Soep

Fagiolata is een waar feest voor bonenliefhebbers: een dikke soep gemaakt met veel verschillende soorten bonen, die elk bijdragen aan de uiteindelijke smaak en textuur van het gerecht. Rode bonen, zwarte bonen, borlotti, cannellini of andere soorten worden langzaam gekookt en op smaak gebracht met zout, peper en olijfolie. Tegenwoordig wordt fagiolata geserveerd met geroosterd brood, maar oorspronkelijk was het een geweldige manier om het oude, geharde brood te gebruiken dat op het bord werd gelegd voordat de hete soep erin werd gegoten. De soep zou het brood weken, waardoor het weer heerlijk en zacht werd. Een scheutje extra vergine olijfolie voor het serveren versterkt de smaken van dit stevige gerecht nog eens extra.

Fagiolata

Deze traditionele Griekse linzensoep is eenvoudig qua ingrediënten en bereiding, maar resulteert in een gerecht vol smaken. Gekenmerkt door zijn dichte textuur, naast bruine of groene linzen, bevat de soep vaak uien, knoflook, wortels en af en toe gepureerde tomaten. Altijd warm geserveerd en soms overgoten met olijfolie en azijn, wordt fakes genoten als een voedzame wintermaaltijd en wordt meestal vergezeld door een paar sneetjes brood.

Vervalsingen

Fanesca is een unieke Ecuadoriaanse soep die wordt gekenmerkt door zijn dikke consistentie, bestaande uit verse Andesgranen, bonen, erwten en linzen, gecombineerd met gezouten kabeljauw gekookt in melk. Er zouden 12 verschillende granen en bonen in de soep moeten zitten, die de 12 discipelen symboliseren, aangezien de soep alleen tijdens de paasfestiviteiten wordt bereid. Fanesca wordt traditioneel geserveerd in ronde kommen, gegarneerd met gebakken bakbananen, peterselie en hardgekookte eieren.

Fanesca

Een variant van dan hua tang (letterlijk eierbloemsoep), de voedzame tomaten- en eiersoep is een klassiek Chinees comfortgerecht. Het wordt gemaakt met grofgehakte tomaten en groene uien die worden gekookt in een smaakvolle varkensbouillon, terwijl er tegen het einde van het koken eieren in worden geroerd. Tomaten- en eiersoep wordt vaak op smaak gebracht met Chinese ingelegde mosterdgroenten, zha cai of vissaus genoemd, die beide zoutheid en een flinke dosis pit toevoegen aan elke lepel. Deze lichte, verfrissende soep wordt meestal geserveerd na een maaltijd, vooral een zware, vette maaltijd, en smaakt net zo lekker warm als koud.

Fan qie dan zang

China

Fanqie jiandan tang is een traditionele Chinese soep die oorspronkelijk uit Sichuan komt. De soep wordt meestal gemaakt met een combinatie van eieren, tomaten, bouillon, olie, zout, witte peper en groenten zoals spinaziebladeren. De eieren worden geklopt, de tomaten worden in plakjes gesneden en de bouillon wordt aan de kook gebracht. Geklopte eieren worden in een wok gegoten en in olie gebakken tot ze aan beide kanten goudbruin zijn. De hete bouillon wordt aan de wok toegevoegd en zachtjes gekookt tot ze ondoorzichtig zijn. De tomaten worden toegevoegd en gekookt tot ze net gaar zijn, terwijl de spinaziebladeren worden gekookt tot ze net verwelkt zijn. De soep wordt op smaak gebracht met zout en witte peper en wordt vervolgens geserveerd in diepe kommen.

Fan qie jian dan tang

Italy

Farinata di cavolo nero is een traditionele Italiaanse cucina povera soep die oorspronkelijk uit Toscane komt. Het wordt bereid met een combinatie van cavolo nero Toscaanse boerenkool, wortelen, selderij, uien, knoflook, canellibonen, tomatenpuree, maïsmeel, olijfolie, rozemarijn en salie. De bonen worden gekookt met de salie, knoflook en rozemarijn tot ze zacht zijn. De groenten worden gesneden en gebakken in olijfolie, gevolgd door de boerenkool, tomatenpuree en bonen. De pan wordt gevuld met water, aan de kook gebracht, dan wordt het meel erdoor gemengd en wordt de soep gekookt tot alle ingrediënten zacht zijn. Deze dikke soep wordt traditioneel geserveerd met olijfolie en gegarneerd met gemalen zwarte peper. Het kan alleen in de winter worden gemaakt, wanneer cavolo nero in het seizoen is. Vroeger werd deze soep meestal 's avonds gemaakt en 's nachts laten indikken. De volgende ochtend kon de soep in plakjes worden gesneden, gegrild of gebakken en als stevig ontbijt worden geserveerd.

Zwarte paardenmelk

Fasolada is een eenvoudige en traditionele Griekse en Cypriotische soep gemaakt van gedroogde witte bonen die besprenkeld worden met olijfolie en gegeten worden met verschillende groenten en kruiden zoals uien, selderij en tomaten. Het gerecht is voedzaam en doet denken aan de oudheid, aangezien gerst, olijven en bonen de drie gewassen waren die de legers van Alexander de Grote in stand hielden. Fasolada wordt het hele jaar door gegeten, maar het wordt traditioneel gegeten tijdens de vastentijd, wanneer orthodoxe christenen een religieuze vastenperiode hebben. De naam fasolada komt van het woord fasoli, wat bonen betekent, vandaar de naam van dit gezonde en smaakvolle alternatief voor vleesgerechten. Volgens een mythe werd het gemaakt toen Theseus de Minotaurus ging doden, en onderweg stopte hij om een offer te brengen aan de Griekse god Apollo, waarbij hij beloofde dat als hij de Minotaurus zou doden, hij Apollo wat olijftakken zou geven die versierd waren met fruit. Bij zijn terugkomst was er geen eten meer op het schip, dus Theseus en zijn kameraden verzamelden alles wat ze konden vinden en kookten het in een hartige stoofpot, waardoor de fasolada ontstond. Fasolada is een goedkoop en smakelijk gerecht dat vaak wordt geserveerd met knapperig brood, fetakaas en olijven.

Fasolada

Spain

Fava parada is een traditioneel Spaans gerecht dat oorspronkelijk van de Balearen komt en vooral populair is op Mallorca. Het gerecht wordt gemaakt met een combinatie van tuinbonen, wortelen, rapen, uien, knoflook, tomaten, aardappelen, olijfolie, varkensribbetjes, varkenspootjes, varkensbuik, bloedworst, sobrasada, noedels, munt, zout en peper. De bonen, rapen, wortelen, pootjes, varkensbuik en ribben worden op laag vuur in water gekookt tot het vlees helemaal gaar is. Daarna wordt het eruit gehaald en in reepjes gesneden. De worsten, tomaten, uien, kool en reepjes vlees worden vervolgens aan de pan toegevoegd en gekookt tot de aardappelen zacht zijn. De noedels worden vervolgens aan de pan toegevoegd met zout, peper en munt en het gerecht is klaar om te worden geserveerd. Deze tuinbonensoep met noedels wordt traditioneel warm geserveerd.

Fava-parade

Fazolov&aacute; is een traditionele Tsjechische bonensoep. Hoewel het in talloze varianten voorkomt, bestaat het meestal uit dikke witte bonen gekookt in een smaakvolle bouillon, met de mogelijkheid om aardappelen, wortelgroenten en gerookt vlees toe te voegen. Het wordt meestal verrijkt met zure room of verdikt met bloem. Dit rustieke gerecht is een van de meest voorkomende soepvarianten in het land en is te vinden op de menu's van veel traditionele restaurants. Het wordt altijd warm geserveerd en wordt voornamelijk genoten als een stevig voorgerecht.

Fazolova-polévka

Makkelijk te bereiden, voedzaam en gezond, dit smaakvolle gerecht uit Trini maakt gebruik van zoete aardappelen, die het hele jaar door op het eiland verkrijgbaar zijn. Ze bevatten veel vitaminen, bètacaroteen en hebben ontstekingsremmende en antioxiderende eigenschappen. Naast zoete aardappelen wordt deze chowder gemaakt met uien, knoflook, hete pepers, wortels, room en stevige witte visfilets die eerder in hapklare stukken zijn gesneden. De soep wordt traditioneel op smaak gebracht met oregano, peterselie, nootmuskaat en selderij. Alle ingrediënten, behalve de vis, worden gemengd. De chowder wordt warm geserveerd en het wordt aanbevolen om het te garneren met gehakte koriander.

Vis- en zoete aardappelsoep

De ongewoon genaamde Boeddha springt over de muur is een Chinese specialiteit met oorsprong in de provincie Fujian, en het gerecht werd oorspronkelijk gemaakt in de Qing-dynastieperiode. Het kookproces voor deze decadente soep is erg ingewikkeld, aangezien het ongeveer drie dagen duurt om het te bereiden, en het recept vraagt om meer dan 30 ingrediënten zoals haaienvin, kip, eend, pens, pezen, ham, maagjes, abalone, zeekomkommer, duiveneieren, paddenstoelen, sint-jakobsschelpen, bamboescheuten... en de lijst gaat maar door. Rauwe ingrediënten worden gekookt in aparte, verschillende gerechten om hun unieke smaken te ontwikkelen. De gerechten worden vervolgens in lagen in een kleipot met soep en wijn gelegd. Lotusblad wordt gebruikt om de pot af te sluiten, en de pot wordt ten slotte op het vuur gezet om te worden verwarmd. Hoewel er veel theorieën zijn over de oorsprong van de soep, zegt de meest populaire dat een geleerde op een picknick ging met zijn vrienden, en alle ingrediënten die hij had in een wijnpot deed, die vervolgens werd verwarmd op een houtskoolvuur. De aantrekkelijke aroma's verspreidden zich helemaal tot aan een nabijgelegen tempel, wat resulteerde in monniken die over de tempelmuur sprongen, ook al waren ze vegetariërs. Een van de vrienden van de geleerde schreef een gedicht waarin hij de soep prees, en de regel luidt: "Zelfs Boeddha zou over de muur springen om eroverheen te komen", wat het gerecht zijn ingewikkelde naam gaf. Volgens het Guinness World Book of Records heeft een kom van deze soep het record voor de duurste soep ter wereld, aangezien het voor bijna $ 200 werd verkocht bij Kai Mayfair in Londen.

Voor tiao qiang

Frantoiana is een traditionele Toscaanse soep. Het wordt meestal gemaakt met borlottibonen, reuzel, bergkruiden, peterselie, prei, pompoen, aardappelen, witte kool, zwarte kool (cavolo nero), courgette, basilicum, wortelen, selderij, uien, knoflook, hete pepers, venkelzaad, oud brood en extra vergine olijfolie. De ingrediënten zijn echter niet vast en ze moeten seizoensgebonden zijn, afhankelijk van wat er vers op de markt is of afhankelijk van de persoonlijke voorkeuren van de kok. De olijfolie die in de soep wordt gebruikt, is traditioneel de olijfolie die wordt geproduceerd in de heuvels bij Lucca en moet extra vergine zijn vanaf de eerste persing. Om de soep te bereiden, moeten de groenten worden gehakt en gekookt met olie en kruiden. Bonen en water worden aan de pot toegevoegd en het geroosterde oude brood wordt pas toegevoegd als de groenten zacht zijn geworden. Frantoiana wordt meestal geserveerd in een slowcooker en wordt op smaak gebracht met olijfolie en peper. Als er wat overblijft, is dat een prima maaltijd, en de soep kan ook koud gegeten worden. Frantoiana is vooral populair in de herfst tijdens de olijvenoogst. De naam is afgeleid van frantoio, wat oliepers betekent.

Frans

Frikadeļu zupa is een Letse gehaktballensoep met talloze variaties en recepten. De soep wordt meestal bereid met een combinatie van water, wortels, selderij en aardappelen. Het wordt op smaak gebracht met laurierblaadjes en peperkorrels. De gehaktballen worden gemaakt met rundergehakt of varkensvlees (of een combinatie), melk, eieren, uien, bloem en broodkruimels. Nadat het mengsel tot kleine ballen is gevormd, wordt alles samen gekookt tot de groenten en gehaktballen volledig gaar zijn. Bij het serveren wordt deze voedzame soep meestal verrijkt met de toevoeging van zure room en fijngehakte peterselie of dille.

Frikadellu zupa

Fl&auml;dlesuppe of frittatensuppe (zoals het in Oostenrijk bekend staat) is een traditionele Duitse en Oostenrijkse soep die bestaat uit een rijke bouillon met dunne reepjes fl&auml;dle (frittaten) pannenkoeken, vandaar de naam van de soep. Hoewel de traditionele versie runderbouillon als basis gebruikt, kan ook kippen- of groentebouillon worden gebruikt. De soep wordt vaak verrijkt met stukjes gestoomde of gebakken groenten zoals prei, wortelen, selderij en bosuien. Nadat de gesneden en opgerolde reepjes in elke serveerschaal zijn samengevoegd, wordt deze gloeiendhete soep eroverheen gegoten en wordt het geheel afgemaakt met een handvol versgehakte kruiden zoals peterselie, bieslook of selderijblaadjes erbovenop.

Frituren soep

Australia

OOK AL IS ER NOG GEEN BEWIJS VOOR DE CORRELATIE TUSSEN DIT GERECHT EN HET CORONAVIRUS, EN IS ER OOK GEEN ENKEL GEVAL VAN EEN CORONAVIRUS-INFECTIE IN PALAU, HET IS EEN BEKEND FEIT DAT FRUITVLEERMUIS MEER VIRUSSEN HEEFT DAN EERDER GEDACHT WAS, DUS HET IS AAN TE RADEN VOORDAT U DIT GERECHT BESTELT OF EET. Fruitvleermuissoep is een delicatesse uit Palau die wordt gemaakt met kleine fruitvleermuizen die in beboste gebieden boven in bomen leven. Ze eten nectar, bloemen en wilde vruchten, wat helpt bij de verspreiding van zaden tijdens het proces. Het dieet van de vleermuizen van bloemen en vruchten zorgt er ook voor dat hun vlees zoeter is dan het vlees van andere vleermuizen. De soep wordt bereid door de gewassen vleermuizen in water te koken en ze vervolgens te koken met gember, kokosmelk en verschillende kruiden (en vaak groenten), afhankelijk van de voorkeuren van de kok. Het wordt meestal geserveerd in grote kommen, met de vleermuis die naar je gezicht staart, en de juiste manier om het te eten is door op de vleermuis te kauwen, het vlees eruit te zuigen en de overgebleven vacht weg te gooien. Wat ooit een hoofdbestanddeel was van het dieet van de lokale bevolking, werd in de loop der jaren een delicatesse en sinds eind 2019 is het een controversieel gerecht geworden vanwege een mogelijke (maar niet bewezen!) correlatie met het beruchte coronavirus.

Vruchtvleermuissoep

Galbitang is een Koreaanse soep gemaakt met runderribbetjes. Deze heerlijke soep wordt als een op zichzelf staande maaltijd gegeten en wordt bereid door runderribbetjes en een hele radijs ongeveer 4 tot 5 uur te koken. Wanneer het vlees gaar is, wordt het op smaak gebracht met bosuitjes, knoflook, gemalen peper, sojasaus, sesamolie, sesamzaadjes en zout. Het wordt vervolgens terug in de bouillon gedaan, samen met de gesneden radijs. Deze soep lijkt op seolleongtang, die wordt gemaakt met ossenbotten. Omdat runderribbetjes een duur stuk vlees zijn, wordt galbitang beschouwd als een vrij speciaal gerecht, en wordt het daarom geserveerd op speciale gelegenheden, zoals bruiloften en banketten.

Galbitang

Mexico

Gallina pinta is een traditionele Mexicaanse soep die oorspronkelijk uit Sonora komt. De naam van de soep betekent gespikkelde kip en verwijst naar de kleurrijke ingrediënten die worden gebruikt bij de bereiding ervan - witte maïs, rode chilipepers en bruine bonen. Andere ingrediënten zijn ossenstaartstukken, uien, knoflook, zout, peperkorrels en varkensribbetjes. De ossenstaart, uien, knoflook, zout, bonen, peperkorrels, witte maïs en spareribs worden een paar uur in water gekookt totdat het vlees en de bonen heel mals worden. De chilipepers worden in reepjes gesneden en aan de soep toegevoegd voordat deze in diepe kommen wordt geserveerd terwijl deze nog warm is.

Gallina-pinta

South Korea

Gamjatang is een smaakvolle Koreaanse stoofpot met varkensrug en aardappelen als hoofdingrediënten, samen met bonenpasta, chilipoeder en knoflook die ook in de pot worden gekookt. Het gerecht wordt meestal gegarneerd met sesamblaadjes en geserveerd met een kom rijst ernaast. Gamjatang vindt zijn oorsprong in het Incheon-gebied, dat bekendstaat om zijn vele bouwvakkers die het de hele dag door kookten, zodat het gegeten kon worden als ze klaar waren met werken. De stoofpot werd vaak gecombineerd met een paar shots koude soju. Tegenwoordig is gamjatang een populair middel tegen een kater in Korea en het heeft zich verspreid naar andere gebieden zoals Europa, de VS en Zuidoost-Azië.

Gamjatang

France

Garbure is een traditionele dikke soep uit het zuidwesten van Frankrijk, bestaande uit vlees, kaas, oud brood en groenten zoals kool, erwten, uien of wortels. De soep wordt traditioneel geserveerd als avondmaaltijd in twee gangen, dus het vlees wordt meestal eruit gehaald en geserveerd als hoofdgerecht, samen met cornichons en ingelegde hete pepers. Garbure wordt bij voorkeur gekookt in een toupin, een hoge en ronde aardewerken pot. Oorspronkelijk was het een boerensoep, de naam komt van het Spaanse woord garbias, wat stoofpot betekent, of van het Franse woord garbe, wat een bos betekent, verwijzend naar de grote hoeveelheid groenten die prominent aanwezig zijn in de soep. Hoewel het niet het meest visueel aantrekkelijke gerecht is, maken de rijke smaken en texturen dat zeker goed.

Garbure

Deze heerlijke Toscaanse soep komt uit het 16e-eeuwse Lucca. Het wordt traditioneel gemaakt met een verscheidenheid aan verse lentegroenten zoals tuinbonen, tuinbonen, asperges, lente-uitjes en artisjokken. Hoewel het op zichzelf al voedzaam genoeg is, wordt garmugia, ook wel gramugia genoemd, vaak bereid met de toevoeging van gemalen kalfsvlees en pancetta (Italiaans spek), wat het een rijke smaak geeft en het transformeert in een echt stevige maaltijd. Garmugia is het lekkerst met een snee geroosterd boerenbrood.