Bijgerecht

Italy

Ciaudedda is een traditioneel Italiaans gerecht dat oorspronkelijk uit Basilicata komt. Het lijkt op het Napolitaanse zomergerecht ciambotta, maar ciaudedda wordt in de lente bereid. Deze groentestoofpot wordt gemaakt met een combinatie van artisjokken, aardappelen, tuinbonen, pancetta, uien, knoflook, olijfolie, zout, peper, witte wijn, groentebouillon en verse kruiden zoals tijm, peterselie, munt en marjolein. De pancetta, uien, knoflook, artisjokken, aardappelen en kruiden worden gebakken in olijfolie. Het vuur wordt hoog gezet en de wijn wordt aan de pan toegevoegd, gevolgd door groentebouillon en tuinbonen. De stoofpot wordt gekookt tot de ingrediënten zacht zijn en wordt vervolgens warm of op kamertemperatuur geserveerd als bijgerecht of hoofdgerecht. Ciaudedda is ook populair rond de vastentijd als de pancetta wordt weggelaten.

Geheimzinnig

Cipolle al forno is een traditioneel Italiaans gerecht dat oorspronkelijk uit Lazio komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van witte uien, extra vergine olijfolie, witte wijnazijn, zout en zwarte peper. De ongepelde uien worden in een bakvorm gedaan en vervolgens ongeveer een half uur in de oven gebakken. Als ze klaar zijn, worden ze afgekoeld, geschild en in partjes gesneden. Voor het serveren worden de gebakken partjes eenvoudigweg gemengd met de azijn, olie, zout en peper. Cipolle al forno is een lekker vegetarisch voorgerecht of een bijgerecht bij vlees- en visgerechten.

Cipolle op het vuur

United States

Boerenkool behoort tot de familie Brassica oleracea en is een soort groene bladgroente die wordt gekenmerkt door dikke bladeren met taaie stelen en een licht bittere smaak die verdwijnt door koken. Deze groente wordt al lang gewaardeerd in de traditionele keuken van het Amerikaanse Zuiden en is op 2 juni 2011 erkend als de officiële staatsgroente van South Carolina. Hoewel boerenkool vaak rauw wordt gegeten en zich gemakkelijk leent voor verschillende kookmethoden - stomen, bakken of sauteren - is de meest traditionele manier om ervan te genieten in het Zuiden langzaam gekookt in water of bouillon samen met gerookte vleeswaren zoals hamhock, spek, ham, varkenswang of gerookte kalkoenvleugels of -poten. Andere veelgebruikte ingrediënten voor het op smaak brengen van de groenten zijn uien, knoflook, rode pepervlokken, krenten, azijn, zout en peper. Het lange braden resulteert in malse Southern-style collard greens, zonder enige bitterheid in hun smaak, en gedrenkt in een intens smakende bouillon die bekend staat als pot likker. Dit gerecht wordt toegeschreven aan Afrikaanse slaven, en het is een van de specialiteiten die deel uitmaken van de zogenaamde soulfood-keuken. Southern-style collard greens begeleiden meestal verschillende vleesspecialiteiten, hoewel ze ook op zichzelf kunnen worden gegeten, en worden vaak geserveerd met maïsbrood of maïsbroodmuffins, peperazijn en gesneden tomaten. Ze worden ook traditioneel gegeten als onderdeel van het Southern New Year's Day good-luck-diner, samen met andere traditionele gerechten zoals black-eyed peas en hoppin' John.

Boerenkool

Talrijke kleine, lichte, malse korrels, ideaal gerangschikt om een piramide te vormen en geserveerd op een schaal aan het einde van een maaltijd - dat is couscous, het nationale gerecht van Marokko en Algerije en een must-have gerecht in elk Marokkaans en Algerijns restaurant. Het woord zelf verwijst zowel naar het complete gerecht als naar de kleine korrels griesmeel. Griesmeel wordt besprenkeld met water totdat het kleine korreltjes vormt die vervolgens door een zeef worden geduwd. Couscous wordt meestal op vrijdag bereid voor de lunch, wanneer hele families samenkomen voor de belangrijkste maaltijd van de week. Het gerecht wordt traditioneel gemaakt in een metalen stoompan, een couscoussier genaamd, waarbij de stoofpot op de bodem ligt, terwijl de kleine korrels in de geperforeerde mand bovenop liggen, kokend in de stoom die opstijgt van de rijke stoofpot. Hoewel couscousgerechten vaak vol groenten zitten, zijn ze zelden vegetarisch. Enkele klassiekers zijn couscous met zeven groenten en couscous met rozijnen en gekarameliseerde uien, maar er zijn nog veel meer varianten, zoals pittig met chilipepers, zoet met kikkererwten, lamsvlees en rozijnen, Berber-stijl met kip, melk en rapen, of viscouscous met vis, venkelstengels en wilde rapen. Er is zelfs een dessertcouscousgerecht dat wordt geserveerd met boter en verrijkt met kaneel en suiker. Nadat de couscous is geserveerd, wordt deze bedekt met vlees of vis en groenten, terwijl de bouillon van dezelfde stoofpot ernaast wordt geserveerd, voor degenen die wat over de granen willen scheppen. Vergis u echter niet - het is niet het hoofdgerecht, want het wordt geserveerd aan het einde van een lange reeks gangen om de consument volledig te verzadigen, zoals het populaire Arabische gastvrijheidsgezegde luidt - "Geen enkele gast mag hongerig naar huis gaan".

Couscous (gerecht)

Cowboy beans of chuckwagon beans is een traditioneel Amerikaans gerecht met onbekende oorsprong. Het is echter vooral populair in het Amerikaanse zuidwesten en een hoofdbestanddeel van de Texaanse keuken. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van pintobonen (alternatief: rode kidneybonen, zwarte bonen of witte marinebonen), rundergehakt, gerookt vlees en een zoete en pittige saus gemaakt met verschillende ingrediënten zoals barbecuesaus, bruine suiker, ketchup, knoflook, uien of worcestersaus. Cowboy beans zijn een hoofdbestanddeel op feesten, barbecues en potlucks in de regio. Interessant genoeg is het gerecht te zien in Mel Brooks' beroemde westernparodie Blazing Saddles (1974).

Cowboybonen

Hoewel dit gerecht meestal wordt geassocieerd met de Duitse keuken, wordt het ook vakkundig bereid in de Italiaanse regio Trentino-Alto Adige. Sinds 1999 is het beschermd als Prodotto Agroalimentare Tradizionale, wat een officiële goedkeuring is voor traditionele Italiaanse regionale voedselproducten. De oorsprong van het woord verwijst naar zuurkool in het Duits, wat letterlijk zure kool betekent. Dit eenvoudige gerecht bestaat alleen uit fijngehakte kool die op natuurlijke wijze in pekel is gefermenteerd. Peper en andere smaakmakers kunnen ook aan crauti worden toegevoegd, en het resultaat is een van de gezondste gefermenteerde voedingsmiddelen die er zijn, extreem rijk aan probiotica, vitaminen en mineralen. Om ten volle te genieten van de gezondheidsvoordelen, wordt crauti het beste rauw gegeten, maar het kan ook worden gekookt, zoals in het typische lokale recept voor crauti alla Tirolese, een stevig gerecht bestaande uit crauti, gerookte pancetta, uien en kruiden, geserveerd met worsten, vlees en canederli - lokale versie van broodknoedels gevuld met spek of kaas, vervolgens gekookt in vleesbouillon.

Krijt

Ondanks de naam is creamed corn niet bepaald zwaar op de room. Het wordt meestal gemaakt door de maïskorrels tot pulp te stampen, het melkachtige residu te verzamelen en het geheel in datzelfde residu te koken, samen met water, suiker, zout en zetmeel. Veel koks verrijken het gerecht graag met de toevoeging van boter, melk of room, en soms misschien een beetje spek, voor extra smaak. Creamed corn wordt meestal in blik gekocht in veel Amerikaanse supermarkten.

Roommais

Cremespinat, ook bekend als roomspinazie, is een klassiek bijgerecht dat populair is in Duitstalige landen. Het bestaat uit spinazie die gekookt en gemengd wordt met een romige saus gemaakt van ingrediënten zoals boter, melk, bloem, uien en knoflook. De spinazie wordt meestal gekruid met zout, peper en nootmuskaat om de smaak te verbeteren. Dit gerecht heeft een rijke, fluweelzachte textuur en wordt vaak geserveerd met gebakken eieren of vlees zoals schnitzel of gebraad, waardoor het een troostende en voedzame toevoeging is aan een maaltijd.



Crèmepinat

Brazil

Cuscuz nordestino is een traditioneel gerecht uit de noordoostelijke regio van Brazilië. Het wordt bereid met maïsmeel, zout, maniokzetmeel en water of kokosmelk. De combinatie van deze ingrediënten wordt gestoomd tot het geurig is. Eenmaal bereid, wordt cuscuz nordestino in plakjes gesneden en warm geserveerd. Dit voedzame, goedkope en eenvoudige gerecht werd door Portugese kolonisten naar Brazilië gebracht en is tegenwoordig een hoofdbestanddeel in het noordoosten van Brazilië - op sommige plaatsen wordt het zelfs gebruikt als vervanging voor brood.

Noord-Cuscuz

Croatia

Cvjetača sa sirom i &scaron;unkom is een Kroatisch bijgerecht dat vooral populair is in het gebied van de provincie Sisak-Moslavina. Het gerecht wordt bereid met bloemkool, ham, boter, broodkruimels, eieren en geraspte kaas. Om het te bereiden, moet de bloemkool eerst worden gekookt, uitgelekt en vervolgens worden bedekt met een combinatie van gebakken broodkruimels, gehakte hardgekookte eieren, geraspte kaas, gehakte ham en boter. Het hele mengsel wordt in een oven gebakken tot de bovenkant licht knapperig is. Het gerecht kan worden geserveerd als bijgerecht bij verschillende vleesgerechten.

Cvjetača met zon en maan

India

Dal tadka of tadkewali dal is een traditioneel gerecht op basis van peulvruchten, afkomstig uit de noordelijke delen van India. Hoewel er variaties zijn, wordt het gerecht meestal bereid met toor dal (gespleten gele duivenerwten), knoflook, gember, uien, tomaten, garam masala, chilipepers, ghee, komijn, koriander, kurkuma, rode chilipeperpoeder en fenegriekbladeren. Deze ingrediënten worden gekookt en gemengd met tadka (tempering), bestaande uit specerijen zoals asafoetida, chilipepers en knoflook die in ghee worden gekookt. Eenmaal bereid, wordt dal tadka meestal gegarneerd met korianderbladeren en warm geserveerd met jeera-rijst en roti aan de zijkant.

Vanaf daar

Darasa verwijst naar bananentamales, een bekende Belizaanse snack die vooral populair is onder de lokale Garifuna-bevolking. De ingrediënten omvatten gepelde en geraspte groene bananen, sinaasappelsap, limoensap, kokosmelk, zout, peper en bananenbladeren om in te pakken. De ingrediënten worden gecombineerd tot een homogeen mengsel dat vervolgens in bananenbladeren wordt geplaatst. Nadat ze zijn gevouwen, worden de kleine pakketjes gestoomd of gekookt in water tot het mengsel stevig wordt. Voor het serveren wordt aanbevolen om darasa een paar minuten te laten afkoelen. Deze smakelijke snack kan ook worden geserveerd als bijgerecht bij vis of vlees.

Darasa

Dassima-bokkeum is een traditioneel Zuid-Koreaans gerecht van roergebakken kelp. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van kelp, knoflook, uien, sojasaus, olie en suiker. De kelp wordt gekookt in groentebouillon en in vierkantjes gesneden voordat het wordt geroerbakt in plantaardige olie op middelhoog vuur. Zodra de kelp er elastisch en glanzend uitziet, worden de uien en knoflook aan de pan toegevoegd en een paar minuten geroerbakt. Sojasaus en suiker worden aan de pan toegevoegd om het gerecht af te maken, dat meestal wordt geserveerd als bijgerecht bij rijst.

Dassima-bokkeum

Đĩa rau sống is een Vietnamees bijgerecht dat bestaat uit een verscheidenheid aan verse groenten. De meest voorkomende opties zijn sla, kruiden zoals Thaise basilicum (hếng quế) of koriander (rau mếi, rau răm), komkommers, taugé en af en toe chilipepers. Elk bord bevat meestal een partje limoen. Verse kruiden worden in Vietnam gewoonlijk als bijgerecht geserveerd. Ze kunnen bij talloze Vietnamese klassiekers worden geserveerd, waaronder phở en andere traditionele gerechten zoals bản chả of chả giả (gefrituurde broodjes).

Het is een heel ander liedje

Germany

Oorspronkelijk uit Saarland, is dibbelabbes een combinatie van geraspte aardappelen, prei en in blokjes gesneden gerookt of gepekeld vlees zoals spek of varkensbuik. Deze traditionele Duitse hasj wordt meestal op smaak gebracht met marjolein, nootmuskaat, peterselie, zout en peper en vervolgens gekookt in een grote pan. Het gerecht dankt zijn naam aan de woorden Dibbe, wat stoofpot betekent, en Labbes, wat verwijst naar een groot stuk van iets in het lokale Saarland. Traditioneel wordt het gerecht vergezeld door zelfgemaakte appelmoes en wordt het geserveerd terwijl het nog warm is, meestal met een glas bier of wijn erbij. Er is een variatie op dibbelabbes genaamd schales, die bestaat uit dezelfde ingrediënten, maar op een andere manier wordt gemaakt - het wordt gebakken in de oven.

Dibbelabbes

Djenkoume zijn traditionele Togolese tomaten-maïsmeelbeignets die doorgaans als bijgerecht bij andere gerechten worden geserveerd. Ze worden gemaakt met geplette knoflook, geraspte gember, fijngehakte uien, rode palmolie, gehakte tomaten, tomatenpuree, kippenbouillon en maïsmeel. De ingrediënten worden gemengd en gekookt tot het mengsel een dikke consistentie krijgt. Djenkoumebeignets worden warm geserveerd en het wordt aanbevolen om ze te combineren met gegrild vlees.

Djenkoume

Dubu jorim is een traditioneel Zuid-Koreaans gerecht dat bestaat uit gestoofde tofu. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van stevige tofu, sojasaus, honing, knoflook, uien, hete pepers, gochugaru, ansjovisbouillon (ansjovis, kelp en water) en geroosterde sesamzaadjes. De tofu wordt op laag vuur gekookt in een mengsel van water, ansjovisbouillon, sojasaus, honing en knoflook. De uien, hete pepers en gochugaru worden aan de pan toegevoegd, geroerd en gekookt tot de groenten zacht zijn. Dubu jorim wordt gegarneerd met geroosterde sesamzaadjes en wordt warm of op kamertemperatuur geserveerd, waardoor het perfect is voor picknicks en lunchboxen. Het kan worden geserveerd als een stevig hoofdgerecht of als bijgerecht.

Dubu Jorim

Dumboy is het nationale gerecht van Liberia. Om het te bereiden, wordt verse cassave geschild en gekookt, terwijl de vezels uit het midden worden verwijderd. De gekookte wortels worden in een grote vijzel gedaan en met een zware stamper geslagen, waarna ze tot ballen worden gevormd. Het stampen vereist expertise en vaardigheid, dus als dumboy door een beginner wordt bereid, zal het waarschijnlijk vrij klonterig en oneetbaar zijn. Voor het serveren wordt er vleesbouillon of hete pepersoep over de dumboy gegoten, samen met wat groenten, omdat het plakkerige deeg aan alles blijft plakken dat droog is als het niet direct na de bereiding wordt gegeten. Dumboy wordt vooral gewaardeerd door de Mano, Gio en Bassa-bevolking van Liberia.

Domkop

Eba of garri is een Nigeriaans basisvoedsel dat bestaat uit cassavemeel gemengd met heet water. De combinatie wordt traditioneel gemengd met een grote houten lepel totdat het stevig wordt en vervolgens tot een bal wordt gerold. Eba wordt geserveerd met bijna alle Nigeriaanse soepen. Het kan in de soepen worden gedoopt, maar het wordt ook vaak geserveerd met stoofschotels en verschillende vleesgerechten.

Ik ben

Ekuru is een traditioneel Afrikaans gerecht uit Nigeria. Deze Yoruba-specialiteit wordt gemaakt met een combinatie van bonen, uien, palmolie, Maggi-kruiden, gerookte vis en peper. De bonen worden geweekt en gepeld en vervolgens gemengd met water. De combinatie wordt gekookt in water of gestoomd tot het stolt en wordt vervolgens geserveerd met een saus bestaande uit geraspte pepers, uien, tomaten, gerookte vis en Maggi-kruiden. Het wordt aanbevolen om het gestoomde bonenmengsel te laten afkoelen voordat u het serveert. Het gerecht staat ook bekend als witte moi moi.