Taart

France

Deze variant van de Franse quiche is geschikt voor vegetariërs, omdat er gebruik wordt gemaakt van verschillende verse groenten zoals courgette, tomaten, uien of paprika's. De keuze van de groenten wordt aan de koks overgelaten, maar tomaten zijn meestal een hoofdbestanddeel van quiche Provençale. De groenten worden gecombineerd met kaas, eieren en kruiden zoals Herbes de Provence. Een deegbodem wordt vervolgens gevuld met deze hartige combinatie en gebakken tot het luchtig en bruin is, waarna het klaar is om te worden gegeten.

Quiche Provençaals

Rieslingspascht&eacute;it is een traditionele vleespastei uit Luxemburg, bestaande uit een deegkorst die een vulling van p&acirc;t&eacute;-achtig vleesmengsel in Riesling aspic omringt. De deegbodem wordt meestal gemaakt door bloem, boter, reuzel, water, zout en een scheutje Rieslingwijn te combineren, terwijl de vulling meestal bestaat uit varkensvlees of kalfsvlees, gehakt witbrood, groenten, kruiden, specerijen en Rieslingwijn. Traditioneel worden er gaten in de bovenkant van de pastei gemaakt om stoom af te voeren, en de pastei wordt voor het bakken bestreken met geklopte eidooiers voor een mooie glazuurlaag. Rieslingspascht&eacute;it is te vinden in talloze bakkerijen in het land en wordt meestal gekoeld genoten met verschillende bijgerechten en een glas Rieslingwijn.

Rieslingsaus

Croatia

Deze hartige taart was ooit een hoofdbestanddeel van de mijnwerkers die er tijdens hun lange werkuren van genoten. Het bestaat uit een kaasvulling die netjes tussen twee dunne lagen deeg is gewikkeld. De vulling wordt af en toe verrijkt met andere ingrediënten zoals walnoten, groene uien of prei, en voor het bakken wordt de hele taart besmeerd met zure room. Greblica verscheen voor het eerst in de 16e eeuw, na de ontwikkeling van de mijnbouw in Rude, een nederzetting grenzend aan de stad Samobor. Het gerecht kreeg zijn naam van de locatie waar het vandaan kwam en het traditionele asharkgereedschap genaamd greblica. Hoewel er in het gebied geen mijnbouw meer wordt beoefend, is dit gerecht getransformeerd tot een lokale delicatesse die tegenwoordig wordt genoten als een authentieke specialiteit, meestal bereid voor verschillende speciale gelegenheden.

Rudarska greblica

Samsun pidesi, uit de Turkse provincie Samsun, omvat drie verschillende varianten: Bafra pidesi, Terme pidesi en &Ccedil;arşamba pidesi. Terme pidesi is een open taart gemaakt van een deeg van bloem, water, zout, gist en suiker. Het is bedekt met vlees, kaas of pastırma en kan een heel ei bevatten dat bovenop de vulling is geplaatst. Het is ongeveer 70-80 cm (28-32") lang en 15 cm (6") breed. Bafra pidesi is kanovormig, ongeveer 1 meter (3,2 ft) lang en 2,5 cm (1") breed. Het deeg wordt gemaakt met bloem, water, gist en zout, en de taart wordt gevuld met voorgekookt rundergehakt, uien en kruiden, vervolgens gebakken en bedekt met kleine stukjes boter. &Ccedil;arşamba pidesi is een zacht, lang brood, ongeveer 75-80 cm (30-32") lang en 4-5 cm (2") breed. Het op zuurdesem gebaseerde deeg wikkelt zich om een vulling van gehakt en ui, afgewerkt met een smeersel van boter voor extra smaak. Elk type weerspiegelt de diverse baktradities van Samsun, met een scala van knapperige tot zachte texturen en gevarieerde vullingen. Ook hebben alle drie de soorten Samsun pidesi een geografische aanduiding.

Samsun Pidesi

Italy

Sa Panada is een traditionele hartige taart van het Italiaanse eiland Sardinië. Het wordt gemaakt met pasta violata (deeg bereid met durumtarwemeel en reuzel) gevuld met een mengsel van aardappelen, uien, kaas en munt. De oorsprong van Sa Panada kan worden herleid tot de plattelandsgebieden van Sardinië, waar het oorspronkelijk werd gemaakt door herders en boeren als draagbaar voedsel dat ze mee konden nemen terwijl ze op het land werkten. Na verloop van tijd werd het gerecht populair op het hele eiland en wordt het nu beschouwd als een hoofdbestanddeel van de Sardijnse keuken, meestal geserveerd als hoofdgerecht en een onvervangbare delicatesse voor feestelijke gelegenheden en vieringen. Het is vermeldenswaard dat bijna elke Sardijnse stad en dorp zijn eigen versie heeft, voornamelijk verschillend in het type vulling - van vlees en zeevruchten tot verschillende seizoensgroenten.

Sa Panada

Sa panada is een traditionele Sardijnse gebakken taart gevuld met paling en aardappel, beroemd gemaakt in Assemini, een klein stadje in de zuidelijke regio Campidano, op slechts 15 kilometer van Cagliari. De bereiding van sa panada begint met een stevig deeg gemaakt van durumtarwemeel, reuzel, water en zout. Dit deeg vormt een potachtige vorm, su croxu, ondersteund door zorgvuldig gevouwen randen en verzegeld met een ingewikkeld gevlochten naad genaamd sa cosidura, die lijkt op een decoratieve kroon. De taart is gevuld met een stevige vulling, traditioneel gemaakt met paling of lamsvlees, aangevuld met aardappelen, tuinbonen of artisjokken. Deze ingrediënten worden op smaak gebracht met knoflook, peterselie, gedroogde tomaten, peper, reuzel en extra vergine olijfolie, wat een gerecht oplevert dat zowel smaakvol als aromatisch is. Trouw aan zijn oorsprong als een compleet en draagbaar hoofdgerecht, worden de rauwe ingrediënten in het deeg ingesloten en langzaam gebakken. Deze methode zorgt ervoor dat de vulling in zijn eigen sappen gaart, waardoor de korst wordt verrijkt met een hartige diepte van smaak. Het resultaat is een grote, goudbruine taart met een knapperige, nootachtige korst en een zachte, sappige vulling. De grootte en het vakmanschap van Sa Panada, samen met zijn middeleeuwse wortels, onderscheiden het als een culinaire en culturele schat. Historisch gezien werd sa panada ontworpen voor praktische doeleinden, het efficiënt bewaren en vervoeren van voedsel, terwijl het ingewikkelde ontwerp de artistieke en culinaire vindingrijkheid van Sardinië weerspiegelt. Assemini staat bekend om zijn traditie van keramische productie en wordt ook gevierd als de hoofdstad van sa panada, een eer die tot uiting komt in het jaarlijkse Panada Fest dat elke oktober wordt gehouden. Dit gerecht, diep geworteld in de middeleeuwse geschiedenis van Sardinië, is niet alleen een culinair meesterwerk, maar ook een visueel kunstwerk.

Sa panada van Assemini

Serbia

Sečenica is een traditionele Servische hartige taart die oorspronkelijk uit Vranje komt. Het wordt gemaakt met een combinatie van bloem, olie, gist, zout, suiker, melk, kaas en eieren. Zodra het deeg is bereid, wordt het uitgerold tot dunne vellen, bestreken met olie en vervolgens gevuld met een combinatie van kaas en eiwitten. De dooiers worden gebruikt om de taart te bestrijken voordat deze in de oven wordt gebakken. Indien gewenst kan zure room worden toegevoegd aan de kaas en eiwitten. Zodra het goudbruin is aan de buitenkant, is sečenica klaar om te worden gegeten. Deze taart wordt meestal in vierkanten gesneden voordat deze wordt geserveerd.

Sečenica

Semsek komt oorspronkelijk uit de regio Urfa en is een Armeens gerecht gemaakt van een glad, elastisch deeg dat is bedekt met een vleesmengsel. Deze Armeense specialiteit lijkt op een kleine pizza en bestaat meestal uit een dunne deegbodem die is bedekt met een mengsel van runder- of lamsgehakt, uien, yoghurt, granaatappelsap, pijnboompitten, specerijen en kruiden. De randen worden vervolgens voorzichtig naar binnen geknepen en het wordt aan beide kanten in een pan gebakken, eerst met de vleeskant onderop. Semsek wordt ook vaak in een driehoek gevormd, met de randen omgevouwen, waardoor een deel van het vlezige midden open blijft om ervoor te zorgen dat het vlees gaar wordt tijdens het bakken.

Semsek

Slovenia

Sirova zafrknjača is een traditioneel Sloveens gerecht dat oorspronkelijk uit de regio Kozjansko komt. Het gerecht bestaat uit deeg dat is bedekt met een mengsel van kwark, zure room, eieren en suiker. Het deeg is gemaakt met een combinatie van bloem, gist, melk en zout. Het wordt gekneed tot een ronde vorm en vervolgens bedekt met kwark, zure room en suiker. De randen van het deeg worden om de topping gevouwen en de taart wordt vervolgens bestreken met een mengsel van eieren en suiker voordat hij in de oven wordt gebakken tot hij goudbruin is. Er is ook een hartige versie van deze taart en deze wordt gemaakt door suiker te vervangen door zout. Sirova zafrknjača wordt altijd warm geserveerd en werd vroeger gebakken voor landarbeiders en op feestdagen.

Sirova-zaferknjača

Latvia

Sklandrausis, dat in 2013 de status van TSG kreeg, is een ronde taart uit Letland die al sinds de 16e eeuw in het gebied wordt bereid. Het deeg, dat is gemaakt van ongezuurd roggemeel, wordt in schijven gerold en zo gevormd dat de randen omhoog worden gevouwen. De vulling van aardappel en wortelen wordt op elkaar gelegd en zodra alles is samengesteld, kan de bovenkant worden bedekt met room en worden bestrooid met kaneel of karwijzaad. De taart is bedoeld om koud te worden gegeten met thee of melk.

Schijnwerpers

United States

Sour cream raisin pie is een traditionele Amerikaanse taart die vooral populair is in Iowa en de State Fair. De taart bestaat uit een taartbodem met een romige vulling met rozijnen en een toplaag van luchtige meringue. De ingrediënten zijn meestal taartbodem, zure room, suiker, rozijnen, bloem, wijnsteenroom en eieren. Als het klaar is, wordt de warme vulling in een taartbodem gegoten en wordt de meringue over de vulling uitgesmeerd. De taart wordt gebakken en vervolgens gekoeld voordat hij wordt geserveerd. Op de Iowa State Fair wordt sour cream raisin pie regelmatig gebakken door enthousiaste deelnemers.

Zure room rozijnen taart

Sour orange pie is een traditioneel Amerikaans dessert dat oorspronkelijk uit Florida komt. Deze zoete taart bestaat uit een taartbodem, vulling en meringuetopping. De bodem is gemaakt met een combinatie van graham crackers, suiker en boter; de meringuetopping is gemaakt met eiwitten, suiker en wijnsteenroom; en de vulling is meestal gemaakt met een combinatie van gecondenseerde melk, suiker, eidooiers, sinaasappelsap en -schil, en citroensap en -schil. Oorspronkelijk gebruikten de inwoners van Florida zure Seville-sinaasappelen die via de Spanjaarden naar Florida kwamen, die in de 16e eeuw in de staat arriveerden. Als de taart goed wordt bereid, zou de sour orange pie een schonere en helderdere smaak moeten hebben dan zijn neef, de beroemde key lime pie.

Zure Sinaasappeltaart

Stargazy pie is een hartige Cornish pie gevuld met hardgekookte eieren, aardappelen, spek, mosterdvla en hele sardines die hun kop door de bovenste korst steken en naar de sterren lijken te staren, vandaar de naam. Het ongewone, grillige gerecht werd oorspronkelijk bereid om de vangsten van de heldhaftige vissers te vieren tijdens de koude, stormachtige winters. De hele vangst werd gebakken tot een taart en velen geloven dat het het dorp Mosehole in Cornwall van de hongerdood heeft gered. Het festival wordt jaarlijks gevierd en staat bekend als Tom Bawcock's Eve. Hoewel de opstelling van de vissen zeer excentriek lijkt, is er eigenlijk een goede reden voor hun plaatsing - de noodzaak om zoveel mogelijk van de essentiële oliën te behouden. Daarom worden de vissen zo gerangschikt dat hun oliën teruglopen in de vulling terwijl deze kookt.

Stargazy taart

Steak pie is een traditioneel Brits gerecht dat bestaat uit een deegbodem gevuld met gestoofde biefstuk, jus en verschillende groenten, afhankelijk van persoonlijke voorkeuren. De eerste versies, voor het eerst vastgelegd in de 18e eeuw, bestonden uit een biefstukpudding gecombineerd met niervet. Tegenwoordig is het gerecht populair in het Verenigd Koninkrijk en wordt het traditioneel geserveerd op oudejaarsavond in Schotland. Het wordt aanbevolen om de taart te combineren met chips, zout en azijn.

Steakpastei

North Macedonia

&Scaron;tipska pastrmajlija is een traditionele Macedonische hartige taart die voornamelijk geassocieerd wordt met de stad &Scaron;tip in het oosten van Noord-Macedonië. Het heeft doorgaans een langwerpige, ovale vorm, waardoor het zich onderscheidt van andere soortgelijke gerechten. De basis van het gerecht is broodachtig deeg en de primaire topping is vlees, varkensvlees of lamsvlees, in kleine stukjes gehakt. Daarnaast wordt het vlees gekruid met verschillende kruiden. &Scaron;tipska pastrmajlija wordt traditioneel in een oven gebakken tot de korst goudbruin wordt en het vlees goed gaar is. Het wordt vaak warm geserveerd en kan als hoofdgerecht worden gegeten, vaak vergezeld door een portie yoghurt of tarator (een koude komkommer- en yoghurtsoep).

Štipska pastrmajlija

Svetinikolska pastrmajlija is een regionale variant op de traditionele Noord-Macedonische pastrmajlija (een rustieke broodtaart) afkomstig uit de stad Sveti Nikole. Het bestaat uit een ovaalvormige deegbodem bedekt met verkruimelde sirenje (witte kaas), in blokjes gesneden of gesneden vlees (meestal varkensvlees) en eieren. Traditioneel wordt de taart afgemaakt met een paar klodders reuzel of margarine erop en wordt hij vervolgens in een oven gebakken op zeer hoge temperaturen. Deze hartige broodtaart wordt meestal geserveerd met bijgerechten zoals hete ingemaakte pepers en ingemaakte komkommers en wordt meestal weggespoeld met gewone yoghurt of rode wijn, afhankelijk van de gelegenheid.

Svetinikolska-pastrija

Georgia

Tarkhunis ghvezeli is een traditionele Georgische taart die oorspronkelijk uit het oosten van het land komt. Het deeg wordt meestal gemaakt met een combinatie van bloem, gist, eieren, boter, melk en zout. De deegballen worden uitgerold tot een cirkel die in een bakvorm wordt geplaatst en vervolgens wordt gevuld met een mengsel van gebakken uien, bosuitjes en dragonblaadjes. Gehakte hardgekookte eieren en zwarte peper worden eroverheen gestrooid en alles wordt besprenkeld met boter. Er gaat nog een laag deeg overheen, de taart wordt dichtgelast, bestreken met eidooiers, geprikt met een vork en vervolgens gebakken tot de taart goudbruin is.

Tarkhunis ghvezeli

Belgium

Tarte al djote is een traditioneel Belgisch gerecht dat oorspronkelijk uit de stad Nijvel komt. Deze hartige taart wordt bereid met een combinatie van koemelkkaas, snijbiet, boter, uien, eieren, peterselie en peper. De basis, of het deeg voor de taart, wordt gemaakt van bloem, boter, eieren, melk, gist en zout. Nadat de taart is samengesteld, wordt deze gebakken tot hij goudbruin is en wordt hij geserveerd terwijl hij nog zacht en warm is, bestrooid met klontjes gezouten boter die over de taart zullen druppelen. Er wordt aangenomen dat tarte al djote minstens teruggaat tot de 13e eeuw.

Taart al d'jote

Australia

Tasmanian scallop pie dateert uit de 19e eeuw in Hobart en is een hartige traktatie die bestaat uit verse Tasmaanse sint-jakobsschelpen die worden overgoten met currysaus en in bladerdeeg worden gestopt, dat vervolgens tot in de perfectie wordt gebakken. Deze klassieke taart wordt traditioneel bereid in bakkerijen aan de kust in de hele staat en gebruikt vers geplukte Tasmaanse sint-jakobsschelpen die afkomstig zijn van de oostkust van de staat. De currysaus bevat ingrediënten zoals fijngesneden wortels, uien, aardappelen, selderij en maïskorrels en wordt op smaak gebracht met verschillende kruiden zoals komijn, koriander en fenegriek. Gloeiendhete scallop pie wordt meestal gegeten met een portie chips, een salade en een glas goed Tasmaans bier. Deze visspecialiteit kan alleen worden geproefd in cafés en restaurants in de staat wanneer het sint-jakobsschelpenseizoen is, maar is meestal het hele jaar door verkrijgbaar in bakkerijen.

Tasmaanse Sint-Jakobsschelpentaart

Tiella di Gaeta is een hartige taart die bestaat uit twee lagen knapperig deeg die rijkelijk gevuld zijn met gekookte octopus of inktvis, tomaten, kappertjes en Gaeta olijven, en vervolgens op smaak gebracht met peterselie, peper en zout. Hoewel een lokale legende zegt dat dit gerecht is uitgevonden door Frederik IV van Bourbon, is het veel waarschijnlijker dat het, net als zoveel andere Italiaanse gastronomische specialiteiten, oorspronkelijk werd bereid als maaltijd voor de armen en als manier om restjes eten op te maken. De vullingen kunnen variëren en andere soorten zeevruchten bevatten, zoals gezouten kabeljauw of ansjovis en verschillende seizoensgroenten, maar tiella moet altijd worden geweekt in de beroemde olijfolie van Gaeta.