borçludur.

Medina Sidonia Alfajoru

Peru

Alfajor de penco, Peru'nun Moquegua şehrinden gelen geleneksel bir kektir, diğer alfajor çeşitlerinden belirgin şekilde daha büyük ve daha serttir ve aslında bir alfajor çeşidi olarak bile kabul edilemez. Yumurta sarısı, anason, kabartma tozu, un ve pisco ile hazırlanır ve ev yapımı manjar blanco ile doldurulur, ayrıca hindistan cevizi, fıstık, kestane ve bal eklenebilir.

Alfabetik kalem

Arjantin alfajores'leri, aralarında dulce de leche veya süt reçeli bulunan iki yuvarlak, ufalanan tatlı kurabiyeden oluşan sandviç kurabiyeleridir. Daha sonra bu karışım bir kat çikolata ile kaplanır veya pudra şekeri serpilir. Alfajor ismi, doldurulmuş veya doldurulmuş anlamına gelen Arapça al-has&uacute; kelimesinden gelir. Kurabiyeler Latin Amerika'nın her yerinde bulunabilse de, aslen İspanya'nın Endülüs bölgesindendir. İspanyollar Amerika'ya geldiklerinde, yiyeceklerini ve geleneklerini de yanlarında getirdiler ve zamanla Latin Amerika'daki hemen hemen her ülke İspanyol alfajor'unu benimseyerek kendine özgü hale getirdi. Arjantin'de, çikolata, vanilya veya çeşitli meyveler gibi farklı dulce de leche aromalı alfajores bulabilirsiniz. Ayrıca farklı şekil ve boyutlarda paketlenirler ve genellikle çay veya kahveyle birlikte tüketilirler.

Alfajörler

Alfajor, esas olarak Endülüs ve Murcia ile ilişkilendirilen eski bir İspanyol tatlısıdır. Temel formunda, bu kurabiye benzeri tatlı, silindirik formlara şekillendirilmeden ve şekerle toz haline getirilmeden önce öğütülmüş badem ve diğer kuruyemiş türlerinden oluşur. Alfajor çeşitleri ülkenin her yerinde, özellikle güney İspanya'da bulunabilir ve şekilleri ve temel içerikleri bakımından farklılık gösterebilirler. Medina alfajor gibi bazı bölgesel çeşitler, iki ince gofretin arasına yerleştirilmiş bal aromalı bir dolgudan oluşur. Alfajorların Mağribi etkisi altında geliştirildiğine ve İspanyol seferleri sırasında Amerika topraklarına ulaştığına inanılmaktadır; bu da sonunda alfajores olarak da bilinen Güney Amerika sandviç kurabiyelerinin yaratılmasına yol açmıştır. İspanya'da geleneksel olarak Noel ile ilişkilendirilirler.

Alfajores (İspanya)

Almendrados, geleneksel İspanyol kurabiyeleridir. Haşlanmış badem, toz şeker, yumurta ve limon kabuğu rendesi kombinasyonuyla yapılır. Yumurta beyazları önce sertleşene kadar çırpılır, ardından şeker, yumurta sarısı, limon kabuğu rendesi ve öğütülmüş bademle birleştirilir. İstenirse bu kombinasyon tarçınla baharatlandırılır ve ardından höyükler veya piramitler şeklinde şekillendirilir ve altın rengi olana kadar pişirilir. 15. yüzyıla veya öncesine dayanan almendrados, genellikle şenlikli Noel döneminde lezzetli bir tatlı veya atıştırmalık olarak yapılır.

Almendrados

Temel formunda, bu geleneksel Sri Lanka tatlısı kavrulmuş pirinç unu, şeker şurubu, öğütülmüş kaju fıstığı ve kakule veya karanfil gibi baharatları birleştirir, bazı versiyonlarında ise şeker pekmezle (melas) ve kaju fıstığı mung fasulyesi veya diğer kuruyemiş türleriyle değiştirilir. Karışım tavalara yayılır ve daha sonra genellikle elmas şeklindeki parçalara dilimlenir. Aluwa, Nisan ayında kutlanan Sinhale Yeni Yılı olan Avurudu'da servis edilen temel bir tatlıdır.

Aluva

Amanattō, haşlanmış fasulye (genellikle azuki veya siyah soya fasulyesi), şeker ve şeker şurubundan oluşan geleneksel bir Japon kuru tatlısıdır. Tatlının, şekerin Japonya'da ilk kez mevcut olduğu 1860'ların başlarında ortaya çıktığına inanılmaktadır. İlk amanattō, kısa bir süre sonra Tokyo'da bir wagashi mağazası açan Hosoda Yasubei tarafından icat edilmiştir. İlk amanattō'yu yapmak için azuki fasulyesi, sasage barbunya ve soramame yeşil fasulyesi kullanmıştır. Günümüzde amanattō, özellikle yaşlı nesiller arasında Japonya'da son derece popülerdir, çünkü çok sayıda Japon emeklilik evinde düzenli olarak çayla servis edilir. Hokkaido'da amanattō genellikle festival sezonunda sekihan kırmızı pirincini pişirmek için kullanılır ve bu, Hokkaido'nun kırmızı pirincinin hafif tatlı olmasının ana nedenidir.

Amanattō

Amandine, çikolata veya badem kremasıyla doldurulmuş geleneksel bir Rumen çikolatalı kekidir. Kekin dört bileşeni vardır: sünger kek, şurup, dolgu ve sır. Sünger kek yumurta, şeker, su, un, yağ ve kakao ile yapılır, dolgu (çikolatalı tereyağlı krema) yumurta, şeker, tereyağı, vanilya ve kakaodan oluşur, şurup su, şeker ve rom ile yapılır ve sır çikolata ve çırpılmış krema ile yapılır. Elbette, bu kek için birçok tarif vardır, bu nedenle bazı durumlarda malzemeler değişebilir. Amandina, 1960'lardan beri Rumen şekerlemelerinde popülerdir ve genellikle biraz krema ve üstünde ince, elmas şeklinde bir çikolata parçası ile süslenir.

Amandin

Croatia

Bu geleneksel Hırvat tatlısı Dalmaçya'nın Korčula adasından gelir. Çırpılmış yumurta beyazı, şeker ve öğütülmüş badem kombinasyonuyla hazırlanır. Tatlı genellikle rendelenmiş limon veya portakal kabuğu rendesi ve acı badem aromasıyla zenginleştirilir. Bu malzemelerin kombinasyonu yumuşak bir merkeze sahip, dış katmanı ise çıtır çıtır kalan bir tatlıyla sonuçlanır. Amareta uzun süre taze kalabilir ve pro&scaron;ek veya Maraschino ile mükemmel bir şekilde eşleşir.

Amareta

Bu lezzetli badem aromalı bisküvilerin, ilk olarak Orta Çağ'da yapıldığı düşünülen eski bir geçmişi vardır. Adları, geleneksel olarak tarifte yumurta akı ve şekerle birlikte kullanılan acı bademlerin veya kayısı çekirdeklerinin keskin aromasına atıfta bulunan İtalyanca amaro'dan türemiştir. Bunlar sırasıyla kuru ve çıtır veya yumuşak ve çiğnenebilir -secchi veya morbidi- yapılabilir; ancak amaretti bugün, aynı adı taşıyan Lombardiya kasabasından gelen çıtır amaretti di Saronno ile eş anlamlıdır; Lazzaroni ailesi tarafından ticarileştirilir ve genellikle orijinal amaretti olarak anılır. Zamanla, İtalya'da her yerde bulunur hale geldiler ve her bölgenin, temel malzemelerin farklı oranlarını veya farklı yumurta akı sertliğini, pişirme sıcaklıklarını ve sürelerini veya yumurta sarısı, un veya mayalama maddeleri gibi ek malzemeleri kullanarak kendi tarif versiyonu vardır. Piedmont versiyonu, amaretti di Mombaruzzo da çıtır çıtırdır ve sadece şeker, yumurta akı, tatlı badem ve kayısı çekirdeği ile yapılırken, Liguria'daki küçük Sassello kasabası, hamurundaki çok yüksek oranda badem nedeniyle neredeyse badem ezmesine benzeyen iç kısmı olan yuvarlak şekilli, çok yumuşak ve çiğnenebilir amarettileriyle ünlüdür. Lombardiya versiyonu, amaretti di Gallarate de çok yumuşaktır ancak düzensiz şekillidir; Rieti eyaletinden gelen amaretti Casperiani ise badem yerine fındıkla yapılır. Amaretti di Carmigiano, amaretti di Fochi olarak da bilinir, Toskana'da bulunabilir - yumuşaktır, kusurlu şekillidir ve diğerlerinden daha küçüktür, karakteristik kehribar rengine ve güçlü badem aromasına sahiptir. Lazio'da, Fiuggi ve Guarcino'nun yumuşak ve oval şekilli amarettileri hem tatlı hem de acı badem, yumurta akı ve şekerle yapılır ve geleneksel olarak bir gofret kağıdı diskine yerleştirilir. Tatlı ve acı badem kombinasyonuyla yapılan bir diğer ürün ise Emilia-Romagna'nın amaretti di Modena versiyonudur; dışı çıtır, içi yumuşaktır. Türü ne olursa olsun, amarettiler amaretto Disaronno adlı tatlı, badem aromalı likörle mükemmel bir şekilde eşleşen mükemmel bir yemek sonrası atıştırmalıktır, ancak bir fincan kahve veya İtalyan espressosuyla da çok iyi giderler.

Amaretti

Italy

Ünlü İtalyan badem kurabiyeleri Amaretti, anavatanlarında o kadar popülerdir ki neredeyse her bölgenin, temel malzemelerin farklı oranlarını ve kombinasyonlarını kullanan kendi tarif versiyonu vardır: tatlı ve acı badem, kayısı çekirdeği, yumurta ve şeker. Rieti eyaletindeki bir şehir olan Casperia, tipik olarak kullanılan badem yerine yumurta akı, şeker, acı badem özü, vanilya ve kavrulmuş fındıkla yapılan amaretti kurabiyesi versiyonuyla ünlüdür.