Nagerecht

Italy

Amaretti, de beroemde Italiaanse amandelkoekjes, zijn zo populair in hun thuisland dat bijna elke regio zijn eigen versie van het recept heeft, met verschillende verhoudingen en combinaties van de basisingrediënten: zoete en bittere amandelen, abrikozenpitten, eieren en suiker. De Toscaanse versie staat bekend als amaretti di Carmigiano, ook bekend als amaretti di Fochi (de naam van de bakkerij op het centrale plein van de stad waar ze te koop zijn). Gemaakt met eiwitten, suiker en zowel zoete als bittere amandelen, zijn ze zacht, onvolmaakt gevormd en kleiner dan andere varianten, met een typische amberkleur en een sterk amandelaroma.

Amaretti van Carmignano

Amaretti, de beroemde Italiaanse amandelkoekjes, zijn zo populair in hun thuisland dat bijna elke regio zijn eigen versie van het recept heeft, met verschillende verhoudingen en combinaties van de basisingrediënten: zoete en bittere amandelen, abrikozenpitten, eieren en suiker. De versie van Lombardije, amaretti di Gallarate, wordt gemaakt met suiker, eiwitten en zowel zoete als bittere amandelen - ze zijn erg zacht, onregelmatig gevormd en bestrooid met poedersuiker voor het serveren.

Amaretti van Gallarate

Volgens de legende werden deze knapperige, bitterzoete koekjes zo'n drie eeuwen geleden uitgevonden toen de kardinaal van Milaan de stad Saronno in Italië bezocht. Twee jonge geliefden, Giuseppe en Osolina, gaven hem snoepjes gemaakt van een mengsel van suiker, abrikozenpitten en eiwitten, in paren verpakt, wat hun liefde symboliseerde. De kardinaal was erg blij met het geschenk, dus gaf hij zijn zegen aan het paar, dat trouwde en nog lang en gelukkig leefde. Hoewel de naam amaretti di Saronno vaak generiek wordt gebruikt voor elk knapperig amarettokoekje, is het exclusieve recht om deze luchtige Lombardische koekjes onder die naam te produceren in handen van de familie Lazzaroni.

Amaretti van Saronno

Amaretti, de beroemde Italiaanse amandelkoekjes, zijn zo populair in hun thuisland dat bijna elke regio zijn eigen versie van het recept heeft, met verschillende verhoudingen en combinaties van de basisingrediënten: zoete en bittere amandelen, abrikozenpitten, eieren en suiker. De knapperige variant van dit koekje is wereldberoemd, maar het kleine stadje Sassello in Ligurië staat bekend om zijn ronde, zeer zachte en taaie amaretti, met een bijna marsepeinachtige binnenkant, vanwege een zeer hoog percentage amandelen in het deeg.

Amaretti van Sassello

Amaretti, de beroemde Italiaanse amandelkoekjes, zijn zo populair in hun thuisland dat bijna elke regio zijn eigen versie van het recept heeft, met verschillende verhoudingen en combinaties van de basisingrediënten: zoete en bittere amandelen, abrikozenpitten, eieren en suiker. In Spilamberto, een gemeente in de provincie Modena, kunt u amaretti di Spilamberto proberen - zachte, bitterzoete, lang houdbare koekjes die al sinds de 17e eeuw deel uitmaken van de gastronomische traditie van de regio. Ze worden beschouwd als de voorlopers van een andere versie van Emilia-Romagna, amaretti di Modena, gemaakt met zowel zoete als bittere amandelen, suiker en eiwitten. Ze zijn knapperig aan de buitenkant, maar zacht en taai aan de binnenkant, terwijl de baktijd en temperatuur zeer belangrijke factoren zijn voor het algehele succes van het recept: ze zijn perfect gebakken wanneer ze de typische gouden kleur van de korst bereiken.

Amaretti (Emilia-Romagna)

Amaretti, de beroemde Italiaanse amandelkoekjes, zijn zo populair in hun thuisland dat bijna elke regio zijn eigen versie van het recept heeft, met verschillende verhoudingen en combinaties van de basisingrediënten: zoete en bittere amandelen, abrikozenpitten, eieren en suiker. Vooral populair in Lazio zijn de zachte en ovaalvormige amaretti van Guarcino, gemaakt met amandelen, zowel zoete als bittere, verse eiwitten, poedersuiker en een snufje zout, op een ouwelpapierschijfje gelegd voor het bakken. De regio biedt nog een interessante draai aan de amarettikoekjes; in Casperia, een gemeente in de provincie Rieti, worden de amaretti Casperiani gemaakt met eiwitten, suiker, amandelessence, vanille en hazelnoten in plaats van amandelen.

Amaretti (Lazio)

Amaretti, de beroemde Italiaanse amandelkoekjes, zijn zo populair in hun thuisland dat bijna elke regio zijn eigen versie van het recept heeft, met verschillende verhoudingen en combinaties van de basisingrediënten: zoete en bittere amandelen, abrikozenpitten, eieren en suiker. Amaretti uit de regio Molise is misschien een grote verrassing voor degenen die knapperige bitterzoete koekjes verwachten; gemaakt met alleen gepelde amandelen, hele eieren en bloem, deze gemakkelijk te maken koekjes zijn zacht en taai, met een sterke amandelsmaak. Ze bevatten geen toegevoegde suikers, wat een gezondere manier is om iemands zoetekauw te bevredigen.

Amaretti (Molise)

Amaretti, de beroemde Italiaanse amandelkoekjes, zijn zo populair in hun thuisland dat bijna elke regio zijn eigen versie van het recept heeft, met verschillende verhoudingen en combinaties van de basisingrediënten: zoete en bittere amandelen, abrikozenpitten, eieren en suiker. Mombaruzzo, een klein stadje in de buurt van Asti in de regio Piemonte, staat bekend om hun versie &ndash; knapperige amaretti di Mombaruzzo, gemaakt met suiker, eiwitten, zoete amandelen en fijngemalen abrikozenpitten.

Amaretti (Piemonte)

Amaretti, de beroemde Italiaanse amandelkoekjes, zijn zo populair in hun thuisland dat bijna elke regio zijn eigen versie van het recept heeft, met verschillende verhoudingen en combinaties van de basisingrediënten: zoete en bittere amandelen, abrikozenpitten, eieren en suiker. De Siciliaanse versie wordt gemaakt met eiwitten, suiker en zowel bittere als zoete amandelen, bij voorkeur de wereldberoemde soorten die groeien in de provincie Syracuse, in het zuidoosten van Sicilië, rond de steden Noto, Avola, Rosolini en Canicattini Bagni. Naast amandelen staat Sicilië ook bekend om de voortreffelijke pistachenoten, dus het is ook mogelijk om amaretti tegen te komen die zijn gemaakt met pistachenoten in plaats van amandelen.

Amaretti (Sicilië)

United States

Ambrosia wordt beschouwd als zowel een salade als een dessert en is een hoofdbestanddeel van talloze potlucks en een kersttraditie in de zuidelijke Verenigde Staten. Het bestaat meestal uit ananas, mandarijnen, kokosnoot en mini-marshmallows, maar het kan ook worden verrijkt met ingrediënten zoals bananen, aardbeien, pecannoten, kersen, slagroom, yoghurt of kwark. De naam van de salade betekent geurig of heerlijk, en het was ook de magische vrucht van Griekse goden. In Amerikaanse kookboeken verscheen ambrosia voor het eerst in de late 19e eeuw, toen citrusvruchten steeds meer verkrijgbaar werden, en tegenwoordig wordt het regelmatig bereid tijdens de kerstfestiviteiten in het Amerikaanse zuiden vanwege ingrediënten die ooit als luxueus en exotisch werden beschouwd.

Ambrosiasalade

In Europa is babka een term die gewoonlijk wordt geassocieerd met een eenvoudig Pools zoet, gegist, bundtvormig brood, maar er is een andere versie van babka die extreem populair werd in Noord-Amerikaanse steden met grote Joodse populaties: het rijke, boterachtige, wervelende brood van gegist deeg, geweven met linten van vulling. De populairste vulling is chocolade, maar kaneel en hazelnoten worden ook vrij vaak gebruikt. Alsof het boterachtige deeg en de heerlijke chocoladevulling nog niet rijk genoeg zijn, wordt deze versie, meestal gebakken in een hoge broodvorm, vaak afgewerkt met een royale laag streuseltopping, wat resulteert in een echt decadent dessert dat, in termen van rijkdom, het origineel overtreft.

Amerikaanse Babka

Greece

Deze Griekse amandelcake wordt traditioneel geassocieerd met Kefalonia, maar de varianten ervan zijn overal in het land te vinden. De cake bestaat doorgaans uit gemalen en gehakte amandelen, broodkruimels of griesmeel, eieren en de optionele toevoeging van cognac en verschillende kruiden. Deze dikke cake wordt traditioneel gebakken in ronde blikken, wordt overgoten met een met citroen doordrenkte suikersiroop en wordt meestal geserveerd in ruitvorm. Hoewel de cake op zichzelf kan worden genoten, combineert de cake perfect met vanille-ijs.

Amygdalopita

Deze delicate Griekse koekjes worden bereid met gemalen amandelen, eiwitten, suiker en verschillende smaakstoffen zoals oranjebloesemwater, likeuren of vanille. Meestal versierd met amandelen of amandelschaafsel, ze komen in verschillende vormen en worden af en toe gecombineerd met banketbakkersroom. Amygdalot&aacute; koekjes worden traditioneel gebakken en gegeten bij speciale gelegenheden en worden vaak gegeven als cadeau bij doopfeesten en bruiloften.

Amygdalose

Net als hun neefjes appelbeignets, is ananasbeignet een typisch Nederlands comfortfood dat wordt gemaakt door ananasschijfjes in een beslag te dopen en ze vervolgens in hete olie te frituren. Omdat de kern uit de ananas is gehaald en het beslag opzwelt tijdens het frituren, lijken ananasbeignets op donuts, hoewel ze dat niet zijn. Dit smaakvolle, stevige dessert moet altijd warm worden geserveerd, bij voorkeur bestrooid met poedersuiker voor consumptie.

Ananasbeignets

Poland

Andruty kaliskie, ook bekend als Kalisz-wafels, zijn dunne, zoete en knapperige crèmekleurige wafels met een glanzend oppervlak die sinds de 19e eeuw in de stad Kalisz in Polen worden geproduceerd. Ze zijn een symbool geworden van de stad in de regio Wielkopolska. Om hun delicate, droge, knapperige en zachte smaak te bereiken, worden water, suiker, bloem en koolzaadolie gemengd om een deeg te vormen dat vervolgens tussen de twee platen van een traditioneel wafelijzer wordt geperst. In het verleden werden ze regelmatig op zon- en feestdagen verkocht in het park in Kalisz en waren ze een favoriete snack van gezinnen tijdens hun uitstapjes. De wafels worden meestal op zichzelf gegeten, omdat ze knapperig en zacht zijn, zodat het niet nodig is om ze te smeren of te vullen met bijgerechten, maar volwassenen staan er soms om bekend ze te eten met een koud biertje of twee.

Andruty Kaliskie

Deze goddelijke biscuitcake is veruit een van de zoetste en lichtste Amerikaanse desserts. De cake wordt gerezen met eiwitten en bakpoeder, zonder dooiers of boter, wat resulteert in een luchtige biscuit met een wolkachtige textuur. Er wordt aangenomen dat angel food cake in de jaren 1800 werd gecreëerd door een bakker uit St. Louis, maar na de uitvinding van met de hand aangedreven roterende eierkloppers in 1865, werd dit garde-intensieve dessert populair in het hele land. Zelfs vandaag de dag is angel food een hoofdbestanddeel van potlucks en bake sales, naast het feit dat het de traditionele Afro-Amerikaanse favoriet is voor feesten na de begrafenis. De cake wordt meestal op smaak gebracht met vanille en vergezeld door een fruitsaus, meestal op basis van aardbeien of bosbessen, maar kan ook worden gegarneerd met een lichte glazuur op basis van citrusvruchten.

Engelenvoedseltaart

Anicini worden soms ook finocchini genoemd en zijn populaire biscotti met anijssmaak die in veel Italiaanse regio's worden bereid, maar ze zijn vooral geliefd in Sardinië en Ligurië. Eerst wordt een brood gebakken met eieren, bloem, suiker, oranjebloesemwater en anijs. Nadat het brood iets is afgekoeld, wordt het voorzichtig gesneden en opnieuw gebakken tot de plakken goudbruin en knapperig zijn. Delicaat, licht en knapperig, anicini zijn perfecte koekjes om in koffie of melk te dippen, maar vanwege de spijsverteringseigenschappen van anijs zijn ze ook perfect voor fijne pasto, geserveerd aan het einde van een maaltijd.

Anicini

Anispl&auml;zchen zijn traditionele Duitse kerstkoekjes. Zoals de naam al doet vermoeden, zijn de koekjes op smaak gebracht met anijs en kan er eventueel kaneel aan worden toegevoegd. Hoewel andere ingrediënten alleen eieren, suiker en bloem bevatten, zorgt de unieke techniek waarbij het beslag gedeeltelijk wordt gedroogd voordat het wordt gebakken ervoor dat deze koekjes een lichte en knapperige bovenlaag krijgen, terwijl het midden taai en vochtig blijft. De koekjes worden meestal gebakken en gegeten met Kerstmis.

Anijsplant

Anmitsu is een traditioneel Japans snoepje gemaakt met anko en agarblokjes (een doorschijnende gelei met een licht neutrale smaak). Het wordt meestal geserveerd in een kom, terwijl mitsu (zwarte siroop) of kinako (geroosterd sojabonenmeel) vaak apart worden geserveerd. Anmitsu bevat vaak andere ingrediënten zoals mochi, kastanjes, ijs, erwten en verschillende soorten fruit. De naam is afgeleid van twee woorden: an, wat staat voor de zoete rode bonenpasta, en mitsu, wat melassesiroop betekent. Er wordt aangenomen dat animtsu is uitgevonden tijdens het Meiji-tijdperk, en tegenwoordig is het enorm populair en te vinden in veel Japanse restaurants waar het traditioneel wordt gegeten met een lepel en een vork. Anmitsu is een seizoensgebonden gerecht, dat vooral wordt geassocieerd met de zomer, omdat het verfrissing biedt tijdens de warme en vochtige dagen.

Anmitsu

Anoushabour is een Armeens dessert dat traditioneel wordt gegeten met Kerstmis en Oud en Nieuw. De volkoren tarwe zonder vel (gorgos of korkot) wordt apart of met verschillende soorten fruit en kruiden gekookt tot het een papachtige consistentie krijgt. Eenmaal bereid, wordt het in een kom geserveerd en kan worden gegarneerd met hazelnoten, amandelen en granaatappelpitten.
