Güveç

Kway chap, soya sosu suyunda yassı pirinç levhalarından ve domuz dili, sakatat, domuz kabuğu, domuz göbeği, haşlanmış yumurta, balık köftesi veya konserve sebzeler gibi çeşitli garnitürlerden oluşan geleneksel bir Singapur yemeğidir. Et genellikle tarçın, karanfil ve anason gibi baharatlarla haşlanır. Suyun her zaman hafif ama lezzetli olması gerektiği, kway olarak bilinen pirinç levhalarının ise asla birbirine yapışmaması gerektiği söylenir. Bu yemek Singapur'un dört bir yanındaki çok sayıda seyyar satıcı tezgahında bulunabilir.

Kway dostum

Lapskaus, Norveç'ten gelen geleneksel bir güveçtir. Güveç genellikle sığır eti (kuzu eti, domuz eti ve tavuk da uygun seçeneklerdir), soğan, patates, havuç, kereviz, rutabaga, et suyu, un (isteğe bağlı), defne yaprağı, kekik, tuz ve karabiber kombinasyonuyla yapılır. Sığır eti, sebzeler, otlar ve baharatlarla suda pişirilir. Güveç pişerken et suyu koyulaşır ve doğru kıvama geldiğinde yanında birkaç dilim ekmek veya lefse pidesiyle sıcak olarak servis edilir. İstenirse et suyu biraz unla koyulaştırılabilir. Ancak yemeğin birçok çeşidi vardır ve bazı insanlar et suyunun ince ve sulu olmasını sever. Bu doyurucu güveç özellikle sonbahar ve kış aylarında popülerdir. Çoğu güveç gibi, lapskaus da ertesi gün daha da lezzetli olur.

Lapskaus

Leeks mirisata, Sri Lanka'dan gelen geleneksel bir sebze yahnisi veya köridir. İnce dilimlenmiş pırasa (sadece beyaz kısımları), yağ, zerdeçal, acı biber tozu, dövülmüş Maldiv balığı ve tuzdan oluşan bir kombinasyonla yapılır. Pırasalar yağda sotelenir, ardından diğer malzemelerle birleştirilir. Pırasalar hacim olarak azalana kadar ve ardından tüm sıvı buharlaşana kadar biraz daha pişirilir. Leeks mirisata genellikle pilav veya diğer körilerle servis edilir. Yemeğin adı gevşekçe baharatlı pırasa körisi olarak tercüme edilebilir.

Pırasa mirisata

Afrika yemek pişirme geleneklerinden büyük ölçüde etkilenen legim, içerik açısından birçok farklılığa sahip popüler bir Haiti yemeğidir. Genellikle etle (genellikle sığır eti) pişirilen ve daha sonra birlikte ezilen çeşitli karışık sebzelerden oluşur. Legim (baklagiller veya sebzeler anlamına gelir) genellikle lahana, patlıcan, su teresi, yeşil fasulye, havuç ve chayote kabağı içerir. Güveç geleneksel olarak cumartesileri hazırlanır ve genellikle mısır unu veya pirinçle birlikte servis edilir.

Legim

Le me tsolola, Komor Adaları'ndan gelen geleneksel bir Afrika yemeğidir. Yemek, hindistan cevizi sütünde pişirilmiş balık ve etle yapılan basit bir güveçtir. Malzemeler genellikle küp doğranmış dana eti, yeşil muzlar, mahi mahi gibi balıklar, yağ, soğan, domates, hindistan cevizi sütü ve baharatlar içerir. Balık ve et, kahverengi olana kadar yağda kızartılır, ardından hindistan cevizi sütünde diğer malzemelerle pişirilir. Yemek, tüm malzemeler yumuşayana kadar yavaşça pişirilir ve le me tsolola daha sonra beyaz pirinçle servis edilir.

Bana tsolola ver

Umido'daki lenticchie, mercimeğin ana malzeme olarak kullanıldığı geleneksel bir İtalyan yemeğidir. Mercimekler, zeytinyağında sotelenmiş soğanlarla birlikte bir tavaya eklenir ve mercimekler yağı emdikten sonra karışım suyla kaplanır. Tavaya sarımsak ve nane de eklenir ve mercimekler yumuşayana ve sıvı çoğunlukla emilene kadar pişirilir. Yemek tuz ve karabiberle tatlandırılır ve ılık veya soğuk olarak servis edilir. Soğuk olarak servis edildiğinde, yemeğe birkaç haşlanmış yumurta eklemeniz önerilir, ancak o zaman artık vegan olmaz. Umido'daki lenticchie, geleneksel olarak Yılbaşı Gecesi'nde servis edilir, ancak yılın daha soğuk aylarında da popülerdir.

Umido'da lenticchie

Liberya lahana yahnisi, adından da anlaşılacağı gibi, Liberya'ya özgü geleneksel bir yahnidir. Lahana, tavuk, Maggi küpleri, et yumuşatıcı, dana eti, domates salçası, karabiber, tavuk bulyonu, soğan ve bitkisel yağın bir kombinasyonuyla yapılır. Et, altın rengi kahverengi olana kadar yağda birlikte kızartılır. Daha sonra kalan malzemeler tencereye eklenir ve yahni koyulaşana ve malzemeler yumuşayana kadar kısık ateşte pişirilir. Malzemelerin tencerenin dibine yapışmasını önlemek için yahniyi dikkatlice izlemeniz önerilir.

Liberya Lahana Yahnisi

Lobio, fasulyeyi temel bir bileşen olarak kullanan geniş bir yemek grubunu ifade eden bir Gürcü icadıdır. En yaygın olanları, çeşitli baharatlarla kaynatılarak koyu bir güveç haline getirilen ve genellikle geleneksel bir Gürcü mısır ekmeği olan mchadi ile servis edilen kırmızı barbunya fasulyeleridir. Diğer birçok çeşidin arasında, ezilmiş fasulyeleri koyu bir ceviz sosuna dahil eden lobio nigozit en yaygın versiyonudur. Yemek, bütün veya ezilmiş fasulyelerle bir salata şeklinde de görünebilir ve genellikle soğuk olarak servis edilir.

Lobi

Locro, İspanyol fatihlerin gelişinden çok önce Güney Amerika'da ortaya çıkan kalın ve besleyici bir güveçtir. Bu otantik ve geleneksel güvecin çok sayıda çeşidi vardır, ancak en ünlü versiyonu çoğunlukla kuru beyaz mısır taneleri, et ve sebzelerle yapılan Arjantin locro'sudur. Yemek genellikle domuz veya dana eti parçalarının yanı sıra kaburga veya sakatattan oluşurken, bazı versiyonlarda sosis ve tütsülenmiş domuz pastırması bulunabilir. Diğer malzemeler arasında kuru mısır taneleri (hominy), çeşitli baharatlar ve balkabağı, patates ve tatlı patates gibi sebzeler bulunur. Locro'nun dağlık And Dağları bölgesinde ortaya çıktığına ve yerli İnka medeniyetinin mutfak geleneklerinden büyük ölçüde etkilendiğine inanılmaktadır. Arjantin'de, yemek genellikle Mayıs Devrimi Günü veya çok sayıda resmi toplantı gibi özel günlerde servis edilir, ancak aynı zamanda sert kış mevsimlerinde de temel bir yemektir. Locro her zaman sıcak olarak, yanında ekmekle servis edilir ve genellikle geleneksel bir acı sos olan quiquirimichi ile kaplanır. Genellikle Arjantin ile ilişkilendirilse ve ülkenin ulusal yemeği olarak kabul edilse de, locro'nun farklı çeşitleri başta Ekvador, Bolivya, Şili ve Peru olmak üzere diğer Güney Amerika ülkelerinde de popülerdir. Locro bu ülkelerde genellikle (ama her zaman değil) bir güveç değil, bir çorba anlamına gelir.

Locro

Locro de zapallo, kabak parçaları, patates, buharlaştırılmış süt, queso fresco, sebzeler (soğan, bezelye, mısır) ve aji amarillo biberlerinden oluşan klasik bir Peru yemeğidir. Güveç oldukça hafif olduğundan, birçok kişi akşam yemeğinde locro yer, ardından Koloniler döneminde doğrudan yatağa giderdi. Güveç hazır olduğunda, beyaz pirinç ve kızarmış muzlarla servis edilmesi önerilir.

Zapallo yuvası

Lüksemburg Esa&uuml; çorbası, mercimeği soğan, havuç, kereviz ve pırasa gibi otlar ve sebzelerle pişirerek yapılan doyurucu bir mercimek yahnisi. Yemek genellikle tuz ve karabiberle tatlandırılır ve isteğe bağlı olarak çeşitli baharatlar, tütsülenmiş domuz pastırması, tereyağı ve krema veya süt gibi malzemelerle zenginleştirilebilir. Bu basit yahninin adı, Eski Ahit'te adı geçen, İshak ve Rebekka'nın oğlu ve küçük kardeşi Yakup'a bir kase haşlanmış mercimek (bir "çorba") karşılığında doğum hakkını satan Esau'dan gelir. Yemeğe ayrıca yaygın olarak Yakup'un mercimek yahnisi veya Esau'nun çorbası da denir.

Lüksemburg Esaü Çorbası

Bazen sos veya çorba olarak da adlandırılan bu geleneksel güveç, Batı ve Orta Afrika'da sevilir, ancak Mali'deki Bambara halkı arasında ortaya çıktığına inanılmaktadır. Çok sayıda bölgesel çeşidi vardır, ancak her versiyon un haline getirilen ve yemeğin temel sosunu oluşturan kavrulmuş fıstıklarla yapılır. Ek malzemelerin listesi kapsamlıdır ve genellikle domates salçası, balık veya et, genellikle dana eti, kuzu eti, keçi veya tavuk, çeşitli sebzeler ve zencefil, zerdeçal, kişniş veya tarçın gibi çok sayıda baharat içerir. Çeşitler genellikle doku ve kıvam bakımından farklılık gösterirken, yan yemekler bölgesel olarak etkilenir ve pirinçten kuskus, fufu veya tatlı patatese kadar her şeyi içerebilir.

Maafe

India

Madras, baharatlılığı ve karmaşık lezzetleriyle karakterize edilen geleneksel bir Hint körisidir. Birçok çeşidi olmasına rağmen, genellikle tavuk veya kuzu eti, soğan, sarımsak, zencefil, domates salçası, limon suyu, tarçın, yağ, Hindistan cevizi sütü ve madras köri tozu, acı biber tozu, kurutulmuş çemen otu ve tuzdan oluşan bir baharat karışımıyla yapılır. Köri çok koyu olmamalı ve koyuysa, su değil, biraz köri tabanı eklemek yeterlidir. Hazırlandıktan sonra, bu baharatlı köri genellikle servis edilmeden önce kıyılmış kişnişle süslenir. Yemek tavuk yerine kuzu veya dana etiyle de hazırlanabilir, ancak o zaman ghoust madras olarak adlandırılır.

Madras körisi

Maharagwe, kırmızı fasulyelerin çeşitli diğer malzemelerle haşlanmasıyla yapılan popüler bir Afrika yemeğidir. Yemek hem tatlı hem de tuzlu versiyonlarda hazırlanabilir. Fasulyeler genellikle Hindistan cevizi sütü, kakule, tarçın, soğan, domates, sarımsak, köri tozu, acı biber ve yeşil biberle kaynatılır. Maharagwe'yi chapati ekmeği veya ugali ile servis etmeniz önerilir. Yemek Afrika yemeği olmasına rağmen, maharagwe'nin hazırlanmasında kullanılan malzemelerde görülebilen bazı belirgin Hint etkileri vardır.

Maharagve

Makhlouta, fasulye, buğday ve barbunya, beyaz ve nohut fasulyesi, nohut, mercimek ve bulgur gibi çeşitli baklagillerle hazırlanan kalın ve sade bir Lübnan yahnisi. Fasulye ve baklagiller, genellikle soğan ve baharatlarla birlikte ertesi gün yavaşça haşlanmadan önce bir gece suda bekletilmelidir; bazı varyasyonlarda nar ekşisi veya domates salçası da bulunabilir. Makhlouta genellikle vejetaryen bir yemek olarak hazırlanır, ancak bazen et de yahniyle birlikte servis edilebilir. Kırsal alanlarda, bu doyurucu yahnisi bazen yağda saklanan kuzu parçaları olan awarma ile de hazırlanırdı. Yemeğin adı karışık olarak çevrilir ve muhtemelen bu doyurucu yemekte bir araya getirilen çeşitli tahıl ve baklagillerden kaynaklanmaktadır.

Mahluta

M&acirc;ncare de mazăre, Rumen bezelye yahnisi. Bezelyeler genellikle doğranmış soğan, havuç, dolmalık biber, pastırnak, domates sosu, sebze suyu ve baharatlarla pişirilir. Yahnisi sadece sebzelerle hazırlanabilir (daha sonra Oruç sırasında yemek için uygundur) veya etle, genellikle tavuk, dana eti veya domuz etiyle birleştirilebilir. Sıcak ve doyurucu olan bu bezelye yahnisi dereotu ile süslenebilir ve genellikle öğle veya akşam yemeğinde yenir. Bu yemeğin tipik eşlikçileri arasında taze salatalar, ekmek dilimleri ve Rumen telemea peyniri bulunur.

Mezarlık Manifestosu

M&acirc;ncare de praz, geleneksel bir Rumen pırasa yahnisi. Genellikle soğanla domates sosuyla pişirilen doğranmış pırasa ve zeytinlerden oluşur ve pırasalar yumuşayana kadar pişirilir. Yahniye genellikle limon suyu eklenir ve doğranmış maydanoz veya dereotu ile süslenir. Basit bir etsiz yemek olan bu pırasa yahnisi genellikle yanında çıtır ekmekle servis edilir.

Praz Manifestosu

Croatia

İstria mane&scaron;tra, popüler İtalyan minestrone çorbasının Hırvat versiyonudur. Bu doyurucu ve yoğun güveç benzeri çorba kurutulmuş et, fasulye ve ilkbahar mısırıyla yapılır. Yemeğin çok sayıda çeşidi vardır, bu nedenle mane&scaron;tra genellikle kurutulmuş et çıkarıldığında ilk yemek olarak servis edilir ve etle hazırlanırsa yemek genellikle ana yemek olarak servis edilir. Havuç, kereviz, şalgam, soğan ve domates, genellikle maydanoz, karabiber, zeytinyağı ve defne yaprağı ile tatlandırılan mane&scaron;tra'da kullanılabilir. Ayrıca Grači&scaron;će ilçesinde yıllık Mane&scaron;tra Festivali vardır. Bu besleyici çorbayı yanında çıtır ekmek parçalarıyla servis etmeniz önerilir.

Maneštra

Mane&scaron;tra od boba i komorača, Kvarner bölgesinden gelen geleneksel bir Hırvat yemeğidir. Bu tür mane&scaron;tra, bakla (bakla), rezene, patates, soğan, havuç, un, maydanoz, yağ, tuz ve karabiberin bir kombinasyonu ile yapılır. Soğanlar incecik doğranır ve altın sarısı olana kadar yağda sotelenir. Bakla, doğranmış rezene, maydanoz ve patates küpleri tencereye eklenir ve karışım su ve bir kaşık unla kaplanır. Güveç tuz ve karabiberle tatlandırılır ve ardından malzemeler tamamen pişene ve mane&scaron;tra koyu bir kıvama gelene kadar kısık ateşte pişirilir.

Boba ve komoracanın manesi

Mane&scaron;tra od slanutka i dagnji, Kvarner bölgesinden gelen geleneksel bir Hırvat yemeğidir. Bu tür mane&scaron;tra genellikle nohut, midye, havuç, patates, kereviz, soğan, sarımsak, domates, maydanoz, kuru beyaz şarap ve zeytinyağı kombinasyonuyla yapılır. Nohutlar ıslatılır ve patates, havuç, kereviz ve soğanla tuzlu suda pişirilir. Sarımsak zeytinyağında sotelenir ve doğranmış domates ve tuzla karıştırılır. Birkaç dakika sonra midyeler tencereye eklenir ve açılana kadar pişirilir. İşlem sırasında tencereye beyaz şarap eklenir. Nohutların yarısı ezilir ve diğer yarısı ve midyelerle karıştırılır. Mane&scaron;tra kısa bir süre kısık ateşte pişirilir ve ardından kabuklu midye artıkları, doğranmış maydanoz ve bir damla zeytinyağı ile süslenerek sıcak servis edilir.