Soep

Germany

Deze traditionele Duitse bloedsoep vindt zijn oorsprong in de noordelijke delen van het land en wordt doorgaans geassocieerd met de regio Sleeswijk-Holstein. Het werd voornamelijk bereid tijdens het slachten van varkens, toen vers bloed werd verzameld en gekookt met varkensvlees, azijn, uien en kruiden zoals laurierblaadjes, peperkorrels en kruidnagel. Hoewel het zelden op restaurantmenu's staat, wordt het beschouwd als een delicatesse die meestal wordt geserveerd met aardappelen of dumplings.

Zwarte Sauer

Scotch bouillon is een stevige soep gemaakt van lamsvlees, parelgort en een assortiment groenten zoals prei, uien, wortelen en erwten. Traditioneel was de soep vooral populair op Nieuwjaarsdag en op koude winterdagen. In die tijd werd het vlees eruit gehaald en apart gegeten, maar tegenwoordig wordt Scotch bouillon bereid als eenpansgerecht. Men gelooft dat de soep nog lekkerder smaakt als hij de volgende dag wordt opgewarmd, wanneer alle smaken zich volledig ontwikkelen.

Schotse bouillon

Zoals de naam al zegt, is Schotse havermoutsoep een traditionele soep die oorspronkelijk uit Schotland komt. Er zijn variaties van kok tot kok, maar het wordt meestal bereid met een combinatie van koolreepjes, geplette tomaten, kippenbouillon, melk, havermout, wortels, prei, uien, olie en zout. De groenten worden eerst gekookt in een grote pan totdat de kool en uien doorschijnend en lichtbruin aan de randen worden. De bouillon, melk, haver, tomaten en zout worden in de pan gemengd en de soep wordt zachtjes gekookt totdat de groenten en haver volledig gaar zijn en de vloeistof is gereduceerd. Als het klaar is, wordt deze gezonde en voedzame soep warm geserveerd in diepe kommen.

Schotse havermoutsoep

Slovenia

&Scaron;elinka of &scaron;jelna is een Sloveense selderijsoep die oorspronkelijk uit de regio Vipava komt. Lang geleden was de soep erg populair, maar nu is hij bijna vergeten. Vroeger maakten vrouwen de soep klaar voor het avondeten, waarbij de soep werd geserveerd met aardappelen of polenta. Om de soep te bereiden, moet de knolselderij in blokjes worden gesneden en met een stuk spek worden gekookt tot het zacht is. Vervolgens wordt de soep dikker gemaakt door een beetje bloem in reuzel te bakken en dit aan de soep toe te voegen. De soep wordt op smaak gebracht met zout en peper en vervolgens geserveerd op een groot bord met polenta ernaast.

Selinka

United States

Senaatsbonensoep wordt elke dag geserveerd in de eetkamer van de Amerikaanse Senaat en is een gerecht dat dateert uit het begin van de 20e eeuw. De soep wordt gemaakt met marinebonen, uien en hamhock, terwijl de originele versie ook bleekselderij, aardappelpuree, peterselie en knoflook bevatte.

Senaatsbonensoep

Peru

Shambar is een traditionele Peruaanse soep die oorspronkelijk uit de regio Trujillo komt. Het wordt gemaakt met verschillende soorten bonen, tarwe, kikkererwten, erwten en minstens drie verschillende soorten vlees, zoals gerookt varkensvlees, ham, varkenshuid, varkensoren, rundvlees en kip. Het wordt meestal gekruid met komijn, knoflook en hierba buena. Het eindresultaat is een dikke en voedzame soep vol voedingsstoffen. Shambar wordt traditioneel alleen op maandag gegeten om de werkende mensen voor te bereiden op de komende week.

Sjamaan

Sharba Libiya wordt vaak beschouwd als het nationale gerecht van Libië en is vooral populair tijdens de Ramadan. Hoewel er versies zijn met kip of vis, wordt de traditionele versie van deze aromatische soep bereid met lamsvlees en gedroogde munt als hoofdingrediënten. Daarnaast bestaat de soep uit uien, tomaten, olijfolie, tomatenpuree, gehakte peterselie, kleine pasta en kikkererwten. Het is zwaar op smaak gebracht met kurkuma, rode paprika, zwarte peper, kaneel, kardemom, laurierblaadjes en shaibablaadjes (ook bekend als dagad phool in de Indiase keuken). Wanneer sharba Libiya wordt geserveerd, wordt het meestal gecombineerd met partjes citroen en tanoorbrood om het gerecht nog bevredigender en voedzamer te maken.

Sharba Libië

Hoewel de traditionele sharba Libiya soep wordt gemaakt met lamsvlees en munt, is deze variant, bekend als sharba Libiya bil dajaj wa alzatar, veel lichter en bereid met kip en tijm als hoofdingrediënten. Naast kip en tijm wordt de soep gemaakt met uien, tomaten, kleine pasta en smaakmakers zoals peterselie, kaneel, laurierblaadjes, kardemom, kurkuma en kruidnagel. Geserveerd met partjes citroen en vers brood aan de zijkant, is deze aromatische soep een hoofdbestanddeel van elke Iftar-tafel tijdens de Ramadan.

Sharba Libiya bil dajaj wa alzatar

Zuringsoep of groene borsjt is een stevige, zure Oekraïense soep gemaakt met zuringbladeren, bouillon, boter, uien, suiker, citroensap, zure room en geklopte eidooiers. De soep is ook populair in Rusland en Wit-Rusland en kan warm of koud geserveerd worden. Tegenwoordig zijn er talloze versies van de soep in heel Oost-Europa, dus koks voegen er verschillende ingrediënten aan toe, zoals spinazie, wortelen, aardappelen of rode biet. Serveer groene borsjt met een klodder zure room en een sneetje roggebrood.

Sjtsjavel Borsch

Shchi is een populaire, traditionele Russische soep gemaakt met zure kool, vlees, champignons, bloem en kruiden. Oorspronkelijk werden kool en vlees zoals rundvlees, gevogelte of varkensvlees apart gekookt en werd er later smetanaroom aan toegevoegd als garnering. De soep is al bekend sinds de 9e eeuw en in de loop van de tijd zijn de ingrediënten veranderd, dus tegenwoordig wordt er geen bloem meer aan het gerecht toegevoegd, worden de kruiden uitgebreid met laurierblaadjes en peper en wordt vlees soms vervangen door vis. Afhankelijk van de regio kan shchi anders worden genoemd: als het met vlees is gemaakt, wordt het bogatye (rijk) genoemd en als er geen vlees is, wordt het pustye (leeg) of bednye (arm) genoemd. Shchi wordt traditioneel geserveerd met een paar sneetjes roggebrood erbij.

Sjtsji

Shiitake dashi is een traditioneel Japans type dashibouillon, bereid met shiitake-paddenstoelen als hoofdingrediënt. De bouillon wordt bereid door gedroogde paddenstoelen te rehydrateren in water. Het wordt zelden op zichzelf gebruikt - in plaats daarvan wordt het gecombineerd met andere soorten dashi, of met kombu-zeewier voor een veganistische versie. Omdat het vegetarisch en veganistisch vriendelijk is, wordt de bouillon vaak gebruikt door veganisten en vegetariërs bij het bereiden van Japanse gerechten. Het wordt aanbevolen om dikke paddenstoelen te gebruiken met diepe scheuren in de hoed, omdat ze meer smaak hebben. Het water moet koud zijn wanneer de paddenstoelen weken en het is beter om de paddenstoelen een nacht te rehydrateren om nog meer smaak naar voren te brengen.

Shiitake-dashi

Geraspte kipnoedels zijn een traditioneel gerecht dat oorspronkelijk uit Singapore komt, waar het een hoofdbestanddeel is van de hawker. Het gerecht kent veel variaties, maar wordt meestal gemaakt met een combinatie van eiernoedels, champignons, kip, kippenbouillon, sojasaus, oestersaus, Shaoxing-wijn, suiker, maïzena en groene bladgroenten zoals spinazie. De kip wordt in de bouillon gekookt en apart gezet. De champignons, sojasaus, oestersaus, wijn en suiker worden aan dezelfde pan toegevoegd en gekookt met maïzena. De noedels en groenten worden gekookt en aan de pan toegevoegd, samen met geraspte kip. Deze noedelsoep wordt direct geserveerd, terwijl het gloeiend heet is.

Geraspte kippennoedels

Shurabat al-farik of freekeh soep is een traditioneel Jordaans gerecht gemaakt met freekeh als hoofdingrediënt - een soort groene tarwe die is gedroogd, geroosterd, in de zon gedroogd en gewreven. De naam van dit graan betekent in het Arabisch wrijven of de gewrevene, verwijzend naar het proces van het bereiden van de tarwe in plaats van naar een specifieke tarwesoort, en het is het kenmerkende aroma en de smaak van het graan die de unieke, rokerige, aardse en nootachtige tonen aan deze specialiteit geven. Om de soep te maken, wordt freekeh gebakken met uien en vervolgens gekookt in vleesbouillon (meestal kippenbouillon), die meestal op smaak wordt gebracht met kruiden zoals piment, kardemom, komijn, zwarte peper, laurierblaadjes, kruidnagel, kaneel en knoflook. De soep kan worden bereid met grof of fijn gesneden freekeh en kan (optioneel) worden verbeterd met in blokjes gesneden of versnipperde kip en groenten. Dit zeer voedzame gerecht wordt meestal gegeten als het nog warm is als hoofdgerecht en wordt meestal voor het serveren gegarneerd met verse peterselie. Freekehsoep wordt vaak geserveerd met brood, olijven en partjes citroen, terwijl sommigen het lekker vinden met een klodder zure room of yoghurt (zoals laban) erop.

Shurabat al-farik

Poland

Siemieniotka is een zeer oude Silezische hennepsoep die al eeuwenlang traditioneel wordt geserveerd als onderdeel van het kerstavonddiner in Silezische huishoudens. Ook bekend als konopiołka, van het Poolse siemię konopne, wat hennepzaden betekent, wordt deze soep bereid met gekookte en geplette hennepzaden die worden gekookt met melk en boter. Het proces om hennepmelk te verkrijgen is tijdrovend en arbeidsintensief, en soms moeten de zaden meerdere keren worden gekookt. Dit regionale gerecht wordt slechts één keer per jaar bereid en wordt meestal vergezeld door boekweit- of gierstgrutten. Met een milde en licht bitterzoete smaak is dit hennepgerecht een van de oudste gerechten die worden geassocieerd met de Poolse Wigilia.

Siemeenjotka

Sinigang is een zure Filipijnse soep die bestaat uit sampalok (vruchten van de tamarindeboom), waterspinazie, hete pepers, kool, broccoli, aubergine, in blokjes gesneden tomaten, gesneden uien, gember, knoflook, sperziebonen, vissaus en zout. De basisbouillon bestaat meestal uit rijstwassing, met de toevoeging van een zuurmiddel. Ingrediënten zoals varkensvlees, vis, melkvis, garnalen, kip of rundvlees kunnen ook aan de soep worden toegevoegd. Sinigang wordt traditioneel gloeiend heet geserveerd als hoofdgerecht, met rijst als bijgerecht. Het is een vaak gezien gerecht bij speciale gelegenheden zoals verjaardagen of bruiloften, en na verloop van tijd, toen het gerecht populairder werd, waren er nieuwe variaties die guave of rauwe mango gebruikten in plaats van sampalok, en elke regio ontwikkelde zijn eigen versie van de populaire soep. Met zijn zure lichtheid die perfect past bij de harde tropische hitte van het land, is sinigang een unieke soep die een echte vertegenwoordiger is van de Filipijnse keuken.

Sinigang

Deze variant van sinigang - Filipijnse hartige en zure soep - bestaat uit verschillende stukken varkensvlees die worden gekookt met tamarindefruit. Tomaten, uien, knoflook, okra, witte radijs, waterspinazie en groene lange pepers worden ook vaak gebruikt voor deze soep. Er is ook een soortgelijk gerecht in de Maleisische keuken genaamd siniggang. Een versie van de varkensvlees sinigang is sinigang na miso, waarbij de Japanse kruiden worden gebruikt die worden gemaakt van gefermenteerde rijst en gerst of sojabonen. Tegenwoordig is sinigang-mix verkrijgbaar in supermarkten, maar genieten van het gerecht dat helemaal zelf is gemaakt, is de volledige ervaring.

Zing op baby

Sinigang na bangus is een populair Filipijns gerecht dat bekend staat om zijn pittige en hartige smaken. Het bevat bangus (melkvis), dat wordt gekookt in een zure bouillon die meestal wordt gemaakt van tamarinde (sampalok), hoewel andere zuurmiddelen zoals groene mango's of calamansi kunnen worden gebruikt. Het gerecht bevat verschillende groenten zoals kangkong (waterspinazie), sitaw (sperziebonen), labanos (radijs), talong (aubergine) en tomaten. De bereiding begint met het sauteren van uien en tomaten om een smaakvolle basis te creëren. De bangus wordt vervolgens gekookt met water en het zuurmiddel totdat de vis mals is. Groenten worden in fasen toegevoegd, te beginnen met de groenten die langer moeten koken, en het gerecht wordt op smaak gebracht met vissaus (patis), zout en peper. Het resultaat is een troostende en stevige soep, die de zuurheid van de bouillon perfect in evenwicht brengt met de rijke smaak van de melkvis. Sinigang na bangus wordt meestal geserveerd met gestoomde witte rijst.

Sinigang naar bangus

Sinigang na manok is een variatie op de traditionele Filipijnse sinigang, met kip als hoofdeiwit in plaats van het meer gebruikelijke varkensvlees, garnalen of vis. Dit gerecht staat bekend om zijn pittige en hartige bouillon, die meestal zuur wordt gemaakt met tamarinde (sampalok), hoewel andere zuurmakers zoals groene mango's, calamansi of azijn ook kunnen worden gebruikt. De kip wordt gekookt met verschillende groenten, zoals kangkong (waterspinazie), sitaw (sperziebonen), labanos (radijs), talong (aubergine) en soms gabi (tarowortel) om de bouillon te verdikken. De bereiding omvat het sauteren van uien, knoflook en tomaten, het toevoegen van de kip om te koken tot deze lichtbruin is en het vervolgens laten sudderen in water met het zuurmiddel tot de kip mals is. Groenten worden in fasen toegevoegd en het gerecht wordt op smaak gebracht met vissaus en zout. Sinigang na manok wordt meestal geserveerd met gestoomde witte rijst en is een smakelijke maaltijd met een evenwichtige mix van malse kip, pittige bouillon en verse groenten.

Sinigang naar manok

Sishensoep is een traditioneel Taiwanees gerecht dat oorspronkelijk uit China komt en wordt bereid met een mengsel van kruiden, varkensmaag en mager varkensvlees of varkensribbetjes die samen worden gekookt in water of varkensbouillon. Er wordt aangenomen dat de soep zijn oorsprong vindt in het tijdperk van keizer Qianlong, toen volgens een legende een bepaalde monnik een dergelijk kruidenmengsel voorschreef aan de vier ministers van de keizer als remedie. Dat is naar verluidt de reden waarom de soep de vier ministerssoep of si chen tang werd genoemd, maar verkeerd werd gelezen als si shen tang toen het zich verspreidde naar Taiwan. Aanvankelijk werd een mengsel van vier kruiden, namelijk Chinese wilde yam (huai shan), witte lotuszaden (lian zi), Euryale-zaden (qian shi) en poria (fu ling), gebruikt bij de bereiding van deze soep, waarbij elk van hen zijn eigen unieke medicinale eigenschappen had. In de loop der jaren is er een overvloed aan variaties op de traditionele soepmix ontstaan, waarbij sommigen andere soorten kruiden met vergelijkbare medicinale eigenschappen gebruiken, het varkensafvalgedeelte weglaten of zelfs andere soorten vlees gebruiken, zoals kip. Sishensoep is een veelvoorkomend huisgemaakt gerecht en een populair straatvoedsel, en is ook te vinden in de vorm van verpakte zakjes die verkrijgbaar zijn bij talloze Chinese supermarkten en kruidenwinkels.

Sishen-soep

Şiveydiz is een traditionele Turkse soep die oorspronkelijk uit Gaziantep komt. De soep wordt meestal gemaakt met een combinatie van verse groene knoflook, bosuitjes, lamsvlees, yoghurt, kikkererwten, boter, munt, chilivlokken, zout en peper. Het lamsvlees en de kikkererwten worden gekookt in water en vervolgens gemengd met de yoghurt, uien, knoflook, chilivlokken en kruiden. Als de soep eenmaal gekookt is, wordt deze gemengd met in boter gebakken munt en geserveerd. De soep wordt vaak bereid in april en mei en men gelooft dat het helpt tegen verkoudheid.