Soep

Erwten- en dumplingsoep is de officiële soep van de Bahama's. De ingrediënten bestaan meestal uit duivenerwten, ham, gestoofde tomaten en groenten zoals wortelen, aardappelen, paprika's en uien. De meeste chefs voegen ook geitenpepers, kokosmelk of zelfs bakbananen toe. De dumplings worden meestal gemaakt met een combinatie van bloem, zout, peper en melk, hoewel sommigen kiezen voor kokosmelk in plaats van gewone melk. Deze soep is vooral populair wanneer de temperatuur daalt en is een hoofdbestanddeel in thuiskeukens, lokale restaurants, speciale evenementen en eetgelegenheden langs de weg, waar het traditioneel wordt geserveerd in piepschuimbekers en wordt vergezeld door johnnycakes.

Erwten- en Dumplingsoep

P&egrave;p&egrave; soep is een traditionele Kameroense soep met intense aroma's, gemaakt met njansa-noten als hoofdingrediënt. Het is ook populair in Nigeria en in heel West-Afrika. Een pittige noot, bekend als njansa, is het hoofdingrediënt in p&egrave;p&egrave; soep, die fungeert als verdikkingsmiddel en de soep zijn kenmerkende smaken geeft. Andere ingrediënten zijn vlees of vis, knoflook, gember, hete pepers, uien en water. De soep kan op zichzelf worden geserveerd of kan worden gecombineerd met yams, rijst en bakbananen als hoofdgerecht.

Pèpè soep

Pepperpot soep is een klassieke Jamaicaanse soep gemaakt met kokosmelk, callaloo, okra, hete chilipepers, knoflook, uien en (optioneel) vlees zoals varkensstaarten en gezouten rundvlees. De soep wordt vaak verrijkt met bloemdumplings. Voor het serveren wordt de soep op smaak gebracht met zout en zwarte peper en wordt hij vaak gegarneerd met fijngehakte scotch bonnet pepers.

Peperpot soep

United States

Philadelphia pepper pot is een traditionele dikke en stevige soep gemaakt met pens, kalfsvlees en groenten. De volledige lijst met ingrediënten is vrij lang en bestaat uit: rundvlees honingraatpens, boter, uien, selderij, wortelen, prei, paprika's, kalfsvlees, macaroni of spätzle, knoflook, tomaten en aardappelen. Het gerecht wordt meestal op smaak gebracht met laurierblaadjes, oregano, basilicum, tijm, zwarte peper en zout. De ingrediënten kunnen echter variëren, aangezien er veel recepten zijn voor dit troostende gerecht. Omdat de soep met zoveel ingrediënten wordt bereid, moet deze meer dan 2 uur langzaam sudderen. In de 19e eeuw werd dit Afrikaans/Caribische gerecht verkocht op straat in Philadelphia en men gelooft dat pepper pot naar de stad kwam met de instroom van tot slaaf gemaakte mensen.

Philadelphia peperpot

Phở hải sản is een traditionele Vietnamese variant van pho. Dit type pho wordt gemaakt met zeevruchten als basiselement. De bouillon wordt gemaakt van kippenbotten en zeevruchten, wat het een lichtzoete smaak geeft. De ingrediënten die worden gebruikt voor phở hải sản zijn meestal garnalen, mosselen en inktvis, uien, noedels, champignons en koriander. De bouillon wordt vaak op smaak gebracht met kruiden zoals kaneel, steranijs, kruidnagel en kardemom. Nadat de soep is bereid, wordt deze in een diepe kom geschept terwijl deze nog gloeiend heet is, en wordt deze vervolgens gegarneerd met van alles, van limoenpartjes en gesneden groene uien tot taugé en gesneden chilipepers.

Pở hải sản

Pinaattikeitto is een traditionele soep die oorspronkelijk uit Finland komt. De soep wordt meestal gemaakt met een combinatie van spinazie, boter, bloem, melk, zout, suiker, witte peper en hardgekookte eieren. De bloem wordt gekookt in boter en gemengd met melk. Het mengsel wordt gekookt en geklopt tot het mengsel dik wordt. Spinazie wordt toegevoegd aan de pan en er wordt meer melk aan het mengsel toegevoegd, dat constant wordt geroerd zodat het niet aan de bodem van de pan blijft plakken. De kruiden worden aan de soep toegevoegd en het wordt vervolgens warm geserveerd met gekookte eihelften erbovenop.

Pinattikeitto

Philippines

Pinikpikan is een controversieel gerecht dat oorspronkelijk uit de bergachtige regio Cordillera in de Filipijnen komt. De soep bestaat uit kip en etag, wat gepekeld en gerookt vlees is dat ondergronds in aarden potten is bewaard. Wat pinikpikan controversieel maakt, is de manier waarop de kip wordt geslacht - het wordt zachtjes doodgeslagen met een stok in een ritueel dat wordt uitgevoerd door lokale stammen. De kip wordt geslagen om het bloed erin te houden en als het goed wordt gedaan, zal het niet bloederig zijn als het wordt gesneden. Er mogen geen botten worden gebroken tijdens het slaan en snijden. De bereidingsmethode is echter in strijd met de Philippine Animal Welfare Act van 1998. De kip wordt gemengd met water, etag en zout en het mengsel wordt vervolgens gekookt totdat het klaar is om te worden geserveerd.

Pinguïn

Pira caldo is een Paraguayaanse soep die wordt bereid met een combinatie van groenten, melk, zachte witte kaas en een zoetwatervis genaamd surubi. De groenten (paprika's, prei, selderij, uien, wortelen) worden eerst meegekookt met het gerecht, en daarna worden melk en kaas toegevoegd om de soep dikker te maken. Pira caldo wordt meestal geserveerd als een op zichzelf staande maaltijd, niet als eerste gang, omdat het stamt uit de tijd van de oorlog, toen de mensen een hele dag aan voedingsstoffen in slechts één maaltijd moesten consumeren. Het woord pira betekent vis, terwijl caldo bouillon betekent, dus dit gerecht kan worden vertaald als visbouillon.

Pira-warm water

Croatia

Plućica na kiselo is een traditioneel Kroatisch gerecht dat meestal wordt geassocieerd met de provincie Zagreb. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van varkenslongen, aardappelen, uien, olie, paprikapoeder, bloem, laurierblaadjes, azijn, knoflook, zout en peper. De longen worden gekookt in gezouten water en in reepjes gesneden. De reepjes worden toegevoegd aan de pan met gebakken uien, paprika, bloem en knoflook. Het mengsel wordt een tijdje gebakken en vervolgens gemengd met de aardappelen, azijn, laurierblaadjes en kruiden. Het gerecht wordt bedekt met water en gekookt tot de aardappelen zacht zijn. Het wordt dan warm geserveerd, vaak met sneetjes brood erbij.

Plućica op de kikker

Poliŭka is de algemene term voor traditionele soepen in Wit-Rusland. Het woord soep werd pas rond de 18e eeuw door de adel van het land geleend van de Duitsers, hoewel lokale recepten al veel eerder waren gedocumenteerd. Historisch gezien werd een klassieke poliŭka gemaakt met vis (of paddenstoelen, tijdens de vastentijd), gekookt in een bouillon met gerst of gierst, kvass (gefermenteerde roggedrank), bietensap of karnemelk. Tegenwoordig draait het recept meestal om verschillende soorten paddenstoelen die worden gekookt met aardappelen, uien, wortelen, venkel en (optioneel) pompoen- of tomatenpuree. De soep wordt meestal voor het serveren gegarneerd met verse dille en zure room.

Polika

Australia

Dit typische Māori gerecht combineert varkensbotten met een traditionele groene bladgroente genaamd puha. Met extra groenten zoals wortels, pompoen, zoete yams en aardappelen worden de ingrediënten gekookt in een bouillon op basis van varkensvlees en worden ze traditioneel gegeten als een stevige, voedzame soep. Het gerecht wordt vaak geserveerd met brood of met dumplings.

Varkensvlees en Puha

Spain

Porra Antequerana is een Spaanse soep die oorspronkelijk uit de stad Antequera in Malaga komt. Oorspronkelijk werd de soep warm geserveerd en werd gemaakt met oud brood, tomaten, olijfolie, knoflook, groenten, stukjes ham, hardgekookte eieren en andere ingrediënten die de boeren bij de hand hadden. De ingrediënten werden met een vijzel (porra) en stamper tot een soep gepureerd. Na verloop van tijd werd de soep koud geserveerd, meestal als voorgerecht of tapa. Tegenwoordig zijn er veel variaties op porra Antequerana, waarbij sommige recepten ingrediënten zoals tonijn bovenop de soep toevoegen.

Porra Antequerana

Warm en troostend, porrusalda is een traditionele Baskische soep gemaakt met groenten zoals wortels, aardappelen, prei en uien. De soep is op smaak gebracht met knoflook en zout, terwijl gedroogde gezouten kabeljauw soms aan porrusalda wordt toegevoegd om de smaken te versterken. Hoewel het een Baskisch gerecht is, wordt de soep vaker gegeten in andere delen van Spanje, zoals La Rioja en Castilla y León. Het is aan te raden om deze stevige soep te garneren met wat gehakte peterselie voor het serveren.

Porselein

Posna juha (letterlijk vastensoep) is een Kroatisch gerecht dat vooral populair is in de regio Sisak-Moslavina. De soep wordt gemaakt met een combinatie van aardappelen, wortelen, prei, olie, zout en water - zoals de naam al doet vermoeden, bevat de soep geen vlees omdat deze wordt bereid tijdens de vastenperiode. Om het te bereiden, moeten de groenten eenvoudig worden gewassen en gesneden en vervolgens worden gekookt met zout en olie op laag vuur. Hoewel deze soep voornamelijk wordt gebruikt voor vasten, kan het ook worden gebruikt voor dieetdoeleinden, omdat het vol zit met vitaminen en koolhydraten.

Ik hou van je

Potage Parmentier is een traditionele aardappel-preisoep die meestal warm wordt geserveerd. Het kan worden geserveerd als voorgerecht, als bijgerecht bij vleesgerechten of als een op zichzelf staande middagsnack. De soep bestaat uit aardappelen en prei, of eventueel uien, die worden gekookt en gepureerd tot ze een gladde, delicate consistentie krijgen. Broccoli, asperges, peterselie of pastinaak kunnen ook aan het mengsel worden toegevoegd. In de Franse keuken hebben gerechten met het label Parmentier altijd aardappelen als hoofdingrediënt. Dit verwijst naar Antoine-Augustin Parmentier, de landbouwkundige die de aardappelen populair maakte in Frankrijk. Potage Parmentier vertoont veel overeenkomsten met een andere aardappel-preisoep, vichyssoise. Deze laatste zou in de Verenigde Staten zijn gecreëerd door een Franse chef-kok, Louis Diat. Potage Parmentier kan worden genoten met croutons en een scheutje room.

Potage Parmentier

Potaje de berros is een traditionele Spaanse soep die oorspronkelijk van de Canarische Eilanden komt. De soep wordt meestal gemaakt met een combinatie van uien, knoflook, tomaten, waterkers, wortelen, pompoen, aardappelen, maïs, witte bonen, kippenbouillon, olijfolie en zout. De uien, knoflook en tomaten worden gebakken in olijfolie tot ze zacht zijn. De wortelen, pompoen, aardappelen, bonen en waterkers worden toegevoegd aan de pan, het mengsel wordt bedekt met bouillon en het wordt vervolgens gekookt tot de bonen zacht zijn. De soep wordt gemengd of gepureerd tot het glad is, op smaak gebracht met zout, gegarneerd met gekookte maïskorrels en waterkersbladeren en warm geserveerd. Het gerecht is uitgevonden als een manier om nieuwe ingrediënten uit Amerika te gebruiken, zoals maïs en aardappelen.

Potje van bessen

Potlikker of pot liquor is een traditioneel gerecht dat oorspronkelijk uit het Amerikaanse Zuiden komt. Het bestaat uit een vloeistof die overblijft van een maaltijd met velderwten, boerenkool, bonen, varkensvlees of andere soortgelijke ingrediënten. Het gerecht wordt meestal geserveerd als bouillon en was een hoofdbestanddeel onder de landarbeiders van het Zuiden. Hoewel de vloeistof kan worden gekruid met gerookte kalkoen, wordt aangenomen dat de beste smaakmaker een stuk gezouten vet varkensvlees is. Potlikker wordt traditioneel geserveerd met de rustieke maïspone (of zijn verwanten maïsbrood en johnnycake) aan de zijkant, die vervolgens in de vloeistof wordt gedoopt.

Potlikker

Pozole is een soepachtige en aromatische stoofpot uit één kom uit Mexico, die meestal wordt geserveerd aan grote groepen mensen op speciale gelegenheden en feesten zoals Kerstmis, bruiloften of verjaardagen. Het hoofdingrediënt is nixtamal of hominy - grote, gedroogde maïskorrels die voorgekookt zijn in een alkalische oplossing om ze zachter te maken. Het proces, bekend als nixtamalisatie, maakt de oplossing schuimig of potzolli in het Nahuatl, waaraan pozole zijn naam dankt. Andere ingrediënten in het gerecht zijn een verscheidenheid aan kruiden, specerijen en vlees zoals varkensvlees, kip of zeevruchten, afhankelijk van de regio. Gebruikelijke garnering is sla, ui, oregano, peper, gefrituurde tortilla's en citroen, zodat elke gast naar eigen voorkeur iets aan het gerecht kan toevoegen. Het gerecht heeft een uiterst ongewone geschiedenis - het werd uitgevonden in de pre-Spaanse tijd en werd gebruikt bij rituele offers, waarbij maïs en stukken mensenvlees aan de goden werden geofferd. Na de komst van de Spanjaarden werd kannibalisme verboden en werd varkensvlees het favoriete vlees omdat het smaakte als mensenvlees. De Meso-Amerikanen geloofden dat de goden mensen schiepen uit masa (maismeeldeeg), dus bleef er hominy-maïs in het gerecht. Pozole kan worden geserveerd in een rode, witte of groene bouillon, die de kleuren van de Mexicaanse vlag symboliseert. Het is ook een bekend en populair middel tegen katers, vooral in restaurants die bekend staan als pozolerías en die zich hierin specialiseren. In de staat Guerrero is pozole vooral geliefd - op dit moment zijn er vier versies van pozole in deze Mexicaanse staat.

Pozole

Pozole is een soepachtige en aromatische Mexicaanse stoofpot die in drie versies verkrijgbaar is: rood, wit en groen, die de kleuren van de Mexicaanse vlag symboliseren. Hoewel er veel variaties zijn, wordt de witte versie, bekend als pozole blanco, meestal gemaakt met een combinatie van varkensvlees, hominy, knoflook, uien en garnituren zoals avocadoschijfjes, limoenpartjes en in blokjes gesneden uien. De uien, knoflook, zout en water worden gemengd tot een glad geheel en vervolgens gemengd met de rest van de ingrediënten. Het mengsel wordt bedekt met water en een paar uur laten sudderen tot alles gaar is. De stoofpot wordt geserveerd in individuele kommen en wordt meestal gegarneerd met avocadoschijfjes, limoenpartjes en in blokjes gesneden uien. Witte pozole wordt meestal geserveerd met chile de arbol-saus aan de zijkant, bestaande uit arbol-chilipepers, knoflook, azijn en zout.

Witte pozole

Pozole is een soepige en aromatische Mexicaanse stoofpot die in drie versies verkrijgbaar is: rood, wit en groen, die de kleuren van de Mexicaanse vlag symboliseren. Hoewel er veel variaties zijn, wordt pozole rojo of rode pozole meestal gemaakt met een combinatie van varkensvlees, hominy, uien, knoflook, laurierblaadjes, zout en een dikke en pittige rode saus bestaande uit uien, knoflook, zout, peper, olijfolie, ancho chilipepers en guajillo chilipepers. De ingrediënten worden bedekt met water, gekookt tot alles gaar is en vervolgens gemengd met de saus en nog een paar minuten gekookt. De stoofpot wordt geserveerd in individuele kommen en wordt meestal gegarneerd met partjes citroen, geraspte sla en plakjes avocado.