Soep

Spain

Gazpacho de trigueros is een traditionele Spaanse groentesoep die oorspronkelijk uit Extremadura komt. Het wordt meestal gemaakt met een combinatie van trigueros (dunne wilde asperges), knoflook, oud brood, olijfolie, hardgekookte eieren, rode wijnazijn, water en zout. De asperges worden in reepjes gesneden, een paar minuten gebakken in olijfolie en vervolgens uit de pan gehaald. De hardgekookte eieren worden gehakt en gemengd met azijn, asperges, olijfolie en water. De resterende asperges, brood, knoflook en water worden tot een glad geheel verwerkt en gemengd met de andere ingrediënten. Er wordt meer water aan de kom toegevoegd en de soep wordt vervolgens op smaak gebracht met zout en gegarneerd met gehakte eiwitten. Gazpacho de trigueros wordt op kamertemperatuur geserveerd.

Gazpacho van sperziebonen

Gbegiri is een traditionele Nigeriaanse bonensoep die bestaat uit honingbonen (ook wel bruine bonen genoemd), gerookte of verse vis, gemalen rivierkreeft, palmolie, bouillon, ir&uacute; (johannesbroodbonen), zout en peper. De bonen worden geweekt, gepeld en gepureerd tot een gladde pasta, die vervolgens wordt gecombineerd met de andere ingrediënten en gekookt tot het mengsel een licht verdikte consistentie heeft. Dit gerecht wordt traditioneel bereid door de Yoruba-bevolking uit Zuidwest-Nigeria en wordt meestal gegeten met een bijgerecht van ewedu-soep, gestoofd vlees (meestal van een runder- en kippenstoofpot) en Nigeriaanse fufu (slikvoedsel) zoals eba, amala of tuwo shinkafa.

Gbegiri

Giambo is een typisch Arubaans gerecht dat bestaat uit rundvlees, okra en vis zoals rode snapper, samen gekookt tot een dikke en stevige soep. Ook bekend als de Antilliaanse gumbo, deze smaakvolle Arubaanse versie van de beroemde Cajun specialiteit wordt gekenmerkt door gepureerde okra, wat het gerecht zijn unieke, gladde consistentie geeft. Het is aan te raden om giambo te garneren met gekookte garnalen.

Giambo

Italy

Ginestrata is een traditionele Toscaanse soep die meestal wordt geserveerd bij formele evenementen en bruiloften. Het wordt gemaakt met eidooiers, Marsala-wijn, kippenbouillon, boter, kaneel, nootmuskaat en suiker. Deze dunne soep wordt soms gekookt in een aardewerken pot en wordt meestal gegarneerd met een combinatie van suiker en kaneel die eroverheen worden gestrooid. Vroeger werd ginestrata na de trouwdag geserveerd om het bruidspaar nieuw leven in te blazen.

Ginestrata

De romige grochówka is een populaire Poolse soep bereid met groene of gele spliterwten. De basisversie wordt meestal verrijkt met in blokjes gesneden aardappelen, wortelgroenten, verschillende soorten gerookt vlees en marjolein. Omdat het goedkoop en voedzaam is, wordt deze erwtensoep traditioneel geassocieerd met het leger, waar ze nog steeds een ongelooflijk rijke en dichte versie bereiden die algemeen bekendstaat als grochówka wojskowa (legererwtensoep). Een kom van deze troostende soep wordt meestal geserveerd met sneetjes roggebrood.

Grochówka

Groentesoep met balletjes is een traditionele Nederlandse groentesoep met gehaktballetjes. Het wordt meestal gemaakt met een combinatie van groentebouillon, wortelen, selderij, bieslook, peterselie, vermicellipasta, zout en zwarte peper. De bouillon wordt verhit en aan de kook gebracht, en de wortelen, pasta, selderij en gehaktballetjes worden vervolgens in de bouillon gekookt tot alles zacht is. De gehaktballetjes worden meestal gemaakt met een mengsel van rundergehakt, broodkruimels, uien, zout, peper en peterselie. Indien gewenst kan er ook worcestersaus aan het gehaktballetjesmengsel worden toegevoegd voor meer smaak. Zodra de soep is gekookt, wordt deze gegarneerd met bieslook en peterselie en gloeiend heet geserveerd.

Groentesoep met balletjes

Indonesia

Gulai is een pittig Indonesisch gerecht dat lijkt op een stoofpot of een dikke soep. Vanwege het uiterlijk en de smaak wordt het vaak de Indonesische curry genoemd. Elke vleessoort kan het hoofdingrediënt zijn van gulai, evenals orgaanvlees, zeevruchten of groenten. De ingrediënten worden gekookt in een combinatie van kokosmelk en kruiden totdat de saus een dikke consistentie krijgt. Gulai is ontstaan op Sumatra, waarschijnlijk onder Indiase culinaire invloed, maar wordt tegenwoordig overal in Indonesië gegeten. Het gerecht is te vinden in Indonesische hawkercentra en traditionele restaurants. Het meest voorkomende bijgerecht dat bij gulai wordt geserveerd, is gestoomde rijst.

Goela

Hoewel het oorspronkelijk een eenvoudig, rustiek gerecht was, is deze troostende erwtensoep in de loop der jaren uitgegroeid tot een nationale klassieker. Het bestaat meestal uit groene of gele spliterwten die samen met verschillende groenten en kruiden worden gekookt. Het gerecht wordt vaak aangevuld met varkensvlees of gerookt vlees. Traditioneel geassocieerd met de winter, is het een hoofdbestanddeel van restaurantgerechten, naast een stevige en voedzame thuisgekookte maaltijd.

Gule-verhalen

Deze Hongaarse specialiteit wordt bereid met vlees, traditioneel rundvlees, dat wordt gestoofd in een rijke bouillon met paprika, meestal samen met uien, paprika's, wortelgroenten, verschillende kruiden en af en toe tomaten (in sommige regionale variaties). Guly's is een bekend gerecht dat zelfs buiten de Hongaarse grenzen enorm populair is. In veel landen is het woord synoniem met een dikke stoofpot, terwijl guly's in Hongarije meestal staat voor een soepachtig gerecht, daarom staat dit gerecht ook bekend als guly'sleves (letterlijk herderssoep). Het lijkt sterk op p&ouml;rk&ouml;lt, een dikke Hongaarse stoofpot bestaande uit vlees, uien en geselecteerde kruiden, wat de meeste mensen buiten Hongarije associëren met het woord guly's (goulash). Ze zijn beide ontstaan als traditionele, rustieke gerechten die in hun moderne vorm verschenen in de 18e eeuw toen paprika een veelgebruikte specerij werd. In Hongarije wordt gulyás traditioneel geserveerd met csipetke-pasta of brood en wordt het vooral gegeten als stevig hoofdgerecht.

Gulyas

United States

Er is niets beter om de ware smaak van New Orleans te vertegenwoordigen dan gumbo, een vullende soep die meestal wordt bereid in grote, zwarte, ijzeren potten. Een cultureel en gastronomisch symbool van Louisiana, het kan gebaseerd zijn op zeevruchten en okra met tomaten, of op kalkoen en kip met toegevoegde ham, worst en gepocheerde oesters. Misschien zijn konijn of een wilde eend de hoofdrolspelers, geaccentueerd in smaak door tassoham. Ongeacht de basis is gumbo altijd intens geurig en aromatisch met uien, knoflook, laurierblad en tijm, de dikke en rijke vloeistoffen worden in kommen geschept met een begeleiding van gestoomde witte rijst. Gumbo is geëvolueerd uit de Franse pot-au-feu, toen de slaven uit West-Afrika okra toevoegden als verdikkingsmiddel aan de reeds met roux ingedikte Franse stoofpot. Als okra niet in het seizoen was, werd filépoeder toegevoegd, gemaakt van gedroogde en gemalen sassafrasbladeren, waardoor het gerecht een nieuwe laag viscositeit en een unieke smaak kreeg. Ongeacht de variëteit aan ingrediënten, gumbo moet altijd rijst, roux (een combinatie van vet en bruin meel dat de smaak verandert en de dikte aanpast) en een ander verdikkingsmiddel bevatten, of het nu okra of filépoeder is, maar nooit beide tegelijk. Filé wordt meestal gebruikt in dikkere gumbos met worst en kip, terwijl okra wordt gebruikt in lichtere gumbos met zeevruchten. Tot slot een opmerking voor alle gumbos: de gumbos die het lekkerst smaken, zijn die welke een dag of twee zijn blijven staan en vervolgens zijn opgewarmd, waardoor de ingrediënten de kans krijgen om te combineren tot een smaakvol en complex gerecht.

Gumbo

Deze voedzame Jamaicaanse soep wordt bereid met rundvlees, varkensstaarten, gungo-erwten, yams, uien, tijm, pimentzaad en scotch bonnet- of habanero-pepers. De soep wordt meestal verrijkt met de toevoeging van spinners (Jamaicaanse dumplings) gemaakt van bloem, water en zout. Alle ingrediënten worden langzaam gekookt totdat het vlees, de erwten en de groenten zacht worden en de soep een dikkere consistentie krijgt. Gungo-erwtensoep is een Jamaicaans hoofdgerecht dat het hele jaar door wordt gegeten, maar het is vooral populair tijdens de feestdagen en op zaterdag.

Gungo-erwtensoep

Guriltai shul is een traditioneel gerecht dat oorspronkelijk uit Mongolië komt. Deze noedelsoep wordt bereid met een combinatie van lamsvlees of rundvlees, aardappelen, uien, wortelen, rapen, bouillon, olie en platte noedels. Het vlees wordt in reepjes gesneden en de groenten worden fijn gesneden. Het gesneden vlees en de groenten worden in olie geroerbakt en vervolgens in water en bouillon met de noedels gekookt tot ze volledig gaar zijn. Guriltai shul is vooral populair als comfortfood tijdens de koude wintermaanden.

Guriltai-sjoel

China

Guthuk is een traditionele soep die oorspronkelijk uit Tibet komt. Het wordt slechts één keer per jaar gegeten, op de avond van 29 december of de vooravond van Losar, het Tibetaanse Nieuwjaar. De soep wordt meestal gemaakt met een combinatie van uien, knoflook, gember, tomaten, selderij, sojasaus, daikon, spinazie, sugarsnaps, shiitake-paddenstoelen, bosuitjes en koriander. Het bevat ook touwnoedels of kleine deegballetjes gemaakt van wit meel en water. Bij het serveren heeft elke kom één grote deegbal met een verborgen item of symbool aan de binnenkant, wat een speels commentaar is op de persoon die het ontvangt, zoals zout (lui), chili (scherpe tong), wol (goedhartig persoon) of glas (happy-go-lucky). De naam van de soep bestaat uit twee woorden: gu, wat negen betekent (de soep heeft traditioneel minstens negen ingrediënten) en thuk, wat verwijst naar noedelsoepen.

Guthuk

Gyaho is een traditionele soep die oorspronkelijk uit Tibet komt. Het wordt geserveerd als een hotpot, in een metalen schaal die boven een warmtebron wordt geplaatst om het warm te houden. De soep bevat meestal vermicelli, champignons, gehaktballen, kombu, zout, water en bamboescheuten. Dit gerecht in hotpotstijl heeft een speciale betekenis omdat het doorgaans wordt genoten door oudere monniken tijdens belangrijke ceremonies.

Gyaho

Croatia

Habsbur&scaron;ka juha (letterlijk Habsburgse soep) is een Kroatisch gerecht dat het vaakst wordt bereid in de noordelijke delen van het land, met name in de omgeving van Varaždin. Deze stevige soep wordt bereid met kippenbouillon als basis. Het wordt gecombineerd met kippenvlees, erwten, boleten, bloem en boter. Alle ingrediënten worden gekookt en het geheel wordt op smaak gebracht met zout en peper. De soep wordt verrijkt met een combinatie van zure room en eidooiers, die eraan worden toegevoegd voor het serveren. Het wordt aanbevolen om de soep te serveren met aardappelnoedels met tijmsmaak.

Habsburgse joden

Een traditioneel gerecht uit de Liechtensteinse keuken, hafalaab, wordt beschouwd als een van de nationale specialiteiten van het land. Het bestaat doorgaans uit een soep of bouillon met tarwe- en maismeelknoedels en wordt meestal op smaak gebracht met gerookt spek of ham. Vroeger was dit een onderdeel van het dieet van de lokale arme man, maar tegenwoordig worden eenvoudige specialiteiten zoals deze meestal thuis bereid en zijn ze zelden verkrijgbaar in restaurants.

Hafalaab

Hairst bree is een traditionele Schotse hutspot, een eenpansgerecht. Hoewel er variaties zijn, wordt het meestal gemaakt met een combinatie van lams- of schapenvlees, verse seizoensgroenten zoals erwten, tuinbonen, kool, bosui, sla, wortelen, laurierblaadjes en verse kruiden zoals bieslook, munt en peterselie. De ingrediënten worden samen gekookt tot ze net mals genoeg zijn. Het vlees wordt gehakt en aan de soep toegevoegd. Voor het serveren wordt hairst bree gegarneerd met verse kruiden. Vroeger werd het geserveerd aan boeren en arbeiders die de oogst binnenhaalden. Tegenwoordig wordt het aanbevolen om het te serveren met een paar sneetjes vers brood erbij.

Haarst Bree

Harira is een kruidenrijke soep op basis van tomaten met een fluweelzachte, romige textuur, aangezien het woord hareer in het Arabisch fluweelachtigheid betekent. Het is de populairste soep in Marokko en symboliseert de eenwording van mensen tijdens de Ramadan, de heilige vastenmaand in de islamitische kalender. Volgens de religieuze wet mogen beoefenaars niets eten of drinken tussen zonsopgang en zonsondergang. Bij zonsondergang, wanneer de kanonnen slaan, eten Marokkanen hun eerste maaltijd van de dag - de verplichte harirasoep, vergezeld van dadels, vijgen, koffie of melk, samen met gefrituurde honingkoekjes in de vorm van bloemen en bestrooid met sesamzaad, chebakia genaamd. Harira wordt gemaakt van verschillende peulvruchten zoals linzen, tuinbonen en kikkererwten, tomatensaus, harissapasta en verse kruiden zoals peterselie, kurkuma, saffraan, citroen, karwijzaad en koriander, maar elke regio in Marokko heeft zijn eigen versie van de soep. Het is ook erg populair in Algerije. Harira kan vegetarisch zijn of gevuld met stukjes lamsvlees, kip, rundvlees of vis. In sommige gevallen worden geklopte eieren of een mengsel van bloem en water aan het einde van het koken door de soep geklopt om het een iets andere textuur te geven en het dikker te maken. Pittig, peperig, voedzaam, rijk aan groenten en vlees, harira is een ware delicatesse in de wereld van soepen.

Harira

Hasa adas is een gezonde Libische soep die ook geschikt is voor vegetariërs. Het heeft een dikke consistentie en wordt meestal gemaakt met linzen, wortelen, uien en tomaten. De soep wordt traditioneel op smaak gebracht met knoflook en komijn. Eenmaal bereid, wordt hasa adas gegarneerd met knapperige en zoete gekarameliseerde uien of geroosterde stukjes brood. Wanneer het met gedroogd vlees wordt gemaakt, wordt de soep vaak over geroosterd Arabisch brood gegoten en wordt de creatie fattat adas genoemd, meestal gegeten als een verwarmend wintergerecht.

Dat was het

Libya

Hassa dernawi is een dikke Libische soep die traditioneel wordt bereid en gegeten in de winter. Het bestaat uit lamsvlees, gehakte tomaten, tomatenpuree, water en smaakmakers zoals kurkuma, chilipoeder en zwarte peper. De soep kan extra worden ingedikt met witte bloem, terwijl verse kruiden zoals koriander, basilicum en munt belangrijke elementen zijn van deze hassa-soepvariant die afkomstig is uit de stad Derna. Het wordt aanbevolen om de soep gloeiend heet te serveren met een partje citroen ernaast.