Vleesgerecht

Belgium

Carbonnade is een traditionele Belgische stoofpot met rundvlees en donker bier. Vaak aangeduid als carbonade flamande of stoverij, bevat het eenvoudige ingrediënten, maar resulteert in een rijk en hartig gerecht. Hoewel rundvlees het hoofdingrediënt is van carbonnade, is het cruciale element voor het gerecht traditioneel Belgisch donker bier. Het geeft het gerecht bepaalde zure en aardse smaken die perfect passen bij de zoete uien en het malse rundvlees. Tijm, knoflook en laurierblaadjes worden toegevoegd voor extra smaak, terwijl soms sneetjes mosterdbrood worden toegevoegd om de saus dikker te maken. In Gent bevat het gerecht vaak nieren en lever. Carbonnade wordt meestal geserveerd met aardappelpuree, traditionele Belgische friet, brood of groenten ernaast. Het is aan te raden om het gerecht te combineren met een glas vol Belgisch bier.

Karbonade

Reef chicken is een traditioneel Caribisch gerecht dat oorspronkelijk uit Dominica komt. Hoewel er een paar variaties op het gerecht zijn, wordt het meestal gemaakt met een combinatie van kip, donkere rum, gember, mangochutney, hete pepersaus, knoflook, kaneel, kruidnagel, limoensap, bruine suiker, zout en peper. Een pasta wordt gemaakt van bruine suiker, donkere rum, limoensap, gember, kruidnagel, knoflook en hete pepersaus. Het wordt over de gekruide stukken kip gewreven en vervolgens gebakken tot het volledig gaar is. De chutney en rum worden gemengd tot het glad is en vervolgens over het vlees geschept, dat nog een paar minuten wordt gebakken tot de chutney warm wordt. Eenmaal bereid, wordt Caribbean reef chicken gegarneerd met peterselie en citroen- en limoenschijfjes en vervolgens geserveerd terwijl het nog warm is. Het gerecht is te vinden in lokale restaurants en op de buffetten tijdens feestelijke evenementen.

Caribische rif kip

Canada

Caribou-stoofpot is een traditionele Canadese stoofpot en een specialiteit van de Nunavut-keuken. De stoofpot wordt meestal gemaakt met een combinatie van botloze caribou-blokjes (wilde Noord-Amerikaanse rendieren), uien, selderij, rode wijn, tomatenpuree, laurierblaadjes, tijm, aardappelen, wortelen, rapen, runderbouillon, olie, zout en peper. De selderij en uien worden in olie gekookt met wat bloem. Het caribou-vlees wordt gekruid en bruin gebakken in olie en vervolgens in de andere pan gedaan met water, bouillon, wijn, laurierblaadjes, tomatenpuree en tijm. Het mengsel wordt aan de kook gebracht en vervolgens ongeveer twee uur op laag vuur laten sudderen. Later worden de aardappelen, wortelen en rapen aan de stoofpot toegevoegd en wordt het gesudderd tot alles zacht is. Het wordt aanbevolen om caribou-stoofpot te serveren met bannock ernaast. Als caribou niet beschikbaar is, kan het worden vervangen door eland, hertenvlees of rundvlees.

Kariboe-stoofpot

C&agrave; ri g&agrave; is een Vietnamese versie van Indiase kipcurry. Het gerecht is vrij eenvoudig te bereiden en bestaat uit ingrediënten zoals kipstukjes, aardappelen, wortelen, uien, knoflook, kokosmelk, kippenbouillon en kruiden en smaakmakers zoals citroengras, vissaus, laurierblaadjes en kerriepoeder. Het vlees moet idealiter een nachtje gemarineerd worden. De curry wordt gestoofd tot de aardappelen zacht zijn en alle andere ingrediënten volledig gaar zijn. Het wordt aanbevolen om het gerecht te serveren met gestoomde witte rijst en een knapperig stokbroodje erbij, dat vaak wordt gebruikt om in te dippen.

Ik ga ervoor

Mexico

Carne a la tampique&ntilde;a is een traditioneel Mexicaans gerecht dat in 1939 werd uitgevonden door José Inés Loredo en zijn broer Fidel. Het verhaal begint met Loredo's restaurant, Club Tampico, waar de chefs almuerzo huasteco serveerden, een ontbijtgerecht met groene enchiladas, cecina (gedroogd vlees), gegrilde queso fresco en een combinatie van bonen en epazote. Het gerecht was zo populair dat de naam werd veranderd in carne a la tampique&ntilde;a, met de toevoeging van uien en Poblano-pepers, terwijl de cecina werd vervangen door een lange en dunne biefstuk. Het is geïnspireerd op de stad Tampico en elk element op het bord heeft een betekenis: het ovale bord waarop het wordt geserveerd symboliseert de Huasteca-regio, de biefstuk staat voor de Panuco-rivier, de enchiladas en guacamole voor het groen en de velden in de regio, de bonen staan voor de vruchtbare grond van de regio en de kaas symboliseert de nobele geest van de lokale bevolking.

Vlees op de tampiqueña

Carne al piatto is een eeuwenoude, eenvoudige en gezonde methode om vlees te koken. Dun gesneden plakjes vlees bedekt met olijfolie, zout en citroensap (andere kruiden en specerijen kunnen ook worden gebruikt) worden uitgespreid op een keramisch bord dat op een pan met water is geplaatst en vervolgens afgedekt met een ander bord. Zodra het water kookt, verwarmt het de borden, waardoor een soort oven ontstaat die wordt aangestuurd door de hitte van kokend water. Het vlees dat op deze manier wordt bereid, is mals, heerlijk en, het allerbelangrijkste, erg licht en gemakkelijk verteerbaar. De kooktijd is afhankelijk van de dikte van het vlees, maar duurt meestal niet langer dan een paar minuten. Carne al piatto is het lekkerst als het warm is, gecombineerd met gezouten gekookte groenten of groene salades op smaak gebracht met zout, peper, azijn en olijfolie.


Vlees op het vuur

Carne asada taco's zijn de eerste taco's in de geschiedenis. Men gelooft dat de eerste taco's in de jaren 1500 verschenen, gemaakt met dunne plakjes vlees gekookt op hete kolen. Het vlees werd in een maïstortilla gelegd en gegarneerd met guacamole, uien, chilipepers en limoen - ook bekend als de carne asada taco. Na verloop van tijd begonnen mensen andere versies te maken in verschillende regio's, en tegenwoordig zijn we getuige van een ware taco-manie, en het begon allemaal met de eenvoudige carne asada taco's.

Carne asada-taco's

Portugal

Dit traditionele Portugese gerecht combineert gemarineerde stukjes varkensvlees met mosselen en een licht pittige, met wijn doordrenkte saus. Hoewel de naam van deze klassieker zou kunnen suggereren dat het oorspronkelijk uit Alentejo komt, wordt aangenomen dat het oorspronkelijk in de Algarve verscheen, maar zijn huidige naam kreeg vanwege de zeer gewaardeerde zwarte varkens die het meest in Alentejo worden gefokt. Het gerecht is een restaurantklassieker die overal in Portugal te vinden is. Het wordt meestal gegarneerd met verse koriander en gecombineerd met partjes citroen, gebakken aardappelen en boerenbrood aan de zijkant.

Varkensvlees uit Alentejana

Carne desmenuzada is een traditioneel vleesgerecht dat oorspronkelijk uit Nicaragua komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van vlees (meestal rundvlees), uien, knoflook, tomaten, tomatensaus, olie, mosterd, suiker, zout, peper en worcestersaus. Het rundvlees wordt gekookt met uien en knoflook tot het helemaal mals is, en wordt vervolgens versnipperd en gebakken met de olie, uien, tomaten, tomatensaus, zout, peper, mosterd en worcestersaus. Een beetje overgebleven bouillon van het gekookte vlees wordt ook aan de pan toegevoegd. Als het klaar is, wordt carne desmenuzada meestal geserveerd met gebakken bakbananen.

Vlees uit de oven

Brazil

Carne de sol (letterlijk vlees van de zon) - soms ook carne de sereno of gewoon jabá genoemd - is een hoofdbestanddeel van Noordoost-Brazilië en verwijst naar zwaar gezouten, in de zon gedroogd vlees. Carne de sol wordt traditioneel bereid met rundvlees of geitenvlees, en de oorsprong van deze eeuwenoude methode om vlees te conserveren wordt toegeschreven aan de zogenaamde sertanejos, veeboeren die in het uitgestrekte, semi-aride Braziliaanse achterland leven. Tegenwoordig is carne de sol een delicatesse die overal in het land te vinden is en, als het niet gegrild of in blokjes wordt gesneden en in verschillende stoofschotels wordt gebruikt, wordt het meestal geserveerd met coalho-kaas en vergezeld door een dikke cassavepap genaamd pirá of gekookte cassave.

Vlees van de zon

Carne de vinha d'alhos is een traditioneel Portugees vleesgerecht bereid met gemarineerd varkensvlees of konijn. De marinade, gemaakt van rode wijnazijn, witte wijn, knoflook, paprika en olijfolie, is wat dit gerecht zijn kenmerkende smaak geeft. Nadat het vlees minimaal 3 dagen in de marinade heeft gelegen, wordt het gebakken in olijfolie. Carne de vinha d'alhos wordt traditioneel geserveerd met knapperig brood, maar het past ook goed bij aardappelpuree en rijst. In de regio Madeira bereiden mensen dit gerecht met Kerstmis. Iets andere versies ervan zijn te vinden in sommige voormalige Portugese koloniën zoals Brazilië, Angola, Mozambique, Macau en Goa, waar vinha d'alhos in de 15e eeuw door Portugese ontdekkingsreizigers naartoe werd gebracht. De naam van het gerecht werd verkeerd uitgesproken als vindaloo en het werd verrijkt met Indiase kruiden.

Vlees van wijn van Alhos

Italy

Carne di cavallo alla brace is een traditioneel Siciliaans gerecht met gegrild paardenvlees. De uitdrukking "alla brace" betekent "op de kolen", wat aangeeft dat het vlees wordt gekookt op een open vlam of hete houtskool, wat een rokerige en rijke smaak aan het gerecht geeft. Paardenvlees dat voor dit gerecht wordt gebruikt, is doorgaans erg mager, mals en smaakvol. Het wordt vaak bereid als biefstuk, schnitzel of spies. Het vlees wordt doorgaans op smaak gebracht met zout, peper en soms olijfolie om de natuurlijke smaak te versterken zonder deze te overheersen. In sommige gevallen wordt er na het grillen een scheutje verse citroen toegevoegd voor een vleugje helderheid. Carne di cavallo alla brace is vooral populair in Catania, een stad op Sicilië, waar paardenvlees een bekende specialiteit is. Straatstalletjes en trattoria's in de omgeving serveren dit gerecht vaak, vers gekookt op een open vlam, en geserveerd met bijgerechten zoals gegrilde groenten, salades of pane cunzato (gekruid Siciliaans brood).


Paardenvlees aan de beugel

Carne entomatada is een traditioneel vleesgerecht dat oorspronkelijk uit Panama komt. Het wordt meestal bereid met een combinatie van gehakt (rund- of varkensvlees), uien, tomaten, oregano, paprika, olie, laurierblaadjes, worcestersaus en kruiden. Het vlees wordt gekruid met oregano, worcestersaus, zout en peper, terwijl de uien en paprika's in olie worden gebakken. Het vlees wordt aan de pan toegevoegd en kort gekookt, waarna het wordt gemengd met de tomaten en laurierblaadjes. Het gerecht wordt zachtjes gekookt tot de saus dikker wordt en het is dan klaar om te worden geserveerd.

Gegrild vlees

Spain

Carne fiesta (letterlijk feestvlees) is een Spaans gerecht dat afkomstig is van de Canarische Eilanden. Dit gerecht wordt meestal bereid voor feestdagen en feestelijke evenementen. Het wordt gemaakt met stukken vlees (meestal varkensvlees) dat gemarineerd is in een combinatie van knoflook, hete pepers, oregano, tijm, paprika, komijn, olijfolie, witte wijn en witte wijnazijn. Het vlees wordt vervolgens gebakken en wordt meestal vergezeld door frietjes en vervolgens gegarneerd met gehakte peterselie. Omdat het vlees licht pittig is, wordt aanbevolen om carne fiesta te serveren met een glas stevige rode wijn erbij.

Vleesfeest

Carne gobernada is een traditioneel Spaans gerecht dat oorspronkelijk uit de regio Asturië komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van rundvlees, uien, knoflook, witte wijn, olie en zout. Het rundvlees wordt schoongemaakt, in blokjes gesneden, op smaak gebracht met zout, gemengd met knoflook en gebakken in olie. Gesneden uien worden toegevoegd aan de pan en het vlees wordt langzaam gekookt. Witte wijn wordt toegevoegd aan de pan en het vlees wordt gekookt tot het goudbruin en zacht is. Men moet extra voorzichtig zijn om de uien niet te laten verbranden terwijl het vlees kookt. Tegen het einde van het koken worden aardappelen gebakken in olijfolie toegevoegd aan de pan en is het gerecht klaar om te worden genoten.

Uitstekend vlees

Carne guisada is een eenvoudige, traditionele rundvleesstoofpot op smaak gebracht met komijn, jalapeños en chilipoeder. Het is populair in heel Latijns-Amerika, met name in Mexico, Puerto Rico en de Dominicaanse Republiek. Het gerecht wordt meestal ongeveer twee uur op laag vuur gekookt tot het vlees mals is. Het wordt aanbevolen om het op bloemtortilla's te serveren, hoewel het ook met rijst of aardappelen kan worden gecombineerd.

Gestoofd vlees

Carnitas, afkomstig uit de Mexicaanse staat Michoacán, is een smaakvol gerecht gemaakt van varkensvlees (meestal voorste delen of varkensschouder) dat gestoofd, geroosterd of langzaam gekookt wordt in zijn eigen vet gedurende een lange tijd tot het volledig mals en sappig is. De hitte wordt vervolgens opgevoerd tot het vlees aan de buitenkant knapperig is en versnipperd kan worden. Carnitas, wat zich vertaalt naar kleine vleessoorten, wordt vaak geserveerd met tortilla's, vergezeld door salsa's, bonen, guacamole, limoen of verse groenten. In Michoacán zijn carnitas overal te vinden, van straatstalletjes tot chique restaurants, hoewel het gerecht vaker wordt gemaakt voor speciale gelegenheden zoals Kerstmis, jubilea of verjaardagen. Mals, vers en smakelijk, carnitas zijn een speciale traktatie voor vleesliefhebbers over de hele wereld.

Carnitas

Australia

Carpetbag steak is een vleesspecialiteit die de decadente smaken van beenloze biefstuk en verse rauwe oesters combineert. In plaats van bovenop het vlees te worden gelegd, zoals meestal het geval is bij andere soortgelijke combinaties, moeten de oesters strak in een zakje worden gestopt dat is gemaakt in een dikke snede van een rib-eye steak (in Australië Scotch Fillet Steak genoemd). Eenmaal gevuld, wordt het zakje ofwel dichtgemaakt met spiesjes of dichtgenaaid met touw, en is de steak klaar om in de pan te worden gebakken, gegrild of geroosterd, meestal tot het vlees nog steeds rauw is. Ondanks de sterke band met Australië, is een algemene aanname dat Amerika de oorspronkelijke geboorteplaats van deze delicatesse is, maar de exacte oorsprong van het gerecht blijft onduidelijk. Carpetbag steak kreeg een iconische status rond 1950, in Sydney, Australië, en dat is waarschijnlijk hoe de link tussen het gerecht en de Australische keuken tot stand is gekomen. Er is echter bewijs dat het gerecht een veelvoorkomend menu-item was in Amerikaanse restaurants zoals het in Los Angeles gevestigde Chasen&rsquo;s - vóór de jaren 1950, wat de Australische claim erop terugdraait. Volgens één theorie wordt Luis Diat gecrediteerd als de uitvinder van het gerecht, aangezien zijn boek Cooking a la Ritz, gepubliceerd in 1941, bevat wat algemeen wordt aanvaard als het eerste gedrukte recept van deze specialiteit. Hoewel het geschil over de oorsprong van carpetbag steak kan voortduren, is bekend dat de combinatie van rundvlees en oesters voorafging aan deze uitvinding. Historisch gezien bedekten mensen steaks vaak met oesters of gooiden ze in een pot met vlees, en ze maakten ook hartige taarten met een vulling van rundvlees en oesters. Helaas is deze ooit zeer gewaardeerde vleesdelicatesse geleidelijk in de vergetelheid geraakt en tegenwoordig is er zelden een restaurant dat het op het menu aanbiedt.

Biefstuk van een plukzak

Carrillada is een traditioneel Spaans gerecht met gestoofde varkens- (de cerdo) of runderwangen (de ternera). Het gerecht is vooral populair in Andalusië en de beste versie wordt naar verluidt gemaakt met lokale Iberische varkens. De wangen worden meestal gestoofd in rode wijn of port, meestal met wortelgroenten en kruiden zoals paprika, laurierblaadjes en komijn. Soms wordt er ook kaneel aan toegevoegd. Het gerecht wordt langzaam gekookt tot de saus dik is en de wangen mals zijn. Carrillada wordt vaak geserveerd als tapa.



Karretje

Casado is het populairste gerecht in Costa Rica, bestaande uit witte rijst, bonen, vlees zoals varkensvlees, kip of rundvlees en een salade zoals ijsbergsla of koolsalade. Extra bijgerechten kunnen bestaan uit plakjes avocado, frietjes, kaastortilla's, gebakken bakbananen en stoofschotels op basis van aardappelen. De naam casados betekent getrouwd en dat is duidelijk te zien op het bord, aangezien alle ingrediënten een mooie balans van eiwitten en koolhydraten bieden, waardoor het een voedingswaardevol en smakelijk gerecht is. Volgens een populaire legende werd het gerecht meestal gegeten door pasgetrouwden en omdat de twee niet wisten wat de voorkeuren van de ander waren, werden er verschillende ingrediënten op één bord geserveerd om erachter te komen wat de favorieten van elk pasgetrouwd stel waren. Tegenwoordig staat het gerecht, ongeacht welk traditioneel restaurant (genaamd sodas) je bezoekt, waarschijnlijk op hun menu.