Stoofpot

Kway chap is een traditioneel Singaporees gerecht dat bestaat uit platte rijstvellen in een sojasausbouillon en een scala aan bijgerechten zoals varkens tong, orgaanvlees, varkenszwoerd, varkensbuik, hardgekookte eieren, viskoekjes of geconserveerde groenten. Het vlees wordt meestal gestoofd met kruiden zoals kaneel, kruidnagel en anijs. Er wordt gezegd dat de bouillon altijd licht, maar smaakvol moet zijn, terwijl de rijstvellen, bekend als kway, nooit aan elkaar mogen plakken. Het gerecht is te vinden bij talloze kraampjes in Singapore.

Kway kerel

Lapskaus is een traditionele stoofpot die oorspronkelijk uit Noorwegen komt. De stoofpot wordt meestal gemaakt met een combinatie van rundvlees (lam, varkensvlees en kip zijn ook haalbare opties), uien, aardappelen, wortelen, selderij, koolraap, bouillon, bloem (optioneel), laurierblaadjes, tijm, zout en peper. Het rundvlees wordt gekookt in water met de groenten, kruiden en specerijen. Naarmate de stoofpot kookt, wordt de bouillon dikker en zodra deze de juiste consistentie heeft, wordt deze warm geserveerd met een paar sneetjes brood of lefse platbrood ernaast. Indien gewenst, kan de bouillon worden ingedikt met een beetje bloem. Het gerecht kent echter veel variaties en sommige mensen houden ervan om hun bouillon dun en waterig te houden. Deze stevige stoofpot is vooral populair in de herfst en winter. Zoals de meeste stoofschotels smaakt lapskaus de volgende dag nog beter.

Lapskaus

Prei mirisata is een traditionele groentestoofpot of curry die oorspronkelijk uit Sri Lanka komt. Het wordt gemaakt met een combinatie van dun gesneden prei (alleen het witte gedeelte), olie, kurkuma, chilipoeder, gestampte Maledivische vis en zout. De prei wordt gebakken in olie en vervolgens gemengd met de andere ingrediënten. De combinatie wordt gekookt tot de prei in volume afneemt en dan nog een beetje meer tot alle vloeistof is verdampt. Prei mirisata wordt meestal geserveerd met rijst of andere curry's. De naam van het gerecht kan losjes worden vertaald als pittige prei curry.

Prei mirisata

Legim is een populair Haïtiaans gerecht met veel variaties wat betreft de ingrediënten en is sterk beïnvloed door Afrikaanse kooktradities. Het bestaat doorgaans uit verschillende gemengde groenten die worden gekookt met vlees (meestal rundvlees) en vervolgens worden gepureerd. Legim (wat peulvruchten of groenten betekent) bevat doorgaans kool, aubergine, waterkers, sperziebonen, wortels en chayotepompoen. De stoofpot wordt traditioneel op zaterdag bereid en wordt vaak vergezeld door maïsmeel of rijst.

Legaal

Le me tsolola is een traditioneel Afrikaans gerecht dat oorspronkelijk van de Comoren komt. Het gerecht is een eenvoudige stoofpot met vis en vlees gekookt in kokosmelk. De ingrediënten bestaan meestal uit blokjes rundvlees, groene bananen, vis zoals mahi mahi, olie, uien, tomaten, kokosmelk en kruiden. De vis en het vlees worden in olie aangebraden tot ze bruin zijn en vervolgens met de andere ingrediënten in kokosmelk gekookt. Het gerecht wordt langzaam gekookt tot alle ingrediënten zacht zijn en le me tsolola wordt vervolgens geserveerd met witte rijst.

Laat me alleen

Lenticchie in umido is een traditioneel Italiaans gerecht met linzen als hoofdingrediënt. De linzen worden toegevoegd aan een pan met uien gebakken in olijfolie, en zodra de linzen de olie hebben opgenomen, wordt het mengsel bedekt met water. Knoflook en munt worden ook toegevoegd aan de pan, en de combinatie wordt gekookt tot de linzen zacht zijn en de vloeistof grotendeels is opgenomen. Het gerecht wordt op smaak gebracht met zout en peper en warm of koud geserveerd. Wanneer het koud wordt geserveerd, wordt het aanbevolen om een paar hardgekookte eieren aan het gerecht toe te voegen, maar dan is het niet meer veganistisch. Lenticchie in umido wordt traditioneel geserveerd op oudejaarsavond, maar het is ook populair tijdens de koudere maanden van het jaar.

Lentischie in umido

Liberiaanse koolstoofpot is, zoals de naam al doet vermoeden, een traditionele stoofpot uit Liberia. Het wordt gemaakt met een combinatie van kool, kip, Maggi-blokjes, vleesvermalser, rundvlees, tomatenpuree, zwarte peper, kippenbouillon, uien en plantaardige olie. Het vlees wordt samen in olie gebakken tot het goudbruin is. De overige ingrediënten worden vervolgens aan de pan toegevoegd en de stoofpot wordt zachtjes gekookt tot het dikker wordt en de ingrediënten mals worden. Het is aan te raden om de stoofpot goed in de gaten te houden om te voorkomen dat de ingrediënten aan de bodem van de pan blijven plakken.

Liberiaanse Koolstoofpot

Lobio is een Georgische uitvinding die verwijst naar een brede groep gerechten die bonen als hoofdingrediënt gebruiken. Meestal zijn dat rode kidneybonen, gekookt met verschillende kruiden om een dikke stoofpot te maken, die vaak wordt geserveerd met mchadi, een traditioneel Georgisch maïsbrood. Van de vele andere varianten is lobio nigozit, dat gepureerde bonen in een dikke walnotensaus verwerkt, de meest voorkomende versie. Het gerecht kan ook in de vorm van een salade verschijnen, met hele of gepureerde bonen, en het wordt meestal koud geserveerd.

Lobien

Locro is een dikke en voedzame stoofpot die zijn oorsprong vindt in Zuid-Amerika, lang voordat de Spaanse veroveraars arriveerden. Deze authentieke en traditionele stoofpot kent talloze varianten, maar de bekendste versie is de Argentijnse locro, die meestal wordt gemaakt met droge witte maïskorrels, vlees en groenten. Het gerecht bestaat meestal uit stukken varkensvlees of rundvlees, evenals ribben of orgaanvlees, terwijl sommige versies worstjes en gerookt spek kunnen bevatten. Andere ingrediënten zijn droge maïskorrels (hominy), verschillende kruiden en groenten zoals pompoen, aardappelen en yams. Er wordt aangenomen dat locro zijn oorsprong vindt in de bergachtige Andesregio en dat het sterk is beïnvloed door de culinaire tradities van de inheemse Inca-beschaving. In Argentinië wordt het gerecht meestal geserveerd bij speciale gelegenheden zoals de Dag van de Meirevolutie of talloze formele bijeenkomsten, maar het is ook een hoofdmaaltijd tijdens de strenge winterseizoenen. Locro wordt altijd warm geserveerd, met brood erbij, en wordt vaak gegarneerd met quiquirimichi - een traditionele hete saus. Hoewel het meestal wordt geassocieerd met Argentinië en wordt beschouwd als het nationale gerecht, zijn verschillende varianten van locro populair in andere Zuid-Amerikaanse landen, voornamelijk in Ecuador, Bolivia, Chili en Peru. Locro betekent hier meestal, maar niet altijd, soep en geen stoofpot.

Lokatie

Locro de zapallo is een klassiek Peruaans gerecht dat bestaat uit stukjes pompoen, aardappelen, ingedampte melk, queso fresco, groenten (uien, erwten, maïs) en aji amarillo pepers. Omdat de stoofpot vrij licht is, aten veel mensen locro als avondeten en gingen daarna direct naar bed tijdens de koloniale tijd. Wanneer de stoofpot klaar is, wordt aanbevolen om het te serveren met witte rijst en gebakken bakbananen.

Locro de Zapallo

Luxemburgse Esa&uuml; soep is een stevige linzenstoofpot gemaakt door linzen te koken met kruiden en groenten zoals uien, wortelen, selderij en prei. Het gerecht wordt meestal op smaak gebracht met zout en peper en kan optioneel worden verbeterd met ingrediënten zoals verschillende specerijen, gerookt spek, boter en room of melk. Deze eenvoudige stoofpot ontleent zijn naam aan Esau, een personage genoemd in het Oude Testament die de zoon was van Isaak en Rebecca, en degene die zijn geboorterecht verkocht aan zijn jongere broer, Jacob, voor een kom gestoofde linzen (een "potje linzensoep"). Het gerecht wordt ook vaak Jacobs linzenstoofpot of Esau's pottage genoemd.

Luxemburgse Esaü-soep

Deze traditionele stoofpot, soms ook wel saus of soep genoemd, wordt in heel West- en Centraal-Afrika gegeten, maar men gelooft dat het zijn oorsprong vindt bij het Bambara-volk in Mali. Het bestaat in talloze regionale variaties, maar elke versie wordt gemaakt met geroosterde pinda's die tot meel worden gemalen en de basissaus van het gerecht vormen. De lijst met extra ingrediënten is uitgebreid en omvat doorgaans tomatenpuree, vis of vlees, meestal rundvlees, lamsvlees, geit of kip, verschillende groenten en talloze kruiden zoals gember, kurkuma, koriander of kaneel. De variaties verschillen vaak in textuur en consistentie, terwijl de bijgerechten regionaal worden beïnvloed en van alles kunnen omvatten, van rijst tot couscous, fufu of zoete aardappelen.

Maafe

India

Madras is een traditionele Indiase curry die wordt gekenmerkt door zijn pittigheid en complexe smaken. Hoewel er veel variaties zijn, wordt het meestal gemaakt met een combinatie van kip of lam, uien, knoflook, gember, tomatenpuree, citroensap, kaneel, olie, kokosmelk en een kruidenmix bestaande uit madras currypoeder, chilipoeder, gedroogde fenegriek en zout. De curry mag niet te dik zijn, en als dat wel het geval is, is het voldoende om een beetje currybasis toe te voegen, geen water. Eenmaal bereid, wordt deze pittige curry meestal gegarneerd met gehakte koriander voordat het wordt geserveerd. Het gerecht kan ook worden bereid met lamsvlees of rundvlees in plaats van kip, maar het wordt dan spookmadras genoemd.

Madras-curry

Maharagwe is een populair Afrikaans gerecht dat wordt gemaakt door rode bonen te stoven met verschillende andere ingrediënten. Het gerecht kan zowel in zoete als hartige versies worden bereid. De bonen worden meestal gekookt met kokosmelk, kardemom, kaneel, uien, tomaten, knoflook, kerriepoeder, chilipepers en groene pepers. Het wordt aanbevolen om maharagwe te serveren met chapatibrood of ugali. Hoewel het gerecht Afrikaans is, zijn er enkele duidelijke Indiase invloeden te zien in de ingrediënten die worden gebruikt voor de bereiding van maharagwe.

Maharagwe

Makhlouta is een dikke en rustieke Libanese stoofpot die wordt bereid met verschillende soorten bonen, tarwe en peulvruchten zoals kidneybonen, witte bonen en kikkererwten, kikkererwten, linzen en bulgur. De bonen en peulvruchten moeten een nacht weken voordat ze de volgende dag langzaam worden gestoofd, meestal samen met uien en kruiden, terwijl sommige variaties ook granaatappelmelasse of tomatenpuree kunnen bevatten. Makhlouta wordt meestal bereid als vegetarisch gerecht, hoewel er soms ook vlees bij de stoofpot kan worden geserveerd. Op het platteland werd deze stevige stoofpot soms ook bereid met awarma - stukjes lamsvlees die in vet waren bewaard. De naam van het gerecht vertaalt zich als gemengd, wat waarschijnlijk komt door de verscheidenheid aan granen en peulvruchten die in dit stevige gerecht worden gecombineerd.

Makhlouta

M&acirc;ncare de mazăre is een Roemeense erwtenstoofpot. De erwten worden meestal gekookt met gehakte uien, wortelen, paprika's, pastinaak, tomatensaus, groentebouillon en kruiden. De stoofpot kan alleen met groenten worden bereid (dan is het geschikt om te eten tijdens de vastentijd) of gecombineerd met vlees, meestal kip, rundvlees of varkensvlees. Deze warme en vullende erwtenstoofpot kan worden gegarneerd met dille en wordt meestal gegeten voor de lunch of het avondeten. Typische bijgerechten bij dit gerecht zijn verse salades, sneetjes brood en Roemeense telemea-kaas.

Doolhofspelletjes

M&acirc;ncare de praz is een traditionele Roemeense preistoofpot. Het bestaat meestal uit gehakte prei en olijven gekookt met tomatensaus met uien tot de prei zacht is. De stoofpot wordt meestal op smaak gebracht met citroensap en gegarneerd met gehakte peterselie of dille. Een eenvoudig vleesloos gerecht, deze preistoofpot wordt meestal geserveerd met knapperig brood aan de zijkant.

Mancare de praz

Croatia

Istrische mane&scaron;tra is een Kroatische variant op de populaire Italiaanse minestronesoep. Deze stevige en dikke stoofpotachtige soep wordt gemaakt met gedroogd vlees, bonen en maïs. Er zijn talloze variaties op het gerecht, dus mane&scaron;tra wordt meestal geserveerd als eerste gang als het gedroogd vlees wordt weggelaten, en als het met vlees wordt bereid, wordt het gerecht meestal geserveerd als hoofdgerecht. Wortelen, selderij, rapen, uien en tomaten kunnen allemaal worden gebruikt in mane&scaron;tra, dat vaak op smaak wordt gebracht met peterselie, zwarte peper, olijfolie en laurierblaadjes. Er is ook het jaarlijkse Mane&scaron;tra Festival in de regio Grači&scaron;će. Het wordt aanbevolen om deze voedzame soep te serveren met stukjes knapperig brood ernaast.

Manestra

Mane&scaron;tra od boba i komorača is een traditioneel Kroatisch gerecht dat oorspronkelijk uit de regio Kvarner komt. Dit type mane&scaron;tra wordt gemaakt met een combinatie van tuinbonen (fava beans), venkel, aardappelen, uien, wortelen, bloem, peterselie, olie, zout en zwarte peper. De uien worden fijngehakt en in olie gebakken tot ze goudbruin zijn. De tuinbonen, gehakte venkel, peterselie en aardappelblokjes worden aan de pan toegevoegd en het mengsel wordt bedekt met water en een lepel bloem. De stoofpot wordt op smaak gebracht met zout en peper en wordt vervolgens zachtjes gekookt tot de ingrediënten volledig gaar zijn en de mane&scaron;tra een dikke consistentie krijgt.

Manieren van boba en komorača

Mane&scaron;tra od slanutka i dagnji is een traditioneel Kroatisch gerecht dat oorspronkelijk uit de regio Kvarner komt. Dit type mane&scaron;tra wordt meestal gemaakt met een combinatie van kikkererwten, mosselen, wortelen, aardappelen, selderij, uien, knoflook, tomaten, peterselie, droge witte wijn en olijfolie. De kikkererwten worden geweekt en gekookt in gezouten water met aardappelen, wortelen, selderij en uien. De knoflook wordt gebakken in olijfolie en gemengd met gehakte tomaten en zout. Na een paar minuten worden de mosselen aan de pan toegevoegd en gekookt tot ze opengaan. Tijdens het proces wordt witte wijn aan de pan toegevoegd. De helft van de kikkererwten wordt gepureerd en gemengd met de andere helft en mosselen. De mane&scaron;tra wordt kort gekookt en vervolgens warm geserveerd, gegarneerd met overgebleven mosselen in hun schelp, gehakte peterselie en een scheutje olijfolie.