Güveç

Skipperlabskovs, Danimarka'ya özgü geleneksel bir güveçtir. Kaptanın güveci olarak da bilinir ve genellikle dana eti, soğan, dana suyu, patates, kırmızı şarap sirkesi, yağ, kekik, defne yaprağı, frenk soğanı ve tuzdan oluşan bir kombinasyonla yapılır. Dana eti parçalara kesilir, tuzla tatlandırılır, orta ateşte yağda kızartılır ve ardından soğanla karıştırılır. Tava sirke ve et suyu ile silerek temizlenirken kekik, patates ve defne yaprağı tavaya eklenir. Et yumuşayana ve patateslerin bir kısmı pişirme suyuna karışana kadar güveç kısık ateşte pişirilir. Skipperlabskovs piştikten sonra kaselerde servis edilir ve frenk soğanıyla süslenir. Geçmişte, güveç geleneksel olarak denizciler için denizdeyken yapılırdı.

Skipperlabskov'lar

Ireland

Etekler ve böbrekler, domuz etekleri (omurganın ve kaburgaların iç kısmından alınan parçalar), böbrekler, patatesler, soğanlar ve sudan oluşan doyurucu bir güveçtir. Güveç, beyaz biber, tuz ve kekikle tatlandırılırken, mısır unu genellikle koyulaştırıcı madde olarak eklenir. Yemek, İngiliz Silahlı Kuvvetleri'ne konserve sığır eti ve domuz eti tedarik eden başlıca bir tedarikçi olan Cork'un bir spesiyalitesidir, bu nedenle bölgede her zaman bol miktarda sakatat bulunurdu. Yemeğin yanında biraz çıtır ekmekle servis edilmesi önerilir.

Etekler ve Böbrekler

Hungary

Slambuc, pastırma, lebbencs makarna, patates, domuz yağı, sarımsak ve acı kırmızı biberin birleşimiyle yapılan geleneksel bir Macar çoban yemeğidir. Önemli olan, yemeğin her zaman açık ateşte bir kazanda hazırlanması gerektiğidir ve eğer öyle değilse, buna slambuc denilemez. Malzemeler, su buharlaşana kadar yavaşça kaynatılır. Hazırlık sırasında, kazan çalkalanır, karıştırılmaz, böylece yüzeyi eşit şekilde çıtır çıtır olur. Slambuc puristlerine göre, kazanda 32 kez çevrilmelidir. Bu mütevazı güveç Hajdú-Bihar ilçesinden gelir ve ilk olarak Hortobúgy'de hazırlandığı düşünülmektedir. Efsaneye göre, yemeğin adı genç bir kovboy tarafından konmuştur - Öğle yemeğinde patronu yemeği beğenip beğenmediğini sorduğunda, ağzı hala dolu olan çocuk ''&Ouml;h&ouml;n!'' dedi. Bu, onay anlamına gelen igen kelimesinin peltek bir versiyonudur ve bu yüzden yemeğin alternatif adı &ouml;h&ouml;n'dur.

Slambuk

Croatia

Bu gulaş çeşidi Hırvatistan'ın Slavonia ve Baranja bölgesinden gelir. Domuz eti (bazen domuz eti ve dana eti), soğan, yağ, mantar, dolmalık biber, domates, patates ve sosisle yapılır. Slavonski gula&scaron; genellikle tuz, karabiber ve acı çekilmiş kırmızı biberle tatlandırılır. Yemek genellikle kışın hazırlanır ve gnocchi, polenta veya geniş makarna erişteleriyle servis edilmesi önerilir.

Slavonski gulaş

Greece

Girit'e özgü sofegada, mevsim sebzeleriyle yapılabilen doyurucu bir sebze yahnisi. Genellikle kabak, biber, patates, patlıcan, pırasa, domates ve çeşitli baharatlar ve otlar içerir. Sofegada için belirli bir tarif yoktur ve çoğunlukla sebzelerden oluşmasına ve genellikle oruç yemeği olarak tüketilmesine rağmen, bazı versiyonlarında deniz ürünleri veya salyangozlar bulunabilir. Bu doyurucu yahninin 20. yüzyılın başlarına dayandığı söylenir ve geleneksel olarak toprak kaplarda hazırlanırdı. İsteğe bağlı olarak fırında da tamamlanabilir. Yemek ana yemek olarak tüketilir ve genellikle yanında çıtır ekmekle servis edilir. Feta veya myzithra peyniri yanında servis edilebilir veya yemeğin üzerine ufalanabilir.

Kanepe

Tatlı ve ekşi tatlarıyla öne çıkan bu rahatlatıcı dana güveci Lefkada adasından geliyor ve Venedik mutfak geleneğinin etkisi altında geliştirildiğine inanılıyor. Küp doğranmış dana eti, bol miktarda sotelenmiş soğan, kırmızı şarap sirkesi, sarımsak, biberiye ve petimezi (geleneksel Yunan üzüm şırası) ile hazırlanıyor. Yemek genellikle ara sıra patatesle değiştirilen ayva dilimleriyle zenginleştiriliyor ve güvecin yanında çıtır ekmekle servis edilmesi öneriliyor.

Sofigado

Spain

Sofrit pagés, Ibiza'dan gelen geleneksel bir İspanyol yahnisi. Kuzu, tavuk ve botifarra ve sobrassada gibi sosisler gibi farklı etlerin ve dolmalık biber, enginar ve patates gibi çeşitli sebzelerin bir kombinasyonuyla yapılır. Ibiza'nın deniz ürünleri yemekleriyle ünlü olması nedeniyle, bu et ağırlıklı yemek genellikle evde özel günler için hazırlanır, ancak günümüzde Ibiza'daki çoğu geleneksel restoranda kolayca bulunabilir. Bir kadeh kuru kırmızı şarapla servis edilmesi önerilir.

Sofrit sayfaları

Pakistan

Sohbat, Hayber Pahtunhva ve Pencap eyaletlerinde tüketilen geleneksel bir Pakistan yemeğidir. Yemek, genellikle tavuk, bazen de koyun veya sığır eti olmak üzere et parçalarından yapılır ve kızartılmadan önce kızarmış soğan, domates, sarımsak, zencefil ve baharatlardan oluşan zengin bir et suyunda pişirilir. Sıcak, aromatik çorba daha sonra eşit şekilde chapati pide parçalarına dağıtılırken, et parçaları genellikle yırtılmış, et suyuna batırılmış chapatilerin üzerine yerleştirilir. Tüm yemek, yerel olarak thaal olarak bilinen büyük bir servis tabağında servis edilir, çünkü elle paylaşılması ve yenmesi amaçlanmıştır. Yemekte kullanılan pide, yuvarlanmayan ve geleneksel olarak dairesel taş levhalar üzerinde pişirilen maaney olarak bilinen yerel bir chapati çeşididir. Sohbat, yemeğin Saraiki adıdır, Peştun adı ise painda'dır, bir arada oturan bir grup insan anlamına gelir ve yemeğin ortak paylaşımı uygulamasına atıfta bulunur. Taze salatalar, raitalar, çutneyler ve bir fincan yeşil çay bu spesiyaliteye tipik eşlikçilerdir. Sohbat veya painda genellikle özel günler ve aile toplantıları için hazırlanır.

Sohbet

Bu rustik yemek, popüler bir Yahudi güveci olan geleneksel cholent'in Çek versiyonudur. Yahudi cemaati tarafından geliştirilen bu yemek genellikle fasulye veya bezelye, arpa, seçilmiş baharatlar ve ara sıra et gibi çeşitli baklagillerden oluşur. İster doyurucu bir güveç ister güveç olarak hazırlansın, genellikle Şabat'ta ana yemek olarak tüketilir.

Şulet

Italy

Spezzatino, az miktarda sıvı içinde pişirilen küçük et parçalarından oluşan bir İtalyan güvecidir. Genellikle, hepsi güzel miktarda bağ dokusu ve kıkırdak içeren ve doyurucu bir sosa dönüşen daha az yumuşak sığır eti, kuzu eti, koyun eti veya domuz etinden yapılır. Et parçaları genellikle unla tozlanır, ardından havuç, soğan, kereviz, pancetta ve beyaz şarapla tereyağında kızartılır. Tüm malzemeler yoğun bir sosla kaplanana kadar kombinasyon uzun süre yavaşça pişirilir. Ayrıca, patates veya domates eklenmiş spezzatino versiyonları da vardır ve yemeğin adı, daha küçük parçalara kesmek anlamına gelen spezzettare kelimesinden türetilmiştir.

Spezzatino

Steckr&uuml;beneintopf, rutabaga ve havuç, soğan ve patates gibi diğer kök sebzelerin bir kombinasyonuna dayanan geleneksel bir Alman güvecidir. Tüm sebzeler genellikle küçük küpler halinde kesilir ve daha sonra tuz, karabiber, hindistan cevizi ve (isteğe bağlı olarak) kurutulmuş otlarla tatlandırılmış bir sebze suyunda pişirilir. Bu güveç genellikle vejetaryen bir yemek olarak kabul edilse de, genellikle jambon parçaları veya dilimlenmiş sosislerle zenginleştirilir. Zengin ve lezzetli olan güveç genellikle taze, tereyağlı ekmek dilimleriyle sıcak olarak yenir. Almanya'da rutabaga yemek uzun zamandır zor zamanlarla ilişkilendirilmiştir çünkü rutabaga yemekleri, 20. yüzyılın her iki dünya savaşı sırasında ülkedeki savaştan etkilenen aileler için bir tür hayatta kalma yemeğiydi. Hatta I. Dünya Savaşı sırasında Açlık kışı veya Steckr&uuml;benwinter olarak bilinen, Rutabaga kışı anlamına gelen bir dönem bile vardır. Bu kök sebze yine de geri dönüş yapmıştır ve günümüzde Almanya genelindeki çok sayıda sebze pazarında ve süpermarkette mevcuttur.

Merdiven altı

Stocafi, Monako'ya özgü bir lezzettir. Yemek, sarımsak, kapari, defne yaprağı ve siyah zeytinle tatlandırılmış domates sosunda haşlanmış kurutulmuş morina balığından oluşur. Hazırlanmadan önce kurutulmuş morina balığı yaklaşık 24 saat suda bekletilmelidir. Balık piştikten sonra yemek servis edilmeye hazırdır. Stocafi'yi kıyılmış frenk soğanıyla süslemeniz ve haşlanmış patatesle eşleştirmeniz önerilir.

Stokafi

Bu Ligurya tek kapta yapılan klasik yemek, kurutulmuş morina balığını zeytin, çam fıstığı ve bahçe sebzeleriyle birlikte lezzetli bir domates bazlı et suyunda pişirerek yapılır. Bir zamanlar la cucina povera'nın temel yemeği olan Ceneviz usulü balık yahnisi, aile sofralarından modern restoranlara kadar uzandı ve giderek daha popüler hale geliyor. Genç, kuru beyaz şaraplarla en iyi şekilde eşleştirilir.

Stoccafisso alla Genovese

Stracotto di somaro, Emilia-Romagna'dan gelen geleneksel bir İtalyan yemeğidir ve özellikle Modena'da popülerdir. Bu güveç, eşek filetosu, domates, kırmızı şarap, sarımsak, havuç, kereviz, zeytinyağı, adaçayı, karanfil, hindistan cevizi, defne yaprağı, tuz ve karabiber kombinasyonuyla yapılır. Eşek eti, şarap, adaçayı, karanfil, defne yaprağı, sarımsak, havuç, kereviz, hindistan cevizi, tuz ve karabiber karışımında marine edilir ve ardından süzülür ve zeytinyağında kızartılır. Şarap ve domatesler tavaya eklenir ve güveç yaklaşık iki saat pişirilir. Piştikten sonra, pişirme suları süzülür ve et, sosla kaplanmış halde sıcak servis edilir. Yemeğin yanında dilimlenmiş kızarmış polenta ile servis edilmesi önerilir. Valpolicella veya Sangiovese ile eşleştirin.

Somaro stracotto

Stufato di castrato con patate, Puglia'dan gelen geleneksel bir İtalyan yahnisi. Yahnisi genellikle koyun veya oğlak eti, zeytinyağı, soğan, kırmızı şarap, kereviz, domates, patates ve baharatların bir kombinasyonu ile yapılır. Et ve soğan zeytinyağında sotelenir ve şarap daha sonra tavaya tuz ve karabiber, kereviz ve biraz su ile eklenir. Yarım saat sonra domatesler yahniye eklenir. Patatesler yarı yarıya haşlanır, parçalara ayrılır ve pişirmenin sonuna doğru yahniye eklenir. Patatesli bu koyun yahnisi piştikten sonra sıcak olarak servis edilir.

Patate ile yapılan değişiklikler

Stuffat tal-qarnit, ahtapot ve sarımsak, soğan, kırmızı şarap, zeytin, kapari ve domates gibi Akdeniz temel gıdalarıyla yapılan bir Malta yahnisi. Tek tencerelik bir yemek yaparken kekik, mercanköşk, kuru üzüm veya cevizle birlikte patates de eklenebilir. Ahtapotu dondurmanız veya pişirmeden önce bir tokmakla yumuşatmanız önerilir. Bu yahninin yanında genellikle çıtır ekmek veya kızarmış patates servis edilir.

Stuffat tal-karnit

Switzerland

Stunggis, Nidwalden'den gelen geleneksel bir İsviçre güvecidir. Güveç genellikle domuz boynu, soğan, lahana, pırasa, havuç, kereviz, et suyu, patates, tuz, karabiber, hindistan cevizi, kekik ve mercanköşk kombinasyonuyla yapılır. Et ve sebzeler yağda sotelenir, ardından et suyu ile deglaze edilir ve baharatlar ve otlarla karıştırılır. Güveç düşük ateşte pişirilir ve patatesler pişirmenin sonuna doğru eklenir. Her şey yumuşadığında, stunggis sıcak olarak servis edilir, tercihen suyunu emmesi için yanında ekmekle.

Sokma

Guatemala

Guatemala Mayalarından gelen subanik, tavuk veya hindi, domuz eti, dana eti, domates, tomatillo, dolmalık biber ve acı biber gibi malzemeler içeren bir tören yemeğidir. Yemek geleneksel olarak üstten cibaque adı verilen dekoratif bir iple bağlanan bir demet mashan yaprağında buharda pişirilir. Yerliler subaniği yanında pirinç ve mısır tamalesiyle servis eder. Vejetaryen bir versiyon yapmak için et yerine mantar ve patlıcan kullanılmalıdır.

Subanik

S&uuml;dtiroler gulasch, Güney Tirol bölgesinden gelen geleneksel bir İtalyan gulaşıdır. Avusturya ve Macaristan'dan etkilenen bu güveç genellikle sığır eti, kimyon, kırmızı biber, zeytinyağı, soğan, pançeta, et suyu, sarımsak, tuz, karabiber ve kekik kombinasyonuyla yapılır. Açık Macar etkisine (kırmızı biber tozu eklenmesi) rağmen, bu gulaş Macar muadilinden çok daha kalın ve koyudur. Pişirme işlemi sırasında, güvece yavaş yavaş et suyu eklenir ve bu da ona hafif bir tat verir. Tuz dikkatlice eklenmelidir çünkü pançeta bu gulaşın bir parçasıdır, bu nedenle dikkat edilmezse çok tuzlu olabilir. Yapıldıktan sonra, bu doyurucu ve kalın gulaş genellikle akışkan polenta, canederli köfte veya patates püresi ve yanında kızarmış ekmekle servis edilir. İstenirse içi oyulmuş bir ekmek somununda da servis edilebilir. Südtiroler gulaş, diğer gulaş çeşitlerindeki kadar fazla sos içermediğinden genellikle sığ tabaklarda servis edilir.

Güney Tirol Gulaşı

Sundubu jjigae, geleneksel Kore güveçlerinden bir çeşittir. Diğer birçok malzemenin yanı sıra, sundubu'nun temeli kesilmemiş tofu'dur. Tofu süzülmediği için kıvamı sert değil, yumuşak ve ipeksidir. Dokusu inanılmaz yumuşaktan daha katı türlere kadar değişebilir, ancak asla tamamen süzülen tofunun kıvamına ulaşmaz. Ek malzemelerin seçimi kapsamlıdır ve öncelikle kişisel tercihlere bağlıdır. Et (genellikle sığır eti) veya çeşitli deniz ürünlerine dayalı olabilir. Bazen, yemekte hem et hem de deniz ürünleri aynı anda kullanılabilir. Soğan, kabak, yeşil soğan, mantar ve sarımsak sundubu'da bulunan en yaygın sebzelerdir. Pişirme gerektirmediği için yumuşak tofu en sona eklenir ve yemek genellikle dilimlenmiş yeşil soğan ve kıyılmış yeşil veya kırmızı acı biberle süslenir. Yemek genellikle geleneksel bir taş tencerede pişirilirken, bir kase pirinç genellikle bir eşlikçi olarak yan tarafta servis edilir. Sundubu, yüzyıllardır Güney Kore mutfağında yer alıyor ve 1990'ların başında tarifini beraberlerinde getiren Koreli göçmenlerin yoğun olarak yaşadığı Los Angeles şehrinde de popüler hale geldi.