Pirinç yemeği

Arroz de polvo, pişmiş küp doğranmış ahtapot ve pirinçten oluşan, domates, sotelenmiş soğan, sarımsak ve çeşitli baharatlardan oluşan zengin bir tabana dahil edilen çok yönlü bir Portekiz yemeğidir. Genellikle sıvının tamamen azalmadığı ve yemeğin kalın bir pirinç güvecine benzediği geleneksel malandrinho tarzında hazırlanır. Arroz de polvo, geleneksel olarak daha soğuk mevsimlerle ilişkilendirilen doyurucu bir yemektir. Genellikle taze maydanoz veya kişnişle süslenerek servis edilir ve besleyici bir ana yemek olarak tüketilir.

Toz Arroz

Portugal

Bu geleneksel Portekiz yemeği pirinç ve dilimlenmiş deniz yılan balığından oluşur. Çoğunlukla Algarve bölgesiyle ilişkilendirilir. Yemeğin diğer malzemeleri genellikle soğan, sarımsak, domates, beyaz şarap, maydanoz, defne yaprağı, kişniş ve zeytinyağıdır. Sebze ve baharatların birleşimi zeytinyağında pişirilir ve sonunda deniz yılan balığı dilimleri tencereye eklenir. Piştiğinde balık çıkarılmalı ve pirinç karışıma eklenmelidir. Servis etmeden önce, deniz yılan balığı dilimleri pirinçle karıştırılır ve taze kişniş veya kıyılmış maydanoz serpilir.

Safio Arrozu

Arroz de tamboril, ana malzemeleri pirinç ve keşiş balığı olan geleneksel bir Portekiz yemeğidir. Bu güveçte ayrıca dolmalık biber, soğan, sarımsak, domates, beyaz şarap, balık suyu ve zeytinyağı bulunur. Genellikle defne yaprağı ve kıyılmış maydanoz gibi taze otlarla tatlandırılır. Arroz de tamboril piştikten sonra hala sıcakken servis edilir. Bu yemeğe istenirse bazen karides eklenerek zenginleştirilir.

Tamboril Arrozu

Arroz graneado veya taneli pirinç, altın renginde kızartılmış kıyılmış sarımsak ve (isteğe bağlı olarak) havuçla pişirilen uzun taneli beyaz pirinçle yapılan basit bir Şili pirinç yemeğidir. Geleneksel olarak daha büyük öğünlere eşlik eden bir garnitür olarak servis edilir. İstenirse pirinç soğan, dolmalık biber veya kıyılmış maydanozla zenginleştirilebilir. Tanelerin kabarık ve ayrı kalması önemlidir, aksi takdirde gerçek bir arroz graneado olarak kabul edilmez.

Arroz graneado

Arroz junto, Latin Amerika ve Karayipler'in diğer bölgelerinde de popüler olan bir Porto Riko yemeğidir. Bu tek tencere yemeği, temel malzemeler olarak pirinç, fasulye ve etle yapılır. Sofrito, zeytin, kapari ve çeşitli baharatlarla tatlandırılır ve hepsi annatto yağında pişirilerek yemeğe benzersiz bir lezzet ve güzel bir sarı-kırmızı renk verir.

Arroz junto

Pirinç ve deniz ürünleri, İspanya'ya özgü geleneksel bir spesiyalite olan arroz marinero'nun yapımında kullanılan temel malzemelerdir. Ana malzemeler genellikle soğan, biber, domates ve sarımsak gibi sotelenmiş sebzelerle birleştirilir ve bu kombinasyon genellikle çeşitli baharatlar ve çeşniler eklenerek su veya et suyunda (deniz ürünleri veya balık suyu) kaynatılır. Diğer birçok İspanyol yemeği gibi bu yemek de pirincin tanıtılmasıyla İspanyol kolonilerinin geleneksel mutfaklarına girmiş ve günümüzde Peru, Ekvador ve Kolombiya gibi Güney Amerika ülkeleriyle ilişkilendirilmiştir. Yemeğin çeşitleri İspanya ve Latin Amerika ülkelerinde bol miktarda bulunur ve her ülkenin bu pirinç spesiyalitesinin kendine özgü bir versiyonu vardır. İspanya'da yemek genellikle bomba veya Arborio gibi kısa taneli pirinç çeşitleriyle hazırlanırken, Güney Amerika'da arroz marinero genellikle uzun taneli pirinçten oluşur. Yemeğin İspanyol ve Güney Amerika versiyonları arasındaki bir diğer önemli fark, yemeğin hazırlandığı bölgelere özgü farklı baharatların kullanılmasıdır.

Arroz marinero

Son derece basit ama ciddi tatlar barındıran arroz rojo, pirinç, soğan, acı biber, sarımsak ve kişnişten oluşan ve yemeğe karakteristik rengini veren kırmızı domates sosuyla tatlandırılmış popüler bir Meksika garnitürüdür. Yemek geleneksel olarak çok sayıda Meksika sığır eti, domuz eti ve tavuk yemeğiyle birlikte servis edilir.

Kırmızı Arroz

Arroz y habichuelas, basit ve geleneksel bir Porto Riko yemeğidir. Pastırma veya jambon, sofrito, domates püresi, baharatlar ve (isteğe bağlı olarak) zeytinle tatlandırılmış pirinç ve fasulyeden oluşur. Porto Riko'da genellikle garnitür olarak servis edilir, ancak tek başına da servis edilebilir. Orta ve Güney Amerika'da, fasulyelerden gelen protein içeriği nedeniyle sevilen bu basit garnitürün sayısız çeşidi ve farklı versiyonu vardır.

Arroz ve habichuelas

Brazil

Bai&atilde;o, Brezilya Cear&acute; bölgesinin geleneksel halk dansıdır ve Humberto Teixeira ve Luís Gonzaga adlı iki müzisyen tarafından Bai&atilde;o-de-dois (iki kişi için bai&atilde;o) adlı şarkıyla popüler hale getirilmiştir. Şarkının adı, taze toplanmış börülce ve pirincin birlikte pişirilmesiyle oluşan ve bir çiftin bai&atilde;o dansını anımsatan aynı isimli yemeğe bağlanmıştır. Yemeğin bölge genelinde çok sayıda çeşidi vardır, bu nedenle bazı aşçılar kurutulmuş sığır eti (carne de sol) eklerken, diğerleri kombinasyona domuz eti veya peynir ekler. Süslemeler taze doğranmış kişniş ve frenk soğanı içerebilir. Yemeğin tarihi, yiyeceklerin kıt olduğu ve hiçbir şeyin ziyan edilemediği büyük zorluklar zamanına dayanır, bu nedenle diğer birçok yemek gibi bu da zorunluluktan dolayı pirinç, fasulye ve mutfak artıkları birleştirilerek yaratılmıştır.

Baião-de-dois

Baji, dövülmüş pirinçten oluşan bir Nepal yemeğidir. Genellikle köri, et, yoğurt veya çayla birlikte atıştırmalık olarak tüketilir. Baji, özellikle tarla işçileri arasında popülerdir, ancak aynı zamanda ülkedeki geleneksel düğün törenlerinin de önemli bir parçasıdır. İki ana baji türü vardır: kırmızı ve beyaz, kırmızı olan beyaz olanından çok daha çıtırdır.

Baji

Vietnam

B&aacute;nh b&egrave;o, pirinç unu, yeşil biberli balık sosu ve karides veya domuz eti gibi temel malzemelerden oluşan popüler bir Vietnam buharda pişirilmiş kektir. Ek olarak, lezzetini artırmak için kekin içine erişte, kavrulmuş fıstık veya kızarmış soğan eklenebilir. Tuzlu keklerin yanı sıra, neredeyse yalnızca Hội An'da bulunan tatlı versiyonları da vardır. B&aacute;nh b&egrave;o, geleneksel olarak tüketim için bambu bir kaşıkla porselen bir kasede servis edilir. Bazı insanlar buna tapasın Vietnam versiyonu der ve iyi bir b&aacute;nh b&egrave;o'nun en önemli özelliğinin, ortasındaki, lezzetli, tuzlu iç harcı tutmak için kullanılan bir girinti olduğuna inanılır.

Banh beo

Bu geleneksel Vietnam pirinç kekinin ana malzemeleri yapışkan pirinç, yeşil fasulye, yağlı domuz eti ve tuz, karabiber, yeşil soğan ve nước mắm (balık sosu) gibi baharatlardır. Domuz eti baharatlanır, pirinç ve fasulye ezmesine batırılır, l&acute; dong (yapraklı bir bitki), giang ipleri (bir tür bambu) veya muz yapraklarına sarılır ve daha sonra kaynatılır. Bazen, elde edilen dürümün daha iyi bir şekil alması için kare ahşap kalıplar kullanılır. B&aacute;nh chưng'in değerli bir kültürel ve tarihi anlamı vardır. Vietnam Yeni Yılı olan tết için servis edilen yemeğin, b&aacute;nh giầy ile birlikte Vietnamlı bir prens olan Lang Lièu tarafından yaratıldığı söylenir. Bu iki yemek Dünya ve gökyüzünü sembolize eder ve atalara saygı göstergesi olarak yapılırdı. Günümüzde b&aacute;nh chưng, atalar için onursal bir simge olarak hala aile sunaklarına yerleştirilir. Tadına bakacak olursak; kek yapraklarından çıkarılıp oda sıcaklığında veya ılık olarak servis edilebilir.

Banh chưng

B&aacute;nh t&eacute;t, Güney Vietnam'a özgü bir spesiyalitedir, tuzlu veya tatlı olabilen yapışkan bir pirinç kekidir. Mung fasulyesi veya domuz eti dolgusuyla doldurulmuş ve muz yaprağına sarılmış yapışkan pirinçten yapılır. Daha sonra tüm karışım kaynatılır veya buharda pişirilir, muz yaprağı çıkarılır ve kütük şeklindeki kek silindirik parçalara dilimlenir. Muz yaprakları, pirince çay anımsatan benzersiz bir aroma ve lezzet verdiği için kullanılır. Kek genellikle b&aacute;nh t&eacute;t'i daha şenlikli göstermek için etrafına kırmızı veya altın rengi bir kurdele bağlanarak plastiğe sarılır, çünkü geleneksel olarak Vietnam Ay Yeni Yılı kutlamaları için hazırlanır ve servis edilir. Bu pirinç kekini bir fincan sıcak çayla servis etmeniz önerilir.

Bánh tét

Pakistan



Bannu pulao, Pakistan'ın Hayber Pahtunhva eyaletindeki bir bölge olan Bannu'dan gelen, genellikle basmati olan belirli bir uzun taneli pirinç türüyle yapılan, genellikle karanfil, kakule, karabiber ve tarçın gibi çeşitli baharatlarla tatlandırılmış zengin ve lezzetli bir et suyunda pişirilen geleneksel bir karışık pirinç yemeğidir. Pirinç, pişirme işlemi sırasında yumuşatılan ve tatlandırılan dana eti parçalarıyla (kemik ve ilik dahil) pişirilir. Aromatik ve hafif baharatlı tadıyla karakterize edilir, etin olağanüstü yumuşak ve lezzetli olmasıyla karakterize edilir. Hazırlanmasında genellikle ghee (arıtılmış tereyağı) kullanılır ve yemeğin zenginliğine katkıda bulunur. Soğan ve sarımsak da lezzet profiline derinlik ve karmaşıklık katan temel bileşenlerdir. Bannu pulao genellikle özel günlerde ve toplantılarda servis edilir ve yerel mutfaktaki önemini vurgular.



Bannu pilavı

Güveç pilavı, özellikle Malezya, Singapur ve Hong Kong'da popüler olan geleneksel bir yemektir. Yemeğin çok sayıda çeşidi olmasına rağmen, genellikle uzun taneli pirinç, mantar, tavuk, sosis, zencefil, arpacık soğanı, yağ, soya sosu, yeşil soğan, kişniş ve sambal acı sosunun bir kombinasyonu ile yapılır. Pirinç ıslatılır ve diğer malzemelerle bir güveçte tamamlanır. Uygun şekilde hazırlanırsa, pirinç altta bir kabuk oluşturmalıdır. Yemek genellikle güveç pilavına benzersiz bir lezzet veren bir kömür ocağında pişirilir. Servisten önce, güveç pilavı genellikle yeşil soğan ve kişnişle süslenir ve yemeğe koyu soya sosu ve yanında sambal eşlik eder.

Bao zai hayranı

Japan

Genellikle bu yemekte kullanılan en yaygın balık olan oshizushi (preslenmiş) veya saba zushi (uskumru) ile karıştırılsa da battera, somon ve karides gibi diğer balık türleriyle de hazırlanabilen bir suşi çeşididir. Kutulu suşi (oshizushi) kategorisine aittir ve genellikle sadece kaplama olarak kullanılan bir kat aspidistra (baran) yaprağı, ardından bir kat balık ve son olarak bir kat suşi pirincinden oluşur. Battera, oshizushi'nin aksine her zaman baş aşağı hazırlanır ve servis edildiğinde balık her zaman rulonun üstüne gelir ve rulo daha sonra küçük, dikdörtgen şeklinde parçalara dilimlenir. Battera suşisinin orijinal versiyonu, daha sonra diğer balık çeşitleriyle değiştirilen kohada (taşlık shad) ile hazırlanırdı.

Battera

Canada

B.C. roll, suşi pirinci, barbekü somon (veya barbekü somon derisi) ve salatalıkla yapılan bir makizushi türüdür. B.C. roll adı, vahşi Pasifik somonuyla ünlü Britanya Kolombiyası'na atıfta bulunur. Bu Kanada lezzeti, 1974 yılında Vancouver'da Hidekazu Tojo adlı bir Japon şef tarafından icat edilmiştir.

M.Ö. rulosu

Behili palov, Özbekistan'dan gelen geleneksel bir pirinç pilavıdır. Bu tür pilav genellikle pirinç, koyun veya dana eti, ayva, havuç, soğan, yağ ve tuz kombinasyonuyla yapılır. Et şeritler halinde kesilir ve havuç, soğan ve ayva ile yağda kızartılır. Yemek tuzla tatlandırılır, pirinç tencereye eklenir ve karışım suyla kaplanır ve pirinç tamamen pişene kadar kısık ateşte pişirilir. Bittiğinde, behili palov büyük bir servis tabağında servis edilir ve ayva parçalarıyla süslenir.

Behili palov

Bibim karışık, bap ise pişmiş pirinç anlamına gelir, bu yüzden bibimbap tam anlamıyla karışık pirinçtir. Pirinç, dilimlenmiş dana eti, namul (dilimlenmiş sebzeler), soya sosu, gochujang (kalın, koyu kırmızı acı biber salçası) ve üstüne çiğ yumurta gibi çeşitli malzemelerle birleştirilir ve buharda pişirilen pirinçte dağılırken pişirilir. Bulgogi ve kimchi'nin yanı sıra en popüler Kore yemeklerinden biri olan bibimbap'ın, diğer birçok ulusal yemek gibi, zorunluluktan icat edildiği söylenir. Kore'de, Yılbaşı Gecesi'nden kalan yiyeceklerin Yılbaşı'na getirilmemesi gerektiği geleneği vardır, bu nedenle farklı malzemeleri bir kasede pirinçle birleştirme uygulaması başladı ve bibimbap yaratıldı. Başka bir teoriye göre, çok sayıda insanı doyurmak için büyük miktarlarda kolayca hazırlanabildiği için hasat sırasında işçiler için geleneksel bir yemekti ve yemeğin adıyla ilk kez 19. yüzyıldan kalma Siuijeonseo adlı bir yemek kitabında geçtiği söyleniyor. Kökeni ne olursa olsun, Koreliler bibimbap'ın vücudu iyileştirdiğini, enerji verdiğini ve tüketicileri kış aylarında hastalıklardan koruduğunu iddia ediyorlar, bu yüzden bibimbap'ın en iyi rahatlatıcı yiyecek olarak görülmesi şaşırtıcı değil.

Bibimbap

Biryani, Babür İmparatorluğu'na dayanan klasik yemeklerden oluşan bir gruptur. Biryani'nin ana malzemeleri pirinç (ideal olarak basmati), baharatlar, et, yumurta veya sebze tabanı ve kurutulmuş meyveler, kuruyemişler ve yoğurt gibi çok sayıda isteğe bağlı malzemedir. 1600'lerde İmparator Şah Cihan'ın kraliçesi Mumtaz Mahal'in yemeğe ilham verdiğine inanılıyor. Biryani kelimesi, kızarmış veya kavrulmuş anlamına gelen Farsça birian kelimesinden türemiştir ve yemek tüccar ve göçmen grupları aracılığıyla İran'dan Hindistan'a ulaşmıştır. Zamanla, biryani'nin popülaritesi Hindistan'a ve diğer ülkelere yayıldı, bu nedenle bugün sindhi biryani (yoğurtla yapılır), Bombay biryani (çok sayıda baharat ve kevra ile) veya Lucknowi biryani (et ve pirinci ayrı ayrı, sonra tamamen pişene kadar birlikte pişirmenin özel bir tekniğiyle yapılır) gibi çok çeşitli biryaniler bulunmaktadır. Bir zamanlar kraliyet ailesine özgü bir yemek olan biryani, bugün hemen hemen her Hint restoranında özel yemeklerden biri olarak servis ediliyor ve kakule, tarçın, defne yaprağı, kişniş veya nane yapraklarıyla tatlandırılarak eşsiz bir lezzete kavuşturuluyor ve dünya çapında birçok müşterinin ilk tercihi haline geliyor.