Et yemeği

Pie and mash, dana eti veya kıyma parçalarıyla doldurulmuş bir turta ve yanında patates püresinden oluşan geleneksel bir İngiliz yemeğidir. Günümüzde turtalar kıyma ile doldurulsa da, geçmişte Thames'ten gelen yılan balıklarıyla doldurulurdu ve bu da Londra'daki çok sayıda Pie, Mash ve Eel dükkanının arkasındaki sebeptir. Ucuz ama doyurucu olan pie and mash, hala Londra'nın işçi sınıfının temel yemeğidir.

Turta ve püre

Bu geleneksel Polonya et spesiyalitesi fırında kızartılmış sarımsaklı dana etinden oluşur. Sarımsaklı dana eti önce tuz ve karabiberle tatlandırılır ve yarım saat kaynar suda bekletilir. Üzerine çiğ pastırma dilimleri konarak et daha sonra domuz yağıyla bir güveç kabında pişirilir ve nemli kalması için periyodik olarak pişirme sularıyla kaplanır. Hazırlandıktan sonra, kızarmış dana eti genellikle dilimler halinde kesilir ve pişirme sularıyla gezdirilerek servis edilir. Bu yemeğin tipik eşlikçileri arasında haşlanmış patates, patates püresi veya kremalı bezelye ve havuç bulunur.

Gök taşı parçası

Pieczeń wieprzowa z winem, şarap bazlı bir sosla servis edilen geleneksel bir Polonya domuz rostosudur. Et genellikle tuz, karabiber ve aromatik baharatlarla tatlandırılmış şarap bazlı bir marine sosunda ıslatılır. Daha sonra fırında kızartılır, marine sos, doğranmış sebzeler ve et suyu ile kaplanır. Nemli ve hoş kokulu, şaraplı domuz rostosu mükemmel bir akşam yemeğidir, genellikle patates veya patates köftesi ve yanında lahana turşusu ile servis edilir.

Parçalar şarapla dolu

Pieczeń z mięsa mielonego, kıyma, ekmek, doğranmış soğan, sarımsak dişleri ve yumurta ile yapılan geleneksel bir Polonya köftesidir. Kıyma karışımına tuz, karabiber ve kurutulmuş otlar eklenir, daha sonra yağlanmış bir fırın kabına veya ekmek tavasına yerleştirilir ve yüzeyi güzelce kızarana kadar fırında pişirilir. Köfte ayrıca sarı peynirle doldurulabilir ve daha fazla lezzet için pastırma dilimlerine sarılabilir. Polonya köftesi genellikle öğle yemeğinde sıcak olarak, fırında patates ve taze salatalarla birlikte yenir.

Benim küçük parçam

Australia

Turta yüzen pasta, en yaygın olarak Adelaide ve Sidney'de tüketilen bir Avustralya yemeğidir. Genellikle yeşil bezelye çorbasına ters çevrilmiş geleneksel bir Avustralya etli turtadan oluşur. Yemeğin kökeninin, yılan balığı ve sığır eti köfteleriyle yapılan geleneksel İngiliz bezelye çorbası yemeklerine dayandığına inanılmaktadır (çorbalardaki köftelere yüzen pasta denirdi). Turta yüzen pastaya eşlik eden olağan yiyecekler arasında domates sosu veya nane sosu, Worcestershire sosu veya malt sirkesi bulunur. Turta yüzen pastanın etkileyici bir geçmişi vardır ve 130 yılı aşkın bir süreye dayanır. 1890'larda Güney Avustralya'daki Port Pirie'de Ern "Shorty" Bradley adlı bir fırın işletmecisi tarafından icat edilmiştir. Yüzen pastalar, 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında Adelaide'de faaliyet gösteren birçok turta arabasında popüler hale geldi ve şehirde 13 araba çalışıyordu. Son turta arabası yakın zamanda kapanmış olsa da, 2010'da, yüzen turtalar hala çok sayıda fırında mevcuttur ve akşam yemeği yemek isteyen herkese açıktır. Yemeğin popülaritesi, 2003'te National Trust of Australia tarafından Güney Avustralya Miras Simgesi olarak tanınmasından anlaşılmaktadır.

Pasta Yüzen

Güvercin en crapaudine, geleneksel bir Fransız av yemeğidir. Yemek, mısır veya diğer yemlerle çiftlikte yetiştirilen güvercinlerle yapılır. Güvercinler kelebek şeklindedir ve kanatları omuz kemiklerinin arkasına sıkıştırılmıştır, bu da görsel olarak bir kurbağayı (Fransızcada crapaud) andırır. Genellikle tereyağı ile fırçalanır, tuz ve karabiberle tatlandırılır ve ardından ızgara veya tavada ızgara yapılır (her zaman bir ağırlık altında). Yemeğin birçok çeşidi vardır ve domuz pastırması, soğan, beyaz şarap, et suyu, sarımsak, kekik, minik bezelye ve tatlı marulla zenginleştirilebilir. Hazırlandıktan sonra, güvercin en crapaudine genellikle yanında haşlanmış yeni patateslerle servis edilir.

Güvercin ve crapaudine

Güvercin r&ocirc;ti, bütün bir güvercinin kızartılmasını içeren klasik bir Fransız yemeğidir. Kuş genellikle tuz ve karabiberle tatlandırılır ancak sarımsak, soğan veya taze otlar gibi diğer aromatikler de içerebilir. Daha sonra, et yumuşayana ve derisi çıtır çıtır olana kadar fırında veya ocakta kızartılır. Bu yemek genellikle tavadaki yağlardan yapılan bir sosla servis edilir ve sebzeler veya hafif bir salata eşliğinde sunulur. Güvercin r&ocirc;ti, zengin lezzeti ve narin etiyle ünlüdür ve bu da onu Fransız mutfağında gurme bir seçim haline getirir.

Güvercin rotisi

Croatia

Pijetao s orasima, Zagorje bölgesinden gelen geleneksel bir Hırvat yemeğidir. Yemek genellikle daha küçük bir horoz, ceviz, domuz yağı, tereyağı, sarımsak, un, maydanoz, tuz ve karabiberin birleşimiyle yapılır. Horoz tuz ve karabiberle tatlandırılır ve derin bir fırın kabına yerleştirilir. Fırında pişirilmeden önce domuz yağı ile fırçalanır ve sıcak suyla kaplanır. İş bittikten sonra et daha büyük parçalara kesilir ve başka bir fırın kabına yerleştirilir. Daha sonra tereyağı, un, öğütülmüş ceviz, maydanoz, sarımsak ve et suyundan oluşan bir sosla kaplanır. Yemek daha sonra servis edilmeye ve yenmeye hazır hale gelmeden önce yaklaşık on dakika fırınlanır.

Pijetao'nun orasiması

<p>Pili&ccedil; Topkapı is a classic Turkish chicken dish rooted in Ottoman culinary traditions, named after the Topkapı Palace in Istanbul. It features chicken, typically boneless pieces like thighs, stuffed with a savory rice pilaf. The stuffing is a flavorful mix of pine nuts, currants, onions, and spices such as cinnamon, allspice, and black pepper, creating a balance of savory and subtly sweet flavors. The stuffed chicken is secured with toothpicks, brushed with tomato paste and yogurt, and baked until golden and tender. It is usually served with rice pilaf on the side, accompanied by roasted vegetables or a simple salad. </p>

Piliç Topkapı

Philippines

Pinakbet, çeşitli sebzeler ve karides ezmesiyle hazırlanan geleneksel bir Filipin et yahnisi. Ilocos bölgesinde ortaya çıkmıştır, ancak günümüzde birçok bölgesel ve mevsimsel çeşidi bulunmaktadır. En yaygın olarak yağlı domuz eti, acı kavun, kabak, tatlı patates, patlıcan, bamya ve yeşil fasulyeden oluşur. Malzemeler kişisel tercihlere göre ayarlanabilse de, yemeğin temel unsuru pinakbet'e benzersiz lezzetini veren keskin karides ezmesidir. Bu renkli ve çok yönlü yahnisi genellikle buharda pişirilmiş pilavın yanında servis edilir ve doyurucu ve besleyici bir ana yemek olarak tüketilir.

Pinakbet

Pinnekjött, ülkenin kuzey ve batı kesimlerinde ağırlıklı olarak tüketilen geleneksel bir Norveç Noel yemeğidir. Genellikle, ayrı ayrı kaburgalara dilimlenip pişirilmeden önce tuzlanmış ve havada kurutulmuş veya tütsülenmiş kuzu veya koyun eti raflarıyla hazırlanır. Geleneksel olarak, kaburgalar huş ağacı dallarına yerleştirilir ve tüm su buharlaşana ve et sulu ve yumuşak hale gelene kadar buharda pişirilir. Bu lezzetli Norveç klasiği, geleneksel et muhafaza yöntemlerinden kaynaklanır ve genellikle ezilmiş veya haşlanmış patates, püre haline getirilmiş İsveç şalgamı ve çeşitli salatalarla tamamlanır.

Pinnekjott

Bolivia

Pique macho, kıyılmış dana eti, sosis, yumurta, domates, soğan, dolmalık biber ve acı biber yığınının altına gömülmüş bir kat patates kızartmasından oluşan bir Bolivya yemeğidir. Genel soslar arasında ketçap, mayonez ve hardal bulunurken, dilimlenmiş haşlanmış yumurtalar büyük tabağın üzerinde tipik bir garnitür olarak kullanılır. Birçok kişi, pique macho'nun And Dağları'ndaki bir şehir olan Cochabamba'da Miraflores adlı bir restoranın sahipleri olan Honorato Quinones ve eşi Evangelina Gomez Quinones tarafından icat edildiğini iddia eder. Yemeğin adı, boyutuna ve tabağı tek seferde bitirmekten elde edilen sözde erkeksiliğe atıfta bulunur.

Pique maço

Pisanica Stubica, Hırvatistan'ın Zagorje bölgesinden gelen geleneksel bir yemektir. Yemeğin 16. yüzyıla dayandığına inanılmaktadır. Erikle doldurulmuş ve beyaz şarap, krema, ekşi krema ve yerel bir erik brendisi olan &scaron;ljivovica &ndash; eklenerek pişirilmiş dilimlenmiş bir domuz belinden oluşur. Et yumuşadığında dilimlenir ve sosla servis edilir. Etin yanında ev yapımı erişte veya pilav ile birlikte servis edilmesi önerilir.

Pisanica Stubica

Pita ćora, tavuk eti ve soğan parçalarının yufka tabakalarına sarılıp fırın tepsisine dizilerek pişirildiği geleneksel bir Boşnak tuzlu böreğidir. İlk adım yufka hamurunu yapmak, istenilen kalınlığa kadar germek ve ardından kareler halinde kesmektir. Tavuk parçalara ayrılır ve soğan da aynı şekilde kesilir ve her parça, biraz soğanla birlikte yufka karesine yerleştirilir ve sarılır. Küçük paketler yağlanmış bir fırın tepsisine dizilir, fırınlanır, ardından yumuşaması için üzerine kaynar tuzlu su veya tavuk suyu dökülür ve biraz daha pişirilir.

Pita cora

United States

Pit beef, Maryland'den gelen bir Amerikan barbekü tekniğidir. Bu teknikte, genellikle üst kısmı yuvarlak olan sığır eti kömürde hızlıca ızgara edilir, dışı çıtır çıtır olurken içi sulu ve neredeyse az pişmiş kalır. Et daha sonra ince şeritler halinde kesilir ve genellikle sandviç dolgusu olarak kullanılır, tercihen Kaiser rulolarında veya çavdar ekmeğinde. Maryland pit beef sosu, ketçap, sirke ve esmer şekere dayalı olağan barbekü sosları yerine yaban turpu içerir. Pit beef'in ilk olarak 1970'lerde Baltimore'un işçi sınıfı mahallelerinde popülerlik kazanmaya başladığına inanılıyor.

Çukur dana eti

Italy

Pizzaiola, Napoli mutfağının klasiklerinden biridir. Bu yemek, domates, sarımsak, zeytinyağı ve bazen fırında pişiriliyorsa biraz beyaz şarapla pişirilen (genellikle ucuz) et parçalarıyla yapılır. Domates sosu genellikle kekik ve fesleğenle tatlandırılır ve eti yavaş pişirme işlemiyle haşlayarak proteinleri parçalayıp parçaları yumuşatır. Herkesin kendine göre bir versiyonu olduğu için bu yemeğin birçok çeşidi vardır ve biftek pizzaiola en yaygın olanı olsa da, pizzaiola tavuk gibi yemekler de bulabilirsiniz. Ayrıca, herhangi bir etin kullanılabileceği anlamına gelen carne alla pizzaiola terimi de vardır ve bu klasik yemeğin gerçek çok yönlülüğünü gösterir.

Pizzaiola



Fransız kasaplığında plat-de-c&ocirc;tes de b&oelig;uf, kısa kaburga anlamına gelir. Kısa kaburga, kaburga kemiğinin bir bölümünün üzerinde oturan bir et tabakasıyla karakterize edilir. Haşlama gibi yavaş pişirme yöntemleriyle ortaya çıkan zengin, etli lezzetleriyle bilinirler. Bu et parçası, yağın erimesine ve bağ dokusunun yumuşamasına izin veren uzun, yavaş pişirme sürelerinden faydalanır ve yumuşak, lezzetli bir et elde edilir. Kısa kaburgalar çeşitli şekillerde hazırlanabilir ve Amerikan barbeküsünden Kore galbi'sine ve Fransız pot-au-feu'suna kadar birçok farklı mutfak türünde yaygın bir malzemedir.



Dana eti tabağı



Fransız kasaplığındaki "plat de tranche", ineğin yuvarlak bölümünden, özellikle dış veya alt yuvarlak kısmından alınan bir dana etini ifade eder. Fransız sisteminde, "tranche" (bu "dilim" anlamına gelir) genellikle hayvanın üst arka kısmını ifade eder ve birkaç farklı kesimi kapsar. Plat de tranche, hayvanın çok fazla egzersiz yapan bir kısmından geldiği için yağsız ve nispeten sert bir dana eti parçasıdır. Bu nedenle, genellikle daha sert bağ dokularını parçalamaya yardımcı olan ve daha yumuşak bir yemekle sonuçlanan haşlama veya güveç gibi yavaş, nemli pişirme yöntemleri gerektiren yemeklerde kullanılır. Yuvarlaktan alınan diğer parçalar gibi, plat de tranche dana rosto yapmak veya hızlı, yüksek ateşte pişirmek için ince dilimler halinde kesmek için de kullanılabilir, ancak çok sert olmasını önlemek için dikkatli bir hazırlık gerektirir.



Dilim levhası

Öğle yemeği tabağı, iki büyük kepçe beyaz pirinç, bol mayonezli makarna salatası ve bir et bazlı ana yemekten oluşan orijinal, geleneksel bir Hawaii yemeğidir. Bir tabakta birden fazla ana yemek varsa, buna karışık tabak denir. Yemeğin kökeni, şeker şirketlerinin Hawaii'de plantasyonlar kurarak dünyanın dört bir yanından işçi çektiği 1800'lere dayanır. Göçmen işçiler sandviç ve benzeri Amerikan yemeklerinden hoşlanmadıkları için, kalan pirinç ve etleri bölmeleri olan metal kutulara koyarlardı ve Japon bento kutusu geleneğine dayalı olarak öğle yemeği tabağı doğmuştur. Tercih edilen et genellikle kızarmış domuz eti, domuz adobo, kalua domuz eti, hamburger köftesi, dana teriyaki veya Portekiz sosisidir. Öğle yemeği tabağı sıradan bir yemek değil, farklı kültürel geçmişlere sahip insanları bir araya getiren kültürel açıdan önemli bir yemektir.

Tabak Öğle Yemeği

Sırp ulusal yemeği olan Pljeskavica, Sırp hamburgeri olarak da bilinir, kıyılmış dana eti, domuz eti ve dana etinden veya bu üçünün bir kombinasyonundan, kırmızı biber, tuz ve karabiber gibi seçilmiş baharatların ve bazı durumlarda ince kıyılmış soğan ve sarımsak eklenmesiyle yapılan düz, yuvarlak bir köftedir. Hazırlanma sürecinde et ve yağ oranı son derece önemli olduğundan ustalaşması zor olan basit bir yemektir. Lezzetli ve sulu olan pljeskavica kelimesi, alkışlamak anlamına gelen pljeskati kelimesinden gelir, çünkü bu, köfteler şekillendirilirken yapılan harekettir ve daha sonra her iki tarafta dumanlı kahverengi bir renk elde edilir, her iki tarafta tipik ızgara izleri vardır. Geleneksel olarak, et daha sonra et kadar önemli olan lepinja adı verilen kalın bir yassı ekmeğin içine yerleştirilir - çok kuru, soğuk veya ufalanan değil, nemli, esnek ve sıcak olmalıdır. Mükemmel pljeskavica sulu, mükemmel baharatlı ve tercihen zengin, pıhtılaşmış, hafif tuzlu, yerel bir krem peynir olan kajmak ile kaplanmış olmalıdır. Kajmak ile birlikte, etin mükemmel eşlikçileri arasında ince kıyılmış taze soğan, dolmalık biber veya tur&scaron;ija olarak bilinen turşu sebzeler bulunur, ancak olası çeşnilerin listesi uzundur, çünkü pljeskavica çok sayıda farklı malzemeyle son derece iyi eşleşir. Ayrıca iki önemli pljeskavica çeşidi vardır: biri gourmand's pljeskavica olarak adlandırılır ve etin her yerine dağılmış acı biber gevreği, minik peynir küpleri ve pastırma parçaları içerir ve diğeri ise etin içine dilimlenmiş peynir, pastırma ve bazen jambon konulmuş doldurulmuş pljeskavica olarak adlandırılır.