Bijgerecht

Greece

Een zomerse klassieker in huishoudens op Ikaria, soufiko is een eenvoudig Grieks groentegerecht dat een verscheidenheid aan verse en seizoensgebonden groenten combineert met lokale kruiden die vervolgens worden gekookt in een royale hoeveelheid hoogwaardige lokale olijfolie. Het bestaat meestal uit aardappelen, aubergines, courgettes, tomaten, paprika's, uien en knoflook, die worden gehakt, gelaagd en op smaak worden gebracht met verse of gedroogde aromatische kruiden zoals oregano en salie. Het gerecht wordt vaak verrijkt met rode wijn en kan een paar hete pepers bevatten voor extra pittigheid. Gezond, levendig en geurig, deze specialiteit wordt meestal gegarneerd met oregano en een extra scheutje olijfolie vlak voor het serveren, en het wordt vaak vergezeld door een glas yoghurt of lokale kathoura-kaas aan de zijkant. Wanneer het als hoofdgerecht wordt gegeten, wordt soufiko meestal gegeten als een licht diner, hoewel het meestal bij verschillende vleesspecialiteiten wordt gegeten. Dit gerecht op Ikaria kan worden vergeleken met een ander Grieks geroosterd groentegerecht genaamd bri&aacute;m.

Soufiko

United States

Groene bonen in zuidelijke stijl zijn een traditioneel Amerikaans gerecht dat oorspronkelijk uit de zuidelijke delen van het land komt. Het gerecht wordt gekenmerkt door zijn langzame (4 of meer uur) kooktijd en een zoute, rokerige smaak. Het gerecht wordt meestal gemaakt met een combinatie van groene bonen, uien, spek, knoflook, zout, peper en suiker. Het spek wordt in een pan gebakken tot het knapperig is en vervolgens verwijderd. De uien en knoflook worden in dezelfde pan gebakken tot ze zacht zijn en gemengd met groene bonen, water, zout en suiker. Er worden een paar plakjes spek aan de pan toegevoegd en het gerecht wordt gestoofd tot de groene bonen heel zacht zijn. Het spek wordt weggegooid en het gerecht wordt gekookt tot de vloeistof iets is gereduceerd. Het wordt vervolgens op smaak gebracht met zout en peper en geserveerd, vaak met verkruimeld spek erbovenop. Groene bonen in zuidelijke stijl zijn een geweldige aanvulling op gebakken kip, rundvlees, gerookte worsten, gebarbecuede ribben of gebakken meerval.

Groene bonen op zuidelijke wijze

Italy

Spinaci alla Romana is een traditioneel Italiaans gerecht uit Rome. Het wordt meestal gemaakt met een combinatie van spinazie, boter, olijfolie, knoflook, rozijnen, pijnboompitten, zout en zwarte peper. De spinazie wordt gekookt in kokend gezouten water en vervolgens uitgelekt. Het vocht moet er met de hand uit worden geperst. De rozijnen worden geweekt in warm water, vervolgens uitgelekt en toegevoegd aan knoflook, pijnboompitten en spinazie die in een mengsel van olijfolie en boter zijn gebakken. Het gerecht wordt een paar minuten zachtjes gebakken en vervolgens op smaak gebracht met zout en zwarte peper voordat het wordt geserveerd.

Spinazies naar Romana

Spoonbread is een gerecht dat populair is in het Amerikaanse Zuiden, meestal bestaande uit gemalen maïsmeel, melk, boter en eieren. Het geheel wordt op smaak gebracht met zout en suiker en vervolgens in een oven gebakken als een pudding. Het wordt vaak geserveerd als bijgerecht, soms vergezeld door jus of verschillende sauzen. De naam spoonbread is afgeleid van het feit dat het gerecht meestal uit de bakvorm wordt geschept met behulp van een grote lepel. Het kan ook worden verrijkt met kaas en groenten om meer smaak te krijgen. Wat betreft de oorsprong van spoonbread, Sarah Routledge linkt het aan Native Americans in haar kookboek uit 1847 genaamd The Carolina Housewife, Jeff Smith zegt dat Virginia spoonbread een hoofdbestanddeel was tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog in zijn boek uit 1987 The Frugal Gourmet Cooks American, terwijl sommigen beweren dat het kan worden herleid tot een Indiaanse pap die bekend staat als suppone of suppawn. Ongeacht de oorsprong wordt spoonbread tegenwoordig jaarlijks gevierd in Berea, Kentucky op het Spoonbread Festival dat sinds 1997 elke september wordt gehouden.

Lepelbrood

Gestoomde kool is een smaakvol Jamaicaans bijgerecht dat vaak wordt gegeten bij het ontbijt, in combinatie met zwarte muntthee, gefrituurde dumplings of brood, hoewel het ook kan worden geserveerd bij het avondeten, wanneer het meestal wordt vergezeld door gestoomde rijst. De kool wordt gesneden, gekruid met zout en peper en gestoomd tot het klaar is voor consumptie. Sommige koks brengen het gerecht graag op smaak met knoflook, hete pepers en tomaten.

Gestoomde kool

Succotash is een smaakvol bijgerecht dat bestaat uit groenten zoals maïs en limabonen, geserveerd in een romige saus gemaakt met melk, room of boter. De naam van dit smakelijke bijgerecht is afgeleid van het woord msakwitash, wat gebroken maïskorrels betekent, verwijzend naar een van de belangrijkste ingrediënten in het gerecht. Oorspronkelijk was het een hoofdbestanddeel van de indianen, een dikke stoofpot die zo voedzaam was dat het een menigte kon voeden. Tegenwoordig zijn er talloze varianten van het gerecht: Cherokees voegen pompoen, vlees en noten toe, de Plymouth-variant gebruikt marinebonen, aardappelen en rapen, en andere moderne varianten gebruiken tomaten, pompoen en okra. Wat begon als een bescheiden gerecht is vandaag de dag een favoriet in New England en het is vooral populair op Thanksgiving Day.

Soekotash

Sukjunamul is een traditioneel bijgerecht (banchan) dat oorspronkelijk uit Zuid-Korea komt. Dit type namul wordt bereid met mungboonspruiten als hoofdingrediënten. De mungboonspruiten worden gespoeld en geblancheerd tot ze licht zacht zijn, vervolgens uitgelekt en gemengd met extra ingrediënten zoals bosuitjes, knoflook, sesamolie, zout, peper en geroosterde sesamzaadjes. Eenmaal bereid, wordt de knapperige sukjunamul traditioneel geserveerd met andere bijgerechten of met rijst. Indien gewenst kan sukjunamul ook worden toegevoegd aan bibimbap-gerechten.

Sukjunamul

Hoewel het populair is in veel Scandinavische landen, wordt surk&aring;l traditioneel geassocieerd met Noorwegen. Gekenmerkt door de ongebruikelijke combinatie van zoetzure smaken, bestaat dit eenvoudige gerecht uit fijngesneden groene of rode kool gestoofd in azijn, suiker en verschillende kruiden, met af en toe de toevoeging van gesneden appels en karwijzaad. In veel Scandinavische huishoudens is het een van de essentiële bijgerechten die tijdens de feestelijke kerstperiode worden geserveerd.

schelp

&Scaron;vilpikai is een klassiek Litouws gerecht dat bestaat uit gebakken rechthoekig of ruitvormig deeg dat wordt gemaakt met een combinatie van aardappelen, bloem, eieren en zout. De aardappelen worden gekookt en geplet, of geschild en geraspt voordat ze worden gecombineerd met de andere ingrediënten. Overgebleven aardappelpuree kan als alternatief worden gebruikt. Het deegmengsel wordt vervolgens in rechthoeken gesneden en gebakken tot de buitenkant knapperig wordt. &Scaron;vilpikai wordt traditioneel warm geserveerd met champignonsaus, maar het kan ook koud worden geserveerd als vervanging voor brood. Het kan ook worden gegeten als tussendoortje tussen de maaltijden door.

Švilpikai

Australia

Simpel, maar vol voedingsstoffen en smaken, zoete aardappelen en gebakken bananen is een heerlijk gerecht uit Marshall, gemaakt met slechts drie hoofdingrediënten: gekookte zoete aardappelen, bananen, bij voorkeur onrijp, en boter of kokosolie om te bakken, hoewel kokosolie een authentiekere optie is. Bananen en zoete aardappelen worden gebakken, gecombineerd en zijn klaar om te worden geserveerd, bij voorkeur als bijgerecht bij gebarbecude vis- of varkensvleesgerechten.

Zoete aardappelen en gebakken bananen

De Chamorro-versie van tamales wordt gemaakt met maïsmeel en maïsmeel (masa harina). Elke helft van de tamales heeft een andere kleur - de ene kant is oranje, gekleurd met annatto-zaden, en de andere helft is wit. De oranje helft wordt traditioneel op smaak gebracht met spek en kippenbouillon, terwijl de witte helft zetmeel vertegenwoordigt en geen significante smaakstoffen bevat. Tamales gisu wordt gewikkeld in een bananenblad of aluminiumfolie, vervolgens gestoomd en warm geserveerd als bijgerecht.

Tamales-gisu

Hoewel rösti een term is die voornamelijk in de Duitstalige delen van Zwitserland wordt gebruikt en verwijst naar een kleine aardappelburger, hebben de Palauans naar verluidt zowel de term als het recept van de Duitsers overgenomen en de aardappelen vervangen door tarowortel, die veel voorkomt in de keuken van de Pacifische Eilanden. De tarowortel wordt geschild, geraspt en vervolgens gecombineerd met uien, zout en peper tot een homogeen mengsel. Het wordt vervolgens aan beide kanten in olie gebakken tot het goudbruin is en geserveerd terwijl het nog warm is, wat het een snelle snack of een smakelijk bijgerecht maakt.

Taro Rösti

Tavče gravče is het nationale gerecht van Noord-Macedonië en bestaat uit bonen gestoofd met uien, olie, gedroogde pepervlokken en kruiden zoals zout, peterselie en zwarte peper. Hoewel het voornamelijk een vegetarisch gerecht is, vragen sommige recepten om de toevoeging van gerookt varkensvlees, spek, worstjes of suho meso. Het gerecht wordt gebakken in een aardewerken kom en meestal daarin geserveerd, zodat de bonen warm blijven. Tavče gravče wordt traditioneel gegeten op vrijdag of tijdens het vasten (het originele vegetarische recept), maar in restaurants wordt het vaak geserveerd als bijgerecht bij gegrild vlees.

Wat erg

Indonesia

Tempeh is een veelzijdig veganistisch product, waarvan bekend is dat het net zoveel eiwitten bevat als vlees. Deze gefermenteerde sojabonencake komt oorspronkelijk van het Indonesische eiland Java. Tempeh was oorspronkelijk een bijproduct van tofu, dat in de 17e eeuw door Chinese immigranten op Java werd geïntroduceerd. Het werd voor het eerst per ongeluk ontdekt toen weggegooide sojabonen van het tofu-maakproces spontaan begonnen te fermenteren. Tegenwoordig is het in vrijwel elke natuurvoedingswinkel te koop, samen met andere diervriendelijke namaakvleessoorten. Als ingrediënt is tempeh extreem veelzijdig. Voorverpakte tempeh wordt geleverd in de vorm van een pasteitje of cake en is heel gemakkelijk te bereiden. Hoewel het puur gegeten kan worden, heeft het een licht nootachtige smaak, dus wordt het vaak in andere gerechten verwerkt. Vanwege de ongebruikelijke en stevige consistentie wordt het vaak gebruikt als vleesvervanger. De methoden om tempeh te bereiden zijn talrijk: het kan worden gegrild of gebakken, maar ook worden verwerkt in stoofschotels of curry-achtige gerechten. Vanwege de grote voedingswaarde wordt het vaak toegevoegd aan salades en sandwiches voor een extra eiwitboost. Door tempeh te marineren in pekel, olijfolie of verschillende sauzen kan het verschillende smaken aannemen en geschikt zijn voor elke keuken.

Tempe

Deze populaire Maleisische smaakmaker wordt gemaakt met gezouten durianfruit dat minstens twee dagen op kamertemperatuur wordt gefermenteerd. Omdat het zeer veelzijdig is, kan het variëren in smaak en pittigheid, maar het wordt meestal gekenmerkt door een combinatie van zoete, pittige en zoute smaken. Tempoyak wordt zelden op zichzelf gegeten, maar het wordt vaak verwerkt in currygerechten of geserveerd als bijgerecht bij groenten en rijst. Net als veel andere gefermenteerde Aziatische smaakmakers, wordt ook aangenomen dat tempoyak een toevallige uitvinding is die een geweldige oplossing bleek te zijn voor rijpe en slechte kwaliteit durian, evenals een uitstekende conserveringstechniek. Naast Maleisië is deze scherpe lekkernij ook te vinden in de traditionele Indonesische keuken.

Tempoyak

Morocco

Tfaya is een traditioneel Marokkaans bijgerecht of condiment dat een specialiteit is van Fez. Het wordt gemaakt met gekarameliseerde uien, rozijnen, honing, kaneel, saffraan en gember. Na bereiding wordt deze zoete topping direct gebruikt of afgekoeld. Tfaya wordt het meest gebruikt als topping voor couscous, over het gerecht heen. Het wordt ook geserveerd met gegrild vlees, op sandwiches of naast fruit, noten en kaas op een kaasplank. In Fez is er ook een hartige tfaya gemaakt met langzaam gegaard lamsvlees, uien, hardgekookte eieren en geblancheerde amandelen, en dit type tfaya wordt alleen geserveerd tijdens feestelijke evenementen en vieringen.

Tfaya

Croatia

Tikvice punjene pr&scaron;utom is een traditioneel Kroatisch gerecht dat oorspronkelijk uit Istrië komt. Het wordt gemaakt met een combinatie van courgette, lokale prosciutto, knoflook, peterselie, rijst, tomatenpuree, olijfolie en geraspte parmezaanse kaas. De courgette wordt in de lengte doorgesneden en het vruchtvlees wordt eruit geschept. De prosciutto wordt in kleine reepjes gesneden en gemengd met gekookte rijst, gehakte knoflook, peterselie, olijfolie en courgettevlees. Het mengsel wordt gebruikt als vulling voor de courgette. De courgette wordt in een ovenschaal gelegd, bedekt met tomatensap en geraspte kaas voordat ze in een hete oven worden gebakken. Als ze klaar zijn, worden tikvice punjene pr&scaron;utom traditioneel geserveerd als bijgerecht bij andere gerechten.

Tikvice punjene pršutom

T&ocirc; of saghbo is een deeggebaseerd, ugali-achtig gerecht dat bestaat uit gekookte gierst, maïs of sorghum dat krachtig wordt geroerd tot het een gladde pasta is geworden. Het wordt gegeten met verschillende stoofschotels en sauzen die zijn gemaakt van vlees of groenten. Het gerecht wordt meestal gecombineerd met okrasaus, gemaakt door okra langzaam te laten sudderen in water met kruiden zoals zout en peper. T&ocirc; wordt nooit alleen gegeten en zal altijd worden vergezeld door soepen, stoofschotels of sauzen.

Naar

Haiti

Tomtom is een Haïtiaans gerecht dat wordt gemaakt met gepureerde broodvrucht als hoofdingrediënt. Soms wordt het gecombineerd met okra of zoete aardappelen. Het wordt traditioneel gemaakt in een grote, diepe vijzel met een lange stamper. Sommigen geloven dat de naam van het gerecht afkomstig is van het geluid dat de grote stamper maakt wanneer deze in de vijzel wordt gestampt. Wanneer tomtom is gepureerd, wordt het verzameld, tot een bal gevormd en geserveerd als begeleiding bij kalalou gonbo.

TomTom

Tororo is een uniek Japans bijgerecht dat ook als ingrediënt kan worden gebruikt bij andere gerechten. Het bestaat uit geraspte yam en is rijk aan vitaminen en mineralen. Traditioneel wordt tororo gecombineerd met wasabi, dashi of lente-uitjes. Het wordt vaak toegevoegd aan noedelgerechten om de smaak van het gerecht te verbeteren. Tororo wordt altijd koud geserveerd en veel mensen gieten het graag over rijst of salades, maar het kan ook op zichzelf worden gegeten, omdat het erg gezond is. De plakkerige, slijmerige textuur wordt in Japan erg gewaardeerd omdat het behoorlijk hydraterend is en als verfrissing werkt, vooral tijdens de warme zomerdagen.