Güveç

China

Sichuan kökenli mapo doufu, kıyma (geleneksel olarak sığır eti veya domuz eti) ve douchi olarak bilinen fermente edilmiş siyah fasulye içeren baharatlı bir sos içinde bekletilmiş tofu küplerinden oluşur. Yemeğin 1862'de Chengdu'daki Chen Xingsheng adlı küçük bir restoranda icat edildiği söylenirken, yemeğin adı onu yaratan kadın aşçıdan gelir. Yani, mapo kelimesi, kadının görünümüne atıfta bulunarak, pockermarked nine olarak çevrilebilen bir kısaltmadır. Yemeğin uyuşturucu baharatlılığı ve acılığı, Sichuan karabiberlerinden, acı biber yağından ve geniş fasulye ezmesi olan doubanjiang'dan gelirken, ek malzemeler arasında şarap pirinci, soya sosu, zencefil, sarımsak, doğranmış yeşil soğan garnitürü ve isteğe bağlı olarak koyulaştırıcı olarak kullanılan nişasta bulunur. Piştikten sonra, mapo doufu yemeğin acısını korumaya yarayan baharatlı bir üst yağ tabakasına sahip olacaktır. Buharda pişirilmiş beyaz pirinç bu yemeğin mükemmel bir eşlikçisidir, ancak mapo doufu tek başına da yenebilir.

Doufu haritası

Marake kaloune, Cibuti'den gelen geleneksel bir balık yahnisi. Yemek genellikle balık filetoları (genellikle tilapia veya levrek), patates, soğan, bamya, patlıcan, domates, sarımsak, demirhindi ezmesi, tuz, karabiber, maydanoz, pirinç ve yağın bir kombinasyonuyla yapılır. Patatesler yağda kızartılır ve ardından soğan, bamya, domates, patlıcan, demirhindi ezmesi ve sarımsakla karıştırılır. Malzemeler balık ve pirinçle karıştırılmadan önce tuz ve karabiberle tatlandırılır. Karışım suyla kaplanır, kaynatılır ve ardından pirinç yumuşayana kadar kısık ateşte pişirilir. Marake kaloune kıyılmış maydanozla süslenir ve güveç hala sıcakken servis edilir.

Marake kaloune

France

Marmite Sarthoise, Sarthe'den gelen geleneksel bir Fransız yemeğidir. Tavuk (tercihen Loué tavuğu), jambon, tavşan, havuç, Paris mantarı, şalgam, lahana, dana suyu, cr&egrave;me fra&icirc;che ve Jasniéres adlı yerel bir beyaz şaraptan oluşan bir kombinasyonla yapılır. Sebzeler hariç her şey bir tavada pişirilirken, sebzeler buharda pişirilir, beyaz şarapla üzerleri sıyrılır ve ardından krema ile karıştırılır. Yemek, 1978'de Les 19 Bonnes Tables Sarthoises derneği tarafından yaratıldı ve amaçları en iyi yerel malzemeleri tek bir yemeğe dahil etmekti.

Marmite Sarthoise

Tüm Tay köri çeşitleri arasında, massaman körisi en hafif, en tatlı ve en sıra dışı tür olarak öne çıkar. Kremalı Hindistan cevizi sütü, et, patates ve kavrulmuş baharatlarla yapılan bir köri ezmesinin birleşimidir. Hindistan cevizi sütü, yemeğin otantik Tayland öğesidir ve diğer malzemeler için zengin bir temel sağlar. Uzun süre pişirildiği için, massaman körisinde genellikle daha kalın dana eti veya kemikli tavuk parçaları ve ara sıra kuzu veya koyun eti kullanılır. Massaman'da yaygın olarak kullanılan baharat listesi çok yönlü ve kapsamlıdır. Genellikle kimyon, kişniş, karanfil, tarçın ve karabiber taneleri gibi kuru baharatların taze sarımsak, acı biber, galangal, limon otu, demirhindi ezmesi ve palmiye şekeriyle karıştırılmasıyla yapılır. Koyu kırmızı, kalın baharat ezmesi diğer malzemelerle birlikte kaynatılır ve yemeğe inanılmaz derecede karmaşık ve katmanlı bir tat verir. Massaman körisinin Güney veya Orta Tayland'dan mı geldiği henüz net değil, ancak adını ve kökenini Orta Doğu ve Hint alt kıtasından gelen Müslüman tüccarlara borçlu olduğu kesin. Massaman körisinin bölgede yaygın olmayan çeşitli hoş kokulu oryantal baharatlar kullanmasının nedeni budur. Massaman körisine genellikle bir kase buharda pişirilmiş pirinç ve meşhur salatalık turşusu garnitürü olan ajad eşlik eder. Doğranmış veya bütün fıstıklar da yemeğe dahil edilebilir veya servisten hemen önce üstüne serpilebilir.

Massaman Köri

Matata, Portekiz mutfağından etkilenmemiş nadir Mozambik yemeklerinden biridir. Bu güveç, doğranmış istiridye (veya diğer kabuklu deniz ürünleri), öğütülmüş fıstık veya fıstık ezmesi, soğan, domates, kırmızı biber gevreği, genç kabak veya ıspanak yaprakları, yağ ve baharatların bir kombinasyonu ile yapılır. Soğanlar yağda sotelenir ve diğer malzemelerle karıştırılır. Tencere kapatılır ve yapraklar solana kadar güveç kısa bir süre kısık ateşte pişirilir. Bu Mozambik güveci geleneksel olarak pilavın üzerinde servis edilir.

Matata

Mchuzi wa biringani, geleneksel olarak soğan, köri tozu, sarımsak, zencefil, acı biber, patates, domates ve hindistan cevizi sütü veya yoğurt eklenerek hazırlanan bir Tanzanya patlıcan körisidir. Köri, sos koyulaşana ve malzemeler yumuşak bir kıvama gelene kadar kısık ateşte pişirilir. Servis etmeden önce, köriye süt, hindistan cevizi sütü veya yoğurt karıştırılır ve daha sonra genellikle chapati veya pirinçle tüketilir. Bazen yemeğe patlıcanlarla birlikte kıyma da eklenir.

Mchuzi ve biringani

Croatia

Međimurski gula&scaron; Međimurje'den gelen geleneksel bir Hırvat yahnisi. Gulaşın bu çeşidi, sığır eti, domuz yağı, soğan, kırmızı toz biber, sirke, un ve tuzdan oluşan bir kombinasyonla yapılır. Malzemeler yağda sotelenir, karıştırılır ve et hafifçe yumuşayana kadar kısık ateşte pişirilir. Karışıma un eklenir ve yahni her şey yumuşayana kadar kısık ateşte pişirilir. Bu gula&scaron; yapıldıktan sonra genellikle haşlanmış patates veya ev yapımı şerit makarna ile servis edilir.

Međimurski gulaşı

Bu rahatlatıcı Filipin yahnisi genellikle küp doğranmış marine edilmiş domuz eti, havuç, patates ve domuz karaciğerini kremalı domates sosuyla birleştirir. Ulusal Filipin yemeklerinden biri olduğu için, çok sayıda bölgesel çeşidi genellikle kuru üzüm, dolmalık biber, nohut ve sosis kullanır. Menudo adı muhtemelen sakatat anlamına gelen menudencias kelimesinden gelir ve bu da yemeğin eskiden başka iç organları da içerdiğini düşündürebilir, ancak günümüzde en yaygın seçenek domuz karaciğeridir. Ayrıca küçük veya minik anlamına da gelebilir ve muhtemelen malzemelerin boyutuna atıfta bulunur. Menudo genellikle Filipinler'deki her önemli etkinlik için hazırlanır ve yanında servis edilen buharda pişirilmiş pirinçle birlikte gelir.

Menüdo Filipinli

Metemgee, manyok, tatlı patates, yam, muz, soğan ve sarımsakla yapılan, çeşitli baharatlarla, (bazen) etlerle ve duff - buğday unu köfteleriyle hindistan cevizi sütünde kaynatılan bir Guyana tek tencere yemeğidir. Tuzlu balık veya kızarmış balık, geleneksel olarak metemgee'ye eşlik eden bir garnitür olarak servis edilir. Güveç, onu bir erkeklik ve fiziksel güç kaynağı olarak gören erkekler tarafından arzu edilir. Bu doyurucu ve doyurucu yemek günün herhangi bir saatinde tüketilebilir, ancak Guyanalılar genellikle öğle yemeğinde yemeyi severler.

Metemgee

Mfaraket koussa, Lübnan'dan gelen geleneksel bir sebze yahnisi. Yemek genellikle kabak, nohut, soğan, acı biber, sarımsak, zeytinyağı, domates, yenibahar, tuz ve beyaz biberin bir kombinasyonuyla yapılır. Nohutlar ıslatılır ve haşlanırken soğan, sarımsak ve acı biberler yumuşayana kadar yağda sotelenir. Kabak daha küçük parçalara kesilir ve aynı tavada sotelenir. Karışım yenibahar, tuz ve beyaz biberle tatlandırılır ve ardından domateslerle karıştırılır. Yahni yaklaşık yarım saat kısık ateşte pişirilir ve ardından genellikle oda sıcaklığında servis edilir. Mfaraket koussa özellikle yaz aylarında popülerdir.

Mfaraket kusa

Italy

Minestra di patate e verza, Basilicata'dan gelen geleneksel bir İtalyan yemeğidir. Lahana, patates, sebze suyu, kırmızı biber gevreği, zeytinyağı, sarımsak, soğan ve tuzdan oluşan bir kombinasyonla yapılır. Yerel lehçede patateslere patane denir. Bu doyurucu güveç, patates ve lahana yumuşayana kadar, dağılana ve sıvının çoğu buharlaşana kadar kısık ateşte pişirilir. Daha sonra sebzeler, kıvamı patates püresine benzer olana kadar ezilir. Güveç, servis edilmeden önce üzerine zeytinyağı gezdirilerek servis edilir ve istenirse tatlı kırmızı biber tozu da serpilebilir. Özellikle soğuk kış aylarında popülerdir.

Patates ve soğan madeni

India

Mirchi ka salan, Haydarabad'dan gelen bir köri çeşididir. Kızarmış hafif yeşil biberlerin fıstık, hindistan cevizi, kızarmış soğan, susam tohumu, zencefil ve sarımsak ezmesi ve çeşitli baharatların baharatlı bir karışımında kaynatılmasıyla yapılır. Köri genellikle çeşitli baharatlar ve ekstra bir keskinlik için demirhindi veya limon suyu ile zenginleştirilir. Hazırlanışında kullanılan tipik baharatlar arasında acı biber tozu, kimyon tohumu, kişniş tohumu, hardal tohumu, zerdeçal, köri yaprakları, çemen tohumu ve çörek otu bulunur. Mirchi ka salan genellikle üstüne taze kişniş yaprakları eklenerek sıcak olarak tüketilir ve Haydarabad biryani veya sade pilavın mükemmel bir eşlikçisidir, ancak yanında naan, roti veya diğer Hint ekmekleriyle de eşleştirilebilir.

Mirchi ka salan

Misir wat veya tsebhi birse, geleneksel bir Etiyopya ve Eritre yemeği ve bir tür wat'tır (Etiyopya ve Eritre yahnisi). Hazırlamak için soğanlar niter kibbeh saf tereyağında sotelenir, ardından sarımsak, zencefil, domates salçası, berbere baharatları, et suyu ve mercimek eklenir. Mercimekler yumuşayana kadar güveç yavaşça pişirilir ve yemek genellikle pişirmenin sonuna doğru biraz daha berbere baharatı ve niter kibbeh ile zenginleştirilir. Misir wat sıcak servis edilir ve genellikle yanında mercimekleri almak için kullanılan injera pidesi ile servis edilir. İstenirse güveç üstüne bir kaşık kremalı Ayib peyniri ile süslenebilir.

Mısır ne

Mocot&oacute;, inek ayağı, fasulye ve çeşitli sebzelerden yapılan popüler bir Brezilya yahnisi. Yemeğin adı Kimbundu kelimesi mbokot&oacute;dan geliyor. Besleyici ve ucuz olan bu yahninin orijinali, toprak sahipleri tarafından atılan et parçalarını kullanan köleler tarafından yapılıyordu. Mocot&oacute; özellikle Brezilya'nın güney ve kuzeydoğu kesimlerinde popülerdir. Brezilya'nın hava ile ilgili temel sorunu serinlemek olsa da, mocot&oacute; Portekiz mutfak mirasının bir parçası olduğu ve Portekiz'in dağlık kesimlerinin aşırı soğuk olduğu bilindiği için, insanı ısıtan mükemmel bir kış yahnisi. Brezilyalılar genellikle akşamdan kalmayı önlemek için gecenin sonunda veya iyileştirmek için sabahın erken saatlerinde tüketirler.

Mocotó

Mole de olla, kurutulmuş acı sos, sığır eti ve mısır ve Meksika kabağı gibi sebzelerden yapılan geleneksel bir Meksika yemeğidir. Yemeğin çok sayıda versiyonu olduğu için bazen patates, yeşil fasulye ve xoconostle de mole de olla'ya eklenebilir. Yemeğin kökeni hala belirsizdir, ancak bazı tarihçiler büyük olasılıkla İspanyol öncesi dönemlerde tüketildiğini ve Orta Meksika'dan geldiğini iddia etmektedir. Tencerede mole olarak tercüme edilen yemeğin, popüler kalın mole soslarıyla pek az ortak noktası vardır, çünkü mole de olla geleneksel mole sosları kadar baharatlı olmayan çorba benzeri bir güveçtir. Mole de olla, mütevazı bir yemeğin et ve taze, kolayca bulunabilen sebzelerin eklenmesiyle nasıl gurme bir yemeğe dönüştürülebileceğinin klasik bir örneğidir.

Köstebek de olla

Podmeta&scaron;, Hırvatistan'ın Mrkopalj belediyesinden gelen geleneksel bir yemektir. Mısır ununun pişmiş ekşi lahana ve suyla birleştirilmesiyle yapılır. Daha sonra karışım, mısır unu lahana ile iyice birleşene ve karışım koyulaşana kadar pişirilir. İstenirse, podmeta&scaron; üzerine yağ ve sarımsak karışımı gezdirilebilir veya domuz kabuğu ve sarımsak karışımıyla kaplanabilir. Servis edildiğinde, podmeta&scaron; genellikle sosislerle birlikte servis edilir. Podmeta&scaron;'un icadıyla ilgili yerel bir efsane de vardır; karlı bir gecede, zengin bir adam kardan korunmak için arkadaşlarıyla birlikte yerel bir eve gelir. Aşçının elinde sadece lahana ve sosis vardır, ancak bu kadar çok insanı doyurmaya yetmemektedir. Mısır ununu lahanaya koyma fikri aklına gelir ve bunu yapar ve yemeğe domuz kabuğu, sarımsak ve sosis ekler. Yemeğin anında büyük ilgi görmesi üzerine podmeta&scaron'un da bu şekilde ortaya çıktığı düşünülüyor.

Mrkopaljski podmetaš

Mtsvane pamidori, Gürcistan'dan gelen geleneksel bir sebze yemeğidir. Yemek genellikle yeşil domates, soğan, havuç, sarımsak, maydanoz, kereviz, zeytinyağı, tuz ve karabiberin bir kombinasyonuyla yapılır. Doğranmış domates, soğan, havuç, kereviz, maydanoz ve zeytinyağı bir tavaya su ile yerleştirilir ve ara sıra karıştırılarak düşük ateşte pişirilir. Sarımsak ve tuz bir macun haline getirilir ve sebzeler tamamen pişip yumuşadığında tava ocaktan alınır ve sarımsak ezmesi ve karabiber yemeğe karıştırılır. Mtsvane pamidori genellikle tüketilmeden önce oda sıcaklığına soğumaya bırakılır.

Mtsvane pamidori

Muamba nsusu, Kongo'dan gelen geleneksel bir Afrika yemeğidir. Bu güveç genellikle fıstık ezmesi, tavuk, domates, ıspanak, limon suyu, zerdeçal, kırmızı biber, acı biber, palmiye yağı, soğan ve kimyon karışımıyla hazırlanır. Tavuk parçaları limon suyu, zerdeçal, kırmızı biber ve acı biberle marine edilir ve daha sonra diğer malzemelerle birlikte sebze suyunda yumuşayana kadar pişirilir. Yemek piştikten sonra genellikle doğranmış yeşil soğan ve ezilmiş fıstıkla süslenir. Muamba nsusu, yanında muz, yam, pirinç veya fufu ile servis edilir.

Annen nsusu

Muboora, Zimbabve'den gelen geleneksel bir Afrika yemeğidir. Balkabağı yaprakları, yağ, domates, soğan, tuz ve karbonat kombinasyonuyla yapılır. Balkabağı yaprakları genellikle toprakla dolu oldukları için dikkatlice yıkanmalıdır. Soğanlar ve domatesler tamamen pişene kadar kaynar su ve diğer tüm malzemelerle dolu bir tencerede kısık ateşte pişirilir. İşlem tamamlandıktan sonra, muboora genellikle olduğu gibi veya yanında sadza (pap) ve bir turşu ile servis edilir. İsteğe bağlı olarak yemeğe krema eklenebilir ve ayrıca fıstık ezmesi eklenerek yapılan muboora une dovi adlı bir versiyonu da vardır.

Muboora

Murgh kari, ülkenin kuzey kesimlerinden gelen geleneksel bir Hint köri yemeğidir. Bu tavuk körisi genellikle tavuk göğsü veya uyluk, soğan, sarımsak, zencefil, kimyon, zerdeçal, kırmızı biber, rezene tohumu, domates, kişniş, yoğurt ve yağın bir kombinasyonu ile yapılır. Sos sebzeler ve baharatlarla hazırlanır ve daha sonra kızarmış tavuk parçaları tencereye eklenir ve daha sonra karışım her şey yumuşayana ve tamamen pişene kadar kısık ateşte pişirilir. Murgh körisi geleneksel olarak yanında pilav, küçük samosalar veya naan ile servis edilir. Bu hoş kokulu ve aromatik yemek genellikle kıyılmış kişnişle süslenir.