Soep

In het zuiden van Frankrijk wordt knoflook niet alleen gezien als een culinair kruid, maar ook als een groente, dus het is geen verrassing dat knoflooksoep zo diepgeworteld is in de traditionele keuken van regio's als Occitanië en de Provence. De oorsprong ervan kan worden herleid tot de middeleeuwen, toen soupe à l'ail alleen werd geserveerd bij speciale gelegenheden en op de tafel van adellijke families stond, aangezien zwarte peper, een van de essentiële ingrediënten, destijds tot de duurste specerijen behoorde. Franse knoflooksoep wordt meestal geserveerd met gepocheerde eieren en sneetjes stokbrood die in olijfolie zijn gebakken.

Soep met aal

Uien die bijna een uur worden ingekookt tot ze bruin en zoet zijn, gesudderd in runderbouillon, in een kom geschept over oud brood, bedekt met geraspte gruyère en onder de grill gezet tot de kaas blaren trekt: soupe à l'oignon gratinée is het gerecht dat Parijs aan het eind van de nacht eet. De uiensoep zelf is oud, een boeren- en marktwerkersmaal dat sinds minstens de achttiende eeuw in heel Frankrijk voorkomt, en de gegratineerde versie met haar kaaskorst hoort bij de nachtrestaurants rond Les Halles, de centrale markt, waar sjouwers en feestgangers haar bij het ochtendgloren aten tot de markt in 1969 verhuisde. Verschillende bistro's daar serveren haar nog, en ze staat op de kaart van vrijwel elke brasserie in het land. In het buitenland heet ze meestal French onion soup, wat geen Franse kaart schrijft.

Alles hangt van de uien af. Gele uien, twee of drie grote per persoon, worden dun gesneden en op matig vuur in boter gebakken, drie kwartier tot een uur, vaak geroerd, tot ze tot een fractie van hun volume zijn ingezakt en diep mahoniebruin zijn zonder aan te branden; een snuf zout in het begin trekt het vocht eruit, en een scheut droge witte wijn of een beetje bloem op het eind bindt wat volgt. Bouillon is de tweede pijler: een echte bruine rund- of kalfsbouillon, of een mengsel met kip, twintig minuten of langer met de uien gesudderd en op smaak gebracht met tijm, laurier en peper. Voor de gratin worden dikke plakken baguette van een dag oud in de oven gedroogd en op de soep in ovenvaste kommen gelegd, gruyère of comté wordt erop gestapeld, en de kommen gaan onder een felle grill of in een zeer hete oven tot de kaas bubbelt en aan de randen bruin is.

Beoordeel haar door erdoorheen te graven. De korst moet dik genoeg zijn om de lepel te weerstaan en in draden te rekken, gebruind en niet alleen gesmolten; eronder moet het brood bouillon hebben opgenomen zonder op te lossen. De soep moet donkerbruin zijn, helder in plaats van troebel, en eerst naar zoete gestoofde ui smaken en dan naar vleesbouillon, met echte diepte en maar matig zout. Trek punten af voor bleke, waterige soep met uien die nog knapperig of slechts zacht zijn, een bouillonblokjessmaak, een dun laagje kaas dat niet gebruind is, een mozzarella-achtige kaas die naar niets smaakt en een kom zo vol brood dat ze als een pudding eet. Ze hoort een minuut of twee te heet aan te komen om te eten. Een versie op roombasis of met de zoetheid van sherry is een andere soep, en een koude korst betekent dat ze van tevoren gegratineerd is.

Soep met ui

France

Soupe au pistou ontleent zijn naam aan een traditionele Franse pasta en is een populaire soep die lijkt op de Italiaanse minestrone. De soep is gebaseerd op verse seizoensingrediënten en kan worden gemaakt met verschillende groenten, zoals wortels, aardappelen, bonen, courgette, erwten, sperziebonen of andere beschikbare groenten. Pasta wordt meestal toegevoegd om de textuur van de soep te verbeteren. Het belangrijkste ingrediënt is echter pistou, een traditionele Franse pasta gemaakt met basilicum, olijfolie en knoflook, met af en toe geraspte kaas of tomaten. De pasta kan grondig worden gemengd in de hele pan soep, maar kan ook in individuele kommen worden gedaan en worden achtergelaten zodat de gasten het erdoorheen kunnen roeren en de smaak naar eigen voorkeur kunnen aanpassen. De soep wordt meestal warm geserveerd en wordt traditioneel bereid in het zomerseizoen, wanneer er een overvloed aan verse groenten is. Deze verse en smaakvolle groentesoep, waarvan wordt aangenomen dat het in de 18e eeuw is ontstaan, is nog steeds een van de meest authentieke Provençaalse gerechten.

Soep met pindasaus

Soupe aux Truffes Noires VGE is een luxe Franse soep, gecreëerd door de beroemde chef-kok Paul Bocuse. De "VGE" in de naam staat voor Valéry Giscard d'Estaing, de voormalige president van Frankrijk, voor wie de soep oorspronkelijk werd gecreëerd. Dit voortreffelijke gerecht bevat een rijke, aromatische bouillon gemaakt van kippenconsommé, foie gras, truffels, champignons en wortelgroenten. Het wordt traditioneel geserveerd met een bladerdeegdeksel, dat, wanneer het wordt gebroken, de verleidelijke aroma's van de truffels en bouillon vrijgeeft, wat zorgt voor een werkelijk gastronomische ervaring. Paul Bocuse heeft in de loop der jaren een aantal recepten voor deze soep gepubliceerd, elk net iets anders, waarbij de meest recente ook kipfilet en witte vermout bevat.

Zwarte truffelsoep VGE

Soupe crasse is een traditionele Italiaanse broodsoep die oorspronkelijk uit de noordelijke delen van het land komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van broodstengels (of brood van een dag oud), kippenbouillon, boter, Taleggio-kaas, uien, zout en peper. In een beboterde pan worden de broodstengels en kaas afwisselend in lagen gelegd en vervolgens bedekt met de bouillon. Het mengsel wordt aan de kook gebracht en ongeveer een half uur op laag vuur gekookt. De uien worden in boter gebakken tot ze zacht zijn en de boter wordt vervolgens gezeefd terwijl de uien worden weggegooid. De boter wordt over de soep gedruppeld, deze wordt nog een paar minuten gekookt en de broodstengelsoep wordt vervolgens geserveerd in individuele borden of kommen. Soupe crasse wordt meestal gemaakt tijdens de feestdagen.

Soep met een dikke bodem

Soep tulang is een traditioneel Singaporees gerecht dat bestaat uit vleesachtige schapen- of lamsbotten in een pittige en levendige rode saus of jus. De ster van dit gerecht is het zachte en vette beenmerg in de vleesbotten, dat ofwel met een rietje wordt opgedronken of op een bord wordt getikt. De dikke, zoete en smaakvolle jus wordt meestal gemaakt met schapen- of lamsbouillon, tomatenpuree, chilipepers, kruiden en (optioneel) rode kleurstof, die wordt gebruikt voor een levendiger uiterlijk van het gerecht. Dikke sneetjes brood worden meestal bij de specialiteit geserveerd en worden gebruikt om alle rijke jus op te nemen. Abdul Kadir, een Indiase moslim-standhouder, wordt gecrediteerd voor het uitvinden van het gerecht in de jaren 50 in zijn kraampje in Jalan Sultan in Singapore.

Soep tulang

Soyo is een dikke en stevige Paraguayaanse soep gevuld met rundergehakt, rijst en groenten zoals uien, groene paprika's en tomaten. De soep wordt meestal op smaak gebracht met zout, knoflook, peterselie en oregano. De naam van het gerecht is een kortere versie van de Guarani-zin so'o josopy, wat gemalen vlees betekent. Hoewel soja vroeger een maaltijd voor arme mensen was, wordt het tegenwoordig door alle sociale lagen in Paraguay gegeten.

Soja

Spas is een traditionele Armeense soep die zuur, romig en erg vullend is. Het wordt meestal gemaakt met een combinatie van yoghurt, bloem, boter, water of kippenbouillon en tarwekorrels, maar de granen kunnen worden vervangen door rijst of parelgort, terwijl spinazie en eieren of eidooiers vaak, maar niet altijd, aan de combinatie worden toegevoegd. De soep wordt meestal gegarneerd met koriander of munt. Deze soep wordt warm geserveerd in de winter en gekoeld in de zomer. Voor de warme versie zijn eieren of eidooiers nodig omdat ze voorkomen dat de yoghurt gaat schiften, maar laat de eieren weg in de koude versie van spas.

Kuuroorden

Slovenia

&Scaron;tajerska kisla juha is een traditionele Sloveense zure soep afkomstig uit Neder-Stiermarken. Het wordt meestal gemaakt met een combinatie van varkenspootjes, varkenskop, knoflook, uien, zout, peper, marjolein, peterselie, tijm, appel- of wijnazijn, aardappelen, zure room en bloem. Het vlees en de groenten worden in plakjes gesneden en gekookt in water, en vervolgens gemengd met een combinatie van bloem en zure room om de soep dikker te maken. Aan het einde wordt azijn aan de soep toegevoegd om hem zuurder te maken. Deze soep wordt traditioneel bereid tijdens het slachten van varkens, bekend als koline, en werd meestal na middernacht geserveerd.

De sjeik van de sjeik

Italy

Stracciatella is een Italiaanse soep gemaakt met vleesbouillon en een mengsel van griesmeel, Parmigiano Reggiano en een ei. Het eimengsel wordt langzaam in de bouillon gegoten om straccetti (kleine lapjes) in de vloeistof te maken. De soep wordt meestal geserveerd met meer geraspte kaas ernaast. Traditioneel wordt het bereid voor Pasen, wanneer het als eerste gang wordt geserveerd. Stracciatellasoep moet niet worden verward met de gelijknamige ijssmaak die in 1962 werd uitgevonden.

Stracciatella uit Rome

&Scaron;trukljeva juha of &Scaron;tajerska dumplingsoep is een populair vastengerecht uit de regio Maribor. Om het te bereiden, worden &scaron;truklji dumplings (gemaakt van strudeldeeg en gevuld met kwark) in kleinere stukken gesneden en gekookt in gezouten kokend water. Tijdens het proces wordt de kwark van deze dumplings dikker, waardoor deze meer vullend wordt. Voor het serveren wordt &scaron;trukljeva juha meestal bestrooid met gehakte bieslook of peterselie. Het is aan te raden om de soep te combineren met neutrale, lichte witte wijnen zoals Pinot Gris of Chardonnay, eventueel halfdroog.

Štrukljeva jeha

China

Oorspronkelijk afkomstig uit Sichuan of Beijing in China, is hete en zure soep een klassieke maaltijd die geschikt is voor elke gelegenheid en de meeste weersomstandigheden. Het bevat doorgaans ingrediënten zoals daglelieknoppen, bamboescheuten, tofu, houtoorzwam en bouillon met sojasaussmaak. De pittigheid komt van rode of witte pepers, terwijl de zure smaak wordt bereikt door het gebruik van azijn. Hete en zure soep wordt vaak gegeten na een grote maaltijd of als middel tegen een kater. Er wordt ook gezegd dat de soep een geweldige keuze is om de eetlust een boost te geven.

Ik hou van je

S&uuml;dtiroler gerstensuppe of zuppa d'orzo is een traditionele Italiaanse soep die oorspronkelijk uit Zuid-Tirol komt. De soep wordt meestal gemaakt met een combinatie van gerst, uien, knoflook, aardappelen, wortelen, selderij, pancetta, gerookt varkensvlees of Alto Adige-spek, olijfolie of boter, zout en peper. De groenten (behalve de aardappelen) worden gebakken in boter of olijfolie. Gerst wordt toegevoegd aan de pan met de kruiden en het water en de soep wordt ongeveer een uur zachtjes gekookt. Het spek en de aardappelen worden tegen het einde van het koken toegevoegd en de soep wordt vervolgens zachtjes gekookt tot alles zacht is en de consistentie stroperig en romig wordt. Indien gewenst kan de soep worden gegarneerd met gehakte bieslook. Gerstsoep uit Zuid-Tirol is een typisch gerecht van bergboeren dat wordt geserveerd in boerderijtavernes, berghutten en hotelrestaurants in de omgeving. Het is vooral populair in de winter en tijdens de T&ouml;rggele-tijd in de herfst.

Zuid-Tiroler Gerstensoep

Suki is de Thaise versie van een gemeenschappelijk hotpotgerecht. Het is ontstaan uit Chinese en Japanse tradities om ingrediënten aan tafel te bereiden en te koken in een gedeelde kom. Het samenstellen van het gerecht begint met een kom die in het midden van de tafel wordt geplaatst, meestal gevuld met een met citroengras gekruide kippenbouillon. De rest van de ingrediënten kan bestaan uit vlees, varkensvlees en kip, een breed scala aan zeevruchten, glasnoedels en groenten zoals kool, shiitake-paddenstoelen, bosuitjes, wortelen en selderij. Het unieke kenmerk van Thaise suki is de dipsaus, gemaakt met een aanzienlijke hoeveelheid chilipepers, koriander, knoflook en limoen. Af en toe wordt er een rauw ei aan de bouillon toegevoegd, wat ongebruikelijke eierdruppels creëert en de soep iets dikker maakt. Suki in een restaurant eten biedt een unieke eetervaring waarin iedereen de keuze van ingrediënten en pittigheid kan aanpassen aan persoonlijke voorkeuren. In Thailand wordt het meestal geconsumeerd in gespecialiseerde suki-restaurants.

Suki

Croatia

&Scaron;ulenka is een traditionele Kroatische boerensoep die oorspronkelijk uit de regio Međimurje komt. Het wordt gemaakt met een paar ingrediënten: tarwemeel, melk, eieren en zout. Het meel wordt gemengd met eieren, melk en zout om een stijf deeg te maken dat geraspt kan worden. Het deeg wordt geraspt in de melk, die vervolgens wordt gekookt, en na een tijdje, wanneer het deeg volledig gaar is, is deze melkachtige witte soep klaar om te worden geserveerd, meestal voor het avondeten.

Šulenka

Sulu khingal is een traditionele vleessoep die oorspronkelijk uit Azerbeidzjan komt. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van lamsvlees of rundvlees, uien, kikkererwten, kurkuma, boter, munt, azijn, zout en vierkante zelfgemaakte noedels bestaande uit bloem, eieren en zout. Het vlees wordt in stukken gesneden en gekookt in water met kikkererwten, kurkuma en zout. Zelfgemaakte noedels worden tegen het einde van het koken aan de pan toegevoegd. De vleessoep wordt zachtjes gekookt tot de noedels zacht zijn en wordt vervolgens gegarneerd met uien gebakken in boter en gehakte munt voor het serveren. Azijn wordt meestal apart geserveerd, zodat iedereen de soep naar eigen smaak kan kruiden.

Sulu-khingal

Sumashijiru is een traditionele soep die oorspronkelijk uit Japan komt. Deze heldere soep is heel eenvoudig te bereiden en is gebaseerd op dashi, een bouillon die wordt gemaakt door niboshi (gedroogde kleine sardines), kombu (gedroogde kelp) of katsuobushi (gedroogde bonitovlokken) te weken. De dashi wordt gecombineerd met sojasaus, water en soms sake. Eenmaal gekookt, wordt deze heldere soep in een kom gegoten en geserveerd. Het kan worden verrijkt met zeevruchten, vlees, groenten, paddenstoelen of tofu, indien gewenst. Hoewel sumashijiru ook suimono wordt genoemd, is er eigenlijk een klein verschil tussen de twee - suimono wordt gegeten als bijgerecht bij sakerijstwijn, terwijl sumashijiru soms wordt geserveerd met gekookte rijst.

Sumashijiru

Het hoofdingrediënt in deze stevige Koreaanse soep is sundae - Koreaanse bloedworst. De soep wordt bereid met een smaakvolle bouillon met daarin gesneden sundae, andere soorten orgaanvlees, groenten en noedels, terwijl rijst aan de soep kan worden toegevoegd of apart kan worden geserveerd. Sundaeguk wordt beschouwd als een uitstekend middel tegen een kater en wordt meestal gegeten met kimchi, kkakdugi of andere Koreaanse bijgerechten (banchan).

Sundaeguk

Een Roemeense klassieker, supă cu găluște is een heldere dumplingsoep, meestal gemaakt met kippenbouillon en griesmeeldumplings. De kippenbouillon wordt meestal gemaakt met een hele kip of stukken kip met botten, gekookt met een combinatie van groenten, meestal pastinaken, stengels bleekselderij, uien, wortelen en aardappelen, terwijl de zachte en luchtige griesmeeldumplings worden bereid met eieren en griesmeel. Soms worden het kippenvlees (in stukken gesneden) en gehakte groenten aan de soep toegevoegd voor een meer vullende maaltijd. Deze traditionele Roemeense soep wordt meestal bereid tijdens het koude seizoen en is een hoofdbestanddeel in veel Roemeense huishoudens, waar het meestal wordt geserveerd voor de lunch. Het wordt warm geserveerd, gegarneerd met gehakte peterselie en (optioneel) peper en gehakte groene uien.

Steun (vanaf) met een glimlach

Supă de pui cu tăieței is een Roemeense variant van kippensoep met de toevoeging van zelfgemaakte noedels. Een klassiek wintergerecht, deze heldere soep wordt meestal gemaakt met kippenbouillon, noedels en groenten (meestal wortels). Het kippenvlees dat wordt gebruikt om de bouillon te maken, kan worden gereserveerd voor andere gerechten of versnipperd en toegevoegd aan de soep voor een meer vullende maaltijd. In veel Roemeense huishoudens wordt deze soep traditioneel op zondag gegeten, voor de lunch of het avondeten. De soep wordt beschouwd als comfortfood en wordt meestal warm gegeten, gegarneerd met gehakte peterselie en gemalen zwarte peper.