Soep

Germany

Rumfordsche suppe of Rumford&rsquo;s soep is een traditionele Duitse soep die oorspronkelijk uit München en Beieren komt. De soep werd rond 1800 uitgevonden door Sir Benjamin Thompson (graaf Rumford) en was bedoeld voor de armen en gevangenen. Het bestaat meestal uit parelgort, gedroogde erwten, aardappelen, bier en zout. De soep wordt langzaam gekookt tot hij dikker wordt en er wordt dan brood aan toegevoegd voordat de soep wordt geserveerd. Hoewel hij niet als smakelijk wordt beschouwd, is Rumford&rsquo;s soep wel smakelijk vanwege de lange kooktijd. Tegenwoordig kan de soep soms worden genoten op het historische gedeelte van het Oktoberfest, waar het festival in zijn oude dagen wordt herschapen. Indien gewenst kan hij worden gekruid met moutazijn en worden gegarneerd met gehakte peterselie.

Rumfordsche soep

China

Sabtuk is een traditionele soep die oorspronkelijk uit Tibet komt. De soep wordt meestal gemaakt met een combinatie van brandneteltoppen, knoflook, olie, zout, uien, prei en zwarte peper. De knoflook wordt in olie gebruind en gemengd met zout en uien. Het mengsel wordt gekookt tot de uien zacht beginnen te worden. De brandnetels worden gekookt, uitgelekt en samen met kokend water aan de wok toegevoegd. De soep wordt een paar minuten gekookt en alles wordt vervolgens met een houten lepel op laag vuur geprakt. Sabtuk wordt geserveerd in kommen en wordt meestal voor het serveren gegarneerd met bieslook of yoghurt. Het wordt aanbevolen om de soep te serveren met balep platbrood.

Sabtuk

United States

Saimin is een traditionele noedelsoep die wordt beschouwd als het nationale gerecht van Hawaï. Er zijn verschillende variaties op het gerecht, maar het bestaat meestal uit dunne noedels in heldere bouillon met viskoekjes, bosuitjes en vaak char siu-varkensvlees of ham. Extra ingrediënten zijn vaak garnalen, gevogelte en eieren. De noedelsoep wordt altijd warm geserveerd en kan op elk moment van de dag worden gegeten met een lepel of met eetstokjes. De overgebleven dashi-bouillon wordt uit de kom gedronken. Saimin is het resultaat van Hawaï's Chinese, Japanse en Filipijnse culinaire invloeden. Tegenwoordig kan het gerecht ook in winkels worden gekocht als een kant-en-klare instantverpakking, omdat het wordt beschouwd als het basiscomfortvoedsel.

Saimin

Spain

Salmorejo is een verfrissende Andalusische soep die traditioneel koud wordt geserveerd. Het is vooral populair tijdens de warme zomerdagen. De soep bestaat uit gepureerde tomaten, brood, knoflook, olie en azijn. Dik en romig, salmorejo wordt vaak gegarneerd met ingrediënten zoals hardgekookte eieren of Spaanse ham. In sommige gevallen kan het worden geserveerd als een tapa-gerecht of als saus bij toast of omeletten.

Salmorejo

Deze verfrissende, koude bietensoep is een onderdeel van de traditionele Litouwse keuken. Het bestaat uit een romige mix van ingelegde of gekookte bieten en pittige kefir of karnemelk, over geraspte komkommers en hardgekookte eieren gegoten. De hele soep wordt rijkelijk gekruid met dille en meestal gelaten om te staan totdat alle smaken goed gemengd zijn. Het wordt meestal in de zomer bereid en is het lekkerst als het koud wordt geserveerd, bij voorkeur met aardappelen erbij. Het kan worden genoten als voorgerecht of als licht hoofdgerecht.

Zoutwater

Samlar machu, wat zure soep betekent in het Khmer, is een traditioneel Cambodjaans gerecht gemaakt met vlees, vis of zeevruchten en groenten gekookt in een zure bouillonbasis. De soep bevat meestal seizoensgebonden lokale groenten en kruiden zoals Cambodjaanse waterspinazie, sjalotten, bosuitjes, tomaten, kaffirlimoenblaadjes, slek kantrop, hete basilicum, koriander en citroengras. Er is ook een versie die vraagt om ananas. Andere belangrijke ingrediënten in dit gerecht zijn gehakte prohok, een gefermenteerde vissaus, en Cambodjaanse kroeung, een soort curry, terwijl de typische zuurmiddelen krasaingfruitzaden, tamarinde of kaffirlimoensap zijn. Samlar machu wordt meestal op smaak gebracht met vissaus, gebakken knoflook en chilipepers, en wordt vaak gegeten met jasmijnrijst voor de lunch. In Cambodja zijn de variaties op deze zure soep eindeloos, en verschillende groenten en kruiden kunnen worden gebruikt bij de bereiding ervan, afhankelijk van de regio en de seizoenen.

Samlar-machu

Samlor kako, ook bekend als samlor korko, is een traditioneel Cambodjaans nationaal gerecht, een pittige vissoep met verschillende groenten. In het Khmer betekent samlor soep en korko betekent mengen of roeren, dus het is een geroerde, gemengde soep die wordt gekookt met een overvloed aan groenten naar voorkeur. Meestal worden pompoen, papaja, groene banaan, aubergine en lange bonen gebruikt bij het bereiden van samlor korko, maar alle beschikbare groenten zijn geschikt. Volgens een lokale legende was het gerecht de favoriet van de koning en zaten er honderden groenten en fruit in de populaire soep. Visvlees wordt gemengd met prohok, een gefermenteerde vissaus, en vervolgens worden alle groenten samen met kokend water aan de pan toegevoegd, zodat het gerecht langzaam kan worden gekookt op matig vuur. Vanwege de vele ingrediënten die in het gerecht worden gebruikt, kost het enige tijd om het te bereiden, maar het resultaat is altijd de moeite waard vanwege het complexe scala aan smaken dat het gerecht biedt.

Samlor hoe

Samusa is een traditionele soep die oorspronkelijk uit Myanmar komt. Het bestaat uit een schilferig samosa-gebak dat in een pittige linzensoep wordt gedoopt en wordt geserveerd met geraspte kool. Hoewel er veel variaties op de soep zijn, wordt deze meestal bereid met een combinatie van linzen, zwarte kikkererwten, rode chilipepers, uien, olie, kool, tamarindepulp, groentebouillon, garam masala-kruiden en koriander. Bij het serveren wordt een samosa in de soep gedoopt, die bovendien wordt gegarneerd met koriander, bosuitjes en partjes citroen of limoen. Het gerecht wordt vaak bereid en geserveerd bij straatstalletjes in heel Myanmar.

Samusa

Sancochado is een stevige Peruaanse soep die oorspronkelijk werd bereid met ongeveer tien verschillende soorten vlees, maar tegenwoordig worden er maar één of twee gebruikt bij de bereiding. Naast vlees wordt sancochido gemaakt met verschillende groenten zoals aardappelen, zoete aardappelen, wortels, yucca en kool. Bij het serveren wordt de soep meestal geserveerd met limoenschijfjes aan de zijkant, evenals verschillende sauzen zoals salsa criolla, rocoto of huancaina saus. Er wordt aangenomen dat sancochado werd bereid in de pre-Spaanse tijd en later werd beïnvloed door de Madrileense keuken die met Spaanse immigranten naar het land kwam.

Gezond

Sancocho wordt na de meeste feestjes geserveerd en is ook een ideale zondagsmaaltijd. Het is een Colombiaanse kippenstoofpot die ook met rundvlees of varkensvlees kan worden gemaakt. Oorspronkelijk afkomstig uit de regio El Valle, werd het uitsluitend met kippen gemaakt. Het is een stevige stoofpot met toevoeging van aardappelen, maïs en bakbananen. Traditioneel worden er witte rijst, pittige aji-saus en plakjes avocado bij geserveerd. De dikke bouillon is erg verzadigend en kan gemakkelijk een heel gezin voeden, en het beste is dat het in slechts één pan kan worden gekookt. Sommigen toppen het gerecht graag af met verse koriander, uien en een scheutje limoensap om de smaken nog verder te versterken. Het wordt in heel Latijns-Amerika gevonden en de naam is afgeleid van het Spaanse woord sancochar, wat 'forboil' betekent. Hoewel de ingrediënten eenvoudig zijn, smelten ze allemaal samen om heerlijke smaken en aroma's te ontwikkelen, en het beste deel is misschien wel de maïs - die alle smaken in de korrels heeft opgenomen.

Sancocho Colombiano

Sancocho Paname&ntilde;o is een traditionele Panamese stoofpot die bekend staat om zijn rijke en hartige smaak, meestal gemaakt met kip, met name kip vanwege zijn robuuste smaak. Het gerecht wordt gestoofd met een verscheidenheid aan wortelgroenten zoals yuca (cassave), &ntilde;ame (een soort yam) en bakbananen, die bijdragen aan de dikke en troostende textuur. Maïskolven worden ook vaak toegevoegd. De bouillon is op smaak gebracht met uien, knoflook, koriander en culantro (een kruid dat lijkt op koriander maar een sterkere smaak heeft), die essentieel zijn om de authentieke smaak van dit geliefde gerecht te bereiken. Sancocho wordt vaak geserveerd met witte rijst en wordt gevierd als een remedie tegen katers en als een perfecte maaltijd om familie en vrienden bij elkaar te brengen.

Sancocho Panameño

Bosnia and Herzegovina

Sarajevska čorba is een traditionele Bosnische soep die oorspronkelijk uit Sarajevo komt. De soep wordt meestal gemaakt met een combinatie van kalfsvlees, okra, boter, room, wortelen, peterselie, uien, bloem, eidooiers, citroen, zout en peper. Het vlees wordt in blokjes gesneden en gebakken in boter met gehakte groenten. Bloem wordt toegevoegd aan de pan en het mengsel wordt in een pan gedaan en bedekt met water. Okra, zout en peper worden toegevoegd aan de pan en de soep wordt een tijdje gekookt. Tegen het einde van het koken wordt een mengsel van eidooiers en room door de soep gemengd en vervolgens van het vuur gehaald. Sarajevska čorba wordt gegarneerd met peterselie en geserveerd met partjes citroen aan de zijkant.

Sarajevska-stad

Peru

Saralawa is een traditionele Peruaanse soep die oorspronkelijk uit de regio Cusco komt. Het wordt gemaakt met tuinbonen, aardappelen, maïsmeel en kruiden zoals koriander, peterselie en huacatay. De romige soep is een van de meest gegeten gerechten in de regio en wordt het hele jaar door bereid. Wanneer geserveerd, moet het gloeiend heet zijn en alleen de bovenste laag soep moet uit de grote pan op het bord worden overgebracht, zonder te roeren, omdat de soep dan zal schiften.

Saralawa

Malaysia

Nauw verwant aan andere laksa-variëteiten, wordt Sarawak laksa gekenmerkt door een subtiele, milde smaak. De soep bestaat uit een smaakvolle kippen- of garnalenbouillon die op smaak is gebracht met dikke laksa-pasta, die soms meer dan twintig verschillende ingrediënten bevat, en wordt vergezeld door vermicelli-noedels, geraspte omelet, gekookte garnalen en geraspte kip. Pittige sambal en limoen worden traditioneel apart geserveerd. De oorsprong van Sarawak laksa is nog steeds onduidelijk, maar men gelooft dat het gerecht verscheen toen Goh Lik Teck in 1945 zijn noedelgerecht begon aan te bieden aan de Carpenter Street in Kuching. Volgens de populaire overtuiging werd de dikke pasta die in het gerecht werd gebruikt, populair gemaakt door de familie Tan uit Kuching, ergens tussen de jaren 1960 en 1970. Tan Yong Him experimenteerde met kruiden en specerijen om een basispasta te maken, die hij later distribueerde onder de merknaam Swallow. Het product werd al snel opgepikt door veel verkopers, die vervolgens Sarawak laksa op hun menu's zetten. Tegenwoordig is het een kenmerkend gerecht van Sarawak en de stad Kuching.

Sarawak-laksa

Satatsuri is een traditionele soep die oorspronkelijk uit Georgië komt. Deze delicate soep wordt meestal gemaakt met een combinatie van asperges, uien, boter, eieren, zout, peper en kruiden zoals koriander, dille en peterselie. De uien worden gebakken in boter en toegevoegd aan een pan met kokend water waarin de asperges zijn gekookt tot ze zacht zijn. De bouillon wordt op smaak gebracht met zout en peper, terwijl de eieren worden geklopt en voorzichtig in de soep worden geklopt. De eieren moeten lichtjes schiften. De kruiden worden gehakt en door de soep geroerd, en satatsuri wordt nog een paar minuten gekookt voordat het wordt geserveerd terwijl het nog warm is. Deze soep wordt traditioneel gemaakt met de eerste asperges van de lente.

Satatsuri

Sauerampfersuppe is een traditionele Duitse soep die oorspronkelijk uit het zuiden van het land komt. De soep wordt meestal gemaakt met een combinatie van zuring, sjalotten, boter, bloem, kippenbouillon, slagroom, eidooiers, zout en zwarte peper. De sjalotten en zuring worden in boter gebakken tot de ene doorschijnend is en de andere licht geslonken. Bloem wordt erdoor geklopt en gekookt tot het beige is, en vervolgens gemengd met de bouillon. Het mengsel wordt een paar minuten zachtjes gekookt, de soep wordt gepureerd en vervolgens opgewarmd en van het vuur gehaald. Een mengsel van eidooiers en slagroom wordt door de soep geroerd. Sauerampfersuppe wordt op smaak gebracht met zout en peper en gloeiendheet geserveerd.

Zuurkoolsoep

Indonesia

Sayur asem is een zoetzure groentesoep. Vaak aangeduid als tamarindesoep, is het een van de favoriete groentegerechten in Indonesië. Het hele gerecht is gebaseerd op tamarinde, een ongebruikelijke plant die veel voorkomt in Zuidoost-Azië, wat het gerecht een kenmerkende zure smaak geeft. Andere traditionele Indonesische ingrediënten in sayur asem zijn jackfruit, melinjo, sperziebonen, bilimbi, pompoen, maïs en chayote. Sayur asem is ontstaan onder de Sundanese bevolking die in West-Java woonde. Hun originele recept voor deze traditionele soep is echter in heel Indonesië aangepast. Met behulp van de beschikbare ingrediënten zijn er talloze verschillende soorten sayur asem gecreëerd. Meestal werden deze nieuw gevormde soorten vernoemd naar een regio van herkomst. Deze soep is extreem veelzijdig en kan worden geserveerd als voorgerecht, eerste gang of bijgerecht bij de hoofdmaaltijd. Meestal wordt het geserveerd met rijst, gebakken kip, tempeh, tofu en gebakken of gezouten vis. Het wordt traditioneel bereid in de zomer, wanneer het meestal warm wordt geserveerd.

Zeg asem

Sayur lodeh is een traditioneel Indonesisch gerecht met groenten gestoofd in kokosmelk. Aubergine, jackfruit, melinjo, sperziebonen en wortels zijn de meest voorkomende groenten die in het gerecht worden gebruikt. Sayur lodeh is echter zo veelzijdig dat elke groente kan worden gebruikt. De kruiden kunnen ook worden aangepast, maar sayur lodeh moet altijd royaal worden gekruid en gekruid. De oorsprong van sayur lodeh is het Indonesische eiland Java en het wordt traditioneel geserveerd op slametan - Javaanse feesten ter ere van bepaalde speciale gelegenheden. Vanuit Java heeft het gerecht zich verspreid over heel Indonesië en het is te vinden in talloze traditionele Indonesische restaurants of in hawker centers. Het wordt vaak gegeten met rijst en gesneden lontong rijstkoekjes. De meest voorkomende bijgerechten zijn gezouten vis, kip of rundvlees en pittige serundeng - een gerecht gemaakt met gefrituurde kokosvlokken. Sayur lodeh wordt meestal geserveerd als hoofdgerecht of voorgerecht en wordt meestal warm gegeten. Hoewel het traditioneel een Indonesisch gerecht is, wordt het ook vaak bereid in Singapore en Maleisië.

Zeg lodeh

Italy

Scattone is een unieke Italiaanse soep die oorspronkelijk uit Molise komt. Het wordt gemaakt met een combinatie van water van het koken van pasta, rode wijn en een snufje peper of een gehakte diavolillo chilipeper. De pastasoort die in het water voor deze soep wordt gekookt, moet sagne of taccozze zijn en het water wordt in een apart kopje gegoten zodra de pasta ongeveer half gaar is. Vervolgens wordt er rode wijn aan het kopje toegevoegd, samen met een snufje peper. De soep wordt altijd gloeiend heet geserveerd. De rode wijn die voor de soep wordt gebruikt, moet bij voorkeur Tintilia-wijn uit Molise zijn. Scattone werd uitgevonden als een eenvoudige verlichting tegen winterkou en tegenwoordig heeft het zelfs een eigen festival genaamd La Sagra dello Scattone, dat elk jaar in augustus wordt gehouden in de steden Bagnoli del Trigno en Torella del Sannio.

Verstrooid

Schn&uuml;sch is een traditionele Duitse stoofpot of groentestoofpot die oorspronkelijk uit de noordelijke delen van het land komt. Het wordt gemaakt met een combinatie van wortelen, aardappelen, koolraap, sperziebonen, erwten, bouillon, peterselie, melk, bloem, zoete room, zout en peper. De stoofpot wordt gestoofd tot alle ingrediënten zacht zijn geworden, maar nog steeds licht stevig en niet uit elkaar vallen. Schn&uuml;sch wordt traditioneel bestrooid met gehakte peterselie en geserveerd met plakjes rauwe ham.