Wat eet je in Italië?

Dit was ronduit slecht; de cake was veel te klef en de koffiesmaak was vrijwel afwezig. Dit kan echter specifiek zijn voor dit filiaal; de cake die we later elders aten was beter. Toch hebben we in Turkije betere cakes gegeten.

Ik bestelde een klassieke tiramisu. Dit kwam het dichtst in de buurt van de beste tiramisu die ik in Turkije had gegeten. De koffie was niet te sterk en de cake was perfect vochtig. Al met al was het lekker, maar niet geweldig.

Mijn chef-kok bereidt elke dag verschillende soorten pasta, van een emmer varkensvleespasta tot een emmer groentepasta, wat een soort helende ervaring oplevert. Je kunt het zien als een lokale pastawinkel; hun echte werk bestaat uit het experimenteren met het pastadeeg achterin de keuken. Beide pastagerechten waren heerlijk en de prijs was zeer redelijk. Absoluut een bezoek waard.

Ofwel begreep ik dit gerecht niet, ofwel heeft mijn chef het gebakken in olie die al een tijdje stond, of er is iets anders misgegaan; ik kon de smaak op geen enkele manier thuisbrengen. Ik zou het misschien nog eens ergens anders eten op aanraden van iemand anders, maar op dit moment weet ik niet meer welke delen eetbaar zijn en welke niet. Ik heb van alles geprobeerd, maar zonder succes.

Het product is geweldig, maar de prijs is absurd. Het deeg is erg zacht aan de buitenkant en de roomvulling heeft een licht kaasachtige smaak, maar die is niet overheersend. Het is een typisch Turks "açma poğaça" (een soort Turks gebak), zoals je die bij elke poğaça-kraam op het centrale plein van Ankara zou vinden. Ik vind dat ze het iets te veel hebben verfijnd. Al met al is het eetbaar, maar het zou goedkoper moeten zijn.

Absoluut heerlijk, het basisidee is gekookte pens in een tomatenbouillon. Vlak voor het serveren voegt de chef er nog wat knoflook aan toe. Voordat hij het brood erop legt, doopt hij het even in de bouillon en haalt het er weer uit. Elk detail is perfect, ik zou het zo weer eten.