Vleesgerecht

Pie and mash is een traditioneel Engels gerecht dat bestaat uit een taart gevuld met stukken rundvlees of rundergehakt en een portie aardappelpuree. Hoewel de taarten tegenwoordig gevuld zijn met rundergehakt, werden ze vroeger gevuld met paling uit de Theems, wat de reden is achter de vele Pie, Mash en Eel-winkels in Londen. Goedkoop, maar toch vullend, is pie and mash nog steeds een hoofdgerecht van de Londense arbeidersklasse.

Taart en puree

Deze traditionele Poolse vleesspecialiteit bestaat uit kalfsvlees met knoflook dat in de oven wordt geroosterd. Het kalfsvlees met knoflook wordt eerst op smaak gebracht met zout en peper en een half uur in kokend water geweekt. Met plakjes rauwe bacon erop wordt het vlees vervolgens in een ovenschaal met reuzel gekookt en af en toe met het kookvocht bedekt om het sappig te houden. Nadat het is bereid, wordt het geroosterde kalfsvlees meestal in plakjes gesneden en geserveerd met het kookvocht eroverheen. Typische bijgerechten bij dit gerecht zijn gekookte aardappelen, aardappelpuree of roomerwten en wortelen.

Stukje hemel

Pieczeń wieprzowa z winem is een traditioneel Pools varkensgebraad in een saus op basis van wijn. Het vlees wordt meestal geweekt in een marinade op basis van wijn, op smaak gebracht met zout, peper en aromatische kruiden. Het wordt vervolgens geroosterd in de oven, bedekt met de marinade, gehakte groenten en bouillon. Sappig en geurig, varkensgebraad met wijn is een perfect diner, meestal geserveerd met aardappelen of aardappelknoedels en zuurkool aan de zijkant.

Stukje wijn met wijn

Pieczeń z mięsa mielonego is een traditioneel Pools gehaktbrood gemaakt van gehakt, brood, gehakte uien, teentjes knoflook en eieren. Zout, peper en gedroogde kruiden worden toegevoegd aan het gehaktmengsel, dat vervolgens in een ingevette ovenschaal of broodvorm wordt gedaan en in de oven wordt gebakken tot het mooi bruin is aan de oppervlakte. Het gehaktbrood kan ook worden gevuld met gele kaas en worden omwikkeld met plakjes spek voor extra smaak. Pools gehaktbrood wordt meestal warm gegeten voor de lunch, vergezeld door gebakken aardappelen en verse salades.

Stukje van mijn mijl

Australia

Een pie floater is een Australisch gerecht dat het meest gegeten wordt in Adelaide en Sydney. Het bestaat uit een traditionele Australische vleespastei die meestal ondersteboven in groene erwtensoep wordt ondergedompeld. Er wordt aangenomen dat de oorsprong van het gerecht ligt in traditionele Engelse gerechten van erwtensoep met paling en suet dumplings (dumplings in soepen stonden bekend als floaters). De gebruikelijke bijgerechten bij een pie floater zijn tomatensaus of muntsaus, worcestersaus of moutazijn. Pie floater heeft een indrukwekkende geschiedenis die teruggaat tot meer dan 130 jaar. Het werd uitgevonden in Port Pirie, Zuid-Australië in de jaren 1890 door een bakkerij-exploitant genaamd Ern "Shorty" Bradley. De floaters werden populair bij veel taartkarren die in Adelaide in de late 19e en vroege 20e eeuw in gebruik waren, met 13 karren die in de stad actief waren. Hoewel de laatste taartkar pas geleden, in 2010, werd gesloten, zijn er nog steeds floaters te vinden in talloze bakkerijen, beschikbaar voor iedereen die een late avondmaaltijd wil. De populariteit van het gerecht blijkt uit het feit dat het in 2003 door de National Trust of Australia werd erkend als een South Australian Heritage Icon.

Taartvlotter

Pigeon en crapaudine is een traditioneel Frans wildgerecht. Het gerecht wordt gemaakt met duiven die op een boerderij worden grootgebracht met maïs of ander voer. De duiven worden gevlinderd en hun vleugels worden achter hun schouderbeenderen gestopt, waardoor ze visueel op een pad lijken (crapaud in het Frans). Ze worden meestal ingesmeerd met boter, op smaak gebracht met zout en peper en vervolgens gegrild of in de pan gegrild (altijd onder een gewicht). Er zijn veel variaties op het gerecht en het kan worden verrijkt met spek, uien, witte wijn, bouillon, knoflook, tijm, kleine erwten en zoete sla. Eenmaal bereid, wordt pigeon en crapaudine meestal geserveerd met gekookte nieuwe aardappelen.

Duif in crapaudine

Duivenrôti is een klassiek Frans gerecht waarbij een hele duif wordt geroosterd. De duif wordt meestal gekruid met zout en peper, maar kan ook andere aroma's bevatten, zoals knoflook, uien of verse kruiden. Vervolgens wordt de duif geroosterd, in de oven of op het fornuis, tot het vlees mals is en de huid knapperig. Dit gerecht wordt vaak geserveerd met een saus van het braadvocht en wordt vergezeld door groenten of een lichte salade. Duivenrôti wordt geprezen om zijn rijke smaak en delicate vlees, waardoor het een gastronomische keuze is in de Franse keuken.

Duivenroti

Croatia

Pijetao s orasima is een traditioneel Kroatisch gerecht dat oorspronkelijk uit de regio Zagorje komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van een kleinere haan, walnoten, varkensvet, boter, knoflook, bloem, peterselie, zout en peper. De haan wordt gekruid met zout en peper en in een diepe ovenschaal geplaatst. Het wordt ingesmeerd met varkensvet en bedekt met heet water voordat het in de oven wordt gebakken. Als het klaar is, wordt het vlees in grotere stukken gesneden en in een andere ovenschaal geplaatst. Het wordt vervolgens bedekt met een saus bestaande uit boter, bloem, gemalen walnoten, peterselie, knoflook en vleessappen. Het gerecht wordt vervolgens ongeveer tien minuten gebakken voordat het klaar is om te worden geserveerd en genoten.

Pijetao is een schat

<p>Pili&ccedil; Topkapı is a classic Turkish chicken dish rooted in Ottoman culinary traditions, named after the Topkapı Palace in Istanbul. It features chicken, typically boneless pieces like thighs, stuffed with a savory rice pilaf. The stuffing is a flavorful mix of pine nuts, currants, onions, and spices such as cinnamon, allspice, and black pepper, creating a balance of savory and subtly sweet flavors. The stuffed chicken is secured with toothpicks, brushed with tomato paste and yogurt, and baked until golden and tender. It is usually served with rice pilaf on the side, accompanied by roasted vegetables or a simple salad. </p>

Piliç Topkapı

Philippines

Pinakbet is een traditionele Filipijnse vleesstoofpot bereid met verschillende groenten en garnalenpasta. Het is ontstaan in de regio Ilocos, maar tegenwoordig is het verkrijgbaar in veel regionale en seizoensgebonden varianten. Meestal bestaat het uit vet varkensvlees, bittere meloen, pompoen, zoete aardappelen, aubergines, okra en sperziebonen. Hoewel de ingrediënten kunnen worden aangepast aan persoonlijke voorkeuren, is het belangrijkste element van het gerecht de scherpe garnalenpasta, die pinakbet zijn unieke smaak geeft. Deze kleurrijke en veelzijdige stoofpot wordt meestal geserveerd met gestoomde rijst en wordt genoten als een stevig en voedzaam hoofdgerecht.

Pinakbet

Pinnekjøtt is een traditioneel Noors kerstgerecht dat vooral in het noorden en westen van het land wordt gegeten. Het wordt meestal bereid met lams- of schapenvlees, dat wordt gepekeld en aan de lucht wordt gedroogd of gerookt voordat het in individuele ribben wordt gesneden en gekookt. Traditioneel worden de ribben op berkentakken gelegd en gestoomd totdat al het water is verdampt en het vlees sappig en mals wordt. Deze smaakvolle Noorse klassieker is afkomstig van de traditionele methoden voor het conserveren van vlees en wordt meestal aangevuld met aardappelpuree of gekookte aardappelen, gepureerde Zweedse raap en verschillende salades.

Pinnekjott

Bolivia

Pique macho is een Boliviaans gerecht dat bestaat uit een laag frieten begraven onder een hoop gehakt rundvlees, hotdog, eieren, tomaten, uien, paprika's en chilipepers. De gebruikelijke smaakmakers zijn ketchup, mayonaise en mosterd, terwijl in plakjes gesneden hardgekookte eieren worden gebruikt als een typische garnering bovenop het enorme bord. Velen beweren dat pique macho is uitgevonden door Honorato Quinones en zijn vrouw Evangelina Gomez Quinones, eigenaren van een restaurant genaamd Miraflores, in Cochabamba, een stad in het Andesgebergte. De naam van het gerecht verwijst naar de grootte en de veronderstelde mannelijkheid die je krijgt door het bord in één keer leeg te eten.

Piqué macho

Pisanica Stubica is een traditioneel gerecht uit de Kroatische regio Zagorje. Men gelooft dat het gerecht dateert uit de 16e eeuw. Het bestaat uit een gesneden varkenshaas die gevuld is met pruimen en gekookt met de toevoeging van witte wijn, slagroom, zure room en &scaron;ljivovica - een lokale pruimenbrandewijn. Wanneer het vlees mals is, wordt het gesneden en geserveerd met de saus. Het is aan te raden om het vlees te combineren met zelfgemaakte noedels of rijst als bijgerecht.

Pisanica Stubica

Pita ćora is een traditioneel Bosnisch hartig gebakje waarbij stukjes kippenvlees en ui in yufkavellen worden gewikkeld, vervolgens op de bakplaat worden gelegd en gebakken. De eerste stap is om het yufkadeeg te maken, het uit te rekken tot de gewenste dikte en het vervolgens in vierkanten te snijden. De kip wordt in stukken gesneden, en ook de ui, en elk stuk wordt samen met wat ui op een yufkavierkant gelegd en verpakt. Kleine pakketjes worden op een ingevette bakplaat gelegd, gebakken, vervolgens overgoten met kokend gezouten water of kippenbouillon om het zachter te maken en nog een beetje gebakken.

Pitabroodje

United States

Pit beef is een Amerikaanse barbecuetechniek die oorspronkelijk uit Maryland komt. De techniek bestaat uit rundvlees, meestal top round, dat snel op houtskool wordt gegrild, knapperig aan de buitenkant wordt en sappig en bijna rauw aan de binnenkant blijft. Het vlees wordt later in dunne reepjes gesneden en vaak gebruikt als sandwichvulling, bij voorkeur op Kaiserbroodjes of roggebrood. De saus voor Maryland pit beef bevat mierikswortel in plaats van de gebruikelijke barbecuesauzen op basis van ketchup, azijn en bruine suiker. Er wordt aangenomen dat pit beef voor het eerst populair werd in de jaren 70 in de arbeiderswijken van Baltimore.

Kuil rundvlees

Italy

Pizzaiola is een klassieker uit de Napolitaanse keuken. Het gerecht wordt gemaakt met stukken (vaak goedkoop) vlees die worden gekookt in een combinatie van tomaten, knoflook, olijfolie en soms een beetje witte wijn als het gerecht in de oven wordt gekookt. De tomatensaus wordt meestal op smaak gebracht met oregano en basilicum en het braadt het vlees met een langzaam kookproces dat de eiwitten in het vlees afbreekt en de stukken mals maakt. Er zijn veel variaties op dit gerecht, want iedereen heeft zijn eigen versie, en hoewel steak pizzaiola het meest voorkomt, kun je ook gerechten vinden zoals pizzaiola kip. Er is ook de term carne alla pizzaiola, wat betekent dat elk vlees kan worden gebruikt, wat de ware veelzijdigheid van dit klassieke gerecht laat zien.

Pizzabakker



Plat-de-c&ocirc;tes de b&oelig;uf in het Frans verwijst naar de korte ribben. De korte ribben worden gekenmerkt door een laag vlees die bovenop een deel van het ribbot ligt. Ze staan bekend om hun rijke, vlezige smaak die naar voren komt door langzame kookmethoden zoals braiseren. Dit stuk vlees profiteert van lange, langzame kooktijden waardoor het vet kan smelten en het bindweefsel zachter kan worden, wat resulteert in mals, smaakvol vlees. Korte ribben kunnen op verschillende manieren worden bereid en zijn een veelgebruikt ingrediënt in veel verschillende soorten gerechten, van Amerikaanse barbecue tot Koreaanse galbi tot Franse pot-au-feu.



Platte-de-côtes de boeuf



Plat de tranche in het Frans verwijst naar een stuk rundvlees van het ronde gedeelte van de koe, met name de buitenste of onderste ronde. In het Franse systeem verwijst de "tranche" (wat "plak" betekent) over het algemeen naar het bovenste achterste deel van het dier, dat een paar verschillende stukken omvat. De plat de tranche is een mager en relatief taai stuk rundvlees, omdat het afkomstig is van een deel van het dier dat veel beweging krijgt. Hierdoor wordt het meestal gebruikt in gerechten die langzame, vochtige kookmethoden vereisen, zoals braden of stoven, die helpen om het taaiere bindweefsel af te breken en resulteren in een malser gerecht. Net als andere stukken van de ronde, kan de plat de tranche ook worden gebruikt voor het maken van gebraden rundvlees of in dunne plakjes worden gesneden voor snel koken op hoge temperatuur, maar het vereist zorgvuldige voorbereiding om te voorkomen dat het te taai wordt.



Tranche de tranche

Plate lunch is een origineel, traditioneel Hawaïaans gerecht dat bestaat uit twee grote scheppen witte rijst, macaronisalade met veel mayonaise en een hoofdgerecht op basis van vlees. Als een bord meer dan één hoofdgerecht heeft, wordt het een gemengd bord genoemd. Het gerecht stamt uit de jaren 1800 toen suikerbedrijven plantages op Hawaï aanlegden en arbeiders van over de hele wereld aantrokken. Omdat de immigrantenarbeiders geen sandwiches en soortgelijke Amerikaanse gerechten lustten, deden ze overgebleven rijst en vlees in metalen blikken met compartimenten en zo werd plate lunch geboren, gebaseerd op de Japanse bento box-traditie. Het vlees van keuze is meestal gebraden varkensvlees, varkensvlees adobo, kalua varkensvlees, een hamburger, rundvlees teriyaki of Portugese worst. Plate lunch is niet zomaar een gewoon gerecht, maar een cultureel belangrijk gerecht dat mensen van verschillende culturele achtergronden samenbrengt.

Bord Lunch

Pljeskavica, een Servisch nationaal gerecht dat ook wel bekend staat als de Servische hamburger, is een platte, ronde burger gemaakt van rundergehakt, varkensvlees en kalfsvlees, of een combinatie van de drie, met de toevoeging van geselecteerde kruiden zoals paprika, zout en peper, en in sommige gevallen fijngehakte uien en knoflook. Het is een eenvoudig gerecht dat moeilijk onder de knie te krijgen is, omdat de verhouding van vlees en vet extreem belangrijk is in het bereidingsproces. Smakelijk en sappig, het woord pljeskavica komt van het woord pljeskati, wat klappen betekent, omdat dit de beweging is die wordt gemaakt bij het vormen van de burgers die vervolgens aan beide kanten worden gegrild tot een rokerige bruine kleur, met typische grillstrepen aan beide kanten. Traditioneel wordt het vlees vervolgens in een dik platbrood gedaan dat lepinja wordt genoemd, wat net zo belangrijk is als het vlees - het mag niet te droog, koud of kruimelig zijn, maar vochtig, veerkrachtig en warm. De perfecte pljeskavica moet sappig zijn, perfect gekruid en bij voorkeur gegarneerd met kajmak, een rijke, klonterige, licht zoute, lokale roomkaas. Naast kajmak zijn de perfecte bijgerechten bij het vlees fijngehakte verse uien, paprika's of ingelegde groenten, bekend als tur&scaron;ija, maar de lijst met mogelijke smaakmakers is lang, omdat pljeskavica uitstekend samengaat met een groot aantal verschillende ingrediënten. Er zijn ook twee belangrijke varianten van pljeskavica: de ene heet gourmand's pljeskavica en heeft hete pepervlokken, kleine kaasblokjes en stukjes spek verspreid door het vlees, en de andere heet gevulde pljeskavica met plakjes kaas, spek en soms ham in het vlees.