Taart

Tikvenjača is een geliefde hartige Bosnische taart gemaakt met filodeeg, in de volksmond jufka genoemd, en een mergvulling. Het merg wordt geschild, in kleine blokjes gesneden of geraspt en gezouten. Het merg wordt vaak gemengd met eieren, wat niet per se hoeft. De vulling wordt op de jufka gelegd, die vervolgens wordt opgerold, en de taartrollen worden in een geoliede bakplaat in de vorm van een spiraal gelegd. Eenmaal gebakken wordt de taart vaak overgoten met kaymak.

Tikvenjača

Italy

Torta di pepe di Camaiore is een traditionele Italiaanse hartige taart die oorspronkelijk uit Camaiore komt. De basis wordt meestal gemaakt met een combinatie van bloem, zout, olijfolie en water, terwijl de vulling wordt gemaakt met een mengsel van rijst, eieren, ricotta, snijbiet, melk, Parmigiano-Reggiano, nootmuskaat, zout en zwarte peper. Verwarmde melk en ricotta worden gemengd met gekookte rijst, gehakte snijbiet, kaas, nootmuskaat, eieren, zout en een royale hoeveelheid zwarte peper. De taart wordt in de oven gebakken, bestrooid met meer zwarte peper en vervolgens koud of lauw gegeten.

Pepertaart van Camaiore

Traditioneel bereid en gegeten met Pasen, kan het recept voor deze hartige taart uit Ligurië worden herleid tot de 16e eeuw. Pasqualina wordt gemaakt met maximaal 33 lagen dun deeg, die de 33 levensjaren van Christus vertegenwoordigen. De taart is gevuld met een combinatie van spinazie, snijbiet, rucola, verse kaas en eieren. Een grote pasqualina kan zelfs tot 12 eieren aan de binnenkant hebben - een symbolische culinaire weergave van de 12 apostelen. Een aantal verschillende variaties van de taart werden in Argentinië en Uruguay geïntroduceerd door Italiaanse immigranten. Deze Zuid-Amerikaanse versies van de taart staan bekend als tarta Pascualina en ze hebben een andere korst die is gemaakt met empanadadeeg in plaats van het dun uitgerolde Italiaanse deeg.

Taart Pasqualina

Torta tal-irkotta is een Maltese taart die bestaat uit een bladerdeeg- of zanddeegbodem die gevuld is met een combinatie van ricotta, geitenkaas, geklopte eieren, room, gehakte peterselie en tuinbonen of erwten. De taart is favoriet bij veel Maltezers en wordt meestal gebakken tot hij een goudbruine kleur aan de buitenkant krijgt. Vervolgens wordt hij in plakjes gesneden en (idealiter) geserveerd met een verse salade erbij.

Taart met stroop

Torta tal-lampuki is een traditionele Maltese taart met lampuki als hoofdingrediënt. Lampuki, ook bekend als dolfijnvis of kleine dorado, zwemt van augustus tot november in Maltese wateren. Wanneer het wordt gebruikt in torta tal-lampuki, wordt het gecombineerd met olijven, spinazie en alle andere ingrediënten die in een typische Maltese keuken te vinden zijn - of het nu uien, tomaten, kappertjes of munt zijn. Vanwege de overvloed aan lokale recepten is geen enkele torta tal-lampuki taart hetzelfde. De taart wordt gebakken tot hij goudbruin is en het wordt aanbevolen om hem lauw te serveren, omdat hij kan verkruimelen als hij rechtstreeks uit de oven wordt geserveerd.

Taart met lampuki

Tortino di carciofi is een traditioneel Italiaans gerecht dat oorspronkelijk uit Toscane komt. Deze hartige taart wordt meestal gemaakt met een combinatie van bloem, olijfolie, boter, eieren, artisjokken, slagroom of melk, zout, peper en nootmuskaat. De artisjokstukjes worden in bloem gedoopt en in olijfolie gebakken tot ze goudbruin en knapperig zijn. Ze worden in een ingevette ovenschaal gelegd en een mengsel van eieren, room, zout, peper en nootmuskaat wordt vervolgens over de artisjokken gegoten. Het gerecht wordt in de oven gebakken tot de eieren opzwellen en de tortino goudbruin wordt. Als de tortino di carciofi klaar is, wordt hij direct geserveerd terwijl hij nog warm is.

Tortino di carciofi

Tortino di patate e carne is een traditionele Italiaanse taart die oorspronkelijk uit de regio Alto Adige komt. Deze hartige taart zonder korst wordt meestal gemaakt met een combinatie van uien, boter, olijfolie, aardappelen, laurierblaadjes, marjolein, peterselie, kruiden en stukjes gekookt of geroosterd vlees zoals kalfsvlees, rundvlees of kip. De uien worden gebakken in boter en olie, gevolgd door het vlees, aardappelen, laurierblaadjes en marjolein. Zodra alle ingrediënten bruin zijn, wordt het gerecht op smaak gebracht met zout en peper en gemengd met gehakte peterselie. Het mengsel wordt met een houten lepel in de vorm van een taart gewerkt en vervolgens warm geserveerd.

Patat- en vleestortino

North Macedonia

Vele&scaron;ka pastrmajlija is een traditionele Macedonische hartige taart die voornamelijk geassocieerd wordt met de stad Vele&scaron; in centraal Noord-Macedonië. Het heeft doorgaans een langwerpige, ovale vorm. De basis van het gerecht is broodachtig deeg en de primaire topping is vlees, varkensvlees, lamsvlees of kalfsvlees in kleine stukjes gehakt. Daarnaast wordt het vlees gekruid met verschillende kruiden. &Scaron;tipska pastrmajlija wordt traditioneel in een oven gebakken tot de korst goudbruin wordt en het vlees goed gaar is. Wat deze versie van pastrmajlija uniek maakt, is de toevoeging van eieren, die over het vlees worden gebroken zodra de taart bijna helemaal gaar is. Het wordt vaak warm geserveerd en kan als hoofdgerecht worden gegeten, vaak vergezeld door een portie yoghurt of tarator (een koude komkommer- en yoghurtsoep).

Veleška-pastramajlija

Croatia

Vidovečki hajdini gibanek is een traditionele Kroatische taart die oorspronkelijk uit het Vidovec-gebied komt. Hoewel de bereidingswijze per huishouden verschilt, wordt deze meestal bereid met een combinatie van wit meel, boekweitmeel, vet, zout, melk, broodjes, kwark, eieren, zure room, griesmeel, suiker, pompoen en boter. Het meel, vet, zout en de melk worden tot een deeg gemengd, terwijl de pompoen wordt geraspt en gekookt. De broodjes worden in plakjes gesneden en belegd met melk, en vervolgens gecombineerd met griesmeel, geraspte pompoen, eieren, suiker, zure room en kwark. Het deeg wordt uitgerold en bekleed aan de binnenkant van een ronde aardewerken pot, die vervolgens wordt bedekt met de vulling en bedekt met het resterende deeg in afwisselende lagen. Voor het bakken wordt de taart belegd met zure room en boter. Na het bakken wordt de gibanek in driehoeken gesneden en warm geserveerd.

Vidovečki haddini gibanek

Vrbovečka pita is een traditionele Kroatische zoete taart die oorspronkelijk uit Vrbovec komt, vandaar de naam. De taart wordt gemaakt met een combinatie van bloem, vet, honing, zout, eieren, bakpoeder, hazelnoten, rozijnen, zure room, rum, vruchtenjam en poedersuiker. Het deeg wordt gemaakt door bloem, suiker, honing, zout, eieren en bakpoeder te mengen. De noten worden gemalen en gecombineerd met de andere ingrediënten voor de vulling. De bodem wordt eerst besmeerd met vruchtenjam, gevolgd door de vulling, terwijl reepjes deeg in een roosterpatroon op de taart worden gelegd voordat deze wordt gebakken. Nadat deze zoete taart is gebakken, wordt deze voor het serveren bestrooid met poedersuiker.

Vrbovečka-pita

Germany

De Weimarer Zweibelkuchen is nauw verweven met de traditie van de jaarlijkse Weimar Uienbeurs en is een uientaart die bestaat uit een gistdeegbodem die is bedekt met zacht gebakken uienschijfjes en is bedekt met een mengsel van eieren en zure room. U kunt deze heerlijke taarten in oktober tegenkomen tijdens de Uienbeurs, maar ook het hele jaar door bij lokale bakkerijen.

Weimarer worstjes

United States

White potato pie is een traditionele Amerikaanse zoete taart die oorspronkelijk uit Maryland komt. Om het te maken, wordt een taartbodem gevuld met een combinatie van aardappelpuree, boter, suiker, zout, bakpoeder, slagroom, melk, eieren, vanille, nootmuskaat en (optioneel) citroenschijfjes als garnering. De vulling wordt in de bodem gegoten en vervolgens in de oven gebakken tot het gaar is. Deze romige en fluweelzachte taart is vooral populair bij lokale kerkelijke potlucks en Thanksgiving-diners. In sommige recepten wordt deze taart ook wel de Eastern Shore white potato pie genoemd.

Witte aardappeltaart

Zlevanka (ook wel bazlamača, zlevka, kukuruznjača en een verscheidenheid aan andere namen genoemd) is een traditioneel boerenpastei-achtig gerecht dat vooral populair is in de centrale en noordelijke delen van Kroatië. Het bestaat uit eieren, suiker, zout, maïsmeel, melk, verse kaas of zure room, gist en olie. De taart wordt soms verrijkt met de toevoeging van geraspte appels of maanzaad. Er is ook een unieke variant van het gerecht genaamd Svetojanska zlevanka, uniek vanwege het feit dat het maïsmeel moet worden gemaakt in een molen in Sveta Ana, nabij Đurđevac. De maïs die wordt gebruikt voor de productie van het meel moet van een oude soort zijn en mag niet op hetzelfde veld worden verbouwd als de hybride maïsvariëteiten.

Zwaluwstaart

Žufenjaki of kukuruzna zlevanka sa žufom is een traditioneel Kroatisch gerecht dat oorspronkelijk uit de regio Međimurje komt. Hoewel er enkele variaties zijn, wordt deze hartige taart meestal gemaakt met een combinatie van maïsmeel, boter, žufa (pompoenpitten), suiker, zout en water of melk. De pompoenpitten worden fijngestampt en gemengd met het maïsmeel, boter, suiker, zout en water of melk om het deeg te maken. Het deeg wordt uitgerekt en in de gewenste maat gesneden en vervolgens in een beboterde ovenschaal gelegd. Er wordt ook wat boter of varkensvet op het deeg gelegd en de hartige taart wordt vervolgens gebakken tot hij goudbruin is.

Žufenjaki

Hoewel het zich vertaalt naar uientaart, wordt Duitse zwiebelkuchen beter beschreven als een hartige uientaart. De basis van het gerecht is een dunne, boterachtige korst die meestal wordt gemaakt met gistdeeg. Het midden van de taart is gevuld met een combinatie van gekarameliseerde uien, rokerige spek en een romig mengsel van eieren en zure room. De taart wordt meestal gekruid met zout, peper en karwijzaad, wat het gerecht een diepe en aardse smaak geeft. Hoewel er verschillende soorten zwiebelkuchen zijn, wordt het traditioneel gebakken als een ronde diepe taart. Vroeger werd deze hartige lekkernij gemaakt met zure melk en gewoon brooddeeg, wat veelvoorkomende basisproducten zijn in veel Duitse huishoudens. Tegenwoordig is het verkrijgbaar in veel vormen, waaronder de gebruikelijke platte, rechthoekige vorm, en kan het worden aangepast met veel ingrediënten zoals prei en kwark. Het wordt meestal thuis bereid, maar is ook te vinden in veel Duitse restaurants in het hele land. Zwiebelkuchen wordt vaak gegeten tijdens de jaarlijkse druivenoogst en het wordt aanbevolen om het te combineren met traditionele jonge wijnen.