Güveç

Mexico

Chileajo, Oaxaca, Guerrero, Hidalgo ve Veracruz'da popüler olan geleneksel bir Meksika yahnisi. Genellikle sebzeler, çeşitli acı biberler, sarımsak ve baharatlarla yapılır ve et de içerebilir. Ancak tarifler bölgeye göre değişir: Oaxaca Vadisi'nde guajillo ve ancho biberleri patates ve havuçla kullanılır; Mixteca'da domuz kaburgaları ve bacakları susam tohumları ve coste&ntilde;o biberiyle pişirilir; Tehuantepec Kıstağı'nda yumurta sarısı ekmeği içerir. Chileajo genellikle Noel ve şenlikli günlerde, genellikle ekmek veya tostada'nın üstünde, rendelenmiş marul, salsa ve peynirle serpilerek servis edilir.

Şilili

India

Chitt, Punjab bölgesinden gelen geleneksel bir Hint körisidir. Genellikle domates, sarımsak, kişniş, garam masala, şeker, ghee ve tuz kombinasyonuyla yapılır. Sarımsak ezilir ve ghee'de pişirilir ve ardından domateslerle karıştırılır. Karışım, malzemeler koyu bir sos haline gelene kadar kaynatılır. Kalan malzemeler tencereye eklenir ve köri yaklaşık on dakika kaynatılır. Daha sonra kişnişle süslenir ve yanında naan ekmeği veya pilavla sıcak servis edilir.

Çit

Churipo, dana eti parçaları, sebzeler ve acı biberlerle hazırlanan baharatlı bir Meksika yahnisi. Yahni, Meksika'nın Michoacán bölgesindeki yerli Purepecha halkının temel yemeğidir. Churipo, geleneksel olarak piramit şeklinde olan ve hiçbir dolgusu olmayan yerel tamales olan corundas ile servis edilir.

Çuripo

Italy

Ciambotta veya cianfotta, Napoli'den gelen geleneksel bir İtalyan yemeğidir. Fransızlar yemeğin basitleştirilmiş bir ratatouille olduğunu söylerken, İtalyanlar ratatouille'in karmaşık bir ciambotta olduğunu iddia eder. Bu sebze yahnisi genellikle soğan, sarımsak, patates, dolmalık biber, patlıcan, domates, kabak, zeytinyağı, fesleğen ve tuz karışımıyla hazırlanır. Sebzeler yumuşayana ve tamamen pişene kadar pişirilir ve yemek daha sonra ılık veya soğuk olarak servis edilir. Ciambotta'nın ertesi gün tekrar ısıtıldığında daha da lezzetli olduğu söylenir. Yemek özellikle yaz aylarında popülerdir.

Ciambotta

Croatia

Čičvarda, Dalmaçya'dan gelen geleneksel bir Hırvat yemeğidir. Bu güveç genellikle nohut, pastırma, soğan, havuç, patates, sarımsak, domates, defne yaprağı, zeytinyağı, tuz ve karabiberin bir kombinasyonuyla yapılır. İstenirse yemeğe biraz baharatlılık katmak için acı biber de eklenebilir. Malzemeler sotelenir, domates, su veya et suyu ile karıştırılır ve her şey yumuşayana kadar kısık ateşte pişirilir. Çok suluysa, bu besleyici güveç genellikle tencereden birkaç kaşık nohut ve patates alınarak ezilir ve tekrar tencereye eklenerek koyulaştırılır.

Çiçvarda

Spain

Cocido lebaniego, Cantabria'daki Liébana bölgesinden gelen geleneksel bir İspanyol yemeğidir. Güveç, chorizo, pastırma ve morcilla gibi domuz etleriyle birlikte yerel nohut, patates ve lahanadan oluşur. Ekmek kırıntıları, maydanoz ve cecina kurutulmuş eti de genellikle güvece eklenir. Güveç çok doyurucu ve besleyici olduğu için geleneksel olarak ana yemek olarak yenir. Önce konsommé yenir, ardından nohut ve sebzeler gelir, et ise genellikle en sona saklanır, ancak bazıları eti ve nohutu birlikte yemeyi sever.

Lübnanlı yavru

Bu doyurucu Kantabria güvecinin temel malzemeleri arasında beyaz fasulye ve kara lahana (berza) bulunur, ancak yemek genellikle chorizo (domuz sosisi) ve morcilla (kan sosisi), domuz kaburgası ve pastırma ile zenginleştirilir. Güvecin 17. yüzyılda icat edildiğine inanılır, ancak mevcut adını 1960'larda almıştır. Et suyunun ayrı servis edildiği diğer birçok İspanyol güvecinin aksine, cocido monta&ntilde;&eacute;s genellikle tek servislik bir yemek olarak tüketilir.

Dağ koyunu

Kabak ve kabak yahnisi yapmak için küp doğranmış kabak ve soğan baharatlarla kızartılır, ardından su ile birleştirilerek bir et suyu elde edilir. Kabak yumuşadığında ekstra lezzet için tuz, şeker ve iri kıyılmış fıstık eklenir. Bu doyurucu, basit, enerji dolu yahnide büyük, cesur lezzetler bulunur ve genellikle dumanı üstünde sıcak servis edilir. Çad nüfusunun büyük çoğunluğu tarıma bağlıdır, bu nedenle Çad mutfağı genellikle oldukça doyurucudur ve darı ve pirinç gibi tahıllar ile manyok gibi sebzeler bir araya getirilir. Et ortaya çıktığında genellikle tavuk, keçi, balık veya sığır eti şeklinde olur.

Fıstıklı kabak

Nohut yahnisi, çok sayıda bölgesel çeşidi bulunan bir Portekiz klasiğidir. Nohutun yanı sıra, yemek genellikle patates, havuç, yeşil fasulye veya balkabağı gibi farklı sebzelerden oluşurken, bölgesel çeşitler ayrıca chouri&ccedil;o, morcela (kan sosisi) veya farinheira gibi farklı sosis türlerini de içerebilir. Alentejo'da, tipik eklemeler arasında kuzu veya domuz eti bulunurken, yerel Portim&atilde;o versiyonunda sığır eti de bulunur. Cozido de gr&atilde;o, suyu ayrı olarak servis edilen iki servislik bir yemek olarak tüketilebilir. Yemek genellikle taze nane ile süslenir.

Yağın tadı

Cs&aacute;ng&oacute; guly&aacute;s, Romanya Moldova'sında yaşayan bir Macar etnik grubu olan Cs&aacute;ng&oacute; halkının tarzında hazırlanan geleneksel bir Macar gulaşıdır. Gulaş, sığır eti veya domuz eti, soğan, kırmızı biber, kimyon, lahana turşusu ve pirinçle birleştirilir. Tüm malzemeler birlikte pişirilir ve rendelenmiş sarımsak ve biraz tuzla baharatlanır. Bu doyurucu güveç genellikle bir kaşık ekşi krema ile servis edilir, ancak ev yapımı köfte veya çıtır ekmekle de servis edilebilir.

Csángo gulyás

Malaysia

Curry debal veya Şeytan körisi, Malezya'daki Malakka'dan (Melaka) kaynaklanan çok baharatlı bir geleneksel güveçtir. Kristang halkının bu spesiyalitesi genellikle tavuk, patates, beyaz sirke, tuz, şeker, hardal tohumu ve yağ kombinasyonuyla yapılır. Hardal tohumları yağda yumuşatılır, ardından sarımsak, zencefil, galangal, zerdeçal, limon otu, arpacık soğanı, yağ ve kırmızı acı biberlerden oluşan bir baharat ezmesiyle karıştırılır. Tavuk tencereye eklenir ve baharat ezmesiyle kaplanır. Patates, şeker ve tuz tencereye eklenir ve güveç su ve beyaz sirke ile kaplanır. Köri her şey tamamen pişene kadar kısık ateşte pişirilir ve ardından yanında buharda pişirilmiş pilavla sıcak olarak servis edilir. Bu ateşli yemek, Noel gibi şenliklerin vazgeçilmezidir.

Curry balı

Curry Jacques, Mauritius'tan gelen geleneksel bir köridir. Ana malzemesi jak meyvesi olduğundan bu ismi almıştır. Köri için kullanılan diğer malzemeler arasında genellikle patates, soğan, kişniş, garam masala, kimyon, zerdeçal, zencefil, sarımsak, domates, köri yaprakları ve tuz bulunur. Jak meyvesi parçaları yumuşayana kadar kaynar suda haşlanır. Soğan, zencefil, sarımsak ve baharatlar hoş bir koku yayana kadar yağda pişirilir ve domates, patates, biraz su ve jak meyvesi ile karıştırılır. Yemek, her şey tamamen pişene ve yumuşayana kadar orta ateşte pişirilir. Servisten önce, curry Jacques'e genellikle kişniş serpilir.

Köri Jacques

Hindistan'ın bu lezzetli ve oldukça besleyici ulusal yemeği özellikle ülkenin güney kesimlerinde popülerdir, ancak Nepal, Sri Lanka, Pakistan ve Bangladeş'te de bulunabilir. Dal, ana malzemesi siyah veya sarı mercimek olan bir güveçtir -Hindistan'da en çok tüketilen malzemeler- ancak bezelye, nohut veya yeşil fasulye ile de hazırlanabilir. Ucuz ve yapımı kolay olan dal, işçi sınıfı için ideal bir yiyecekti çünkü tam bir iş günü için bol miktarda enerji sağlıyordu. Sarı mercimek en yaygın kullanılan mercimek olsa da, dal yaparken en çok değer verilen çeşit siyah mercimektir. Kabukları soyulup ikiye ayrılan hafif cevizli mercimekler, kimyon, kişniş, soğan, sarımsak, acı biber ve zencefil gibi çeşitli baharatlarla parçalanana kadar yavaşça pişirilir ve ardından pürüzsüz bir püre haline getirilir. Kuzey Punjab bölgesinde, siyah mung fasulyesi mercimek için en popüler seçenekler arasındadır ve genellikle ghee (arıtılmış tereyağı), yoğurt, soğan, domates ve çeşitli baharatlarla, yemek kendine özgü aromasını geliştirip istenilen kıvama gelene kadar pişirilir. Her biri farklı baharat kombinasyonu ve lezzetlere sahip çok sayıda mercimek türü vardır. Yemek ana yemek veya garnitür olarak servis edilebilir ve geleneksel olarak naan veya diğer Hint ekmekleriyle birlikte pirinç üzerinde servis edilir.

Bu Güney Hindistan yemeği, çeşitli baharatlarla kısık ateşte pişirilen mercimeklerin daha sonra sebzelerle (örneğin şişe kabağı) veya et parçalarıyla (genellikle kuzu veya koyun eti) aromatik bir et suyunda ezilip pişirilmesiyle yapılan bir mercimek yahnisi. Bu yemeğin hazırlanmasında kullanılan tipik malzemeler arasında soğan, sarımsak ve zencefil ezmesi, domates, yeşil biberler ve kişniş, kimyon, zerdeçal, kakule, kırmızı biber tozu, köri yaprakları ve karanfil gibi baharatlar bulunur. Dalcha genellikle keskin demirhindi ve kimyon tohumu, hardal tohumu, garam masala tozu, sarımsak ve kırmızı biber gibi baharatlarla zenginleştirilir ve genellikle ana yemek veya garnitür olarak, Hint ekmeği eşliğinde dumanı üstünde sıcak yenir. Bu çorba kıvamındaki yahnisi, Güney Hindistan biryani (pirinç yemeği), baghara chawal (aromalı pirinç), phalli gosht (koyun etli yeşil fasulye) veya kebaplara yaygın bir eşlikçidir.

Dalça

Dal dum pukht, mercimeklerin dum pukht yöntemi kullanılarak pişirildiği bir Hint yemeğidir. Terim, nefes almak anlamına gelen Farsça dum ve pişirmek anlamına gelen pukht kelimelerinden türemiştir. Bu dum pukht yöntemi 18. yüzyılın sonu ve 19. yüzyılın başına dayanır ve hamurla kapatılıp sıcak kömürlerle kaplanmış degh adı verilen pişirme kaplarını içerir. Sonuç olarak, yiyecek hem üstte hem de altta kendi suyunda eşit şekilde pişer. Dal dam pukht aynı şekilde hazırlanır ve yoğurt, sarı acı biber ve karamelize sarımsak kombinasyonunda pişirilen toor dal mercimeklerinden (bölünmüş güvercin bezelyesi) oluşur. Yemek, mercimekler ısırıldığında yumuşayana ve sos zengin ve kremsi hale gelene kadar pişirilir.

Dal dum pukht

Pencap'ta ortaya çıkmasına rağmen, dal makhani hem ülkede hem de sınırları dışında en popüler Hint mercimek yemeklerinden biri haline gelmiştir. Kırmızı barbunya fasulyesi ve urad adı altında da bilinen bütün siyah mercimekten oluşur. Yemek bol miktarda ghee ve zencefil-sarımsak ezmesi ve acı biber gibi çeşitli baharatlarla hazırlanır ve zengin, domates bazlı bir sosla yavaşça pişirilir. Tereyağı anlamına gelen makhani adı, bu klasiğin tipik kadifemsi lezzetini veren eritilmiş ghee veya tereyağının gezdirilmesinden kaynaklanır. Yemeğin üzerine ara sıra krema veya yoğurt eklenir ve genellikle naan veya roti ekmeği eşlik eder. Dal makhani, Hindistan'da bir restoran zımbası ve çeşitli şenlikli etkinliklerin vazgeçilmezidir.

Dal makhani

Dama be potaatas, Sudan'dan gelen geleneksel bir güveçtir. Güveç genellikle dana eti, patates, salça, soğan, sarımsak, domates, yağ, dolmalık biber, tarçın, kakule ve tuz kombinasyonuyla yapılır. Soğanlar yumuşayana kadar yağda sotelenir. Soğanların üzerine su dökülür ve sıvı buharlaşana kadar karışım pişirilir. Doğranmış domatesler, doğranmış dana eti, dolmalık biber, tarçın, kakule, salça ve tuzla birlikte tencerede karıştırılır. Her şey iyice karışana kadar karışım kaynatılır. Patatesler doğranır, kızartılır ve ezilmiş sarımsakla birlikte güvece eklenir. Daha sonra güveç birkaç dakika kaynatılır ve afiyetle yenmeye hazır hale gelir.

Dama be patates

Basit, sağlıklı ve ucuz olan daraba, doğranmış bamya, karışık sebzeler, domates, bulyon küpleri ve yumuşak fıstık ezmesiyle yapılan bir Çad yahnisi olup yemeğe eşsiz bir lezzet katar. Genellikle yanında pirinç, haşlanmış manyok veya haşlanmış muzla servis edilir.

Daraba

France

Daube, şarapta çeşitli sebzeler ve tarçın, karanfil, kekik, defne yaprağı ve karabiber taneleri gibi baharatlarla kısık ateşte yavaş yavaş pişirilen etten (çoğunlukla dana eti, ancak kuzu eti gibi diğer etler de kullanılabilir) oluşan doyurucu bir Proven&ccedil;al güveçtir. Daube hazırlamak, malzemelerin et altta ve baharatlar ve sebzeler üstte olacak şekilde katmanlar halinde eklendiği zaman alıcı bir işlemdir. Geleneksel olarak güveç, lezzetli pişirme sıvılarının buharlaşmasını önlemek için özel olarak şekillendirilmiş daubiére adı verilen özel bir toprak kapta hazırlanır. Bazı aşçılar kapağı un ve sudan yapılmış bir macunla bile kapatır. Daube'nin popülaritesi, güvecin çok sayıda bölgesel çeşidinin yaratılmasına yol açmıştır ve genellikle haşlama sularından biraz beyaz şarap ve biraz mantarla karıştırılmış bir sosla pişirilen düz makarna olan la macaronade ile servis edilir. Bazıları yemeğin tekrar ısıtıldığında daha da lezzetli olduğunu iddia ediyor &ndash; bu durumda Provence'da buna nougat de boeuf denir.

Leke

Zambiya'da, delele terimi bamya anlamına gelir, ancak aynı zamanda bu geleneksel sebzeyi içeren basit bir yemektir. Yemek çoğunlukla suda pişirilen taze bamya ve dilimlenmiş domateslerle hazırlanır. Karbonat, belirgin kalın, yapışkan bir doku sağlayan temel katkı maddesi olarak kabul edilir. Geleneksel bir Zambiya mısır unu lapası olan nshima ile eşleştirin. Aynı yemek, genellikle derere adı altında geçtiği Zimbabve'de de beğenilir.