Vleesgerecht

Polpette di riso zijn traditionele Italiaanse rijstballetjes, vaak gemaakt van overgebleven risotto. De rijst wordt gevormd tot kleine balletjes, soms gevuld met ingrediënten zoals kaas, groenten of vlees, en vervolgens bedekt met broodkruimels voordat ze worden gefrituurd of gebakken. Het basisrecept bestaat uit rijst, ei, Parmigiano Reggiano, peterselie, peper, zout, broodkruimels en olie om te frituren. Ze zijn knapperig aan de buitenkant en romig van binnen, waardoor ze een populaire snack of voorgerecht zijn. Deze rijstballetjes lijken op arancini en worden veel gegeten in heel Italië, met variaties afhankelijk van de regio.

Rijstkorrels

Polvorosa de pollo is een traditionele kippenpastei die oorspronkelijk uit Venezuela komt. Het gerecht is vooral populair in Caracas, maar wordt in het hele land gegeten. Het bestaat uit fragiel en delicaat deeg (vandaar de polvorosa in de naam, van polvo, wat stof betekent) en de kipvulling met geraspte en gestoofde kip en groenten. Het deeg voor de pastei wordt gemaakt met een mengsel van bloem, suiker, boter en koud water, terwijl de vulling meestal bestaat uit olijfolie, uien, prei, bosuitjes, knoflook, paprika's, hete pepers, kipfilets, witte wijn, mosterd, tomaten, rozijnen, manzanilla-olijven, kappertjes, worcestersaus, laurierblaadjes en kruiden. Nadat de pastei is gevuld en gevormd, wordt deze in de oven gebakken tot hij goudbruin is en vervolgens in plakken wordt gesneden.

Pollo van kip

Hoewel er geen vast recept is voor dit traditionele Roemeense gerecht, bestaat pomana porcului meestal uit verschillende stukken varkensvlees, zoals ribben en ossenhaas, en orgaanvlees zoals lever, terwijl moderne variaties ook verschillende soorten worst kunnen bevatten. De ingrediënten worden eenvoudig gebakken in reuzel en het gerecht wordt meestal geserveerd met mămăligă - een soort maïsmeelpap die lijkt op polenta. Pomana porcului wordt geassocieerd met de traditionele varkensslachting die plaatsvindt vóór Kerstmis, meestal op of na het feest van Sint Ignatius. De maaltijd wordt bereid door families als teken van waardering voor iedereen die hen heeft geholpen in het proces.

Pomana-porcului

Ponta de agulha is een term die in de Braziliaanse slagerij wordt gebruikt om te verwijzen naar een specifiek stuk rundvlees uit het ribgedeelte. Dit stuk is een deel van de rib, gekenmerkt door zijn rijke marmering en smaak. Het is een populaire keuze in Braziliaanse barbecue (churrasco) vanwege zijn malsheid en sappigheid. Het kan ook in een oven worden geroosterd of langzaam worden gekookt om zijn malsheid en smaak te verbeteren.

Brug van de agulha

Porc aux pruneaux is een klassieker in de Franse bistro. Het gerecht bestaat uit gebraden varkensvlees met pruimen die in wijn zijn gedoopt. Er zijn talloze versies van het gerecht, dus varkenskoteletten, ossenhaas of varkensschouder kunnen worden gebruikt bij de bereiding. Andere typische ingrediënten zijn sjalotten, citroensap, mosterd, tijm, rozemarijn, piment en laurierblaadjes. Dit stevige gerecht wordt meestal geserveerd met brood, aardappelpuree of geroosterde aardappelen.

Varkensvlees met pruimen

Porchetta is een traditioneel, sappig, botloos varkensgebraad dat overal in Italië wordt bereid. Dit rustieke gerecht wordt gemaakt door een biggetje of een volwassen varken voorzichtig uit te botten, het rijkelijk op smaak te brengen met zout, knoflook, rozemarijn, venkelzaad of andere aromatische kruiden en het te vullen met de vulling, die varieert afhankelijk van de regio - het kan de lever, vet of stukjes vel en vlees zijn, ook op smaak gebracht met zout en kruiden. Het vlees wordt vervolgens opgerold, gespit en langzaam geroosterd boven een houtvuur. Als het klaar is, wordt het heel dun gesneden en warm of koud geserveerd met wat brood. Hoewel het populair is in het hele land, met veel regio's die hun eigen draai aan het recept geven, is porchetta ontstaan in Midden-Italië, met Ariccia, in de provincie Rome, als de stad die er het meest mee geassocieerd wordt. Porchetta wordt beschouwd als een feestelijk gerecht, maar vanwege de heerlijkheid en populariteit is het tegenwoordig ook een favoriet straatvoedsel, meestal geserveerd op zichzelf of als vulling voor broodjes.

Porchetta

Italy

Porchetta di Ariccia is een hartig, sappig, botloos varkensgebraad met oorsprong in de provincie Rome, en is een culinair icoon van de regio Lazio. Volwassen varkens worden ontbeend en gevuld met talloze kruiden zoals venkel, rozemarijn en knoflook. De varkens worden vervolgens langzaam geroosterd aan een spit boven een houtvuur, wat resulteert in sappig vlees en een knapperig vel. De naam van het gerecht komt van het woord porco, wat varkensvlees betekent. Het is een hoofdbestanddeel van talloze dorpsfeesten, kermissen, markten en concerten, wanneer de straten van Rome vol staan met foodtrucks die dit smaakvolle gerecht verkopen. In Rome is het straatvoedsel dat meestal op zichzelf wordt geserveerd of als vulling voor broodjes. Hoewel het een van de oudste specialiteiten van het land is, daterend uit het Romeinse Rijk, claimt een klein stadje in Castelli in Rome, genaamd Ariccia, de uitvinding ervan. De enorme populariteit van het gerecht dateert uit de jaren 1950, toen de producenten van deze delicatesse (porchettari genaamd) de Sagra della Porchetta di Ariccia vierden, een populair festival in de stad dat dient om dit unieke gerecht te promoten. Italiaanse immigranten brachten het gerecht begin 20e eeuw naar de Verenigde Staten, waar het vaak Italiaanse pulled pork wordt genoemd, meestal geserveerd met spinazie en kaas op broodjes.

Veranda van Ariccia

Porchetta is een traditioneel sappig varkensgebraad zonder bot dat overal in Italië wordt bereid. Het is ontstaan in Lazio, maar veel regio's hebben hun eigen draai aan het recept gegeven. Ongeacht de regio is de basismethode altijd hetzelfde: het varken wordt uitgeweid, zorgvuldig bijgesneden en gewassen. De buik wordt vervolgens gevuld met de gekozen vulling, royaal gezouten, opgerold en geroosterd tot het knapperige korstje goudbruin, hard en knapperig is. Het kleine Toscaanse stadje Monte San Savino, gelegen halverwege Siena en Arezzo, staat bekend om hun versie van porchetta. Het is op smaak gebracht met zout, gemalen peper en wilde venkel, terwijl de vulling bestaat uit in wijn geweekte leverblokjes. De beste tijd om dit heerlijke gerecht te proberen is in september, wanneer de Sagra della Porchetta wordt gehouden - de ster van de show is natuurlijk porchetta di Monte San Savino, maar er zijn ook andere lokale producten en specialiteiten verkrijgbaar.


Veranda van Monte San Savino

Porchetta di testa is een traditioneel Italiaans gerecht dat wordt bereid met varkenskop als hoofdingrediënt. De varkenskop wordt ontbeend, schoongemaakt en gepekeld met een mengsel van zwarte peper, rode peper, zout en venkel. Het wordt gekruid met aroma's zoals peterselie, citroen, knoflook en rozemarijn. De porchetta wordt gevuld met varkensoren en -tong voordat het brouwsel wordt opgerold, vastgebonden, ten minste 12 uur in een waterbad wordt gelegd en vervolgens wordt geroosterd of gekookt. Als resultaat heeft het gerecht een intense varkenssmaak en een buitenste laag gelatine. Als het klaar is, wordt het zo dun mogelijk gesneden en vervolgens gebruikt in sandwiches of geserveerd met kaas en wijn.

Porchetta di testa

Porchetta is een traditioneel sappig varkensgebraad zonder bot dat overal in Italië wordt bereid. Het is ontstaan in Lazio, maar veel regio's hebben hun eigen draai aan het recept gegeven. Ongeacht de regio is de basismethode altijd hetzelfde: het varken wordt uitgeweid, zorgvuldig bijgesneden en gewassen. De buik wordt vervolgens gevuld met de gekozen vulling, royaal gezouten, opgerold en geroosterd tot het knapperige korstje goudbruin, hard en knapperig is. Porchetta is zeer populair in de regio Marche, waar de varkensbuik op smaak wordt gebracht met veel knoflook, verse wilde venkel en natuurlijk een overvloed aan zout en gemalen peper. Soms wordt het vlees ook overgoten met witte wijn of gekookte wijnmost. Het resultaat is een hartig, sappig varkensgebraad met een intense smaak dat het lekkerst koud wordt geserveerd, dun gesneden, tussen sneetjes zelfgebakken brood.

Porchetta (Markten)

Porchetta is een traditioneel sappig varkensgebraad zonder bot dat overal in Italië wordt bereid. Het is ontstaan in Lazio, maar veel regio's hebben hun eigen draai aan het recept gegeven. Ongeacht de regio is de basismethode altijd hetzelfde: het varken wordt uitgeweid, zorgvuldig bijgesneden en gewassen. De buik wordt vervolgens gevuld met de gekozen vulling, royaal gezouten, opgerold en geroosterd tot het zwoerd goudbruin, hard en knapperig is. De Umbrische versie wordt gevuld met de gehakte ingewanden van het varken, gemengd met reuzel, knoflook, zout, peper en wilde venkel. Het vlees wordt vervolgens opgerold, gespietst en geroosterd in een houtoven. Porchetta wordt dun gesneden en geserveerd tussen sneetjes zelfgebakken brood en is een van de rijkste, lekkerste gerechten die u in Umbrië kunt proberen. Het is verkrijgbaar als een snelle traktatie die u kunt kopen bij foodtrucks op markten of kermissen, of als een rijk tweede gerecht in lokale restaurants.

Porchetta Umbra

Pork ball is een Chinese gehaktbal die bestaat uit gemalen varkensvlees en zetmeel, terwijl inktvis soms aan de combinatie wordt toegevoegd om smaak toe te voegen en de gehaktballen een taaie textuur te geven. Deze taaie gehaktballen zijn populair in China, Hong Kong, Taiwan, Maleisië, Singapore en Thailand. In Taiwan worden varkensballen meestal geserveerd in een soep die bekend staat als gongwan tang, en in de Taiwanese stad Hsinchu is er een jaarlijks festival dat uitsluitend is gewijd aan deze heerlijke gehaktballen.

Varkensbal

China

Varkenskoteletbroodje is een specialiteit uit Macau en een van de beroemdste gerechten in de regio. Hoewel het doet denken aan een typische sandwich of hamburger, heeft het er niet veel mee te maken. Macau is al lange tijd een Portugese kolonie en het varkenskoteletbroodje vertegenwoordigt op een bepaalde manier een fusie van de Portugese en Aziatische keuken en cultuur. Het wordt geprezen om zijn eenvoud, omdat het uit twee hoofdingrediënten bestaat: een broodje en een varkenskotelet. Het broodje staat ook bekend als 'pig bun' en wordt traditioneel gemaakt in Hong Kong. De binnenkant van het broodje is zacht, terwijl de buitenkant bedekt is met een perfect knapperig korstje. De vorm van het broodje is oorspronkelijk Portugees en in Portugal wordt het gebruikt om de beroemde bifana-sandwich te maken. Het varkenskoteletbroodje onderscheidt zich door het gebruik van een varkenskotelet op het bot, in plaats van de meer typische varkenskotelet. Eenvoud is het belangrijkste kenmerk van dit gerecht; Er zitten geen standaard smaakmakers of toppings aan, zoals sla, kaas of mayonaise. Het enige dat aan het varkenskoteletbroodje wordt toegevoegd is sojasaus, dat wordt gebruikt om de varkenskotelet te marineren, en knoflook, dat meestal samen met de varkenskotelet wordt gebakken of aan de marinade wordt toegevoegd.

Varkenskotelet broodje

Dit exotische gerecht komt uit Antigua en Barbuda en bestaat uit gegrilde varkenskoteletten gecombineerd met gegrilde stukjes banaan omwikkeld met spek. Het is aan te raden om de stukjes banaan voor het grillen met citroensap te besprenkelen. De varkenskoteletten worden meestal op smaak gebracht met komijn, boter, zout en peper, terwijl de stukjes banaan aan een spies worden geregen om ze gemakkelijker te kunnen koken.

Varkenskoteletten met bananen en spek

P&ouml;rk&ouml;lt is de nationale stoofpot van Hongarije, de naam is afgeleid van het woord p&ouml;rk&ouml;lni, wat braden of schroeien betekent. De stoofpot is gemaakt van vlees zoals rundvlees, lamsvlees, varkensvlees of kip, gestoofd in een rode saus met veel uien, knoflook en paprikapoeder. Het wordt traditioneel geserveerd met dumplings, gekookte aardappelen of pasta, en het wordt aanbevolen om het te combineren met een Hongaarse fruitbrandewijn. De geschiedenis van P&ouml;rk&ouml;lt is nauw verbonden met de traditionele Hongaarse goulash, aangezien beide gerechten oorspronkelijk werden bereid als boerenmaaltijden waarbij veel gebruik werd gemaakt van paprikapoeder. Tegenwoordig zijn er veel varianten van p&ouml;rk&ouml;lt, waarbij de namen overeenkomen met het hoofdingrediënt dat in het gerecht wordt gebruikt, zoals pacalp&ouml;rk&ouml;lt (pens), marhap&ouml;lk&ouml;rt (rundvlees) en borjup&ouml;rk&ouml;lt (kalfsvlees). In Tsjechië wordt p&ouml;rk&ouml;lt traditioneel gemaakt met varkensvlees, donker brood, karwijzaad en donker bier.

koolzaad

Varkenspasteien zijn een van de favoriete gerechten van Groot-Brittannië sinds de 14e eeuw, toen ze werden gemaakt in de keukens van koning Richard. Gemaakt van vochtig, sappig, gekruid en gehakt of gehakt varkensvlees, gouden varkensgelei en dik, heet waterkorstdeeg gebakken in kleine blikjes, waren ze enorm populair bij jagers, reizigers en boeren omdat de pasteien perfect draagbaar zijn. Varkensvleespasteien worden ook gemaakt met kip of rundvlees, en vandaag de dag komen de beste pasteien uit de stad Melton Mowbray en zijn ze nog steeds een favoriet bij picknicks, gegeten op verjaardagen, diners en straatfeesten. Ze zijn bedoeld om koud te worden gegeten, waarbij de gelei fungeert als een beschermende laag die ook de pastei stabiliseert. Traditioneel worden de pasteien vergezeld door aardappelpuree en dikke jus, gebakken bonen, mushy peas, chips of verse groenten, en vaak met een klodder Engelse mosterd.

Varkensvleespastei

Finland

Poronk&auml;ristys is het traditionele gerecht van de S&aacute;mi-bevolking in Finland, Noorwegen en Zweden, bereid door rendiervlees te sauteren. Het gerecht komt oorspronkelijk uit het Arctische Lapland, waar de semi-nomadische, inheemse bevolking, de S&aacute;mi, al heel lang rendieren hoedt. Dunne plakjes rendiervlees worden meestal gebakken in boter, met of zonder uien, en langzaam gestoofd in bier of bouillon tot ze een zachte en sappige textuur krijgen. De meest voorkomende en traditionele bijgerechten voor het gerecht zijn romige aardappelpuree en bosbessenjam, maar het kan ook worden geserveerd met pasta of rijst. Hoewel het gerecht vaak te vinden is in restaurants in heel Scandinavië, kan er in de meeste supermarkten ook bevroren vlees worden gekocht. Volgens recente onderzoeken is rendiervlees niet alleen ontzettend lekker, maar ook een van de gezondste voedingsmiddelen. Het bevat veel B12, omega 3 en omega 6. Dit is mogelijk de reden waarom poronkäristys het hele jaar door wordt gegeten.

Poronkaristy's



Een porterhouse steak is een groot, dik stuk rundvlees dat van de achterkant van de korte lende wordt gehaald. Hoewel het niet aan een specifiek land van herkomst is gekoppeld, wordt het meestal geassocieerd met de Britse en Amerikaanse keuken. Het wordt "porterhouse" genoemd omdat het traditioneel werd geserveerd in 18e-eeuwse porterhouses, wat herbergen of restaurants waren die porterbier serveerden. De porterhouse steak is nauw verwant aan bistecca alla Fiorentina en lijkt op een T-bone steak. Het verschil tussen een T-bone en een porterhouse is dat de laatste van verder naar achteren op de korte lende wordt gesneden, wat resulteert in een groter deel ossenhaas en een groter totaalformaat. Het bepalende kenmerk van een porterhouse steak is het T-vormige bot dat door het midden loopt en twee verschillende stukken vlees scheidt: de strip steak (algemeen bekend als de New York strip - gemarmerde, smaakvolle snede die bekendstaat om zijn vlezige smaak) en de ossenhaas (ook bekend als filet mignon - mals en mager stuk, gewaardeerd om zijn milde smaak). Een goed bereide porterhouse steak heeft een sappige en malse textuur met een combinatie van smaken van zowel de strip steak als de ossenhaas. Vanwege zijn grote formaat wordt het vaak beschouwd als een steak om te delen of voor mensen met een stevige eetlust. Porterhouse steaks worden vaak gegrild of in de pan gebakken om hun natuurlijke smaken te versterken, en ze worden vaak geserveerd met bijgerechten zoals groenten, aardappelen of sauzen.



Portiershuis

Australia

Possum stew is een gerecht dat traditioneel geassocieerd wordt met Nieuw-Zeeland. Het dier wordt voornamelijk in het wild gevangen, gevild en schoongemaakt voordat het in stukken wordt gesneden en gekookt met aardappelen, wortels, uien en verschillende kruiden. Hoewel het traditioneel wordt bereid als een zelfgemaakte maaltijd, staat het ook op de menu's van lokale restaurants die het serveren als een authentieke delicatesse. De stew wordt meestal geserveerd met brood aan de zijkant.

Opossumstoofpot

Portugal

Posta Mirandesa is een traditioneel gerecht uit de regio's Trás-os-Montes en Alto-Douro in Portugal, gemaakt met dikke stukken Mirandesa-rundvlees, een hoogwaardig vlees van het Mirandesa-ras. Het vlees wordt meestal in stukken gesneden, ongeveer zo groot als een handpalm, en moet 3-4 cm (1,5") dik zijn en 250-300 gram (10 oz) wegen. De biefstuk wordt gesneden uit het pojadouro-deel van het rund, wat het achterste deel van de ronde is. Het wordt gegrild met alleen grof zout en staat bekend om zijn uitzonderlijke malsheid en rijke smaak. Traditioneel gekookt boven houtgestookte sintels, wordt dit gerecht geserveerd met gekookte of geroosterde aardappelen, groenten en soms champignons. Het is een kenmerk van de keuken van de regio en wordt het hele jaar door genoten in lokale restaurants.