Vleesgerecht

Shaiyah is een traditioneel gerecht dat oorspronkelijk uit Zuid-Soedan komt en bestaat uit gebakken vlees. Het gerecht kan worden gemaakt met lamsvlees, rundvlees of geitenvlees en wordt meestal gemaakt voor speciale gelegenheden wanneer de familie een dier heeft geslacht. Het vlees wordt in stukken gesneden en gekookt in water met uien, kruiden en knoflook. Zodra het half gaar is, wordt er een kleine hoeveelheid olie toegevoegd en worden de stukken vlees in een pan gebakken tot ze aan alle kanten bruin en gekarameliseerd zijn. Shaiyah wordt vaak gegarneerd met rucolablaadjes en limoenschijfjes voordat het wordt geserveerd.

Shaiyah

Azerbaijan

Als je op zoek bent naar echt authentieke en traditionele Azerbeidzjaanse gerechten, is piti ongetwijfeld het eerste gerecht dat de lokale bevolking zal aanbevelen. Deze stevige stoofpot, afkomstig uit de noordelijke stad Sheki, dankt zijn onmiskenbare smaak aan de kleipot waarin hij wordt gemaakt - de dopu. Sheki stond historisch gezien bekend als een pottenbakkersstad - in de handen van echte ambachtslieden werd klei uit de nabijgelegen bergen zorgvuldig getransformeerd en gevormd tot de perfecte container voor dit unieke gerecht. Piti werd beschouwd als een arbeidersgerecht omdat slechts één portie zo vullend is dat het voldoende voeding kan bieden voor de hele dag. De stoofpot wordt gemaakt met lamsvlees, kikkererwten, kastanjes, gedroogde pruimen, uien, saffraan en schapenstaartvet. Het duurt verschillende kookcycli om alle ingrediënten toe te voegen, omdat het lamsvlees heel langzaam gaart. De traditionele manier om piti te eten, is verdeeld in twee gangen - eerst wordt de bouillon uit de pot over kleine stukjes brood, uien en sumak gegoten. De rest van de piti wordt vervolgens in individuele potten gepureerd en geserveerd als hoofdgerecht.

Shaki piti

Shakriyeh is een traditionele Syrische stoofpot met lamsvlees gekookt in een pittige saus op basis van yoghurt. Het vlees wordt gestoofd met knoflook en uien en vervolgens gemengd met een zachte yoghurtsaus op smaak gebracht met kruiden zoals kaneel of kruidnagel. Het wordt meestal geserveerd met rijst of naast bulgur en is een populair gerecht tijdens familiebijeenkomsten en speciale gelegenheden. De romige, rijke saus en het malse vlees maken shakriyeh een troostende, smaakvolle maaltijd in de Syrische keuken.

Shakriyeh

Shalgham challaw is een traditionele stoofpot die oorspronkelijk uit Afghanistan komt. Het wordt meestal gemaakt met een combinatie van lamsvlees (met bot), rapen, olie, uien, chilipoeder, gember, zout en bruine suiker. De stukken lam en uien worden gebakken in olie, bedekt met gezouten water en gekookt in een snelkookpan om het lamsvlees zachter te maken. De rapen, chilipoeder, gember, suiker en water worden aan het vlees toegevoegd en gekookt tot het vlees en de rapen volledig gaar en mals zijn, maar niet uit elkaar vallen. Tot slot wordt de stoofpot geserveerd op dampende hete challaw (gewone rijst).

Shalgham-kaas

China

Shandong shaoji of Shandong gebraden kip is een traditioneel Chinees kipgerecht dat oorspronkelijk uit Shandong komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van kip, sojasaus, plantaardige olie, Sichuan peper, bosuitjes en gember. De stukken kip worden gemarineerd in sojasaus en gebakken in olie tot ze goudbruin zijn. De Sichuan peper, bosuitjes en gember worden over de kip gestrooid en vervolgens gestoomd tot ze volledig gaar zijn. De kip wordt in dikke reepjes gesneden en tot drie dagen gekoeld. Bij het serveren wordt het kippenvlees op plakjes komkommer gelegd en aangekleed met een mengsel van sojasaus, azijn, knoflook, sesamolie en bewaarde kippensappen. Indien gewenst kan het gerecht worden gegarneerd met gehakte koriander.

Shandong Shao Ji

Shapta of shaptak is een traditioneel roergebakken vleesgerecht dat oorspronkelijk uit Tibet komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van vlees (yak, rundvlees, varkensvlees of lamsvlees), gember, knoflook, Sichuan-peperkorrels, kool, hete pepers, olie, uien, sesamolie, sojasaus, bosuitjes en zout. Gedroogde en verse hete pepers worden gebakken in olie en gemengd met knoflook, gember en uien. Het vlees, zout en Sichuan-peper worden vervolgens aan de pan toegevoegd en geroerbakt. Kool, sesamolie en sojasaus worden erdoor geroerd en alles wordt op hoog vuur geroerbakt tot het gaar is. Voor het serveren wordt shapta gegarneerd met bosuitjes. De naam van het gerecht betekent gebakken vlees en er zijn veel versies van in Tibet. Het gerecht wordt meestal geserveerd met tingmo (gestoomd brood) of rijst erbij.

Sjapta

Shashlik is de naam voor een traditionele barbecue uit Centraal- en West-Azië, bestaande uit gemarineerde, aan een spies geregen en gegrilde stukken vlees zoals lamsvlees, rundvlees of varkensvlees, afhankelijk van regionale en religieuze voorkeuren. Lamsvlees, rundvlees of varkensvlees wordt meestal gecombineerd met stukken groenten zoals paprika's, uien, champignons of tomaten. Het vlees wordt meestal een nacht gemarineerd in azijn, kruiden, specerijen en droge wijn. In Rusland is barbecue traditioneel gereserveerd voor mannen, die verantwoordelijk zijn voor het hele grillproces, terwijl de vrouwen meestal druk zijn met het snijden van groenten en het dekken van de tafels. Shashlik wordt traditioneel bereid voor evenementen waarbij een groot aantal mensen rond het vuur verzameld is, samenwerkend en socialiserend in het proces, waardoor het gerecht een gemeenschappelijke aangelegenheid wordt. Omdat de oorsprong van het gerecht tussen Turkije en Rusland ligt, geloven velen dat de naam is afgeleid van het Turkse woord shish, wat spies betekent. In Georgië staat shashlik bekend als mtsvadi.

Sjasliek

Deze traditionele Cypriotische worst is gemaakt van een mengsel van gehakt varkensvlees en lamsvlees, gehakte rode ui en peterselie, gewikkeld in netvet, een dun vetvlies dat de maag van koeien, schapen en varkens bekleedt. Er zijn twee theorieën over hoe het gerecht aan zijn naam komt - ofwel van het Turkse woord şeftali, wat perzik betekent, waarschijnlijk als verwijzing naar de textuur, of van de naam van de straatverkoper die wordt gecrediteerd voor het bedenken ervan. Het vleesmengsel wordt op smaak gebracht met zout, peper en kaneel en vervolgens gevormd tot kleine worstjes die aan een spies worden geregen en gegrild. Terwijl het vlees gaart, wordt het netvet gesmolten, waardoor de worsten een knapperige, gekarameliseerde buitenkant krijgen, terwijl het vlees van binnen mals en sappig blijft. Sheftalia wordt vaak geserveerd in een pita, belegd met salade en tzatziki, een saus gemaakt van yoghurt, komkommer en olijfolie.

Sheftalia

India

Shikampuri kebab is een traditioneel vleesgerecht dat oorspronkelijk uit India komt. Deze vleespasteitjes worden meestal gemaakt van lamsvlees of kip, gemengd met gember, knoflook, eieren, chana dal (bengal gram) en kruiden zoals kardemom, kaneel, rode chilipeperpoeder en kurkumapoeder. Wat ze uniek maakt, is het spul dat erin zit - de pasteitjes zijn gevuld met een combinatie van fijngehakte uien, groene chilipepers, korianderblaadjes en wrongel, die kan worden bereid door yoghurt in een mousseline doek te zeven. De pasteitjes worden in hete olie gebakken tot ze goudbruin zijn en vervolgens geserveerd. Dit gerecht is een van de koninklijke gerechten van de keuken van Hyderabad, beïnvloed door de Mughals. Het wordt aanbevolen om het gerecht te serveren met groene chutney ernaast.

Shikampuri-kebab

In het Engels verwijst shin naar het stuk rundvlees dat van de voorpoot van het dier wordt gehaald, met name het gedeelte onder de knie. Dit gebied wordt zwaar belast, wat betekent dat het vlees van de shin een hoog percentage bindweefsel bevat, wat resulteert in een taaie textuur als het snel wordt gekookt. Echter, als het correct wordt bereid, kan shin een diepte van smaak en malsheid bieden die weinig andere stukken kunnen evenaren. Shin is dicht en vezelig, doorspekt met collageenrijk bindweefsel. Hoewel dit het vlees taai maakt in zijn rauwe staat, breekt het collageen af tot gelatine tijdens lange kookprocessen, wat het gerecht een rijke, zijdezachte textuur geeft. Gezien zijn taaie aard is shin het meest geschikt voor slow-cooking methoden. Het is een hoofdbestanddeel in traditionele gerechten die langere kooktijden vereisen, zoals stoofschotels, braadstukken en ovenschotels. Een populair Engels gerecht met shin is de klassieke beef and ale stew, waarbij het vlees wordt gestoofd met bier, groenten en kruiden tot het mals is. De sleutel tot het ontsluiten van het potentieel van de shin is geduld. Langzaam koken, braiseren of stoven op een lage temperatuur zorgt ervoor dat het collageen smelt in de omringende vloeistof, waardoor een gerecht ontstaat met een zalvende dikke saus. Bovendien wordt het vlees zelf ongelooflijk mals, omdat het alle smaken uit de kookvloeistof heeft opgenomen. Gezien het rijke smaakprofiel past shin goed bij stevige kruiden zoals rozemarijn en tijm. Wortelgroenten, zoals wortels, aardappelen en pastinaken, vullen het vlees ook aan, vooral in langzaam gegaarde gerechten. Bovendien kan rode wijn, bier of runderbouillon worden gebruikt als braadvloeistof om de diepte van de smaak verder te verbeteren.


Scheenbeen

Shish is de bekendste kebabvariant die bestaat uit stukken vlees aan een spies die boven een vuur worden gegrild. Het gerecht is afkomstig van de nomadische stammen die het vlees marineerden om het malser te maken en de wildsmaak te verwijderen. De marinades bevatten een combinatie van citroensap, olijfolie, melk, yoghurt, kaneel, piment en verschillende andere kruiden. Authentieke Turkse shish kebab wordt zelden bereid met groenten aan dezelfde spies, en talloze culinaire schrijvers hebben gesuggereerd dat het grillen van de groenten en het vlees aan dezelfde spies een moderne uitvinding is van Turkse restauranthouders om de spiesen er visueel aantrekkelijker uit te laten zien voor klanten. De groenten en het vlees moeten op aparte spiesen worden gegrild, zodat beide gedurende een behoorlijke tijd worden gekookt.

Shish-kebab

Shiu ng heung gai is een traditioneel kipgerecht dat oorspronkelijk uit China komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van kip (dijen, drumsticks of vleugels), sojasaus, pindaolie, Shaoxing-wijn of sherry, knoflook, gember en vijfkruidenpoeder. De stukken kip worden gemarineerd in een mengsel van sojasaus, wijn, knoflook, gember, pindaolie en vijfkruidenpoeder. Nadat ze gemarineerd zijn, worden de stukken uitgelekt en in een diepe braadslede gelegd. Er wordt een beetje marinade over de kip geschept en de schotel wordt in de oven geroosterd tot de kip knapperig en bruin is. Terwijl de kip wordt geroosterd, moet deze regelmatig worden overgoten met de marinade. Shiu ng heung gai kan warm of koud worden geserveerd.

Shiu ng heung gai

In tegenstelling tot wat je zou denken als je de naam van het gerecht hoort, is leeuwenkop een maaltijd die bestaat uit grote varkensgehaktballen die worden gestoofd met noedels en groenten zoals kool. Het dateert uit de tijd van de Sui-dynastie, toen keizer Yang een reis naar Yangzhou maakte en zijn chefs een gerecht liet bereiden dat was geïnspireerd op de landschappen van Yangzhou, waar hij van hield. De gehaktballen leken op de Chinese leeuwenkop, dus de naam is tot op de dag van vandaag bewaard gebleven. In China zijn er twee versies van het gerecht - de ene wordt geserveerd in een rijke, bruine saus (Zhenjiang-variëteit) en de andere in een lichtere bouillon (Yangzhou-variëteit). Rustiek en hartig, dit klassieke gerecht werd ook een onderdeel van de keuken van Shanghai in de late 19e en vroege 20e eeuw.

Shizitou

Shogayaki is een van de meest voorkomende varkensvleesgerechten in Japan. Het bestaat uit magere stukken varkensvlees die in dunne plakjes worden gesneden en gestoofd in een smaakvolle mix van sojasaus, mirin en geraspte gember. In Japan is shogayaki een populaire lunch- of dinerkeuze en hoewel het in veel Japanse huishoudens wordt bereid, is het ook een hoofdbestanddeel van restaurants. Het gerecht wordt meestal geserveerd met rijst en geraspte kool of gegeten als onderdeel van afhaalmaaltijden.

Shogayaki

In het Amerikaanse systeem van primaire rundvleesdelen bevindt de korte lende zich aan de achterkant van de koe, genesteld tussen de rib en de lende. De korte lende is de thuisbasis van enkele van de meest populaire en malse stukken rundvlees, omdat het afkomstig is van een deel van de koe dat niet veel beweging krijgt. Het staat bekend om zijn malsheid en smaak. Stukken van de korte lende worden meestal gekookt met droge hittemethoden, zoals grillen, braden of roosteren, en ze worden vaak geserveerd als steaks. Enkele specifieke stukken die afkomstig zijn van de korte lende zijn T-Bone steak, porterhouse steak en strip steak (ook bekend als New York strip, Kansas City strip of top loin).


Korte lendenen

United States

Korte ribben zijn een rundvleessoort afkomstig van de borst, schouder of ribsectie van het dier. Ze staan bekend om hun rijke vetmarmering en diepe smaak. Vaak worden ze langzaam gegaard of gestoofd om een boterzachte textuur te verkrijgen. In Nederland worden ze steeds populairder, vaak bereid in stoofschotels of op de barbecue. In de Koreaanse keuken worden ze gebruikt voor 'Galbi', waarbij het vlees eerst wordt gemarineerd en daarna gegrild. Ingrediënten zoals knoflook, ui, sojasaus, wijn en kruiden zijn gebruikelijk bij de bereiding.

Korte ribben

Shuwa, vaak het nationale gerecht van Oman genoemd, wordt meestal bereid met stukken lams- of geitenvlees met bot, of af en toe rundvlees of kameel. Het vlees wordt bedekt met een kruidenmengsel dat meestal chilipepers, kardemom, kruidnagel, komijn of koriander combineert. Het wordt traditioneel verpakt in bananen- of palmbladeren en vervolgens in een geweven zak gedaan voordat het wordt geroosterd en gerookt in ondergrondse putten. Vanwege de uitgebreide bereiding wordt shuwa meestal genoten bij speciale gelegenheden. Het vlees wordt geserveerd op een bedje van rijst samen met een saus op basis van tomaten, en het is de bedoeling dat het wordt gedeeld met de gasten.

Shuwa

Germany

Siegerl&auml;nder Kr&uuml;stche is een traditioneel Duits gerecht dat oorspronkelijk uit Siegen komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van een varkenskotelet, bloem, eieren, broodkruimels, brood, boter, zout, peper en olie. De varkenskotelet wordt gekruid met zout en peper, gerold in bloem, gedoopt in ei, gepaneerd en vervolgens gebakken in hete olie tot ze goudbruin zijn. De sneetjes brood worden geroosterd, besmeerd met boter en vervolgens belegd met de gebakken varkenskotelet, terwijl de kotelet zelf wordt belegd met een gebakken ei om het gerecht af te maken.

Siegerländer Krüstche

Bolivia

Silpancho is een traditioneel Boliviaans gerecht dat wordt gekenmerkt door zijn enorme omvang en ingrediënten die rijk zijn aan vet en koolhydraten. Het gerecht bestaat doorgaans uit een laag witte rijst met daarop gekookte of gestoomde aardappelen, rundvlees- of kipfilet en gebakken eieren. Silpancho wordt doorgaans gegarneerd met gehakte peterselie, uien en bieten. Het gerecht is uitgevonden in de stad Cochabamba, beroemd om zijn unieke keuken. De naam komt van een Quechua-woord silpanch'u, wat dun en geplet betekent, verwijzend naar het vlees dat in het gerecht wordt gebruikt. Hoewel het een traditioneel gerecht is van Cochabamba, is het zo populair geworden dat het zich snel verspreidde door heel Bolivia, waar het in veel restaurants wordt geserveerd met verschillende variaties op het recept.

Silpancho



In de Engelse slagerij is silverside een oerrundvlees dat zich aan de achterkant van het dier bevindt, met name aan de buitenkant van de achterpoot, grenzend aan de bovenbil. De naam is afgeleid van het zilverachtige membraan of de glans die de spier bedekt, die meestal wordt verwijderd voor het koken. Silverside is magerder dan veel andere stukken vlees, met een stevige textuur en een kenmerkende langwerpige nerf. Het heeft een milde rundvleessmaak en wordt gekenmerkt door een gebrek aan significante marmering, hoewel het meestal een laag vet aan één kant heeft, die tijdens het koken kan worden gebruikt om het vlees sappig te houden. Traditioneel is silverside in de Britse keuken een populaire keuze voor gezouten rundvlees of corned beef. Het uithardingsproces breekt de taaiere vezels van het vlees af, wat resulteert in een mals, smaakvol resultaat. Het wordt echter ook vaak geroosterd. Bij het braden wordt vaak geadviseerd om het vlees regelmatig te bedruipen en mogelijk een marinade of slow-cooking-techniek te gebruiken om ervoor te zorgen dat het vlees mals blijft. Als het geroosterd is, kan silverside profiteren van een smaakvolle jus of saus, gezien de magere aard ervan. Veel families in het Verenigd Koninkrijk genieten op zondag van silverside roast, vaak vergezeld door groenten, Yorkshire pudding en aardappelen.

