Et yemeği

India

Aab gosht, Keşmir'den gelen geleneksel bir Hint kuzu köri yemeğidir. Yemek genellikle kuzu eti, süt, sarımsak, soğan, zencefil, kakule, ghee, rezene, tarçın, karanfil, karabiber taneleri ve tuzdan oluşan bir kombinasyonla yapılır. Kuzu eti parçalara ayrılır ve sarımsak, zencefil ve tuzla birlikte suda kısa bir süre kaynatılır. Sertleştikten sonra et süzülür ve bir kenara alınır. Süt, kakule ile koyulaşana kadar kaynatılır ve daha sonra diğer malzemeler etle birlikte karışıma eklenir. Köri, et tamamen yumuşayana kadar kısık ateşte kaynatılır ve yemek yenmeye hazır hale gelir. Aab gosht geleneksel olarak yanında buharda pişirilmiş pilavla servis edilir.

Aman Tanrım

Brezilya mutfağında aba de filé, ineğin kaburga bölümünden gelen ve mermerleşmesi ve yumuşaklığıyla karakterize edilen belirli bir sığır eti kesimini ifade eder. Bu kesim genellikle ızgara yapılır, kızartılır veya geleneksel Brezilya barbeküsünde (churrasco) kullanılır. Brezilya dışında pek bilinmese de, zengin lezzeti ve pişirmedeki çok yönlülüğü nedeniyle Brezilya mutfağında değerlidir. Aba de filé, doğal lezzetlerini artırmak için sadece tuzla hazırlanabilir veya çeşitli baharatlarla marine edilebilir.

Fileli

Abanico Ibérico, İspanya ve Portekiz'i de kapsayan İber Yarımadası'na özgü bir cins olan İber domuzundan elde edilen belirli bir domuz etini ifade eder. Bu et parçası, zengin aroması ve mermerleşmesiyle bilinir; bu özellikler, İber domuzlarının benzersiz diyetine ve serbest dolaşım yaşam tarzına atfedilir. İngilizce'de "yelpaze" anlamına gelen abanico eti, el tipi bir yelpazeye benzeyen şekli nedeniyle bu ismi almıştır. Domuzun kaburga bölgesinden alınır ve tadı ve yumuşaklığı nedeniyle oldukça değerlidir. Bu et parçası genellikle İspanyol mutfağında ızgara olarak veya çeşitli geleneksel yemeklerde pişirilerek kullanılır. Bu et parçasındaki yüksek kaliteli yağ, sululuğuna ve lezzetine katkıda bulunan önemli bir özelliktir.

Abanico İberik

Italy

Abbacchio veya sütle beslenen kuzu, antik çağlardan beri bir Roma bahar lezzeti olmuştur ve bugün de farklı değildir - bu şenlik yemeği geleneksel olarak Paskalya için hazırlanır ve genellikle kızarmış patateslerle birlikte servis edilir. Kuzu önce marine edilir ve ardından yavaşça biberiye, adaçayı, sarımsak, beyaz şarap, sirke ve hamsi (fermente edilmiş ve tuzlanmış hamsi ile yapılan ve antik Roma mutfağında yaygın olarak kullanılan bir balık sosu olan garum için modern çağın bir ikamesi) ile haşlanır. Sonuç, keskin, güçlü ve tuzlu bir tada sahip, son derece yumuşak, çok aromatik ve hafif tatlı bir ettir.

Abbacchio alla Romana

Abbacchio veya sütle beslenen kuzu, antik çağlardan beri bir Roma bahar lezzetidir. Bu versiyonda kuzu, prosciutto ile yavaşça haşlanır, ardından servis edilmeden hemen önce limon ve yumurta sarısı karışımıyla koyulaştırılır. Hem kuzu hem de yumurtalar çarmıha gerilmenin ve İsa'nın dirilişinin sembolleridir, bu yüzden bu yemeğin geleneksel olarak Paskalya için hazırlanması şaşırtıcı değildir, ancak genellikle daha az şenlikli fırsatlar için de hazırlanır - yılın tek bir gününde tadını çıkarmak için çok lezzetlidir. 



Abbacchio brodettato

İran abgoosht, kökeni antik Pers'e dayanan doyurucu bir tek kap güveçtir. Geleneksel olarak kuzu veya koyun etiyle hazırlanır, ancak bazı varyasyonlarda sığır eti de kullanılabilir. Yemek ayrıca patates, fasulye, baklagiller ve çeşitli İran baharatları ve malzemelerini de içerir ve hepsi lezzetli bir domatesli et suyunda pişirilir. Abgoosht genellikle iki parça halinde servis edilir. Et, sebzeler ve baklagiller et suyundan çıkarılır ve ayrı ayrı servis edilir. Önce et suyu içilir ve ardından genellikle kaba dokulu bir macun (goosht kubideh) içinde ezilen et ve sebzeler gelir. Bazen et ve sebzeler bütün olarak servis edilebilir, ancak her zaman et suyundan ayrı olarak servis edilir. Dizi olarak da bilinen rustik abgoosht, en popüler İran yemeklerinden biridir. Genellikle taze otlar (sabzi khordan) ve pide ile birlikte servis edilir.

Abguşt

Georgia

Abhazura, Abhazya'dan gelen geleneksel bir Gürcü yemeğidir. Bu baharatlı köfteler, dana eti, domuz eti, maydanoz, dereotu, kişniş, biber, soğan ve yaz kekiğinin bir kombinasyonuyla hazırlanır. Et, baharatlarla tatlandırılıp tavada kızartılmadan önce sıkıca kuyruk yağına sarılmalıdır. Bu köfteler geleneksel olarak tkemali sosuyla servis edilir.

Abhazya



Brezilya mutfağında a&ccedil;&eacute;m, hayvanın omuz bölgesinden gelen belirli bir sığır eti kesimini ifade eder. Genellikle güveç, haşlama ve kıyma gibi çeşitli yemekler için kullanılır. A&ccedil;&eacute;m kesimi, yağsız et ve bağ dokusunun bir karışımını içerir ve bu da onu yavaş pişirme yöntemleri için uygun hale getirir. Zengin aroması ve uzun süre pişirildiğinde yumuşak olma yeteneği ile bilinir. Brezilya barbekü kültüründe (churrasco), a&ccedil;&eacute;m şişlerde veya diğer ızgara hazırlıklarında kullanılabilir. Bonfile veya antrikot gibi birinci sınıf kesimler kadar yumuşak olmasa da a&ccedil;&eacute;m, uygun fiyatı ve çok yönlülüğü nedeniyle değerlidir. Brezilya mutfağında yaygın olan doyurucu, lezzetli yemekler yaratmak için popüler bir seçimdir.



Acem

Adana kebap, ülkenin en ünlü kebap şehirlerinden biri olan Adana'nın adını taşıyan popüler bir şiş et yemeğidir. Bu kebap, sarımsak, soğan, kırmızı biber ve acı kırmızı biber gevreği ile birlikte yoğrulan kıyma ve kuyruk yağı ile yapılır ve koyu kırmızı bir renk ve baharatlı bir tat verir. Tüm karışım genellikle büyük ve düz metal şişlerin etrafına yerleştirilir ve ardından ızgara edilir. Piştikten sonra, ızgara et geleneksel olarak pide, biber ve domates üzerine bir tepside servis edilir veya maydanoz ve kırmızı soğan içeren bir salata ile birlikte pide ekmeğine doldurulur. Pide sarılmadan önce, et genellikle kavrulmuş acı biber, tuz, kimyon ve sumakla kaplanır. Adana kebap ile ayran - hafif tuzlu, yoğurt bazlı bir içecek veya sebzelerden ve kırmızı havuçlardan yapılan alkolsüz bir fermente içecek olan şalgam - eşleştirilmesi önerilir.

Adana kebap

Peru

Adobo arequipe&ntilde;o, chicha de jora (bir tür fermente mısır içeceği), sirke, ají biberi, sarımsak, soğan ve baharat karışımında marine edilmiş domuz etiyle yapılan Arequipa bölgesinden geleneksel bir güveçtir. Karışım genellikle bir gece marine edilmeye bırakılır ve ardından domuz eti yumuşayana kadar yavaşça pişirilir. Genellikle pazar kahvaltılarında veya aile toplantılarında yenen popüler bir yemektir.

Adobo arequipeño

Adobong baboy, Filipinler'den gelen geleneksel bir güveçtir. Bu tür Filipin adobo'su domuz göbeği, sarımsak, soya sosu, sirke, şeker, defne yaprağı, karabiber ve tuz karışımıyla yapılır. Domuz eti sarımsak ve soya sosu karışımında marine edilir ve ardından yüksek ateşte bir tavada kızartılır. Malzemelerin geri kalanı tavaya eklenir (sirke hariç) ve sirke, tuz ve su veya soya sosu tavaya eklenmeden önce yemek birkaç dakika kısık ateşte pişirilir. Tamamen piştikten sonra, bu domuz eti güveci yanında kalın sos ve beyaz pirinçle sıcak olarak servis edilir.

Adobong bebek

Adobong baka, Filipinler'den gelen geleneksel bir güveçtir. Bu tür adobo genellikle ince dilimlenmiş dana eti, soya sosu, sirke, sarımsak, karabiber, şeker, su, tuz ve defne yaprağı kombinasyonuyla yapılır. Dana eti sarımsak, defne yaprağı, karabiber, esmer şeker ve soya sosu karışımında marine edilir. Daha sonra bir tavada kızartılır, suyla kaplanır, tuzla tatlandırılır ve sos neredeyse tamamen emilene kadar kısık ateşte pişirilir. Adobong baka, yanında pilavla sıcak servis edilir.

Adobong baka

Adobong manok, Filipinler'den gelen geleneksel bir güveçtir. Bu tür Filipin adobo'su tavuk, sarımsak, soğan, defne yaprağı, karabiber, yağ, esmer şeker, soya sosu ve beyaz sirkenin bir kombinasyonu ile yapılır. Tavuk parçalara ayrılır ve belirtilen tüm malzemelerin (yağ hariç) bir karışımında marine edilir. Daha sonra orta ateşte kızarana kadar yağda pişirilir. Marinenin geri kalanı suyla karıştırılır ve karışım kızaran tavuğun üzerine dökülür. Yemek, tavuk tamamen pişene kadar yüksek ateşte pişirilir ve ardından adobong manok yanında beyaz pirinçle servis edilir.

Adobong manok

Elmalı domuz eti, başlangıçta kış mevsimine özgü tutumlu bir yemek olarak ortaya çıkan bir Danimarka klasiğidir. Kızarmış veya kavrulmuş domuz göbeği ve sotelenmiş elma ve soğanın lezzetli bir kombinasyonundan oluşur. Genellikle çavdar ekmeğinin üzerinde servis edilir, ülke genelinde çok sayıda çeşidi bulunur ve geleneksel olarak Noel zamanı ile ilişkilendirilir. İsveç'te benzer bir yemeğe &auml;ppelfl&auml;sk denir.

Ablefæsk'in

Domuz etinden yapılan bu yemek düzenli olarak Kıbrıs ve Yunan sofralarında yer alır. Adı, pişmiş et anlamına gelen eski Yunanca ovelia kelimesinden gelir. Afelia geleneksel olarak tava adı verilen geleneksel bir toprak kapta hazırlanır ve bu kap genellikle pişene kadar yavaşça pişirmek için kil fırınlara yerleştirilir. Yemek sadece birkaç malzemeden oluşur: küp doğranmış domuz eti (omuz veya kısa kaburga), kuru kırmızı şarap (eti yumuşatmak için kullanılır) ve ezilmiş kişniş tohumu. Aslında kişniş Kıbrıs'ta temel bir baharattır ve onsuz gerçek bir geleneksel Kıbrıs yemeği bulmak nadirdir. Afelia, tatlı ve ekşi tatların hoş kokulu bir kombinasyonuyla doludur ve genellikle çıtır ekmek, patates veya pourgouri - şehriye, bulgur ve tavuk suyu ile yapılan bir pilav - gibi eşlikçilerle servis edilir. Ayrıca sade pilavın üzerine servis edilebilir ve kalan pişirme suyu ile gezdirilebilir.

Afelia

Afritada, ana malzeme olarak ekşi bir domates sosu kullanan birçok geleneksel Filipin güvecinden biridir. İnanılmaz derecede popüler bir yemek olduğu için tariflerde farklılıklar olabilir, ancak genellikle domates sosunda haşlanmış küp tavuk veya domuz eti ile patates, dolmalık biber ve havuçla hazırlanır. Bu lezzetli Filipin yemeği genellikle sade buharda pişirilmiş pirinçle servis edilir ve ardından doyurucu bir ana yemek olarak tüketilir.

Afritada

Agnello al rafano, Friuli-Venezia Giulia bölgesinden gelen geleneksel bir İtalyan yemeğidir. Yemek genellikle kuzu (but veya omuz), yaban turpu, et suyu, şarap sirkesi, soğan, kekik, defne yaprağı, maydanoz, tereyağı, yağ, tuz ve karabiber kombinasyonuyla yapılır. Tereyağı, yağ, soğan, kekik, defne yaprağı, et suyu, sirke, tuz ve karabiber bir güveç kabında yavaşça kaynatılır ve daha sonra et karışıma eklenir. Karışım kapatılır ve et çok yumuşayana kadar orta ateşte pişirilir. Uygun şekilde hazırlanırsa, pişirmenin sonuna doğru tavada çok az veya hiç sıvı kalmamalıdır. Tereyağı yaban turpu ve maydanozla karıştırılır ve sos kuzunun üzerine dökülmeden kısa bir süre önce pişirilir. Agnello al rafano (agnello al cren olarak da bilinir) her zaman sıcak servis edilir.

Agnello rafano'da

Agnello brodettato, Roma'dan gelen geleneksel bir İtalyan kuzu yahnisi. Özellikle Paskalya şenlikleri sırasında popüler olan yemek genellikle kuzu eti, soğan, pançeta, zeytinyağı veya domuz yağı, beyaz şarap, un, tuz, karabiber, yumurta sarısı, limon suyu ve maydanozun bir kombinasyonu ile yapılır. Soğan ve pançeta bir tavada zeytinyağı veya domuz yağı ile sotelenir. Et küpler halinde kesilir, hafifçe unlanır ve tavaya tuz, karabiber ve bir miktar beyaz şarap eklenir. Buharlaştıktan sonra etin üzerine su dökülür ve yemek yaklaşık bir saat veya kuzu yumuşayana kadar pişirilir. Tava ocaktan alınır ve yumurta sarısı, limon suyu ve maydanoz karışımı yemeğe karıştırılır. Tava kısık ateşe yerleştirilir ve sos ipeksi ve pürüzsüz hale gelene kadar yemek karıştırılır. Agnello brodettato sıcakken hemen servis edilir.

Agnello brodettato

Agnello cacio e ova, Abruzzo'dan gelen geleneksel bir İtalyan yemeğidir. Yemek, kuzu omuzu, yumurta, pecorino peyniri, soğan, beyaz şarap, sebze suyu, zeytinyağı, maydanoz ve tuz kombinasyonuyla yapılır. Soğanlar zeytinyağında saydamlaşana kadar sotelenir ve ardından doğranmış ve baharatlanmış kuzu ile karıştırılır. Et her tarafı kızarana kadar pişirilir ve ardından malzemeler beyaz şarap ve su ile kaplanır ve yaklaşık bir saat veya sıvı azalana kadar pişirilir. Tava ocaktan alınır ve kremamsı bir sos oluşturmak için yumurta ve rendelenmiş pecorino karışımı yemeğe karıştırılır. Agnello cacio e ova genellikle servis etmeden önce maydanozla süslenir. Yemek özellikle Paskalya şenlikleri sırasında popülerdir.

Agnello cacio e ova

Agnello con le olive, kuzu eti ve siyah zeytinin ana malzemeler olarak kullanıldığı geleneksel bir İtalyan yemeğidir. Yemekte kullanılan diğer malzemeler arasında soğan, domates, beyaz şarap, sarımsak, biberiye, zeytinyağı ve baharatlar bulunur. Et, sotelenmiş soğan ve biberiye ile bir tavada kızartılır ve daha sonra domates püresi, zeytin, su ve beyaz şarap karışıma eklenir. Yemek yavaşça pişerken, et kemiklerden ayrılmaya başlamalıdır. Sos yarıdan biraz fazla azaldığında, yemek geleneksel olarak yanında pilav veya polenta ile servis edilmeye hazırdır. Yemek özellikle Paskalya şenlikleri sırasında popülerdir.